KOBİ’lere Sağlanan Teşvikler ve KOBİ’lerin Vergi Algısı İlişkisi: Afyonkarahisar Örneği

Öz

Bu araştırmada KOBİ‘lere sağlanan teşviklerin KOBİ‘lerin vergi bilincine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırmada KOBİ’lerin vergisel teşviklere ilişkin birtakım değişkenler bağlamında belirlenen algılarının, KOBİ’lerin vergi bilincine etkisi olup olmadığı araştırmada irdelenmiştir. Tarama modelinde gerçekleştirilen çalışmanın örneklemini Afyonkarahisar Organize Sanayi Bölgesi’nde çeşitli sektörlerde faaliyetini sürdüren 106 işletme oluşturmaktadır. Araştırmada veriler araştırmacılar tarafından hazırlanan bir anket aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma sonucunda vergi teşviklerinin vergi ödemeyi kolaylaştırdığı, vergi yükü ve kayıp ve kaçaklarını azalttığı ve çeşitlilik itibariyle yeterli olduğu şeklinde belirlenen bağımsız değişkenler, vergi teşviklerinin yeterli olduğu şeklinde belirlenen bağımlı değişkeni % 47’lik bir yüzdeyle açıklamıştır. Ayrıca kolaylaştırma ve çeşitlilik değişkenlerinin yeterli değişkenini anlamlı olarak yordadığı araştırmanın bulguları arasındadır. 

Anahtar Kelimeler

• KOBİ,teşvik,vergi bilinci

Kaynakça

1. Abacı, H. (2015). Türkiye’de Kobi'lerin Gelişimi ve Yeri, Kobi’lere Sağlanan Teşvik ve Desteklerin Ürün Kalitesi, Ürün Yeniliği ve Karlılık Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi: "Afyonkarahisar Küçük Sanayi Sitesi Örneği". (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.
2. Akdoğan, A. (2006). Kamu Maliyesi. (Genişletilmiş 11. Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.
3. Akgemci, T. (2001). KOBİ’lerin Temel Sorunları ve Sağlanan Destekler, Ankara: KOSGEB.
4. Aktan, C. C. (Ed.) (2001). Teşvik kollamacılık. Yolsuzlukla Mücadele Stratejileri, Hak-İş Yayınları, Ankara. Erş. Trh.: 12.01.2016 http://www.canaktan.org/din-ahlak/ahlak/yolsuzlukla-mucadele-stratejileri/tum-yazilar/tesvik-kollama.pdf sitesinden alınmıştır.
5. Aktan, C. C., Dileyici, D. ve Vural İ. Y. (2006). Vergileme Ekonomisi ve Vergileme Psikolojisi, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
6. Alkan, A. (2009). Vergi Bilinci Ve Vergi Uygulamaları Karşısında Mükellef Davranışlarının Tespiti: Zonguldak İli Örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Zonguldak Karaelmas Üniversitesi, Zonguldak.
7. Alpugan, O. (1998). Küçük İşletmeler, Kavramı, Kuruluşu ve Yönetimi. (3.Basım). Ankara.
8. Aytemiz, L. ve Helhel, Y. (2007). KOBİ’lerin Teşvik Tedbirlerinden Yararlanma Eğilimi: Isparta Örneği, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12 (1), 163-179.

9. Bailey, K. D. (1982). Methods of social research. (2. Baskı). New York: The Free Press.
10. Çamkerten, B. (2002). AB CC BEST-Türkiye Raporu. Ankara: KOSGEB.
11. Çoban, H. (2004). Vergi Mükelleflerinin Vergi Karşısındaki Davranışları Üzerine Ampirik Bir İnceleme: Denizli Örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
12. Dane, E. (2010). Türkiye’de ve İtalya’da KOBİ’ler ve İkili Ticari İlişkiler Çerçevesinde KOBİ Sorunlarının İncelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ege Üniversitesi, İzmir.
13. Dünya Bankası, (2013). Doing Business 2013: Smarter Regulations for Small and Medium-Size Enterprises. Washington, DC: World Bank Group.
14. Ekinci, M. B. (2003). Türkiye’de KOBİ’lerin Kurumsal Gelişimi ve Finansal Sorunları. İstanbul: Askon Araştırma Raporları: 5.
15. Emil, M. F., Yılmaz, H.H. ve Rijckeghem, C. (2005). Kamu Borcu Nasıl Oluştu? Bu Noktaya Nasıl Gelindi. TESEV Yayınları Türkiye-Avrupa Birliği İlişkileri Serisi, İstanbul: Tavaslı Matbaacılık.
16. Erdil, O. ve Kalkan, A. (2005). KOBİ’lere Sağlanan Desteklerin KOBİ’lerin Performanslarına Etkisi, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (7), 103-122.
17. Erkumay, M. A. (2000). KOBİ'lerin Sermaye Piyasası Olanaklarından Faydalandırılması. Ankara: Sermaye Piyasası Kurulu Yayınları, Ortaklıklar Finansmanı Dairesi Yeterlik Etüdü.
18. Fraenkel, J. R. ve Wallen, N. E. (2006). How to Design and Evaluate Research in Education (Third Edition). New York.
19. Gücelioğlu, Ö. (1994). Küçük Ölçekli İşletmelerin KOSGEB’den Beklentileri. Tes-Ar Yayını.
20. Hazman, G. G. (2010). Kamusal Etkililik Göstergesinin Seçilmiş Değişkenler Üzerindeki Etkilerinin OECD Ülkeleri Açısından Değerlendirilmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, XII (II), 1-22.
21. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (14. Baskı). Ankara: Nobel Yayınevi.
22. Kıncal, R. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınevi.
23. Krathwohl, D. R. (1993). Methods of educational and social science research: An intagrated approach. New York: St. Matrin’s Press.
24. Kutlu, H. A. ve Demirci N. S. (2007). KOBİ’lerin Finansal Sorunları ve Çözüm Önerileri, 4. KOBİ’ler ve Verimlilik Kongresi, İstanbul Kültür Üniversitesi, 7-8 Aralık 2007.
25. Maden, S. (2013). Kosgeb Genel Destek Programının Firmalar Üzerindeki Etkilerinin Değerlendirilmesi: Göller Bölgesi Uygulaması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
26. Öztürk, Ö. (2007). İstihdam Konusunda KOBİ‘lerin Önemi ve KOBİ Alanında Eğitim İstihdam İlişkisi Açısından Kamu İstihdam Kurumunun Rolü. (Uzmanlık Tezi). Ankara: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü.
27. Pimenova, P. ve Vorst, R. (2004). The role of support programmes and policies in improving SMEs environmental performance in developed and transition economies. Journal of Cleaner Production, 12 (1), 549-555.
28. Sağbaş, İ. (2010). Vergi Teorisi. Ankara: Ece Matbaası.
29. Sarıaslan, H. (1994). Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerin Finansal Sorunları: Çözüm İçin Bir Finansal Paket Önerisi, Ankara: TOBB Yayınları.
30. Sarıaslan, H. (1996). Türkiye Ekonomisinde Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler, İmalat Sanayi İşletmelerinin Sorunları ve Yeni Stratejiler. Ankara: TOBB Yayınları (Genel Yayın No: 309; BÖM:35).
31. Savaşan, F. ve Odabaş, H. (2005). Türkiye’de Vergi Kayıp ve Kaçaklarının Nedenleri Üzerine Ampirik Bir Çalışma, SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 5 (10), 1-28.
32. Silvani, C. ve Katherina B. (2000). Vergi İdaresi Reform Stratejisinin Planlanması: Tecrübe ve İlkeler. (Çev: Özgür Saraç). Türk İdare Dergisi, 72 (426), Mart, 189-220.
33. Şahin, A. (2009). Türkiye’de Optimal Mali Kurallar Açısından Vergi Politikaları ve Vergi Yükü Değerlendirmeleri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
34. Şeker, M. ve Yılmaz, B. E. (2007). Vergiye Karşı Tepkiler: Mükellef Davranışları, İstanbul SMMMO Yayınları. Erş. Trh.: 22.07.2016 http://www.istanbulsmmmodasi.org.tr/yayinlar.asp adresinden alınmıştır.
35. Taş, İ. (2001). Avrupa Birliği’nde Vergi Teşvik ve Uygulamaları ve Uyum Sorunu. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İzmir.
36. Torgler, B., Schneider F. ve Schaltegger C. A. (2010). Local Autonomy, Tax Morale and The Shadow Economy, Public Choice, 144 (1), 293-321. Tunçer, M. (2002). Vergilemeye Yaklaşım ve Türkiye. Vergi Dünyası, 249.
37. Uludağ, İ. ve Serin, V. (1990). Türkiye’de Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler. İstanbul: İTO Yayınları.
38. Ulusoy, R. ve Akarsu, R. (2012). Türkiye'de KOBİ’lere Yapılan Destekler ve İstihdam Üzerindeki Etkileri, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23, 105- 126.
39. Yavuz, B. (2010). Ar-Ge Faaliyetlerine İlişkin Teşvikler ve Ar-Ge Giderlerinin Ums-Tms Kapsamında Mali Tablolara Yansıtılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
40. Yazman, İ. ve Akpınar, A. (2001). Esnaf-Sanatkâr Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelerin Finansmanı-Türkiye ve AB Ülke Uygulamaları, Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Kredi ve Kefalet Kooperatifleri Birlikleri Merkez Birliği, Ankara.
41. Yurttadur, M. (2011). KOBİ Yönetimi ve Büyüme. İstanbul: Beta Basım.