Avrupa Birliği’nin ve Üç Büyük Üyesinin Arap Baharı’na Yaklaşımları

Bu çalışmada, Avrupa Birliği’nin Kurumsal ve onun üç büyük üyesi olan Almanya, Fransa ve İngiltere’nin de ulusal olarak, Arap Baharı sürecinde Orta Doğu ve Kuzey Afrika’ya yönelik yaklaşımı analiz edilmektedir. Arap Baharı sürecinde de, bölge için, en önemli dış aktörlerden birisi olan AB’nin yapısal bir sorunu olan ve önemli krizlerde on yıllardır gösterdiği siyasi parçalanmışlığı birkez daha gösterdiği görülmektedir. Hemen hemen tüm durumlarda özel güvenlik ve ekonomik çıkarlar; özel bağlar, iç politikaya dönük mülahazalar üyelerin tepkilerini şekillendirmiş ve AB’yi sınırlamıştır. Tarihsel ve sosyolojik perspektiften bakıldığında Avrupa ve ODKA bölgesindeki Avrupa çıkarlarının uzun ve karmaşık bir tarihi vardır. Arap Baharıyla beraber, yine bölgeden kaynaklanan tehdit algısının giderek yükseldiği bir döneme geçilmiştir. AB’nin bölgeye yaklaşımının dört temel unsura dayandığı vurgulanabilir. Bunlar, üyelerin (stratejileri) arasındaki farklılıklar, demokratikleşme için yeni araçlar, koşulluluk ve sürdürülebilir sosyal-ekonomik kalkınma için güçlü bir yaklaşımdır. Ancak, genel olarak Avrupa bölgenin temel ve yapısal problemlerine duyarsız kalmaya devam etmektedir. Bölge ülkelerinin kendi iç dinamikleriyle belirgin bir kalkınma ve demokrasi hamlesi yapmadan, Avrupa’yla ilişkilerinin doğasında önemli bir değişim yaşanması da pek olası görünmemektedir.