İl Tarımsal Kalkınma Kurulu'nun Gerekliliği Üzerine Düşünceler

Öz

Türkiye’de illerin yönetimine bakıldığında tarım sektörüyle ilişkili birçok kamu kurumu, üretici örgütü, özel sektör, meslek kuruluşu ve üretici olduğu görülmektedir. Ancak tüm bu bileşenleri ortak bir paydada buluşturacak ve sektörün öngörülebilir bir planlama içerisinde yönetilmesini sağlayacak etkin bir kurumsal mekanizma bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı da bu ihtiyacı karşılayacak nitelikte olan İl Tarımsal Kalkınma Kurulu’nu önermektir. Bu kurul önerisiyle illerde tarım sektörü yönetimindeki aktörlerin ve süreçlerin daha iyi anlaşılması, tarım politikalarının tasarımı ve uygulanmasının nasıl iyileştirilebileceği hedeflenmektedir. Araştırmada İl Tarımsal Kalkınma Kurulu’nun neden gerekli olduğu ve bu kurulun işlevinin ne olacağına yönelik sorulara cevap aranmaktadır. Çalışma, illerde tarım sektörü yönetiminin iyileştirilmesi için sistematik bir çalışma olmadığından keşfedici araştırma niteliğinde olup, literatür taramasına dayanmaktadır. Araştırma sonucunda, mevcut durumda illerde tarım sektörünü yönetecek etkin bir kurumsal mekanizmanın olmadığı ortaya konulmuş ve il tarımsal kalkınma kuruluna duyulan ihtiyaç tespit edilmiştir. Önerilen kurulun kurumsallaşması için ise belediyelerin il tarımsal kalkınma kurulu toplantılarına ev sahipliği yapması ve bu süreci sahiplenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İl Yönetimi
• İl Tarımsal Kalkınma Kurulu
• Yerel Kalkınma
• Tarım Sektörü

Thoughts on Necessity of Provincial Agricultural Development Board

Öz

Considering the provincial administrations in Turkey, there are many public institutions, producer organizations, private sector, professional organizations, and producers related to the agricultural sector. However, there is currently no institutionalized mechanism for gathering these shareholders. Within this scope, the aim of this study is to propose the Provincial Agricultural Development Board, which is capable of meeting this need. This board proposal, it is aimed to better understand the actors and processes in the administration of the agricultural sector in provinces and how to improve the design and implementation of agricultural policies. The study tries to give answers to questions about why the provincial agricultural development board is necessary and what the function of the board is. The study is exploratory research based on a literature review. Because there is no systematic study to improve the administration of the agriculture sector in provinces. Consequently, it has been determined that there is no effective institutional mechanism to administer the agricultural sector in provinces. For the proposed board to be institutionalized, it has been specified that municipalities should own this process and host board meetings.

Anahtar Kelimeler

• Provincial Administration
• Provincial Agricultural Development Board
• Local Development
• Agricultural Sector

Kaynakça

1. Beschel, R. P., Cameron, B. J., Kunicova, J. and Myers, C. B. (2018). Improving Public Sector Performance: Through Innovation and Inter-Agency Coordination (English). Global Report Public Sector Performance Washington, D.C.: World Bank Group. Erişim: 17.06.2021,http://documents.worldbank.org/curated/en/833041539871513644/Improving-Public-Sector-Performance-Through-Innovation-and-Inter-Agency-Coordination.
2. Birişik, N. (2019). Küresel ve Ulusal Ölçekte Tarım ve Gıda Politikaları “Gerçekler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. DH Basın Yayın Matbaacılık: Ankara.
3. Bizimana, C. (2019). Agricultural Sector Governance, Knowledge Compendium for Malabo Domestication 1, Published by African Union Commission-Department for Rural Economy and Agriculture (AUC-DREA) and African Union Development Agency – NEPAD.
4. Bozoğlu, M. (2018). Samsun İli Tarım ve Kırsal Kalkınma Eylem Planı, Orta Karadeniz Kalkınma Ajansı, Erişim: 18.06.2021, https://www.oka.org.tr/assets/upload/dosyalar/tarim-ve-kirsal-kalkinma-eylem-plani-39-77.pdf.
5. Demirtaş, M., Demirtaş, R. ve Subaşı, O. S. (2016). “Türkiye’de Araştırmacı-Yayımcı-Çiftçi Bağının Güçlendirilmesi Çalışmaları”, XII. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 25-27 Mayıs 2016, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta. 1163-1172.
6. Dias, C. and Franco, M. (2018). “Cooperation in Tradition or Tradition in Cooperation? Networks of Agricultural Entrepreneurs”, Land Use Policy, 71, 36-48.
7. Eren, O., Kal, S.H. ve Özmen, M. U. (2017). “Türkiye’de Gıda Enflasyonunun Belirleyicileri”, TCMB Ekonomi Notları, Erişim: 20.07.2021, https://www.tcmb.gov.tr/wps/wcm/connect/e7f4cbd3-9c82-4889-9aee-35532bc580ff/en1715eng.pdf?MOD=AJPERES&CACHEID=ROOTWORKSPACE-e7f4cbd3-9c82-4889-9aee-35532bc580ff-m52grL-.
8. European Commission (2008). Analysing and Addressing Governance in Sector Operations. Tools and Methods Series. Reference Document No. 4.

9. Food and Agriculture Organization of the United Nations, (2021) Private Sector, Erişim: 18.06.2021, http://www.fao.org/partnerships/private-sector/en/.
10. Fuglie, K. (2016). “The Growing Role of the Private Sector in Agricultural Research and Development World-Wide”, Global Food Security, 10, 29-38.
11. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (2015). Kırsal Kalkınma Eylem Planı 2015-2018, Erişim: 24.07.2021, https://kkp.tarim.gov.tr/KKEP2015-2018.pdf.
12. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı (2012). Türkiye Kooperatifçilik Stratejisi ve Eylem Planı 2012-2016.Erişim:18.06.2021https://www.gtb.gov.tr/data/51c7eb1d487c8e0a98f15f9b/t%C3%BCrkiye%20kooperatif%C3%A7ilik%20stratejisi%20ve%20eylem%20plan%C4%B1%20(2012-2016).pdf.
13. Gümüşoğlu, S., Kellevezir, I. ve Gümüşoğlu, N. H. (2020). “Yerel Yönetimlerin Tarımsal Politikalarının Ekonomik Kalkınmaya Etkisi ve Dijital Teknoloji Destekli Bir Model Önerisi”, İzmir İktisat Dergisi, 35 (3), 647-660. İnan, İ. H. (2008). Türkiye’de Tarımsal Kooperatifçilik ve AB Modeli. 2. Baskı. İstanbul Ticaret Odası Yayınları Yayın No: 73.
14. Kalkınma Bakanlığı (2018). On Birinci Kalkınma Planı (2018-2023) Tarım ve Gıdada Rekabetçi Üretim Özel İhtisas Komisyonu Raporu, 22.06.2021, https://www.sbb.gov.tr/wpcontent/uploads/2020/04/Tarim_ve_GidadaRekabetciUretimOzelIhtisasKomisyonuRaporu.pdf.
15. Kayhan, M. (2018). Türkiye Hayvancılık Raporu, Erişim: 14.06.2021, https://www.istanbulveterinerhekimleri.com/2018/11/09/bir-ilk-turkiye-hayvancilik-raporunun-tamamini-yayinliyoruz/.
16. Keskin, N. ve Yıldırım C. (2019). “İzmir’de Tarımsal Kalkınma ve Büyükşehir Belediyesi”, İzmir Belediyesi’nin 150. Kuruluş Yıldönümünde Uluslararası Yerel Yönetimler Demokrasi ve İzmir Sempozyumu, 15-17 Kasım 2018. İzmir Büyükşehir Belediyesi Akdeniz Akademisi, İzmir. 196-213.
17. Lerman, Z. and Parliament, C. (1991). “Size and Industry Effects in the Performance of Agricultural Cooperatives”. Agricultural Economics. 6, 15-29.
18. Lio, M. and Liu, M. C. (2008). “Governance and Agricultural Productivity: A Cross-National Analysis”, Food Policy, 33 (6), 504-512.
19. Mishra, P. K. and Dey, K. (2018). “Governance of Agricultural Value Chains: Coordination, Control and Safeguarding”, Journal of Rural Studies, 64, 135-147.
20. Nettle, R., Klerkx, L., Faure, G. and Koutsouris, A. (2017) “Governance Dynamics and the Quest for Coordination in Pluralistic Agricultural Advisory Systems”, The Journal of Agricultural Education and Extension, 23 (3), 189-195.
21. Önal, N. E. (2019). “Tarımsal Ürün Fiyat Artışlarının Türkiye Tarımının Yapısal Sorunlarına Dair Gösterdikleri”, Beykoz Akademi Dergisi, 2019; 7(1), 62-74.
22. Peters, B. G. (2018). “The Challenge of Policy Coordination”, Policy Design and Practice, 1(1), 1-11.
23. Poole, N. D. and Lynch, K. (2003). “Agricultural Market Knowledge: Systems for Delivery of a Private and Public Good”, The Journal of Agricultural Education and Extension, 9 (3), 117-126.
24. Rijswijk, K. and Brazendale, R. (2017). “Innovation Networks to Stimulate Public and Private Sector Collaboration for Advisory Services Innovation and Coordination: The Case of Pasture Performance Issues in the New Zealand Dairy Industry”, The Journal of Agricultural Education and Extension, 23 (3), 245-263.
25. Semerci, A. (2015). “Türkiye’de Çiftçi Örgütleri: Tarımsal Amaçlı Kooperatifler Örneği”. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 12(1). 65-73.
26. Sosyal Güvenlik Kurumu, (2021). SGK Veri Uygulaması, Erişim, 25.07.2021. https://veri.sgk.gov.tr/.
27. Strateji ve Bütçe Başkanlığı (2019). On Birinci Kalkınma Planı (2019-2023), Erişim: 25.06.2021,https://www.sbb.gov.tr/wpcontent/uploads/2019/07/OnbirinciKalkinmaPlani.pdf.
28. Şener, Ü. ve Aydoğan, R. E. (2012). “Kırsal Kalkınmada Yönetişim ve Koordinasyon: Şanlıurfa Örneği”, 7. Bölgesel Kalkınma ve Yönetişim Sempozyumu, 13-14 Aralık 2012, TEPAV, Ankara. 113-130.
29. Tan, S. ve Karaönder, İ. (2013). “Türkiye’de Tarımsal Örgütlenme Politikalarının ve Mevzuatının İrdelenmesi: Tarımsal Amaçlı Kooperatifler Örneği”. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 1 (1). 87-94.
30. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı (2004). II. Tarım Şurası Sonuç Raporu, Ankara. Erişim: 18.06.2021, https://kutuphane.tarimorman.gov.tr/pdf_goster?file=a64bdd30766fc5591bb1d473eca9815e#book/5.
31. Tarım ve Orman Bakanlığı (2019). III. Tarım Orman Şurası, Ankara. Erişim: 18.06.2021, https://kutuphane.tarimorman.gov.tr/pdf_goster?file=95103b6e8f3eeaa08c79424061920f05&search=III.+Tar%C4%B1m+%C5%9Furas%C4%B1#book/7.
32. Tarım ve Orman Bakanlığı (2021). Ulusal Kırsal Kalkınma Stratejisi (2021-2023), Erişim 26.07.2021.https://www.tarimorman.gov.tr/TRGM/Belgeler/UKKS-Strateji Belgesi.pdf.
33. Tarım ve Orman Bakanlığı (2021). Tarım Reformu Genel Müdürlüğü Üretici Örgütleri, Erişim: 26.07.2021. https://www.tarimorman.gov.tr/TRGM/Link/55/Uretici-Orgutleri.
34. Topuz, B. K., Bozoğlu, M. ve Başer, U. (2017). “Güncel Gelişmeler Kapsamında Türkiye’deki Çiftçi Örgütlerine Yönelik Mevzuatın Değerlendirilmesi”. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 52 Özel Sayı. 140-161.
35. TÜİKa, (2021). İşgücü İstatistikleri, II. Çeyrek: Nisan - Haziran, 2021, Erişim: 28.07.2021, https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Isgucu-Istatistikleri-II.-Ceyrek:-Nisan---Haziran,-2021-37546.
36. TÜİKb, (2021). Dönemsel Gayrisafi Yurt İçi Hasıla, I. Çeyrek: Ocak - Mart, 2021, Erişim: 28.07.2021,https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Donemsel-Gayrisafi-Yurt-Ici-Hasila-I.-Ceyrek:-Ocak---Mart,-2021-37181.
37. Türkiye Gıda ve İçecek Sanayii Dernekleri Federasyonu, (2020). 2020 Dış Ticaret Verileri, Erişim: 23.07.2021, https://www.tgdf.org.tr/wp-content/uploads/2021/04/2020-Dis-Ticaret-Verileri-HD.pdf.
38. Yavuz, F. ve Dilek, Ş. (2019). Türkiye Tarımına Yeniden Bakış. SETA Yayınları: İstanbul.
39. Yıldırım, C. (2021). Tarım Sektörünün Yönetiminde Kapasitenin Geliştirilmesi: Samsun Örneği, TÜBİTAK: Ankara.