Varlıklarını idame
ettirmek ve küresel pazar içerisinde rekabet üstünlüğünü korumak isteyen
işletmeler hizmet kalitesini ve verimliliği arttırma hedefi çerçevesinde
çalışanların işle ilgili sergiledikleri geri çekilme davranışlarını kontrol ve
takip etme sorumluluğu altındadır. Örgüt psikolojisi içerisinde kişisel,
örgütsel ve çevresel bir takım faktörlerin tetiklediği, işgücü ve zaman kaybına
neden olan bu davranışlardan işe devamsızlık güncelliğini koruyan bir kavram
olarak karşımıza çıkmaktadır. İşe devamsızlık, işverenlere azımsanmayacak
düzeyde ekonomik maliyetleri olabilen, çalışanlarda verimlilik ve ücret kaybına
yol açabilen bir insan kaynakları yönetimi sorunudur. Bu açıdan işe devamsızlık
davranışının altında yatan nedenlerin dikkatle ve ciddiyetle irdelenmesi,
akabinde çözüm önerilerinin bu çerçevede tartışılması ve geliştirilmesi
gerekmektedir. Haklı bir nedeni olsun ya da olmasın çalışanların işe gelmeme
sıklıklarını ve oranlarını düşürmede etkili olan çözüm yöntemlerinden birisi
esnek çalışmadır. Zamanı yönetme özgürlüğünün en tipik örneği olarak
nitelendirebileceğimiz esnek çalışma yöntemi, bu özelliği ile iş ve bireysel
yaşamı dengelemekte, iş stresini azaltmakta, örgütsel bağlılık ve iş tatminini
arttırarak işe devamsızlık davranışı üzerinde etkili olabilmektedir. Bu
çalışmanın amacı çalışanların esnek çalışma düzenlemelerine yönelik tutumlarının
işe devamsızlık algıları üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Bu kapsamda
Ankara’da kamu kurumlarında çalışan 381 kişiye anket uygulanmıştır. Araştırmada
verilerin analizinde SPSS for Windows 21.0 programından faydalanılmıştır. Anketlerde kullanılan
ölçeklerin güvenilirlikleri test edilmiş, testin sonucuna göre oldukça yüksek
düzeyde güvenilir oldukları ortaya çıkmıştır. İki değişken arasındaki etkileşim
düzeyini ölçmek amacıyla basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Analiz
sonucuna göre esnek çalışma düzenlemelerine yönelik tutumların işe devamsızlık
algıları üzerindeki etkilerinin anlamlı olduğu bulgusuna erişilmiştir. Bununla
birlikte araştırmaya konu değişkenlerin demografik faktörlerin önemli bir
kısmına göre anlamlı farklılıklar oluşturduğu gözlenmiştir.
Primary Language | Turkish |
---|---|
Journal Section | Research Article |
Authors | |
Publication Date | January 31, 2020 |
Submission Date | January 9, 2019 |
Published in Issue | Year 2020 Volume: 18 Issue: 35 |