İlkokul 3. Sınıf Hayat Bilgisi Dersinde Storyline Yaklaşımına Dayalı Etkinliklerin Uygulanması

Abstract

Bu araştırma; ilkokul üçüncü sınıf Hayat Bilgisi dersinde yüz yüze ve uzaktan eğitim yoluyla işlenen Storyline yaklaşımına dayalı etkinliklerin uygulanabilirliğini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada karma araştırma modeline uygun olarak iç içe karma desen kullanılmıştır. Araştırma temelde nitel bir araştırma olarak tasarlanmıştır, tamamlayıcı rolde nicel boyut mevcuttur. Araştırmanın çalışma grubunu 2020-2021 eğitim öğretim yılında bir devlet ilkokulunda öğrenim gören 24 üçüncü sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Sınıf Etkinliklerim Ölçeği, çalışma yaprakları, öğrenci günlükleri, araştırmacı günlüğü, öz değerlendirme formları ve odak grup görüşme kayıtları kullanılmıştır. Araştırmanın nitel verilerinin çözümlenmesinde içerik analizi ve betimsel analiz yapılmıştır. Nicel verilerin analizi için NCSS 2021 istatistik programı kullanılarak Hotelling tek gruplu T2 testi uygulanmıştır. Araştırma sonucuna göre ilkokul üçüncü sınıf Hayat Bilgisi dersinde yüz yüze ve uzaktan eğitimle gerçekleşen Storyline yaklaşımı etkin ve uygulanabilir olarak değerlendirilmiştir. Storyline yaklaşımının, Hayat Bilgisi dersine yönelik tutumlarına olumlu katkı sağladığı, öğrencilerin bu yaklaşımla ilgili olumlu duygu ve düşüncelere sahip oldukları görülmüştür

Keywords

• Storyline Yaklaşımı
• Hayat Bilgisi Dersi
• Algı

Implementation of Activities Based on Storyline Approach in Primary School 3rd Grade Life Studies Course

Abstract

The research was carried out to both evaluate the feasibility and effectiveness of the activities based on the Storyline approach, which were taught through face-to-face and distance education in the third-grade primary school life studies course and determine the students’ perceptions of in-class activities along with their level of attitude towards the course. In accordance with mixed methods research design, grounded theory was adopted for the research. The research was primarily designed as qualitative research, there is a quantitative dimension in a complementary role. The practice was carried out in a public primary school. The study group of the research consists of 24 third grade students. As data collection tools in the research, “My Class Activities Scale”, worksheets, student diaries, researcher’s diary, self-evaluation forms and focus group interview records were used. Content and descriptive analyses were used to analyze the qualitative data of the research. For the analysis of quantitative data, Hotelling’s one sample T2 test was performed using the NCSS 2021 statistical program. According to the findings obtained from the research, at the end of the practice process, the Storyline approach, which was realized through face-to-face and distance education in the third grade Life Studies Lesson in primary school, was evaluated as effective and applicable. There is a significant difference in the scores of students’ interest, making choices, challenge, and enjoying the subject in terms of in-class activities. It was observed that the Storyline approach contributed positively to students’ attitudes towards life studies course and they had positive feelings and thoughts about this approach.

Keywords

• Storyline Approach
• Life Studies Course
• Perception

References

1. Akdemir, E. (2018). Hikâyelerle zenginleştirilmiş Fen Bilimleri derslerinin Öğrencilerin akademik başarıları ve görüşleri üzerine etkisi: maddenin yapısı ve özellikleri ünitesi örneği. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi
2. Avcı, S., & Yüksel, A. (2013). Öykü temelli öğrenme yaklaşımına ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. Sakarya University Journal of Education, 3(2), 21–35. https://doi.org/10.19126/suje.80542 Ayaz, K. (2021). The impact of storyline method on teen’s attitude towards efl [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
3. Bell, S. (2007). Continuing professional development in storyline. In S. Bell, S. Harkness, & G.White (Eds.), Storyline: Past, present, future (pp. 25–30). Enterprising Careers University of Strathclyde.
4. Baysal, Z. N. (2006). Hayat Bilgisi: Toplumsal ve doğal yaşama bütüncül bir bakış. Cemil Öztürk (Ed.), Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler öğretimi: Yapılandırmacı bir yaklaşım (ss. 2–19). Pegem A Yayıncılık.
5. Bacak, S. (2008). İlköğretim 5. sınıf Sosyal Bilgiler dersinde öykü tabanlı öğrenme yaklaşımının öğrenenlerin akademik başarı ve yaratıcılıklarına etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Celal Bayar Üniversitesi. Binbaşıoğlu, C. (2003). Hayat Bilgisi öğretimi. Nobel Yayıncılık.
6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. Bs.). Pegem A Yayıncılık.
7. Coşkun, M. (2013). Matematik kavramları öğretiminde öyküleştirme yönteminin tutuma ve başarıya etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ahi Evran Üniversitesi.
8. Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and conducting mixed methods research. Sage. Demir, S. (2012). The effect of storyline method on students’ achievements in 5th grade of science and technology courses. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 46(2012), 5026–5029. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2012.06.380.

9. Deniz, K. Z., & Saranlı, A. G. (2017). Sınıf etkinliklerim ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 8(2), 169–182. https://doi.org/10.21031/epod.291825
10. Eiríksdóttir, B. (1995). Qualities of the storyline method for teaching in primary schools in Iceland. [Unpublished master thesis]. University of Strathclyde.
11. Eren, S. (2015). Öyküleştirme yöntemine dayalı eğitimin beş yaş çocuklarında farklılıklara saygı kazanımına etkisinin incelenmesi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
12. Gültekin, M. (2015). Çocuğun yaşamından dünyaya açılan pencere: Hayat Bilgisi öğretim programı. Mehmet Gültekin (Ed.), Hayat Bilgisi öğretimi (1. Bs.) içinde (ss.16–42). Nobel Yayıncılık.
13. Güney, S. Y. (2003). İlköğretim 5. sınıf Sosyal Bilgiler dersinde öykü tabanlı öğrenme yaklaşımına ilişkin bir durum çalışması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
14. Güney, S. Y. (2019). İlkokul 4. sınıf Fen Bilimleri dersinde öykü temelli öğrenme yaklaşımının akademik başarı, öğrenmenin kalıcılığı ve derse ilişkin tutumlar üzerindeki etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
15. Gürol, A., & Kerimgil, S. (2012). Primary school education pre-service teachers’ views about the application of storyline method in social studies teaching. International Online Journal of Educational Sciences, 4(2), 325–334.
16. Häggström, M. (2022). Utilizing a storyline approach to facilitating pupils’ agency in primary school sustainability education context. The Journal of Environmental Education, 53(3), 154–169. https://doi.org/10.1080/00958964.2022.2067110
17. Harkness, S. (2007). Storyline-an approach to effective teaching and learning. In S. Bell, S. Harkness, & G. White (Eds.), Storyline: Past, present, future (pp. 17–27). Enterprising Careers University of Strathclyde.
18. Harkness, S. (2007). Storyline-an approach to effective teaching and learning. In S. Bell, S. Harkness, & G. White (Eds.), Storyline: Past, present, future (pp. 17-27). Glasgow: Enterprising Careers University of Strathclyde.
19. Henriksson, A. C. (2023). Primary school students’ perceptions of a sustainable future in the context of a Storyline project. LUMAT: International Journal on Math, Science and Technology Education, 11(1), 69–90. https://doi.org/10.31129/LUMAT.11.1.1879
20. Hofmann, E. (2007). Rethinking ‘ownership of learning’ participation and agency in the storyline classroom. In S. Bell, S. Harkness, & G. White (Eds.), Storyline: Past, present, future (pp. 61–74). Enterprising Careers University of Strathclyde.
21. Hofmann, E. (2007). Rethinking ‘ownership of learning’ participation and agency in the storyline classroom. In S. Bell, S. Harkness, & G. White (Eds.), Storyline: Past, present, future (pp. 61-74). Glasgow: Enterprising Careers University of Strathclyde.
22. Johnson, A. (2014). Eylem araştırması el kitabı (Y. Uzuner, M. Ö., Çev.). Anı Yayıncılık. Karakaş, M. (2021). Hayat Bilgisi dersinde storyline yönteminin kullanılmasının karar verme ve problem çözme becerisi üzerindeki etkililiği: Üçüncü sınıf örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
23. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (23. Bs.). Nobel Akademi.
24. Karlsen, H. K., Lockhart-Pedersen, V., & Bjørnstad, B. G. (2019). “… but, it’s really grown on me, Storyline, as practical as it has been”: A critical inquiry of student teachers’ experiences of The Scottish Storyline Approach in teacher education, 77, 150-159. https://doi.org/10.1016/j.tate.2018.09.017
25. Kuo, Y. C. (2005). From reading to writing: Book-making colearning project in a sixth grade classroom [Unpublished master thesis]. University of Nantai Science and Technology.
26. MacBeath, J. (2007). A story for our times. S. Bell, S. Harkness., & G. White (Eds.), Storyline: Past, present, future (pp. 15–16). Enterprising Careers University of Strathclyde.
27. Mcblain, Y. (2007). Storyline – a creative approach. S. Bell, S. Harkness, & G. White (Eds.), Storyline: Past, present, future (pp. 189–196). Enterprising Careers University of Strathclyde.
28. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
29. Milli Eğitim Bakanlığı. (2005). İlköğretim 1, 2 ve 3. Sınıflar Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu. https://www.sinifogretmeniyiz.biz/-hayat-bilgisi-ogretim-programlari--hayat-bilgisi-ogretim-programi-dosya_indir-3447.asp
30. Mitchell-Barrett, R. (2010). An analysis of the Storyline method in primary school : its theoretical underpinnings and its impact on pupils’ intrinsic motivation [Unpublished doctoral dissertation]. University of Durham.
31. Omand, C. (2020). The importance of effective questioning on learning process in a storyline. In K. Høeg Karlsen, & M. Häggström (Eds.), Teaching through stories. Renewing the Scottish storyline approach in teacher education (pp. 303–321). Waxmann.
32. Orehag J. (2017). Space adventure-storyline method and young english language learners’ motivation. [Unpublished undergraduate thesis]. University of Gavle.
33. Özsarı, E. (2017). Öyküleştirme yöntemine dayalı eğitimin beş yaş grubundaki çocukların ilköğretime hazır bulunuşluk seviyelerine etkisinin incelenmesi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
34. Roberts, N., & Stylianides, A. J. (2013). Telling and illustrating stories of parity: A classroom-based design experiment on young children‟s use of narrative in mathematics. ZDM, 45(3), 453–467. https://doi.org/10.1007/s11858-012-0474-2.
35. Sarı, T. (2019). Ortaokul 7. sınıf Türkçe dersinde uygulanan storyline yönteminin başarıya ve tutuma etkisi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi.
36. Schwänke, U. (2018). Die Storyline-Methoden. http://www.schwaenke.de/mediapool/43/436168/data/Die_Storyline-Methode_-_Text_und_Anhang.pdf Sertsöz, A. (2017). 6 yaş çocuklarına öyküleştirme yöntemi ile verilen Matematik eğitiminin çocukların Matematik başarılarına olan etkisinin incelenmesi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Dumlupınar Üniversitesi.
37. Smogorzewska, J. (2012). Storyline and associations pyramid as methods of creativity enhancement: Comparison of effectiveness in 5 year old children. Thinking Skills and Creativity, 7(1), 28–37. https://doi.org/10.1016/j.tsc.2011.12.003
38. Şavşet, S. (2016). Sorgulama tabanlı eklektik okul öncesi eğitim etkinliklerinin etkisinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Okan Üniversitesi.
39. Şekerci, H. (2018). Sosyal Bilgiler öğretiminde storyline yaklaşımının etkililiğin incelenmesi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
40. Tepetaş, G. Ş. (2011). 6 yaş çocuklarının temel kavram bilgi düzeylerini desteklemeye yönelik öyküleştirme yöntemine dayalı bir eğitim uygulaması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
41. Toy, İ. (2015). Storyline yönteminin 7. sınıf Sosyal Bilgiler dersi kazanımlarının gerçekleşmesine ve kalıcı öğrenmeye etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Erzincan Üniversitesi.
42. Tozduman Yaralı, K. (2019). Okul öncesi çocukların eleştirel düşünme becerilerine öyküleştirme yöntemine dayalı eğitim programının etkisi. [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Gazi Üniversitesi.
43. Ütkür Güllühan, N., Özden, G., & Bekiroğlu, D. (2022). Museum education with storyline method: How do primary school students perceive historical artifacts?. Mimbar Sekolah Dasar, 9(1), 98–124. https://doi.org/10.53400/mimbar-sd.v9i1.43317
44. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. Bs.). Seçkin.
45. Yiğit E. Ö. (2007). Öyküleştirme yönteminin 6. sınıf Sosyal Bilgiler programı ülkemizin kaynakları ünitesindeki öğrenci başarısı üzerine etkisi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
46. Yiğit, E. Ö., & Erdoğan, T. (2008). Sosyal Bilgiler dersinde uygulanan öyküleştirme yönteminin ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin yaratıcı düşünme becerilerine etkisi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(3), 399–416.