Research Article

Japonya’nın Gizli Hristiyanları: Kakure Kirishitan Cemaati ve “Budist Kitabı Mukaddes”

Volume: 28 Number: 1 June 15, 2024
TR EN

Japonya’nın Gizli Hristiyanları: Kakure Kirishitan Cemaati ve “Budist Kitabı Mukaddes”

Öz

Uzak doğu toplumlarının tarihinde yabancı dinlere karşı diğer toplumların tarihine nazaran daha esnek ve senkretik bir yaklaşım benimsenmiş olduğu kabul edilir. Bu coğrafyadaki topluluklar yeni gelen dinleri genellikle yumuşak güç kullanarak dönüştürüp kendi benliğine uygun hale getirmiştir. Budizm’in Çin’e, ardından Japonya’ya gelişi ve sonrasında bu toplulukların rengine boyanması bu esnek ve senkretik yaklaşımın birçok örneğinden biridir. Ayrıca Çin’de Konfüçyanist, Taoist ve Budist dini geleneklerinin üçünün bir arada uygulanmasına yönelik teori ve pratiklerin ortaya çıkmış olması da bu yaklaşımın göstergesidir. Aynı şekilde Japonya’da yüzyıllar boyunca Şintoizm ve Budizmin birlikte uygulanması, Şinto kamileri ile Budist Buddha ve bodhisatvalarının aynı yüce varlıklar olarak kabul edilmesi de aynı bağlamda karşılaşılan birincil örneklerdendir. Fakat yabancı dinlere yönelik bu esnek ve senkretik yaklaşımın istisnaları da yok değildir. Bu istisnalardan biri Tokugava shoğunluğu döneminde ‘yabancı din’ Hristiyanlığa yönelik yaklaşım ve politikalar sonucunda ortaya çıkmıştır. Shoğunluğun Hristiyanlık öğretisine ve yerli ve yabancı Hristiyanlara karşı peyderpey sertleşen ve kapsamı genişleyen agresif politikaları Japon tarihinde örneğine az rastlanılan ‘yer altına inmiş din’, ‘gizlenen cemaat’ olgusunu ortaya çıkarmıştır. Shoğunluğun Hristiyanlığa yönelik sert politikaları ve yasakları Japon Hristiyanlarını inançlarını gizleyerek yaşamaya itmiş ve Japon Hristiyanlar Tokugava şoğunluğu sonuna değin iki buçuk asır boyunca inançlarını saklayarak varlıklarını devam ettirmiştir. Tokugava döneminin sonlanmasıyla birlikte Hristiyanlığa yönelik devlet politikası değişip misyon hareketlerine izin verilmesinin ardından Hristiyan kiliseleri Japonya’ya tekrardan gelmiş, fakat iki buçuk asır boyunca inançlarını gizli olarak devam ettiren Japon Hristiyanlarından bir grup Hristiyan kiliseleri ile birleşmeyi reddetmiş ve ayrı bir cemaat olarak günümüze değin varlığını devam ettiren Kakure Kirishitan cemaatini oluşturmuştur. Japon toplum ve kültürünün temel özelliklerinden biri olan karşılaştığı ‘yabancı’ ve yeni unsurları adapta etme-uyarlama-dönüştürme eğiliminin bir örneği olarak Kakure Kirishitan cemaati ve kutsal metinleri Tenchi bu çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Çalışmanın temel kaynağı ‘Budist Kitab-ı Mukaddes’ olarak da isimlendirilebilecek olan Kakure Kirishitan cemaatinin kutsal metni Tenchi’dir. Temel iddiası ise Kakure Kirishitan cemaatinin Hristiyanlığa yönelik sert ve acımasız devlet politikaları karşısında varlığını devam ettirebilmesini mümkün kılan temel etkenin Japon kimlik ve kültüründe var olan uyarlama eğilimi olduğu ve Kakure Kirishitan cemaatinin kutsal metni olarak kabul edilen Tenchi’nin de Budizm başta olmak üzere Japon din ve geleneklerinden belirli öğelerin Hristiyanlık öğretileriyle birleştirilerek temelde -zorunluluk arz eden şart ve koşullar yadsınmamak kaydıyla- bu uyarlama eğiliminin sonucu olarak ortaya çıktığıdır. Sonuç olarak Japon toplum ve kültürünün genel kimlik ve davranış tarzına ters bir şekilde dine yönelik uygulanan yasak ve baskı politikası Japon tarihinde örneğine az rastlanan yer altına inmiş din-cemaat olarak Kakure Kirishitan cemaatini ortaya çıkarmış ve ironik bir şekilde bu cemaat varlığını temelde Japon kimlik ve kültüründe bulunan bu esnek ve senkretik eğilim sayesinde devam ettirebilmiştir.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Aizan, Yamaji. Essays on the Modern Japanese Church: Christianity in Meiji Japan. çev. Graham Squires. Ann Arbor: Center for Japanese Studies The University of Michigan, 1999.
  2. Deveci, Hülya. ““Japonya Hristiyan bir Ülke Olacak mı?” Rus-Japon Savaşı Sürecinin The Japan Evangelist, Kirisutokyō Sekai, Shinjin, Rikugō Zasshi Dergilerine Yansımaları (1902-1909)”. Tarih İncelemeleri Dergisi XXXVIII- 2 (2023), 523-556.
  3. Dōgen. Dōgen’s Pure Standarts for the Zen Community A Translation of the Eihei Shingi. çev.Taigen Daniel Leighton ve Shohaku Okumura. New York: State University of New York Press, 1996.
  4. Eisai. “A Treatise on Letting Zen Flourish”. çev.Gishin Tokiwa. Zen Texts. USA: Numata Center for Buddhist Translation and Research, 2005.
  5. Elison, George. Deus Destroyed, The Image of Christianity in Early Modern Japan. Cambridge: Harvard University Press, 1988.
  6. Esenbel, Selçuk. “Japonya’da Hristiyanlığın Tarihi, Kabul ve Katliam”. Haçlı Seferleri ve XI. Asırdan Günümüze Haçlı Ruhu Semineri, İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi, 1998, 132-144.
  7. Fumio, Tamamuro , “The Development of the Temple-Parishioner System”, Japanese Journal of Religious Studies 36/1 (2009), 11-26.
  8. Harrington, Ann M. “The Kakure Kirishitan and Their Place in Japan’s Religious Tradition”. Japanese Journal of Religious Studies 7/4 (December, 1980), 318-336.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

History of Religion

Journal Section

Research Article

Early Pub Date

June 14, 2024

Publication Date

June 15, 2024

Submission Date

February 7, 2024

Acceptance Date

April 29, 2024

Published in Issue

Year 2024 Volume: 28 Number: 1

ISNAD
Susuz Aygül, Merve. “Japonya’nın Gizli Hristiyanları: Kakure Kirishitan Cemaati Ve ‘Budist Kitabı Mukaddes’”. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 28/1 (June 1, 2024): 409-427. https://doi.org/10.18505/cuid.1433534.

Cited By