EĞİTİM, DİN VE TEKNOLOJİ ÜÇGENİNDE TRANSHÜMANİZM: İNSANLIK YENİ BİR ÇAĞA HAZIR MI?

This study aims to examine transhumanism within the framework of education, religion, and technology. While transhumanism aims to overcome the physical and mental limits of human beings with technologies such as biotechnology, artificial intelligence and cybernetics, it creates many moral and theological debates. The study discusses how transhumanist technologies affect individuals’ perceptions of morality and values, how educational systems can adapt to this change, and how religious education can shape the concepts of humanity and morality in a transhumanist age. While evaluating the opportunities and risks that transhumanism poses in education, the study also addresses how religious values can be preserved in this transformation process. Through a qualitative literature review, the current debates on transhumanism, education and religion are analysed, and the relationship among humans, morality and technology is examined in terms of theological and pedagogical approaches. As a result, it is emphasised that religious education can play an important role in the moral development of individuals in a future shaped by transhumanist technologies.

Bu çalışma, transhümanizmi eğitim, din ve teknoloji çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Transhümanizm, biyoteknoloji, yapay zekâ ve sibernetik gibi teknolojilerle insanın fiziksel ve zihinsel sınırlarını aşmayı hedeflerken, ahlâkî ve teolojik açıdan birçok tartışma yaratmaktadır. Çalışma, transhümanist teknolojilerin bireylerin ahlâk ve değer algılarını nasıl etkilediğini, eğitim sistemlerinin bu değişime nasıl uyum sağlayabileceğini ve din eğitiminin transhümanist bir çağda insanlık ve ahlâk kavramlarını nasıl şekillendirebileceğini tartışmaktadır. Araştırma, transhümanizmin eğitimde ortaya çıkardığı fırsatlar ve riskleri değerlendirirken, dinî değerlerin bu dönüşüm sürecinde nasıl korunabileceğini ele almaktadır. Nitel araştırma yöntemiyle yapılan literatür taramasında, transhümanizm, eğitim ve din eksenindeki mevcut tartışmalar analiz edilmiş ve teolojik ile pedagojik yaklaşımlar açısından insan, ahlâk ve teknoloji ilişkisi irdelenmiştir. Sonuç olarak, din eğitiminin transhümanist teknolojilerle şekillenen bir gelecekte bireylerin ahlâkî gelişiminde önemli bir rol üstlenebileceği vurgulanmaktadır.