Evaluation of insertion torque and implant stability using the osstell device according to connection method and practitioner variability

Purpose: This study aimed to evaluate the effects of SmartPeg connection methods and practitioner-related variability on insertion torque and implant stability measurements using the Osstell device. Materials and Methods: Four oral and maxillofacial surgeons each placed 40 implants into bovine femur bone blocks with D1 bone quality. The study was conducted at the Department of Oral and Maxillofacial Surgery, Faculty of Dentistry, Hatay Mustafa Kemal University (Hatay, Türkiye). SmartPeg insertion torque was measured using a digital torque wrench. Resonance Frequency Analysis (RFA) was performed immediately after SmartPeg placement. Data were analyzed using ANOVA and Intraclass Correlation Coefficient (ICC). Results: The mean insertion torque values were 69.88 ± 2.11 Ncm for the group with lower applied torque, 81.66 ± 1.43 Ncm for the group with higher manual torque, and 80.88 ± 1.55 Ncm for the standardized angulated adapter group. Statistically significant differences were observed among the groups. The highest intergroup consistency was recorded between the manual high-torque group and the angulated adapter group (ICC = 0.655, 95% CI: 0.045–0.955, p = 0.026). Additionally, ISQ values showed a positive correlation with torque consistency, suggesting that uniform application methods may enhance measurement reliability. Conclusion: Practitioner-related variability affects SmartPeg insertion torque and subsequent ISQ measurements. The use of a standardized connection method, such as an angulated adapter applying fixed torque, may improve the reliability and reproducibility of RFA-based implant stability assessments.

Amaç: Bu çalışma, SmartPeg bağlantı yöntemlerinin ve uygulayıcıya bağlı değişkenliğin, Osstell cihazı kullanılarak yapılan yerleştirme torku ve implant stabilitesi ölçümleri üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Dört ağız, diş ve çene cerrahı, D1 kemik kalitesine sahip sığır femur kemik bloklarına, her biri 40 implant yerleştirmiştir. Çalışma, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalı’nda yürütülmüştür. SmartPeg yerleştirme torku dijital tork anahtarıyla ölçülmüştür. SmartPeg bağlantısından hemen sonra rezonans frekans analizi (RFA) gerçekleştirilmiştir. Veriler, ANOVA ve iç sınıf korelasyon katsayısı (ICC) ile analiz edilmiştir. Bulgular: Ortalama yerleştirme torku, düşük tork uygulayan grupta 69.88 ± 2.11 Ncm, yüksek tork uygulayan grupta 81.66 ± 1.43 Ncm, standart açı adaptörlü grupta ise 80.88 ± 1.55 Ncm olarak bulunmuştur. Gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır. En yüksek grup içi tutarlılık, yüksek manuel tork grubu ile açı adaptörlü grup arasında kaydedilmiştir (ICC = 0.655, %95 GA: 0.045–0.955, p = 0.026). Ayrıca, ISQ değerlerinin tork tutarlılığı ile pozitif korelasyon gösterdiği gözlemlenmiştir; bu durum, standart bağlantı yöntemlerinin ölçüm güvenilirliğini artırabileceğini göstermektedir. Sonuç: Uygulayıcı kaynaklı değişkenlik, SmartPeg yerleştirme torkunu ve buna bağlı olarak ISQ ölçümlerini etkileyebilmektedir. Sabit tork uygulayan açı adaptörü gibi standart bağlantı yöntemlerinin kullanımı, RFA temelli implant stabilite değerlendirmelerinde tekrarlanabilirlik ve güvenilirliği artırabilir.