THE EVALUATION OF ECOLOGICAL CAMPUSES BY LANDSCAPE ARCHITECTURE STUDENTS THROUGH THE AHP DECISION-MAKING MODEL

Abstract

Ecological campuses aim to cultivate environmentally conscious individuals and to ensure that educational institutions operate through sustainable systems. One of the primary objectives of this approach is to foster environmental awareness among all campus users by applying a sustainability-based model on a micro scale. Although the existing literature indicates that ecological campus implementations have positive effects on students, how students evaluate these practices and which ones they prioritize remain insufficiently explored. This study aims to determine the awareness levels, attitudes, and priority rankings of landscape architecture students regarding ecological campus practices. The research followed a two-phase methodology: In the first phase, ecological campus applications were grouped and prioritized using the Analytic Hierarchy Process (AHP) based on expert evaluations. In the second phase, a survey was conducted with 210 landscape architecture students, and the data were analyzed using SPSS. According to the research findings, ecological campus practices were classified into three main categories: Green Infrastructure and Ecological Solutions ranked the highest in importance (51%), followed by Smart and Sustainable Urban Infrastructure (28%), and Water Management and Sustainable Transportation (21%). Among student evaluations, the most prominent practices were air quality monitoring, green roofs, and walking paths. Additionally, a strong correlation was found between natural rain gardens and green corridors. These striking findings demonstrate the decisive role of student preferences in sustainable campus design and provide concrete evidence for the necessity of a user-centered approach throughout all stages—from implementation to theory. The results of the study offer valuable guidance not only for the academia but also for practitioners and policymakers. In particular, incorporating student perspectives is of critical importance to ensure that policies to be developed remain user-oriented. With an approach that integrates both technical and user needs, the study aims to shed light on future ecological campus designs.

Keywords

• Landscape architecture
• Eco-campus
• Sustainable campuses

EKOLOJİK KAMPÜSLERİN PEYZAJ MİMARLIĞI ÖĞRENCİLERİ TARAFINDAN AHP KARAR VERME MODELİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Ekolojik kampüsler, çevreye duyarlı bireyler yetiştirmeyi ve eğitim kurumlarının sürdürülebilir sistemlerle işlemesini amaçlamaktadır. Bu yaklaşımın temel hedeflerinden biri, sürdürülebilirlik temelli bir modeli mikro ölçekte uygulayarak tüm kampüs kullanıcılarında çevre bilinci oluşturmaktır. Mevcut literatür, ekolojik kampüs uygulamalarının öğrenciler üzerinde olumlu etkiler yarattığını ortaya koysa da, öğrencilerin bu uygulamaları nasıl değerlendirdiği ve hangi uygulamalara öncelik verdiği konusu henüz yeterince aydınlatılamamıştır. Bu çalışma, peyzaj mimarlığı öğrencilerinin ekolojik kampüs uygulamalarına ilişkin farkındalık düzeylerini, tutumlarını ve öncelik sıralamalarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma iki aşamalı bir yöntem izlemiştir: İlk aşamada, Analitik Hiyerarşi Süreci (AHP) kullanılarak uzman grubunun değerlendirmeleriyle ekolojik kampüs uygulamaları gruplandırılmış ve önceliklendirilmiştir. İkinci aşamada ise 210 peyzaj mimarlığı öğrencisiyle anket çalışması yapılarak veriler SPSS ile analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, ekolojik kampüs uygulamaları üç ana kategoride sınıflandırılmıştır: En yüksek önemi Yeşil Altyapı ve Ekolojik Çözümler (%51) almış, bunu Akıllı ve Sürdürülebilir Kentsel Altyapı (%28) ve Su Yönetimi ile Sürdürülebilir Ulaşım (%21) izlemiştir. Öğrenci değerlendirmelerinde en çok öne çıkan uygulamalar hava kalitesi izleme, yeşil çatılar ve yürüyüş yolları olmuştur. Ayrıca, doğal yağmur bahçeleri ile yeşil koridorlar arasında güçlü bir ilişki tespit edilmiştir. Bu çarpıcı bulgular, sürdürülebilir kampüs tasarımlarında öğrenci tercihlerinin belirleyici rolünü ortaya koyarak, uygulamadan teoriye kadar tüm süreçlerde kullanıcı odaklı bir yaklaşımın benimsenmesi gerektiğini kesin verilerle kanıtlamaktadır. Çalışmanın sonuçları, sadece akademik çevreler için değil, aynı zamanda uygulayıcılar ve politika yapıcılar için de dönüm noktası niteliğinde rehber bilgiler sunmaktadır. Özellikle öğrenci görüşlerinin alınması, oluşturulacak politikaların kullanıcı odaklı olması açısından kritik önem taşımaktadır. Çalışma, hem teknik hem de kullanıcı ihtiyaçlarını bütünleştiren bir yaklaşımla, gelecekteki ekolojik kampüs tasarımlarına ışık tutmayı hedeflemektedir.

Keywords

• Peyzaj mimarlığı
• Ekolojik kampüsler
• Sürdürülebilir kampüsler

References

1. Aksoy, O. (2020). Planting the Bursa Technical University campus according to ecological campus criteria: An experimental campus design proposal. Bursa Teknik Üniversitesi. Lisansüstü Eğitim Enstitüsü. Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
2. Anthony, B., Jr. (2020). Green campus paradigms for sustainability attainment in higher education institutions – a comparative study. Journal of Science and Technology Policy Management, 12, 117–148. https://doi.org/10.1108/JSTPM-02-2019-0008
3. Barnett-Itzhaki, Z., Tifferet, S., Berkowic, D., Arviv, T., Daya, A., Carasso Romano, G. H., & Levi, A. (2025). Strategies and challenges for green campuses. Frontiers in Sustainable Cities, 7, 1469274.
4. Bekar, M., Yalçinalp, E., & Meral, A. (2020). Analysis of the contribution of rainwater recycling (RWR) to the campus area of KTU, Trabzon Turkey. Fresenius Environmental Bulletin, 29(4), 2112–2122.
5. Bratman, G. N., Anderson, C. B., Berman, M. G., Cochran, B., De Vries, S., Flanders, J., & Daily, G. C. (2019). Nature and mental health: An ecosystem service perspective. Science Advances, 5(7), eaax0903. https://doi.org/10.1126/sciadv.aax0903
6. Choe, E. Y., Jorgensen, A., & Sheffield, D. (2020). Does a natural environment enhance the effectiveness of Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR)? Examining the mental health and wellbeing, and nature connectedness benefits. Landscape and Urban Planning, 202, 103886. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2020.103886
7. Fachrudin, H. T. (2020). Green campus concept based on architect perspective. In IOP Conference Series: Materials Science and Engineering (Vol. 801, No. 1, p. 012028). IOP Publishing. https://doi.org/10.1088/1757-899X/801/1/012028
8. Fachrudin, H. T., Fachrudin, K. A., & Utami, W. (2019). Education activities to realize green campus. Asian Social Science, 15(8), 38–46. https://doi.org/10.5539/ass.v15n8p38

9. Guerra, J. B. S. O. A., Garcia, J., de Andrade Lima, M., Barbosa, S. B., Heerdt, M. L., & Berchin, I. I. (2018). A proposal of a Balanced Scorecard for an environmental education program at universities. Journal of Cleaner Production, 172, 1674–1690. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2016.11.179
10. Günerhan, S. A., & Günerhan, H. (2016). Türkiye için sürdürülebilir üniversite modeli. Mühendis ve Makina, 57(682), 54–62.
11. Güneroğlu, N. (2017). Akarsu rehabilitasyonunun peyzaj kalitesi üzerindeki etkileri. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 18(1), 10–20. https://doi.org/10.17474/artvinofd.299673
12. Isa, H. M., Sedhu, D. S., Lop, N. S., Rashid, K., Nor, O. M., & Iffahd, M. (2021). Strategies, challenges and solutions towards the implementation of green campus in Uitm Perak. Planning Malaysia, 19. https://doi.org/10.21837/pm.v19i16.952
13. İsmailoğlu, S., & Çavdar, A. A. (2024). The status of sustainability in architectural education. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 7(1), 18–26. https://doi.org/10.32329/uad.1375122
14. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Asil Yayın Dağıtım.
15. Khan, A. U., & Ali, Y. (2020). Analytical hierarchy process (AHP) and analytic network process methods and their applications: A twenty-year review from 2000-2019. International Journal of the Analytic Hierarchy Process, 12(3), 369–415. https://doi.org/10.13033/ijahp.v12i3.822
16. Li, Y., Chen, H., & Yu, P. (2024). Green campus transformation in smart city development: A study on low-carbon and energy-saving design for the renovation of school buildings. Smart Cities, 7(5), 2940–2965. https://doi.org/10.3390/smartcities7050115
17. Liu, Y., Eckert, C. M., & Earl, C. (2020). A review of fuzzy AHP methods for decision-making with subjective judgements. Expert Systems with Applications, 161, 113738. https://doi.org/10.1016/j.eswa.2020.113738
18. Martin, L., White, M. P., Hunt, A., Richardson, M., Pahl, S., & Burt, J. (2020). Nature contact, nature connectedness and associations with health, wellbeing and pro-environmental behaviours. Journal of Environmental Psychology, 68, 101389. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2020.101389
19. Onur, M. (2023). Development of method proposal for the biophilic index in space design [Yayımlanmamış doktora tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
20. Onur, M. (2023). Analyzing the impacts of innovative nature-based solutions (I-NbS): A case of Terra the Sustainability Pavilion, Dubai. Journal of History Culture and Art Research, 12(3), 1-19. https://doi.org/10.7596/taksad.v12i3.3263
21. Onur, M., & Altuntaş, S. K. (2022). Parametrising historical Islamköy courtyard-dwellings: Spatial quality parameters and examination based on AHP method. International Journal of Built Environment and Sustainability, 9(1), 73–87. https://doi.org/10.11113/ijbes.v9.n1.886
22. Pardal, A., Romeira, T., & Durão, A. (2020). Eco green campus: Challenges and opportunities. The study case of Polytechnic Institute of Beja. In E3S Web of Conferences (Vol. 171, p. 01004). EDP Sciences. https://doi.org/10.1051/e3sconf/202017101004
23. Radošević, N., Liu, G. J., Tapper, N., Zhu, X., & Sun, Q. (2022). Solar energy modeling and mapping for the sustainable campus at Monash University. Frontiers in Sustainable Cities, 3, 745197. https://doi.org/10.3389/frsc.2021.745197
24. Rebelatto, B. G., Lange Salvia, A., Reginatto, G., Daneli, R. C., & Brandli, L. L. (2019). Energy efficiency actions at a Brazilian university and their contribution to sustainable development Goal 7. International Journal of Sustainability in Higher Education, 20(5), 842–855. https://doi.org/10.1108/IJSHE-01-2019-0023
25. Ribeiro, J. M. P., Hoeckesfeld, L., Dal Magro, C. B., Favretto, J., Barichello, R., Lenzi, F. C., & de Andrade, J. B. S. O. (2021). Green campus initiatives as sustainable development dissemination at higher education institutions: Students’ perceptions. Journal of Cleaner Production, 312, 127671. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2021.127671
26. Saaty, T. L. (2010). Mathematical principles of decision making (Principia mathematica decernendi). RWS Publications.
27. Safarkhani, M., & Örnek, M. A. (2022). The meaning of green campus in UI GreenMetric World University Rankings perspective. A|Z ITU Journal of the Faculty of Architecture, 19(2), 315–334. https://doi.org/10.58278/0.2022.15
28. Shrestha, N. (2021). Factor analysis as a tool for survey analysis. American Journal of Applied Mathematics and Statistics, 9(1), 4–11. https://doi.org/10.12691/ajams-9-1-2
29. Sugiarto, A., Lee, C.-W., & Huruta, A. D. (2022). A systematic review of the sustainable campus concept. Behavioral Sciences, 12(5), 130. https://doi.org/10.3390/bs12050130
30. Tiyarattanachai, R., & Hollmann, N. M. (2016). Green campus initiative and its impacts on quality of life of stakeholders in green and non-green campus universities. SpringerPlus, 5, 84. https://doi.org/10.1186/s40064-016-1697-4
31. Velazquez, L., Munguia, N., Platt, A., & Taddei, J. (2006). Sustainable university: What can be the matter? Journal of Cleaner Production, 14(9–11), 810–819. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2005.12.008
32. Zhao, H., Xu, Y., Hong, W. C., Liang, Y., & Zou, D. (2021). Smart evaluation of green campus sustainability considering energy utilization. Sustainability, 13(14), 7653. https://doi.org/10.3390/su13147653