Ebeveynlerin Pandemi Sürecinde Dijital Ebeveynliğe Yönelik Deneyimleri
Öz
Bu araştırmada, pandemi sürecinde Türkiye’deki ebeveynlerin dijital ebeveynlik deneyimleri incelenmiştir. Araştırmaya 81 ilden, 3-6 yaş arası çocuğu olan 1346 ebeveyn katılmıştır. Veriler Dijital Ebeveynlik Anketi ve Dijital Oyun Ebeveyn Rehberlik Stratejileri Ölçeği ile toplanmıştır. Veriler yüzde, frekans ve faktöriyel varyans analizi (ANOVA) ile çözümlenmiştir. Bulgulara göre, ebeveynler çocuklarıyla dijital vatandaşlık hakkında konuşmakta ve dijital medyayı kullanmada doğru örnek olmaya dikkat etmektedirler. Çocuğunun ziyaret ettiği web site ve uygulamalarını takip ederek, filtreleme sağlayan ücretli ve ücretsiz yazılımlar kullanarak online risklere önlem almaktadırlar. Bir diğer bulguda, ebeveynlerin en sık kullandıkları bilgi edinme kaynakları, güvenlik bilgilerinin bulunduğu web siteleri, sosyal medya araçları, aile ve arkadaşları, çocuğunun okulu ve bilimsel kaynaklar şeklinde sıralanmıştır. Ebeveynlerin çoğu zaman aktif ebeveynlik stratejisini kullandığı, bazen teknik ebeveynliği, nadiren de dijitale yönlendiren ve serbest ebeveynlik stratejilerini tercih ettiği görülmektedir. Ayrıca çalışmada, 3-6 yaş grubu çocukların günlük toplam ekran kullanım süreleri ortalama 235 dk olduğu belirlenmiştir. Dijital ebeveynlik puanlarının eğitim düzeyi ve yaşanılan yere göre anlamlı olarak farklılaştığı saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler
References
- Akçay, D. ve Özcebe, H. (2012). Okul öncesi eğitim alan çocukların ve ailelerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi, 12(2), 66-71. Doi: 10.5222/j.child.2012.066
- American Academy of Pediatrics (2016). American Academy of Pediatrics announces new recommendations for children’s media use. Erişim adresi: http://www.aap.org/en-us/about-the-aap/aap-press-room/Pages/American-Academy-of-Pediatrics-Announces-New-Recommendations-for-Childrens-Media-Use.aspx.
- Barber, S. E., Kelly, B., Collings, P. J., Nagy, L., Bywater, T., & Wright, J. (2017). Prevalence, trajectories, and determinants of television viewing time in an ethnically diverse sample of young children from the UK. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 14(1), 1-11. Doi: 10.1186/s12966-017-0541-8
- Barr, R., Lauricella, A., Zack, E., & Calvert, S. L. (2010). Infant and early childhood exposure to adult-directed and child-directed television programming: Relations with cognitive skills at age four. Merrill-Palmer Quarterly, 56, (1) 21-48. Doi: 10.1353/mpq.0.0038
- Benedetto, L., & Ingrassia, M. (2021). Digital parenting: Raising and protecting children in media world. Parenting: Studies by an ecocultural and transactional perspective, ed. Loredana Benedetto, Massimo Ingrassia, (s. 127-148). London, IntechOpen. Erişim adresi: https://www.intechopen.com/chapters/72249
- Blum-Ross, A., & Livingstone, S. (2016). Families and screen time: Current advice and emerging research. Media Policy Brief 17. (s. 4-8), London: Media Policy Project, London School of Economics and Political Science.
- Bronfenbrenner, U. (1975). Reality and research in the ecology of human development. Proceedings of the American Philosophical Society, 119(6), 439-469.
- Bronfenbrenner, U. (1995). Developmental ecology through space and time: A future perspective. Ed. P. Moen, G. H. Elder, Jr., & K. Lüscher. Examining lives in context: Perspectives on the ecology of human development (s. 619–647). American Psychological Association.
- Budak, K. S. (2020). Okul öncesi dönem çocukları için dijital oyun bağımlılık eğilimi ölçeğinin ve dijital oyun ebeveyn rehberlik stratejileri ölçeğinin geliştirilmesi, problem davranışlarla ilişkisinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç- Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2015). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (19. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.