Evli Ve Boşanmış Babaların Çocuklarıyla İlişkilerine Yönelik Görüşlerinin Karşılaştırılması
Öz
Bu çalışmada, çocuğu okul öncesi eğitime devam eden evli ve boşanmış babalarının çocuk sahibi olmaya yönelik görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nitel araştırma yöntemi ile yürütülmüştür. Katılımcılar, amaçlı örnekleme yöntemine göre belirlenmiş; çocuğu Ankara ilinde Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı resmi okul öncesi eğitime devam eden 6 evli ve 6 boşanmış babadan oluşmaktadır. Veriler, araştırmacı tarafından babalara hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler, içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda, boşanmış babaların çocuk sahibi olmaya ilişkin duygu ve görüşlerinin evli olan babalara göre çeşitlilik gösterdiği tespit edilmiştir. Boşanmış babaların görüşlerinde, evli olan babalara kıyasla daha fazla korku, endişe, üzüntü ve kızgınlık gibi olumsuz duyguları yansıtan ifadeleri görülmüştür. Bu araştırma boşanmanın, babanın çocuklarıyla ilgili duygularını, ilişkilerini ve çocuklarına yaklaşımlarını olumsuz yönde etkilediğini göstermektedir. Çocuğun gelişiminde ve hayatında anneler kadar önemli olan babalar da boşanma sonrasında ebeveyn- çocuk ilişkisine yönelik eğitim ve projelerle desteklenebilir.
Anahtar Kelimeler
Çocuk sahibi olmak , boşanmış babalar , evli babalar , okul öncesi dönem
References
- Altunbulak, C., & Aydoğan, İ. (2015). İlköğretim ikinci kademedeki boşanmış ve tam aileye sahip öğrencilerin okul başarıları ve okulda karşılaştıkları ve okulda karşılaştıkları problemlerin incelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2), 76-102.
- Amato, P.R., & Keith, B. (1991). Parental divorce and the weil-being of children: A meta-analysis. Psychological Bulletin, 110(1), 26-46. Amato, P. R., & Gilbreth, J. G. (1999). Nonresident fathers and children's well-being: A meta-analysis. Journal of Marriage and the Family, 61(3), 57-573. https://doi.org/10.2307/353560
- Arıkan, Ç. (1992). Yoksulluk, evlilikte geçimsizlik ve boşanma (1. Baskı). Şafak Yayıncılık.
- Arıkan, Ç. (1996). Halkın boşanmaya ilişkin tutumları araştırması. T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu. Arı, R. (2006). Gelişim ve öğrenme. (3. Baskı). Nobel Yayıncılık.
- Aslıyüksek, Z. Ş. (2016). 0-2 yaş bebeğe sahip annelerin doğum sonrası bağlanmalarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi. Balin, H. (2011). Aile içi rollerde babalığın önemi. Çocuk ve Medeniyet, 6(11), 55-81.
- Belsky, J. (1979). Mother–father–infant interaction: A naturalistic observational study. Developmental Psychology, 15(6), 601–607. https://doi.org/10.1037/0012-1649.15.6.601
- Belsky, J., Youngblade, L., Rovine M., & Volling, B. (1991). Patterns of marital change and parent-child in- teraction. Journal of Marriage and Family, 53(2), 487-498. https://doi.org/10.2307/352914
- Bekman, S. (2001). Çocuğun yaşamında babanın rolü ve önemi sempozyum raporu. Anne Çocuk Eğitim Vakfı Yayını.
- Biller, H. B. (2003). Fathers and families paternal factors in child development. Auburn House.
- Booth, A., & Amato, P. (1991). Divorce and psychological stress. Journal of Health and Social Behavior, 32(4), 396-407. https://doi.org/10.2307/2137106