Research Article

Ortaokul Öğrencilerinin Mekânsal Düşünme Becerilerinin Geliştirilmesinde Okul Dışı Öğrenmenin Kullanılması

Number: 60 June 28, 2024
Ayşe Seyhan *, Tuğba İrem Delibalta
EN TR

Ortaokul Öğrencilerinin Mekânsal Düşünme Becerilerinin Geliştirilmesinde Okul Dışı Öğrenmenin Kullanılması

Öz

Mekanı algılama becerisi sosyal bilgiler dersinde öğrencilere kazandırılması amaçlanan becerilerden biridir. Becerileri geliştirmek için bireyin aktif çaba göstermesi ve gerçek uygulamalara dayalı deneyim kazanması gerekmektedir. Bireyler mekanları kullanmak ve yaşamlarını sürdürmek için mekânsal düşünme yeteneğin kazanmalıdır. Bu araştırmanın amacı, Fırtına vadisi ve çevresinde yapılan öğrenme etkinliklerinin öğrencilerin mekânsal düşünme becerisi üzerinde etkisini belirlemek ve uygulanan etkinlikler hakkında görüşlerini almaktır. Bu çalışma karma yöntem ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın katılımcıları, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bir devlet ortaokulunun 6. sınıfında öğrenim gören 24 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma grubu basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Veriler, mekânsal düşünme testi ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Nicel veriler, bağımlı gruplar t testi kullanılarak analiz edilmiş, nitel veriler ise içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular Fırtına Vadisi ve tarihi, kültürel çevresinde gerçekleştirilen okul dışı öğrenme etkinliklerinin öğrencilerin mekânsal düşünme becerilerini geliştirmelerinde etkili olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Sosyal bilgiler , okul dışı öğrenme , mekanı algılama , beceri

References

  1. Ablak, S. (2017). Sosyal bilgiler programındaki becerilere ilişkin öğrenci algılarının incelenmesi. [Yayınlanmamış doktora tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
  2. Akengin, H. & Ayaydın, Y. (2017). Mekânı algılama ve zihin haritalarının geliştirilmesi üzerine bir araştırma. Marmara Coğrafya Dergisi, (36), 48-56.
  3. Altın, B. N. & Demirtaş, S. (2009). Sosyal bilgiler eğitiminde sınıf dışı etkinlikler (müze ve arazi çalışmaları). M. Safran (Ed.), Sosyal Bilgiler Öğretimi içinde (s. 507- 541). Pegem Akademi.
  4. Asar, H. (2013). Mimari mekan okumasında algısal deneyim analizinin bir yöntem yardımıyla irdelenmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.
  5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
  6. Creswell, J. W. & Plano Clark. V. (2018). Karma yöntem araştırmaları tasarım ve yürütülmesi. Y. Dede & ve S. B. Demir (Çev. Ed.). Anı Yayıncılık.
  7. Creswell, J. W. (2017). Nicel ve nitel araştırmanın planlanması, yürütülmesi ve değerlendirilmesi. H. Ekşi (Çev. Ed.), Eğitim Danışmanlığı ve Araştırmaları Merkezi.
  8. Doğan, Y., Çiçek, Ö. & Saraç, E. (2018). Fen bilimleri öğretmen adaylarının çevre bilimi dersi kapsamında gerçekleştirilen alan gezisi deneyimleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 20 (1), 104-120. doi:https://doi.org/10.17556/erziefd.346487
  9. Eimer, M. (2004). Multisensory ıintegration: how visual experience shapes spatial perception. Current Biology, 14, 115–117. doi:https://doi.org/10.1016/j.cub.2004.01.018.
  10. Güneş, F. (2018). Öğretmen yetiştirmede beceri yaklaşımı. Sınırsız Eğitim ve Araştırma Dergisi, 3 (2), 1-16. doi:https://doi.org/10.29250/sead.441487.
APA
Seyhan, A., & Delibalta, T. İ. (2024). Ortaokul Öğrencilerinin Mekânsal Düşünme Becerilerinin Geliştirilmesinde Okul Dışı Öğrenmenin Kullanılması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 60, 896-912. https://doi.org/10.53444/deubefd.1327653