Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programında Yer Alan Empati Becerisinin Sosyal Problem Çözme Becerisini Yordama Durumunun İncelenmesi

The main purpose of this study is to investigate whether the empathy tendency skill of 4th and 5th grade primary school students significantly predicts their social problem-solving skill statistically. In this context, the study was conducted using the correlational research method, which is one of the quantitative research methods. The sample of the study consists of a total of 350 students studying in two primary schools and two secondary schools in a district in the Southeastern Anatolia Region in the 2022-2023 academic year. A convenience sampling method, one of the non-probability sampling methods, was preferred when determining the research sample. In the study, the Social Problem Solving Skills Scale, the KA-Sİ Empathy Tendency Scale for Children, and a demographic information form prepared by the researcher were used. The predictive power of the interaction effect of the categorical variables gender, grade level, pre-school education status, and number of siblings with the empathy tendency skill on the outcome variable was tested with a multiple linear regression model. According to the findings obtained from the research, although the established interaction models are significant, none of the interaction effects of empathic tendency skill with the demographic variables in question significantly predict the SPS skill. On the other hand, there is a low-level and positively significant relationship between empathy tendency skill with social problem-solving skills. The results of the study were discussed in the context of the development of empathy and social problem-solving skills of elementary school students, and some suggestions were made to contribute to the solution of social issues to associate empathy and social problem-solving skills more in curriculum development processes and classroom practices.

Bu çalışmanın temel amacı, ilköğretim 4 ve 5. sınıf öğrencilerinin sahip olduğu empati eğilimi becerisinin, sosyal problem çözme becerisini istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde yordayıp yordamadığı sorusuna yanıt aramaktır. Bu kapsamda çalışma, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel araştırma yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemi, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yer alan bir ilçedeki iki ilkokul ve iki ortaokulda okuyan toplam 350 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma örnekleminin belirlenmesinde seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden uygun örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Çalışmada sosyal problem çözme becerileri ölçeği, KA-Sİ çocuklar için empatik eğilim ölçeği ve araştırmacılar tarafından hazırlanan demografik bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmada cinsiyet, sınıf düzeyi okul öncesi eğitimi durumu ve kardeş sayısı kategorik değişkenlerinin empati eğilimi becerisi ile olan etkileşim etkisinin sonuç değişkenini yordama gücü, çoklu doğrusal regresyon modeliyle test edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, kurulan etkileşim modelleri anlamlı çıksa da empatik eğilim becerisinin söz konusu demografik değişkenlerle oluşturduğu hiçbir etkileşim etkisi, sosyal problem çözme becerisini anlamlı düzeyde yordamamaktadır. Öte yandan empati eğilimi becerisi ile sosyal problem çözme becerisi arasında düşük düzeyde ve pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Araştırma sonuçları, ilköğretim öğrencilerinin empati ve sosyal problem çözme becerilerinin geliştirilmesi bağlamında tartışılmış, sosyal sorunların çözümüne katkı sunması adına, program geliştirme süreçleri ile sınıf içi uygulamalarda empati ve sosyal problem çözme becerilerinin daha fazla ilişkilendirilmesi yönünde birtakım önerilerde bulunulmuştur.