Yabancı Dil Olarak Türkçe ve İngilizce Öğretiminde Folklorik Unsurların Kullanımı: Ders Kitaplarında Karşılaştırmalı Bir Analiz
Öz
Folklor, bir topluluğun bireyleri arasında sözlü, yazılı ya da görsel biçimlerde kuşaktan kuşağa aktarılan; kültürel ifade biçimlerini kapsayan hem toplumsal kimliği şekillendiren hem de kültürel devamlılığı sağlayan disiplinlerarası bir çalışma alanıdır. Dil öğretiminde folklor, dilin kültürel bağlamını anlamada, öğrencilerin kültürel farkındalığını artırmada ve iletişimsel yeterliklerini geliştirmede önemli bir araç olarak görülmektedir. Bu bağlamda çalışma, yabancı dil olarak Türkçe ve İngilizce öğretiminde folklorik unsurların temsilini ve kullanım biçimlerini ders kitapları temelinde karşılaştırmalı olarak analiz etmeyi ve folklorun yabancı dil öğretiminde daha sık ve etkili kullanılmasını teşvik etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde tasarlanmış; veri toplama aracı olarak doküman incelemesi, veri çözümleme yöntemi olarak içerik analizi teknikleri uygulanmıştır. Millî Eğitim Bakanlığı’na (MEB) ait Türkçe ve Türk Kültürü ders kitapları ile English File serisi materyalleri incelenmiştir. Sedat Veyis Örnek’in folklor tasnifine dayanılarak, kapsam, sıklık ve çeşitlilik boyutlarında folklorik öğeler analiz edilmiştir. Bulgular, MEB kitaplarında folklorik içeriklerin daha yaygın olduğunu ancak sistematik ve bütüncül bir sunumdan yoksun olduğunu göstermektedir. İngilizce materyallerde ise folklorik öğeler sınırlı, evrenselleştirilmiş ya da modernize edilmiş biçimlerde yer almaktadır. Çalışma, folklorik içeriklerin öğrenci düzeyine uygun, sistematik ve çağdaş bağlamlarla ilişkilendirilmiş şekilde entegrasyonunun gerekliliğini; ayrıca kültürlerarası karşılaştırma etkinlikleri ve disiplinlerarası iş birliğinin önemini vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler
References
- Akpınar, M. (2010). Deyim ve atasözlerinin yabancılara Türkçe öğretiminde kullanımı üzerine bir araştırma [Yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=xYAONYcLtt8z50IVtl6VeQ&no=931F46cozUF-9zw9tLz_Ug
- Amos, D. B. (1971). Toward a definition of folklore in context. The Journal of American Folklore, 84(331), 3–15. https://doi.org/10.2307/539729
- Armstrong, C. (2021). Key methods used in qualitative analysis. SSRN Electronic Journal. https://doi.org/10.2139/ssrn.3996213
- Barfield, S. C., & Uzarski, J. (2009). Integrating indigenous cultures into English language teaching. English Teaching Forum, 47(1), 2–9. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ923442.pdf
- Bauman, R. (1984). Verbal art as performance. Waveland Press. (İlk basım: 1977).
- Babayeva, M. (2023). Folklore text as an object of linguistic research. Revista Universidad y Sociedad, 15(1),148–153. https://www.researchgate.net/publication/379605098_Folklore_text_as_an_object_of_linguistic_research
- Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
- Cortazzi, M., & Jin, L. (1999). Cultural mirrors: Materials and methods in the EFL classroom. In E. Hinkel (Ed.), Culture in second language teaching and learning (pp. 196–219). Cambridge University Press.
- Çakır, İ. (2010). The frequency of culture-specific elements in the ELT coursebooks at elementary schools in Turkey. Novitas-ROYAL, 4(2), 182–189. https://dergipark.org.tr/en/pub/novroy/issue/10816/130389
- Çangal, Ö. (2012). Yabancılara Türkçe öğretiminde kültür taşıyıcısı olarak türküler. Gazi Üniversitesi Türkçe Araştırmaları Akademik Öğrenci Dergisi, 2(2), 1–15.