Research Article
BibTex RIS Cite

Year 2026, Issue: 67 , - , 31.03.2026

Mustafa Gül

https://doi.org/10.53444/deubefd.1777980
https://izlik.org/JA82FW96RE

Abstract

References

  • Aksit, N. (2007). Educational reform in Turkey. International Journal of Educational Development, 27(2), 129-137.
  • Aksoy, G. ve Taşkın, G. (2019). Öğretim programlarının değişmesini etkileyen faktörlerinin, sosyal bilgiler ve fen bilimleri dersi müfredatlarını etkileme boyutu. Milli Eğitim Dergisi, 48(224), 75-99.
  • Andini, D. W., Hufad, A., Rochyadi, E., Aprilia, I. D., & Trisniawati, T. (2025). Design of curriculum adaptation model based on decision support system. Journal of ICSAR, 9(2), 152–162.
  • Arslan Çelik, F. M., & Gelmez Burakgazi, S. (2021). Öğretim Programına Bağlılık Araştırmalarına Yönelik Bir Meta-Sentez Çalışması. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 796-824. https://doi.org/10.33711/yyuefd.938722
  • Bal, R. (2020). Türkiye’de ilk fen lisesinin açılış süreci, bilimsel gelişmeler ve değerlendirmeler. Kesit Akademi Dergisi, 6(25), 481–496.
  • Bengtsson, M. (2016). How to plan and perform a qualitative study using content analysis. NursingPlus Open, 2, 8–14.
  • Berman, P. & McLaughlin, M. W. (1975). Federal programs supporting educational change, Vol. 4: The findings in review.
  • Bernard, A. M. (2017). Curriculum decisions and reasoning of middle school teachers [Master's thesis, Brigham Young University].
  • Burkhauser, M. A., & Lesaux, N. K. (2015). Exercising a bounded autonomy: Novice and experienced teachers’ adaptations to curriculum materials in an age of accountability. Journal of Curriculum Studies, 49(3), 291–312. https://doi.org/10.1080/00220272.2015.1088065
  • Bümen, N. T., Çakar, E., & Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de öğretim programına bağlılık ve bağlılığı etkileyen etkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 203–228.
  • Bümen, N. T., & Yazıcılar, Ü. (2020). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlamaları üzerine bir durum çalışması: Devlet ve özel lise farklılıkları. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 183–224. https://doi.org/10.17152/gefad.595058
  • Cesur, D. (2012). Ortaöğretim müzik dersinin işlevselliği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
  • Chaudhary, G. K. (2015). Factors affecting curriculum implementation for students. International Journal of Applied Research, 1(12), 984–986.
  • Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Research methods: Design and analysis (A. Aypay, Çev.). Anı Yayıncılık.
  • Çelik, H., Başer Baykal, N., & Kılıç Memur, H. N. (2020). Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(1), 379–406. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.16m
  • Çeliker Ercan, G., & Çubukçu, Z. (2021). Development of teachers’ curriculum implementation approaches scale: A validity and reliability study. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 50(2), 1464–1490. https://doi.org/10.14812/cuefd.932497
  • Çetin, A., & Ünsal, S. (2019). Merkezi sınavların öğretmenler üzerinde sosyal, psikolojik etkisi ve öğretmenlerin öğretim programı uygulamalarına yansıması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 304-323.doi: 10.16986/HUJE.2018040672
  • Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi Yayınları.
  • Denzin, N. K., & Lincoln, Y. S. (2008). Introduction: The discipline and practice of qualitative research. In N. K.
  • Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Strategies of qualitative inquiry (3rd ed., pp. 1–43). Sage Publications.
  • Dikbayır, A. & Bümen, N. T. (2016). Dokuzuncu sınıf matematik dersi öğretim programına bağlılığın incelenmesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi. 6(11), 17-38.
  • Drake, C., & Sherin, M. G. (2006). Practicing change: Curriculum adaptation and teacher narrative in the context of mathematics education reform. Curriculum Inquiry, 36(2), 153–187.
  • Dusenbury, L., Brannigan, R., Falco, M., & Hansen, W. B. (2003). A review of research on fidelity of implementation: Implications for drug abuse prevention in school settings. Health Education Research, 18(2), 237–256. https://doi.org/10.1093/her/18.2.237
  • Dusenbury, L., Brannigan, R., Hansen, W. B., Walsh, J., & Falco, M. (2005). Quality of implementation: Developing measures crucial to understanding the diffusion of preventive interventions. Health Education Research, 20(3), 308–313. https://doi.org/10.1093/her/cyg134
  • Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme (3. baskı). Anı Yayıncılık.
  • Ertürk, S. (2013). Eğitimde program geliştirme. Edge Akademi.
  • Güzel Yüce, S. (2022). Öğretim programına bağlılık ve öğretim programını uyarlama ikilemini aşmak: Bir öğretmenin öğretim programını kullanma modeli. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 1–21.
  • İlhan, B., & Bümen, N. T. (2023). Ortaokul öğretmenlerinin öğretim programı uyarlamaları: Örüntüler, nedenler ve sonuçlar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 21(1), 303–334.
  • Karakuyu, A. (2025). Examining the relationship between adaptation to curriculum change and autonomy on curriculum of the teachers with canonical correlation analysis. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 15(3), 1045–1064. https://doi.org/10.18039/ajesi.1677291
  • Karataş, F., Eriçok, B., & Tanrıkulu, L. (2024). Reshaping curriculum adaptation in the age of artificial intelligence: Mapping teachers' AI-driven curriculum adaptation patterns. British Educational Research Journal, 1–27. https://doi.org/10.1002/berj.4068
  • Küçükahmet, L. (2009). Program geliştirme ve öğretim (24. baskı). Nobel Yayın Dağıtım.
  • Li, Z., & Harfitt, G. J. (2017). An examination of language teachers’ enactment of curriculum materials in the context of a centralised curriculum. Pedagogy, Culture & Society, 25(3), 403–416. https://doi.org/10.1080/14681366.2016.1270987
  • Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.
  • Lupton, R. (2004). Schools in disadvantaged areas: Recognising context and raising quality (CASE 076). Centre for Analysis of Social Exclusion, London School of Economics and Political Science. https://eprints.lse.ac.uk/6321/
  • Marsh, C., & Willis, G. (2007). Curriculum: Alternative approaches, ongoing issues (4th ed.). Pearson/Merrill Prentice Hall.
  • McCarthey, S. J., & Woodard, R. (2017). Faithfully following, adapting, or rejecting mandated curriculum: Teachers’ curricular enactments in elementary writing instruction. Pedagogies: An International Journal, 13(1), 56–80. https://doi.org/10.1080/1554480X.2017.1376672
  • MEB, (2018). Öğretim Programları, https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx sayfasından erişilmiştir.
  • MEB, (2024). Öğretim Programları, https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx sayfasından erişilmiştir.
  • MEB, (2025). 2022 PISA Türkiye Raporu. https://pisa.meb.gov.tr/www/raporlar/icerik/5. sayfasından 10.11.2025 tarihinde erişilmiştir.
  • Meidl, T., & Meidl, C. (2011). Curriculum integration and adaptation: Individualizing pedagogy for linguistically and culturally diverse students. Current Issues in Education, 14(1).
  • Merriam, S. B. (2013). Qualitative research: A guide to design and application (Çev. Ed. S. Turan,). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • Mouraz, A., Leite, C., & Fernandes, P. (2013). Teachers’ role in curriculum design in Portuguese schools. Teachers and Teaching, 19(5), 478–491.
  • Muthi’ah, S., Suriansyah, A., & Purwanti, R. (2025). Independent curriculum adaptation strategy for students' cultural diversity at Pendreh Village Junior High School. Paradigma, 22(2), 463–476.
  • Nalbantoğlu, Ü. Y., & Bümen, N. T. (2024). Changes in the curriculum adaptation skills of teachers as a result of professional development support: A Turkish case study. Teaching and Teacher Education, 137, 104386. https://doi.org/10.1016/j.tate.2023.104386
  • Oliva, P. F. (1997). Developing the curriculum (4th ed.). Longman.
  • Orhan, A., & Acar, F. E. (2018). Göz ardı edilen program ve Türkiye'deki yansımaları. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(3), 292–305.
  • Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2016). Eğitim programı: Temel ilkeler ve sorunlar (A. Arı, Çev. Ed., 2. baskı). Eğitim Yayınevi.
  • Ortaöğretim Genel Müdürlüğü. (2023). Ortaöğretim genel müdürlüğüne bağlı okul türleri ve sayıları (2023–2024 eğitim ve öğretim yılı). https://ogm.meb.gov.tr sayfasından 10.11.2025 tarihinde erişilmiştir.
  • Patton, M. Q. (2014). Qualitative Research & Evaluation Methods (M. Bütün & S. B. Demir, Çev. Eds.). Siyasal Kitabevi.
  • Prastiyo, S. S., & Navisha, V. O. (2024). Adapting curriculum and materials for distance learning: Strategies for effective distance education. Journal of Technology, Education & Teaching (J-TECH), 1(2), 90–96.
  • Ross, E. (2024). Teachers' interpretation of curriculum as a window into ‘curriculum potential’. The Curriculum Journal, 35(1), 38–55.
  • Sarıçelik, S. (2024). Bir ilkokul üçüncü sınıf öğretmeninin program uyarlama deneyimlerine ilişkin bir öz-inceleme [Doktora tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
  • Shawer, S. F. (2010). Classroom-level curriculum development: EFL teachers as curriculum-developers, curriculum-makers and curriculum-transmitters. Teaching and Teacher Education, 26(2), 173–184. https://doi.org/10.1016/j.tate.2009.03.015
  • Sherin, M. G., & Drake, C. (2009). Curriculum strategy framework: Investigating patterns in teachers’ use of a reform-based elementary mathematics curriculum. Journal of Curriculum Studies, 41(4), 467–500.
  • Süer, S., & Kinay, İ. (2022). Investigation of primary teachers' curriculum fidelity. International Journal of Curriculum and Instructional Studies, 12(1), 191–214.
  • Tokgöz, Ö. (2013). Merkeziyetçi öğretim programının öğrenme ve öğretme sürecine dönüştürülmesi: Tasarlanan programın uygulama yolculuğu [Doktora tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  • Troyer, M. (2017). Teachers’ adaptations to and orientations towards an adolescent literacy curriculum. Journal of Curriculum Studies, 51(2), 202–228. https://doi.org/10.1080/00220272.2017.1407458
  • Tyler, R. W. (2014). Eğitim programlarının ve öğretimin temel ilkeleri (Çev. M. E. Rüzgar & B. Aslan). Pegem Akademi.
  • Ünal, M. (2023). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlama örüntülerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 2329–2383.
  • Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  • Yazıcılar, Ü. (2016). Öğretmenlerin matematik dersi öğretim programını uyarlama sürecinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ege Üniversitesi.
  • Yazıcılar, Ü., & Bümen, N. T. (2019). Crossing over the brick wall: Adapting the curriculum as a way out. Issues in Educational Research, 29(2), 583–609. https://search.informit.org/doi/10.3316/ielapa.433110488742187
  • Ygay, M. S. (2024). Exploring the implementation of curriculum audit in Colegio De Santa Rita De San Carlos, Inc.: Basis for a learning transition program towards the Matatag Curriculum. International Journal of Innovative Science and Research Technology, 9(3), 561–568. https://doi.org/10.38124/ijisrt/IJISRT24MAR669
  • Yücel, E., Dimici, K., Yıldız, B., & Bümen, N. T. (2017). Son 15 yılda yayımlanan ilk ve ortaöğretim İngilizce dersi öğretim programları üzerine bir analiz. Ege Eğitim Dergisi, 18(2), 702–737.
  • Yüksel, İ. ve Sağlam, M. (2012). Eğitimde Program Değerlendirme. Pegem Akademi.
  • Zabun, B. (2021). Ankara Fen Lisesi kuruluş çalışmaları. International Academic Social Resources Journal, 6(30), 1641–1645.

Year 2026, Issue: 67 , - , 31.03.2026

Mustafa Gül

https://doi.org/10.53444/deubefd.1777980
https://izlik.org/JA82FW96RE

Abstract

References

  • Aksit, N. (2007). Educational reform in Turkey. International Journal of Educational Development, 27(2), 129-137.
  • Aksoy, G. ve Taşkın, G. (2019). Öğretim programlarının değişmesini etkileyen faktörlerinin, sosyal bilgiler ve fen bilimleri dersi müfredatlarını etkileme boyutu. Milli Eğitim Dergisi, 48(224), 75-99.
  • Andini, D. W., Hufad, A., Rochyadi, E., Aprilia, I. D., & Trisniawati, T. (2025). Design of curriculum adaptation model based on decision support system. Journal of ICSAR, 9(2), 152–162.
  • Arslan Çelik, F. M., & Gelmez Burakgazi, S. (2021). Öğretim Programına Bağlılık Araştırmalarına Yönelik Bir Meta-Sentez Çalışması. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 796-824. https://doi.org/10.33711/yyuefd.938722
  • Bal, R. (2020). Türkiye’de ilk fen lisesinin açılış süreci, bilimsel gelişmeler ve değerlendirmeler. Kesit Akademi Dergisi, 6(25), 481–496.
  • Bengtsson, M. (2016). How to plan and perform a qualitative study using content analysis. NursingPlus Open, 2, 8–14.
  • Berman, P. & McLaughlin, M. W. (1975). Federal programs supporting educational change, Vol. 4: The findings in review.
  • Bernard, A. M. (2017). Curriculum decisions and reasoning of middle school teachers [Master's thesis, Brigham Young University].
  • Burkhauser, M. A., & Lesaux, N. K. (2015). Exercising a bounded autonomy: Novice and experienced teachers’ adaptations to curriculum materials in an age of accountability. Journal of Curriculum Studies, 49(3), 291–312. https://doi.org/10.1080/00220272.2015.1088065
  • Bümen, N. T., Çakar, E., & Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de öğretim programına bağlılık ve bağlılığı etkileyen etkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 203–228.
  • Bümen, N. T., & Yazıcılar, Ü. (2020). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlamaları üzerine bir durum çalışması: Devlet ve özel lise farklılıkları. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 183–224. https://doi.org/10.17152/gefad.595058
  • Cesur, D. (2012). Ortaöğretim müzik dersinin işlevselliği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
  • Chaudhary, G. K. (2015). Factors affecting curriculum implementation for students. International Journal of Applied Research, 1(12), 984–986.
  • Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Research methods: Design and analysis (A. Aypay, Çev.). Anı Yayıncılık.
  • Çelik, H., Başer Baykal, N., & Kılıç Memur, H. N. (2020). Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(1), 379–406. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.16m
  • Çeliker Ercan, G., & Çubukçu, Z. (2021). Development of teachers’ curriculum implementation approaches scale: A validity and reliability study. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 50(2), 1464–1490. https://doi.org/10.14812/cuefd.932497
  • Çetin, A., & Ünsal, S. (2019). Merkezi sınavların öğretmenler üzerinde sosyal, psikolojik etkisi ve öğretmenlerin öğretim programı uygulamalarına yansıması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 304-323.doi: 10.16986/HUJE.2018040672
  • Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi Yayınları.
  • Denzin, N. K., & Lincoln, Y. S. (2008). Introduction: The discipline and practice of qualitative research. In N. K.
  • Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Strategies of qualitative inquiry (3rd ed., pp. 1–43). Sage Publications.
  • Dikbayır, A. & Bümen, N. T. (2016). Dokuzuncu sınıf matematik dersi öğretim programına bağlılığın incelenmesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi. 6(11), 17-38.
  • Drake, C., & Sherin, M. G. (2006). Practicing change: Curriculum adaptation and teacher narrative in the context of mathematics education reform. Curriculum Inquiry, 36(2), 153–187.
  • Dusenbury, L., Brannigan, R., Falco, M., & Hansen, W. B. (2003). A review of research on fidelity of implementation: Implications for drug abuse prevention in school settings. Health Education Research, 18(2), 237–256. https://doi.org/10.1093/her/18.2.237
  • Dusenbury, L., Brannigan, R., Hansen, W. B., Walsh, J., & Falco, M. (2005). Quality of implementation: Developing measures crucial to understanding the diffusion of preventive interventions. Health Education Research, 20(3), 308–313. https://doi.org/10.1093/her/cyg134
  • Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme (3. baskı). Anı Yayıncılık.
  • Ertürk, S. (2013). Eğitimde program geliştirme. Edge Akademi.
  • Güzel Yüce, S. (2022). Öğretim programına bağlılık ve öğretim programını uyarlama ikilemini aşmak: Bir öğretmenin öğretim programını kullanma modeli. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 1–21.
  • İlhan, B., & Bümen, N. T. (2023). Ortaokul öğretmenlerinin öğretim programı uyarlamaları: Örüntüler, nedenler ve sonuçlar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 21(1), 303–334.
  • Karakuyu, A. (2025). Examining the relationship between adaptation to curriculum change and autonomy on curriculum of the teachers with canonical correlation analysis. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 15(3), 1045–1064. https://doi.org/10.18039/ajesi.1677291
  • Karataş, F., Eriçok, B., & Tanrıkulu, L. (2024). Reshaping curriculum adaptation in the age of artificial intelligence: Mapping teachers' AI-driven curriculum adaptation patterns. British Educational Research Journal, 1–27. https://doi.org/10.1002/berj.4068
  • Küçükahmet, L. (2009). Program geliştirme ve öğretim (24. baskı). Nobel Yayın Dağıtım.
  • Li, Z., & Harfitt, G. J. (2017). An examination of language teachers’ enactment of curriculum materials in the context of a centralised curriculum. Pedagogy, Culture & Society, 25(3), 403–416. https://doi.org/10.1080/14681366.2016.1270987
  • Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.
  • Lupton, R. (2004). Schools in disadvantaged areas: Recognising context and raising quality (CASE 076). Centre for Analysis of Social Exclusion, London School of Economics and Political Science. https://eprints.lse.ac.uk/6321/
  • Marsh, C., & Willis, G. (2007). Curriculum: Alternative approaches, ongoing issues (4th ed.). Pearson/Merrill Prentice Hall.
  • McCarthey, S. J., & Woodard, R. (2017). Faithfully following, adapting, or rejecting mandated curriculum: Teachers’ curricular enactments in elementary writing instruction. Pedagogies: An International Journal, 13(1), 56–80. https://doi.org/10.1080/1554480X.2017.1376672
  • MEB, (2018). Öğretim Programları, https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx sayfasından erişilmiştir.
  • MEB, (2024). Öğretim Programları, https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx sayfasından erişilmiştir.
  • MEB, (2025). 2022 PISA Türkiye Raporu. https://pisa.meb.gov.tr/www/raporlar/icerik/5. sayfasından 10.11.2025 tarihinde erişilmiştir.
  • Meidl, T., & Meidl, C. (2011). Curriculum integration and adaptation: Individualizing pedagogy for linguistically and culturally diverse students. Current Issues in Education, 14(1).
  • Merriam, S. B. (2013). Qualitative research: A guide to design and application (Çev. Ed. S. Turan,). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • Mouraz, A., Leite, C., & Fernandes, P. (2013). Teachers’ role in curriculum design in Portuguese schools. Teachers and Teaching, 19(5), 478–491.
  • Muthi’ah, S., Suriansyah, A., & Purwanti, R. (2025). Independent curriculum adaptation strategy for students' cultural diversity at Pendreh Village Junior High School. Paradigma, 22(2), 463–476.
  • Nalbantoğlu, Ü. Y., & Bümen, N. T. (2024). Changes in the curriculum adaptation skills of teachers as a result of professional development support: A Turkish case study. Teaching and Teacher Education, 137, 104386. https://doi.org/10.1016/j.tate.2023.104386
  • Oliva, P. F. (1997). Developing the curriculum (4th ed.). Longman.
  • Orhan, A., & Acar, F. E. (2018). Göz ardı edilen program ve Türkiye'deki yansımaları. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(3), 292–305.
  • Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2016). Eğitim programı: Temel ilkeler ve sorunlar (A. Arı, Çev. Ed., 2. baskı). Eğitim Yayınevi.
  • Ortaöğretim Genel Müdürlüğü. (2023). Ortaöğretim genel müdürlüğüne bağlı okul türleri ve sayıları (2023–2024 eğitim ve öğretim yılı). https://ogm.meb.gov.tr sayfasından 10.11.2025 tarihinde erişilmiştir.
  • Patton, M. Q. (2014). Qualitative Research & Evaluation Methods (M. Bütün & S. B. Demir, Çev. Eds.). Siyasal Kitabevi.
  • Prastiyo, S. S., & Navisha, V. O. (2024). Adapting curriculum and materials for distance learning: Strategies for effective distance education. Journal of Technology, Education & Teaching (J-TECH), 1(2), 90–96.
  • Ross, E. (2024). Teachers' interpretation of curriculum as a window into ‘curriculum potential’. The Curriculum Journal, 35(1), 38–55.
  • Sarıçelik, S. (2024). Bir ilkokul üçüncü sınıf öğretmeninin program uyarlama deneyimlerine ilişkin bir öz-inceleme [Doktora tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
  • Shawer, S. F. (2010). Classroom-level curriculum development: EFL teachers as curriculum-developers, curriculum-makers and curriculum-transmitters. Teaching and Teacher Education, 26(2), 173–184. https://doi.org/10.1016/j.tate.2009.03.015
  • Sherin, M. G., & Drake, C. (2009). Curriculum strategy framework: Investigating patterns in teachers’ use of a reform-based elementary mathematics curriculum. Journal of Curriculum Studies, 41(4), 467–500.
  • Süer, S., & Kinay, İ. (2022). Investigation of primary teachers' curriculum fidelity. International Journal of Curriculum and Instructional Studies, 12(1), 191–214.
  • Tokgöz, Ö. (2013). Merkeziyetçi öğretim programının öğrenme ve öğretme sürecine dönüştürülmesi: Tasarlanan programın uygulama yolculuğu [Doktora tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  • Troyer, M. (2017). Teachers’ adaptations to and orientations towards an adolescent literacy curriculum. Journal of Curriculum Studies, 51(2), 202–228. https://doi.org/10.1080/00220272.2017.1407458
  • Tyler, R. W. (2014). Eğitim programlarının ve öğretimin temel ilkeleri (Çev. M. E. Rüzgar & B. Aslan). Pegem Akademi.
  • Ünal, M. (2023). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlama örüntülerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 2329–2383.
  • Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  • Yazıcılar, Ü. (2016). Öğretmenlerin matematik dersi öğretim programını uyarlama sürecinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ege Üniversitesi.
  • Yazıcılar, Ü., & Bümen, N. T. (2019). Crossing over the brick wall: Adapting the curriculum as a way out. Issues in Educational Research, 29(2), 583–609. https://search.informit.org/doi/10.3316/ielapa.433110488742187
  • Ygay, M. S. (2024). Exploring the implementation of curriculum audit in Colegio De Santa Rita De San Carlos, Inc.: Basis for a learning transition program towards the Matatag Curriculum. International Journal of Innovative Science and Research Technology, 9(3), 561–568. https://doi.org/10.38124/ijisrt/IJISRT24MAR669
  • Yücel, E., Dimici, K., Yıldız, B., & Bümen, N. T. (2017). Son 15 yılda yayımlanan ilk ve ortaöğretim İngilizce dersi öğretim programları üzerine bir analiz. Ege Eğitim Dergisi, 18(2), 702–737.
  • Yüksel, İ. ve Sağlam, M. (2012). Eğitimde Program Değerlendirme. Pegem Akademi.
  • Zabun, B. (2021). Ankara Fen Lisesi kuruluş çalışmaları. International Academic Social Resources Journal, 6(30), 1641–1645.

Fen Liselerinde Görev Yapan Öğretmenlerin Öğretim Programlarını Uyarlama Süreçlerinin İncelenmesi

Year 2026, Issue: 67 , - , 31.03.2026

Mustafa Gül

https://doi.org/10.53444/deubefd.1777980
https://izlik.org/JA82FW96RE

Abstract

Bu araştırmanın amacı, fen liselerinde görev yapan öğretmenlerin program uyarlama süreçlerini ve nedenlerini, program uyarlama örüntülerini, program uyarlamaya yönelik önerilerini incelemektir. Araştırma nitel araştırma desenlerinden fenomonoloji deseninde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2024-2025 eğitim öğretim yılında Türkiye’nin bir ilinde bulunan bir fen lisesinde farklı branşlarda görev yapan, öğretim programlarını uygulayan 11 gönüllü öğretmen oluşturmuştur. Katılımcılar amaçlı örnekleme yöntemlerinden biri olan maksimum çeşitlilik örneklemesi ile belirlenmiştir. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen görüşme formu ile toplanarak içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda; fen lisesinde görev yapan öğretmenlerin tamamının programı uyarladıkları belirlenmiştir. Öğretmenlerin; merkezi sınav baskısı, program ve ders kitaplarının yetersizliği, sınav kapsamında olmayan derslere ilgisizlik gibi nedenlerle programlarda uyarlama yaptıkları tespit edilmiştir. Fen liselerinde öğretmenlerin program uyarlama örüntülerinin ise; atlama, geçiştirme, düzenleme, zenginleştirme ve ekleme şeklinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğretmenler program uyarlamayla ilgili; fen liselerine özel program hazırlanması, programların merkezi sınavlarla uyumlu olması, ders saatlerinin artırılmasına yönelik öneriler sunmuşlardır.

Keywords

Öğretim programı program uyarlama fen lisesi

References

  • Aksit, N. (2007). Educational reform in Turkey. International Journal of Educational Development, 27(2), 129-137.
  • Aksoy, G. ve Taşkın, G. (2019). Öğretim programlarının değişmesini etkileyen faktörlerinin, sosyal bilgiler ve fen bilimleri dersi müfredatlarını etkileme boyutu. Milli Eğitim Dergisi, 48(224), 75-99.
  • Andini, D. W., Hufad, A., Rochyadi, E., Aprilia, I. D., & Trisniawati, T. (2025). Design of curriculum adaptation model based on decision support system. Journal of ICSAR, 9(2), 152–162.
  • Arslan Çelik, F. M., & Gelmez Burakgazi, S. (2021). Öğretim Programına Bağlılık Araştırmalarına Yönelik Bir Meta-Sentez Çalışması. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 796-824. https://doi.org/10.33711/yyuefd.938722
  • Bal, R. (2020). Türkiye’de ilk fen lisesinin açılış süreci, bilimsel gelişmeler ve değerlendirmeler. Kesit Akademi Dergisi, 6(25), 481–496.
  • Bengtsson, M. (2016). How to plan and perform a qualitative study using content analysis. NursingPlus Open, 2, 8–14.
  • Berman, P. & McLaughlin, M. W. (1975). Federal programs supporting educational change, Vol. 4: The findings in review.
  • Bernard, A. M. (2017). Curriculum decisions and reasoning of middle school teachers [Master's thesis, Brigham Young University].
  • Burkhauser, M. A., & Lesaux, N. K. (2015). Exercising a bounded autonomy: Novice and experienced teachers’ adaptations to curriculum materials in an age of accountability. Journal of Curriculum Studies, 49(3), 291–312. https://doi.org/10.1080/00220272.2015.1088065
  • Bümen, N. T., Çakar, E., & Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de öğretim programına bağlılık ve bağlılığı etkileyen etkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 203–228.
  • Bümen, N. T., & Yazıcılar, Ü. (2020). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlamaları üzerine bir durum çalışması: Devlet ve özel lise farklılıkları. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 183–224. https://doi.org/10.17152/gefad.595058
  • Cesur, D. (2012). Ortaöğretim müzik dersinin işlevselliği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
  • Chaudhary, G. K. (2015). Factors affecting curriculum implementation for students. International Journal of Applied Research, 1(12), 984–986.
  • Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Research methods: Design and analysis (A. Aypay, Çev.). Anı Yayıncılık.
  • Çelik, H., Başer Baykal, N., & Kılıç Memur, H. N. (2020). Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(1), 379–406. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.16m
  • Çeliker Ercan, G., & Çubukçu, Z. (2021). Development of teachers’ curriculum implementation approaches scale: A validity and reliability study. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 50(2), 1464–1490. https://doi.org/10.14812/cuefd.932497
  • Çetin, A., & Ünsal, S. (2019). Merkezi sınavların öğretmenler üzerinde sosyal, psikolojik etkisi ve öğretmenlerin öğretim programı uygulamalarına yansıması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 304-323.doi: 10.16986/HUJE.2018040672
  • Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi Yayınları.
  • Denzin, N. K., & Lincoln, Y. S. (2008). Introduction: The discipline and practice of qualitative research. In N. K.
  • Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Strategies of qualitative inquiry (3rd ed., pp. 1–43). Sage Publications.
  • Dikbayır, A. & Bümen, N. T. (2016). Dokuzuncu sınıf matematik dersi öğretim programına bağlılığın incelenmesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi. 6(11), 17-38.
  • Drake, C., & Sherin, M. G. (2006). Practicing change: Curriculum adaptation and teacher narrative in the context of mathematics education reform. Curriculum Inquiry, 36(2), 153–187.
  • Dusenbury, L., Brannigan, R., Falco, M., & Hansen, W. B. (2003). A review of research on fidelity of implementation: Implications for drug abuse prevention in school settings. Health Education Research, 18(2), 237–256. https://doi.org/10.1093/her/18.2.237
  • Dusenbury, L., Brannigan, R., Hansen, W. B., Walsh, J., & Falco, M. (2005). Quality of implementation: Developing measures crucial to understanding the diffusion of preventive interventions. Health Education Research, 20(3), 308–313. https://doi.org/10.1093/her/cyg134
  • Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme (3. baskı). Anı Yayıncılık.
  • Ertürk, S. (2013). Eğitimde program geliştirme. Edge Akademi.
  • Güzel Yüce, S. (2022). Öğretim programına bağlılık ve öğretim programını uyarlama ikilemini aşmak: Bir öğretmenin öğretim programını kullanma modeli. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 1–21.
  • İlhan, B., & Bümen, N. T. (2023). Ortaokul öğretmenlerinin öğretim programı uyarlamaları: Örüntüler, nedenler ve sonuçlar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 21(1), 303–334.
  • Karakuyu, A. (2025). Examining the relationship between adaptation to curriculum change and autonomy on curriculum of the teachers with canonical correlation analysis. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 15(3), 1045–1064. https://doi.org/10.18039/ajesi.1677291
  • Karataş, F., Eriçok, B., & Tanrıkulu, L. (2024). Reshaping curriculum adaptation in the age of artificial intelligence: Mapping teachers' AI-driven curriculum adaptation patterns. British Educational Research Journal, 1–27. https://doi.org/10.1002/berj.4068
  • Küçükahmet, L. (2009). Program geliştirme ve öğretim (24. baskı). Nobel Yayın Dağıtım.
  • Li, Z., & Harfitt, G. J. (2017). An examination of language teachers’ enactment of curriculum materials in the context of a centralised curriculum. Pedagogy, Culture & Society, 25(3), 403–416. https://doi.org/10.1080/14681366.2016.1270987
  • Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.
  • Lupton, R. (2004). Schools in disadvantaged areas: Recognising context and raising quality (CASE 076). Centre for Analysis of Social Exclusion, London School of Economics and Political Science. https://eprints.lse.ac.uk/6321/
  • Marsh, C., & Willis, G. (2007). Curriculum: Alternative approaches, ongoing issues (4th ed.). Pearson/Merrill Prentice Hall.
  • McCarthey, S. J., & Woodard, R. (2017). Faithfully following, adapting, or rejecting mandated curriculum: Teachers’ curricular enactments in elementary writing instruction. Pedagogies: An International Journal, 13(1), 56–80. https://doi.org/10.1080/1554480X.2017.1376672
  • MEB, (2018). Öğretim Programları, https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx sayfasından erişilmiştir.
  • MEB, (2024). Öğretim Programları, https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx sayfasından erişilmiştir.
  • MEB, (2025). 2022 PISA Türkiye Raporu. https://pisa.meb.gov.tr/www/raporlar/icerik/5. sayfasından 10.11.2025 tarihinde erişilmiştir.
  • Meidl, T., & Meidl, C. (2011). Curriculum integration and adaptation: Individualizing pedagogy for linguistically and culturally diverse students. Current Issues in Education, 14(1).
  • Merriam, S. B. (2013). Qualitative research: A guide to design and application (Çev. Ed. S. Turan,). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • Mouraz, A., Leite, C., & Fernandes, P. (2013). Teachers’ role in curriculum design in Portuguese schools. Teachers and Teaching, 19(5), 478–491.
  • Muthi’ah, S., Suriansyah, A., & Purwanti, R. (2025). Independent curriculum adaptation strategy for students' cultural diversity at Pendreh Village Junior High School. Paradigma, 22(2), 463–476.
  • Nalbantoğlu, Ü. Y., & Bümen, N. T. (2024). Changes in the curriculum adaptation skills of teachers as a result of professional development support: A Turkish case study. Teaching and Teacher Education, 137, 104386. https://doi.org/10.1016/j.tate.2023.104386
  • Oliva, P. F. (1997). Developing the curriculum (4th ed.). Longman.
  • Orhan, A., & Acar, F. E. (2018). Göz ardı edilen program ve Türkiye'deki yansımaları. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(3), 292–305.
  • Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2016). Eğitim programı: Temel ilkeler ve sorunlar (A. Arı, Çev. Ed., 2. baskı). Eğitim Yayınevi.
  • Ortaöğretim Genel Müdürlüğü. (2023). Ortaöğretim genel müdürlüğüne bağlı okul türleri ve sayıları (2023–2024 eğitim ve öğretim yılı). https://ogm.meb.gov.tr sayfasından 10.11.2025 tarihinde erişilmiştir.
  • Patton, M. Q. (2014). Qualitative Research & Evaluation Methods (M. Bütün & S. B. Demir, Çev. Eds.). Siyasal Kitabevi.
  • Prastiyo, S. S., & Navisha, V. O. (2024). Adapting curriculum and materials for distance learning: Strategies for effective distance education. Journal of Technology, Education & Teaching (J-TECH), 1(2), 90–96.
  • Ross, E. (2024). Teachers' interpretation of curriculum as a window into ‘curriculum potential’. The Curriculum Journal, 35(1), 38–55.
  • Sarıçelik, S. (2024). Bir ilkokul üçüncü sınıf öğretmeninin program uyarlama deneyimlerine ilişkin bir öz-inceleme [Doktora tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
  • Shawer, S. F. (2010). Classroom-level curriculum development: EFL teachers as curriculum-developers, curriculum-makers and curriculum-transmitters. Teaching and Teacher Education, 26(2), 173–184. https://doi.org/10.1016/j.tate.2009.03.015
  • Sherin, M. G., & Drake, C. (2009). Curriculum strategy framework: Investigating patterns in teachers’ use of a reform-based elementary mathematics curriculum. Journal of Curriculum Studies, 41(4), 467–500.
  • Süer, S., & Kinay, İ. (2022). Investigation of primary teachers' curriculum fidelity. International Journal of Curriculum and Instructional Studies, 12(1), 191–214.
  • Tokgöz, Ö. (2013). Merkeziyetçi öğretim programının öğrenme ve öğretme sürecine dönüştürülmesi: Tasarlanan programın uygulama yolculuğu [Doktora tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  • Troyer, M. (2017). Teachers’ adaptations to and orientations towards an adolescent literacy curriculum. Journal of Curriculum Studies, 51(2), 202–228. https://doi.org/10.1080/00220272.2017.1407458
  • Tyler, R. W. (2014). Eğitim programlarının ve öğretimin temel ilkeleri (Çev. M. E. Rüzgar & B. Aslan). Pegem Akademi.
  • Ünal, M. (2023). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlama örüntülerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 2329–2383.
  • Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  • Yazıcılar, Ü. (2016). Öğretmenlerin matematik dersi öğretim programını uyarlama sürecinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ege Üniversitesi.
  • Yazıcılar, Ü., & Bümen, N. T. (2019). Crossing over the brick wall: Adapting the curriculum as a way out. Issues in Educational Research, 29(2), 583–609. https://search.informit.org/doi/10.3316/ielapa.433110488742187
  • Ygay, M. S. (2024). Exploring the implementation of curriculum audit in Colegio De Santa Rita De San Carlos, Inc.: Basis for a learning transition program towards the Matatag Curriculum. International Journal of Innovative Science and Research Technology, 9(3), 561–568. https://doi.org/10.38124/ijisrt/IJISRT24MAR669
  • Yücel, E., Dimici, K., Yıldız, B., & Bümen, N. T. (2017). Son 15 yılda yayımlanan ilk ve ortaöğretim İngilizce dersi öğretim programları üzerine bir analiz. Ege Eğitim Dergisi, 18(2), 702–737.
  • Yüksel, İ. ve Sağlam, M. (2012). Eğitimde Program Değerlendirme. Pegem Akademi.
  • Zabun, B. (2021). Ankara Fen Lisesi kuruluş çalışmaları. International Academic Social Resources Journal, 6(30), 1641–1645.

Examination of the Process of Adapting Teaching Curriculum by Teachers Working in Science High Schools

Year 2026, Issue: 67 , - , 31.03.2026

Mustafa Gül

https://doi.org/10.53444/deubefd.1777980
https://izlik.org/JA82FW96RE

Abstract

The purpose of this study is to examine the curriculum adaptation processes and reasons of teachers working in science high schools, their curriculum adaptation patterns, and suggestions regarding curriculum adaptation. The study group consisted of 11 volunteer teachers from various disciplines who were implementing the curriculum at a science high school located in a province of Türkiye during the 2024-2025 academic year. Participants were selected using maximum variation sampling, which is one of the purposeful sampling methods. Data were collected using the interview form developed by the researcher and analyzed using the content analysis method. The findings revealed that all teachers working at the science high school made adaptations to the curriculum. It was determined that teachers adapted the curricula due to factors such as pressure from centralized exams, insufficiencies in the curriculum and textbooks, and lack of student interest in subjects not included in the exam scope. The patterns of curriculum adaptation identified among science high school teachers were omission, superficial coverage, modification, enrichment, and addition. In addition, teachers made several recommendations regarding curriculum adaptation, including developing curricula specifically for science high schools, aligning curricula with centralized exams, and increasing class hours.

Keywords

Curriculum curriculum adaptation science high school

References

  • Aksit, N. (2007). Educational reform in Turkey. International Journal of Educational Development, 27(2), 129-137.
  • Aksoy, G. ve Taşkın, G. (2019). Öğretim programlarının değişmesini etkileyen faktörlerinin, sosyal bilgiler ve fen bilimleri dersi müfredatlarını etkileme boyutu. Milli Eğitim Dergisi, 48(224), 75-99.
  • Andini, D. W., Hufad, A., Rochyadi, E., Aprilia, I. D., & Trisniawati, T. (2025). Design of curriculum adaptation model based on decision support system. Journal of ICSAR, 9(2), 152–162.
  • Arslan Çelik, F. M., & Gelmez Burakgazi, S. (2021). Öğretim Programına Bağlılık Araştırmalarına Yönelik Bir Meta-Sentez Çalışması. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 796-824. https://doi.org/10.33711/yyuefd.938722
  • Bal, R. (2020). Türkiye’de ilk fen lisesinin açılış süreci, bilimsel gelişmeler ve değerlendirmeler. Kesit Akademi Dergisi, 6(25), 481–496.
  • Bengtsson, M. (2016). How to plan and perform a qualitative study using content analysis. NursingPlus Open, 2, 8–14.
  • Berman, P. & McLaughlin, M. W. (1975). Federal programs supporting educational change, Vol. 4: The findings in review.
  • Bernard, A. M. (2017). Curriculum decisions and reasoning of middle school teachers [Master's thesis, Brigham Young University].
  • Burkhauser, M. A., & Lesaux, N. K. (2015). Exercising a bounded autonomy: Novice and experienced teachers’ adaptations to curriculum materials in an age of accountability. Journal of Curriculum Studies, 49(3), 291–312. https://doi.org/10.1080/00220272.2015.1088065
  • Bümen, N. T., Çakar, E., & Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de öğretim programına bağlılık ve bağlılığı etkileyen etkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 203–228.
  • Bümen, N. T., & Yazıcılar, Ü. (2020). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlamaları üzerine bir durum çalışması: Devlet ve özel lise farklılıkları. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 183–224. https://doi.org/10.17152/gefad.595058
  • Cesur, D. (2012). Ortaöğretim müzik dersinin işlevselliği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
  • Chaudhary, G. K. (2015). Factors affecting curriculum implementation for students. International Journal of Applied Research, 1(12), 984–986.
  • Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Research methods: Design and analysis (A. Aypay, Çev.). Anı Yayıncılık.
  • Çelik, H., Başer Baykal, N., & Kılıç Memur, H. N. (2020). Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(1), 379–406. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.16m
  • Çeliker Ercan, G., & Çubukçu, Z. (2021). Development of teachers’ curriculum implementation approaches scale: A validity and reliability study. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 50(2), 1464–1490. https://doi.org/10.14812/cuefd.932497
  • Çetin, A., & Ünsal, S. (2019). Merkezi sınavların öğretmenler üzerinde sosyal, psikolojik etkisi ve öğretmenlerin öğretim programı uygulamalarına yansıması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 304-323.doi: 10.16986/HUJE.2018040672
  • Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi Yayınları.
  • Denzin, N. K., & Lincoln, Y. S. (2008). Introduction: The discipline and practice of qualitative research. In N. K.
  • Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Strategies of qualitative inquiry (3rd ed., pp. 1–43). Sage Publications.
  • Dikbayır, A. & Bümen, N. T. (2016). Dokuzuncu sınıf matematik dersi öğretim programına bağlılığın incelenmesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi. 6(11), 17-38.
  • Drake, C., & Sherin, M. G. (2006). Practicing change: Curriculum adaptation and teacher narrative in the context of mathematics education reform. Curriculum Inquiry, 36(2), 153–187.
  • Dusenbury, L., Brannigan, R., Falco, M., & Hansen, W. B. (2003). A review of research on fidelity of implementation: Implications for drug abuse prevention in school settings. Health Education Research, 18(2), 237–256. https://doi.org/10.1093/her/18.2.237
  • Dusenbury, L., Brannigan, R., Hansen, W. B., Walsh, J., & Falco, M. (2005). Quality of implementation: Developing measures crucial to understanding the diffusion of preventive interventions. Health Education Research, 20(3), 308–313. https://doi.org/10.1093/her/cyg134
  • Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme (3. baskı). Anı Yayıncılık.
  • Ertürk, S. (2013). Eğitimde program geliştirme. Edge Akademi.
  • Güzel Yüce, S. (2022). Öğretim programına bağlılık ve öğretim programını uyarlama ikilemini aşmak: Bir öğretmenin öğretim programını kullanma modeli. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 1–21.
  • İlhan, B., & Bümen, N. T. (2023). Ortaokul öğretmenlerinin öğretim programı uyarlamaları: Örüntüler, nedenler ve sonuçlar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 21(1), 303–334.
  • Karakuyu, A. (2025). Examining the relationship between adaptation to curriculum change and autonomy on curriculum of the teachers with canonical correlation analysis. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 15(3), 1045–1064. https://doi.org/10.18039/ajesi.1677291
  • Karataş, F., Eriçok, B., & Tanrıkulu, L. (2024). Reshaping curriculum adaptation in the age of artificial intelligence: Mapping teachers' AI-driven curriculum adaptation patterns. British Educational Research Journal, 1–27. https://doi.org/10.1002/berj.4068
  • Küçükahmet, L. (2009). Program geliştirme ve öğretim (24. baskı). Nobel Yayın Dağıtım.
  • Li, Z., & Harfitt, G. J. (2017). An examination of language teachers’ enactment of curriculum materials in the context of a centralised curriculum. Pedagogy, Culture & Society, 25(3), 403–416. https://doi.org/10.1080/14681366.2016.1270987
  • Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.
  • Lupton, R. (2004). Schools in disadvantaged areas: Recognising context and raising quality (CASE 076). Centre for Analysis of Social Exclusion, London School of Economics and Political Science. https://eprints.lse.ac.uk/6321/
  • Marsh, C., & Willis, G. (2007). Curriculum: Alternative approaches, ongoing issues (4th ed.). Pearson/Merrill Prentice Hall.
  • McCarthey, S. J., & Woodard, R. (2017). Faithfully following, adapting, or rejecting mandated curriculum: Teachers’ curricular enactments in elementary writing instruction. Pedagogies: An International Journal, 13(1), 56–80. https://doi.org/10.1080/1554480X.2017.1376672
  • MEB, (2018). Öğretim Programları, https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx sayfasından erişilmiştir.
  • MEB, (2024). Öğretim Programları, https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx sayfasından erişilmiştir.
  • MEB, (2025). 2022 PISA Türkiye Raporu. https://pisa.meb.gov.tr/www/raporlar/icerik/5. sayfasından 10.11.2025 tarihinde erişilmiştir.
  • Meidl, T., & Meidl, C. (2011). Curriculum integration and adaptation: Individualizing pedagogy for linguistically and culturally diverse students. Current Issues in Education, 14(1).
  • Merriam, S. B. (2013). Qualitative research: A guide to design and application (Çev. Ed. S. Turan,). Nobel Akademik Yayıncılık.
  • Mouraz, A., Leite, C., & Fernandes, P. (2013). Teachers’ role in curriculum design in Portuguese schools. Teachers and Teaching, 19(5), 478–491.
  • Muthi’ah, S., Suriansyah, A., & Purwanti, R. (2025). Independent curriculum adaptation strategy for students' cultural diversity at Pendreh Village Junior High School. Paradigma, 22(2), 463–476.
  • Nalbantoğlu, Ü. Y., & Bümen, N. T. (2024). Changes in the curriculum adaptation skills of teachers as a result of professional development support: A Turkish case study. Teaching and Teacher Education, 137, 104386. https://doi.org/10.1016/j.tate.2023.104386
  • Oliva, P. F. (1997). Developing the curriculum (4th ed.). Longman.
  • Orhan, A., & Acar, F. E. (2018). Göz ardı edilen program ve Türkiye'deki yansımaları. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(3), 292–305.
  • Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2016). Eğitim programı: Temel ilkeler ve sorunlar (A. Arı, Çev. Ed., 2. baskı). Eğitim Yayınevi.
  • Ortaöğretim Genel Müdürlüğü. (2023). Ortaöğretim genel müdürlüğüne bağlı okul türleri ve sayıları (2023–2024 eğitim ve öğretim yılı). https://ogm.meb.gov.tr sayfasından 10.11.2025 tarihinde erişilmiştir.
  • Patton, M. Q. (2014). Qualitative Research & Evaluation Methods (M. Bütün & S. B. Demir, Çev. Eds.). Siyasal Kitabevi.
  • Prastiyo, S. S., & Navisha, V. O. (2024). Adapting curriculum and materials for distance learning: Strategies for effective distance education. Journal of Technology, Education & Teaching (J-TECH), 1(2), 90–96.
  • Ross, E. (2024). Teachers' interpretation of curriculum as a window into ‘curriculum potential’. The Curriculum Journal, 35(1), 38–55.
  • Sarıçelik, S. (2024). Bir ilkokul üçüncü sınıf öğretmeninin program uyarlama deneyimlerine ilişkin bir öz-inceleme [Doktora tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
  • Shawer, S. F. (2010). Classroom-level curriculum development: EFL teachers as curriculum-developers, curriculum-makers and curriculum-transmitters. Teaching and Teacher Education, 26(2), 173–184. https://doi.org/10.1016/j.tate.2009.03.015
  • Sherin, M. G., & Drake, C. (2009). Curriculum strategy framework: Investigating patterns in teachers’ use of a reform-based elementary mathematics curriculum. Journal of Curriculum Studies, 41(4), 467–500.
  • Süer, S., & Kinay, İ. (2022). Investigation of primary teachers' curriculum fidelity. International Journal of Curriculum and Instructional Studies, 12(1), 191–214.
  • Tokgöz, Ö. (2013). Merkeziyetçi öğretim programının öğrenme ve öğretme sürecine dönüştürülmesi: Tasarlanan programın uygulama yolculuğu [Doktora tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  • Troyer, M. (2017). Teachers’ adaptations to and orientations towards an adolescent literacy curriculum. Journal of Curriculum Studies, 51(2), 202–228. https://doi.org/10.1080/00220272.2017.1407458
  • Tyler, R. W. (2014). Eğitim programlarının ve öğretimin temel ilkeleri (Çev. M. E. Rüzgar & B. Aslan). Pegem Akademi.
  • Ünal, M. (2023). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlama örüntülerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 2329–2383.
  • Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  • Yazıcılar, Ü. (2016). Öğretmenlerin matematik dersi öğretim programını uyarlama sürecinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ege Üniversitesi.
  • Yazıcılar, Ü., & Bümen, N. T. (2019). Crossing over the brick wall: Adapting the curriculum as a way out. Issues in Educational Research, 29(2), 583–609. https://search.informit.org/doi/10.3316/ielapa.433110488742187
  • Ygay, M. S. (2024). Exploring the implementation of curriculum audit in Colegio De Santa Rita De San Carlos, Inc.: Basis for a learning transition program towards the Matatag Curriculum. International Journal of Innovative Science and Research Technology, 9(3), 561–568. https://doi.org/10.38124/ijisrt/IJISRT24MAR669
  • Yücel, E., Dimici, K., Yıldız, B., & Bümen, N. T. (2017). Son 15 yılda yayımlanan ilk ve ortaöğretim İngilizce dersi öğretim programları üzerine bir analiz. Ege Eğitim Dergisi, 18(2), 702–737.
  • Yüksel, İ. ve Sağlam, M. (2012). Eğitimde Program Değerlendirme. Pegem Akademi.
  • Zabun, B. (2021). Ankara Fen Lisesi kuruluş çalışmaları. International Academic Social Resources Journal, 6(30), 1641–1645.
There are 66 citations in total.

Details

Primary Language Turkish
Subjects Curriculum Development in Education
Journal Section Research Article
Authors

Mustafa Gül 0000-0001-7641-3256

Submission Date September 4, 2025
Acceptance Date December 29, 2025
Publication Date March 31, 2026
DOI https://doi.org/10.53444/deubefd.1777980
IZ https://izlik.org/JA82FW96RE
Published in Issue Year 2026 Issue: 67

Cite

APA Gül, M. (2026). Fen Liselerinde Görev Yapan Öğretmenlerin Öğretim Programlarını Uyarlama Süreçlerinin İncelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 67. https://doi.org/10.53444/deubefd.1777980

Aim & Scope

Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme temel alanı kapsamında gerçekleştirilen nitelikli bilimsel çalışmaları yayımlayarak politika yapıcılar dahil her türlü yararlanıcılara en hızlı bir şekilde sunmayı, bu çalışmaların yaygın bir şekilde ulusal ve uluslararası görünürlüğünü sağlamayı, etkili ve yenilikçi öğrenme içerikleriyle öğretmenleri mesleki gelişimlerini desteklemeyi ve bilgi- beceri sentezinde araştırma sonuçlarını en hızlı şekilde öğrenme ortamlarına ulaştırarak, öğrencilerin öğrenme içeriklerini zenginleştirmeyi ve öğrenme kapasitelerini güçlendirmeyi amaçlamaktadır.  

Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi’nde, Eğitim Bilimleri ve Öğretmen Yetiştirme temel alanı kapsamında yapılan her türlü nitel, nicel ve karma desen araştırma, sistematik derleme, meta analiz, meta-sentez çalışmalarına yer verilmektedir. Çalışmalar alana nitelikli katkı sağlama potansiyeli taşımalı ve daha önce hiçbir bir yerde yayımlanmamış olmalıdır.


Dergimizin 1992-2005 yılları arasında yayınlanan sayılarına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz: 

https://acikerisim.deu.edu.tr/xmlui/handle/20.500.12397/17





ÖRNEK ŞABLON 

TELİF HAKKI DEVİR FORMU

YAPAY ZEKA KULLANIMI BEYAN FORMU

Dergimizde yayımlanmak üzere gönderilen makaleler yukarıda verilen örnek şablona uygun olarak hazırlanmalı ve gönderilmelidir. Makalenizi sisteme yüklerken kör hakemlik uygulamasından dolayı isimleri silmeniz gerekmektedir. Dosya ismi makale adından oluşmalıdır. 2020 yılı itibariyle yapılan makale başvurularında yazarların etik kurul izinlerini sisteme başvuru esnasında makaleleriyle birlikte yüklemeleri gerekmektedir. 

Gönderilen makale daha önce bir yerde yayımlanmamış ya da yayımlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır. Gönderilen makalelerin Buca Eğitim Fakültesi Dergisi yazım kurallarına uyması gereklidir. Ayrıca yukarıda verilen linkten indirebileceğiniz “telif hakkı devir formunu” doldurarak makale ile birlikte eklenti olarak sisteme yüklemeniz gerekmektedir.

Araştırma problemi, amaçları ve seçilen araştırma yöntemi ile problem arasında ilişki açık bir şekilde ortaya konmalıdır. Kullanılan araştırma yönteminin gerekçesi açıklanmalıdır. Veri toplama araçlarının ve analizinin geçerliği ve güvenirliği belirtilmelidir. Bulgular bütünlük içinde sunulmalıdır. Sonuçların yorumları mevcut literatüre göre tartışılmalıdır.

Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin alınması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek dosya olarak sunulması gerekmektedir.

Gönderilen makalede kullanılan dil açık olmalıdır. Tekrarlardan, desteklenmemiş ifadelerden ve konu dışı açıklamalardan kaçınılmalıdır. 
 

 

Yayın Etiği

Bu dergi Creative Commons'ın Atıf-GayriTicari-AynıLisanslaPaylaş 4.0 Uluslararası lisansı ile lisanslanan ve 12 Eylül 2012 tarihli "Budapeşte Açık Erişim Girişimi"ni kabul eden ve destekleyen açık erişimli bir dergidir. Dergimiz için herhangi bir makale işlem ve gönderim bedeli bulunmamaktadır.


Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin alınması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek dosya olarak sunulması gerekmektedir.

Buca Eğitim Fakültesi dergisi 01.06.2018 tarihinden itibaren dergi yayıncılığında COPE (Code of Conduct for Journal Editors) tarafından belirlenen editörler, yazarlar ve hakemler için yayın etiği ve kötüye kullanım ile ilgili belirlenmiş yükümlülükleri esas alır.


Editörlerin Sorumlulukları
Tarafsızlık ve yayıncıya ait özgürlük: Editörler gönderilen makale önerilerini derginin kapsamına uygun olması ve çalışmalarının önemi ve orijinalliğini dikkate alarak değerlendirirler. Editörler, makale önerisini sunan yazar(lar)ın ırk, cinsiyet, cinsel yönelim, etnik köken, uyruk, veya politik görüşlerini dikkate almazlar. Düzeltme ya da yayınlama kararına dergi editör kurulu dışında diğer kurumlar etki edemez.
Gizlilik: Editörler gönderilen bir yazıyla ilgili bilgileri, sorumlu yazar, hakemler ve yayın kurulu dışında başka herhangi biriyle paylaşmazlar.
Bilgilendirme ve görüş ayrılıkları: Editörler ve yayın kurulu üyeleri, yazarların açık yazılı izni olmaksızın kendi araştırma amaçları için sunulan bir makalede sunulan yayınlanmamış bilgileri kullanmazlar.
Basım kararı: Editörler, yayınlanmak üzere kabul edilen tüm makalelerin, alanında uzman olan en az iki hakem tarafından hakem değerlendirmesine tabi tutulmasını sağlar. Editörler, dergiye gönderilen makalelerden hangi eserin yayınlanacağına, söz konusu çalışmanın geçerliliğine, araştırmacılara ve okurlara olan önemine, hakemlerin yorumlarına ve bu gibi yasal şartlara göre karar vermekten sorumludur.
Etik kaygılar: Editörler sunulan bir yazıya veya yayınlanmış makaleye ilişkin etik kaygılar ortaya çıktığında tedbirler alacaktır. Yayımlandıktan yıllar sonra ortaya çıksa bile, bildirilen her etik olmayan yayınlama davranışı incelenecektir. Editörler, etik kaygılar oluşması durumunda COPE Flowcharts takip eder. Etik sorunların önemli olması durumunda düzeltme, geri çekme uygulanabilir veya konu ile ilgili endişeler dergide yayınlanabilir.


Hakemlerin görevleri
Editöryal kararlara katkı: Editör kararlarında editörlere yardımcı olur ve editöryal iletişim yoluyla yazarlara makalelerini iyileştirmede yardımcı olur.
Sürat: Makale önerisini incelemek için yeterli nitelikte hissetmeyen veya makale incelemesinin zamanında gerçekleşemeyeceğini bilen herhangi bir hakem, derhal editörleri haberdar etmeli ve gözden geçirme davetini reddetmeli, böylece yeni hakem atamasının yapılması sağlanmalıdır.
Gizlilik: Gözden geçirilmek üzere gönderilen tüm makale önerileri gizli belgelerdir ve bu şekilde ele alınmalıdır. Editör tarafından yetkilendirilmedikçe başkalarına gösterilmemeli veya tartışılmamalıdır. Bu durum inceleme davetini reddeden hakemler için de geçerlidir.
Tarafsızlık standartları: Makale önerisi ile ilgili yorumlar tarafsız olarak yapılmalı ve yazarların makaleyi geliştirmek için kullanabileceği şekilde öneriler yapılmalıdır. Yazarlara yönelik kişisel eleştiriler uygun değildir.
Kaynakların kabulü: Hakemler, yazarlar tarafından alıntılanmayan ilgili yayınlanmış çalışmaları tanımlamalıdır. Hakem ayrıca, incelenen yazı ile başka herhangi bir makalenin (yayınlanmış veya yayınlanmamış) herhangi bir önemli benzerliğini editörüne bildirmelidir.
Çıkar çatışmaları: Çıkar çatışmaları editöre bildirilmelidir.


Yazarların Sorumlulukları
Raporlaştırma standartları: Orijinal araştırmanın yazarları, yapılan çalışmanın ve sonuçların doğru bir şekilde sunulmasını ve ardından çalışmanın öneminin objektif bir şekilde tartışılmasını sağlamalıdır. Makale önerisi yeterli detay ve referans içermelidir. Kongre/sempozyumda sunulan bildiriler, posterler makalede belirtilmeli ve tam metin olarak ilgili yerlerde basılmamış olmalıdır.
Veri erişimi ve saklama: Yazarların, çalışmalarının ham verilerini saklamaları gerekmektedir. Gerektiğinde, dergi/hakem tarafından talep edilmesi durumunda ve editör incelemesi için sunmalıdırlar.
Özgünlük ve intihal: Yazarlar, sadece tamamen orijinal eserler göndermeliler ve başkalarının çalışmalarını ve / veya sözlerini kullandılarsa, bu uygun şekilde alıntılanmış olmalıdır. İntihal, tüm biçimlerinde etik olmayan yayıncılık davranışını oluşturur ve kabul edilemez. Bu nedenle dergiye gönderilen makalelerde benzerlik oranı “iThenticate” Programıyla kontrol edilir.
Birden çok, yinelenen, yedekli veya eşzamanlı gönderim/yayın: Yazarlar başka bir dergide daha önce yayınlanmış bir makaleyi değerlendirilmek için göndermemelidir. Bir makalenin birden fazla dergiye eşzamanlı olarak sunulması etik olmayan yayıncılık davranışıdır ve kabul edilemez.
Makalenin yazarlığı: Sadece yazarlık kriterlerini yerine getiren kişiler, yazının içeriğinde yazar olarak listelenmelidir. Bu yazarlık kriterleri şu şekildedir; (i) tasarım, uygulama, veri toplama veya analiz aşamalarına katkı sağlamıştır (ii) yazıyı hazırlamış veya önemli entelektüel katkı sağlamış veya eleştirel olarak revize etmiştir veya (iii) makalenin son halini görmüş, onaylamış ve yayınlanmak üzere teslim edilmesini kabul etmiştir. Sorumlu yazar, tüm yazarların (yukarıdaki tanıma göre) yazar listesine dahil edilmesini sağlamalı ve yazarların makalenin son halini gördüklerini ve yayınlanmak üzere sunulmasını kabul ettiklerini beyan etmelidir.
Beyan ve çıkar çatışmaları: Yazarlar, mümkün olan en erken aşamada (genellikle makale gönderimi sırasında bir bildirme formu sunarak ve makalede bir beyanı dahil ederek) çıkar çatışmaları açığa çıkarmalıdır. Çalışma için tüm mali destek kaynakları beyan edilmelidir (varsa hibe numarası veya diğer referans numarası dahil).
Hakem değerlendirme: Yazarlar hakem değerlendirme sürecine katılmakla yükümlüdürler ve editörlerin ham veri taleplerine, açıklamalara ve etik onayının kanıtlarına, ve telif hakkı izinlerine derhal yanıt vererek tam olarak işbirliği yapmakla yükümlüdürler. İlk olarak "gerekli revizyon" kararı verilmesi durumunda, yazarlar hakemlerin yorumlarına sistematik bir şekilde verilen son tarihe kadar yazılarını gözden geçirip yeniden ibraz etmelidir.
Yayınlanan eserlerde temel hatalar: Yazarlar kendi yayınladıkları çalışmalarında önemli hatalar veya yanlışlıklar bulduklarında, dergi editörlerini veya yayıncılarını derhal bilgilendirmek ve kağıt üzerinde bir erratum biçiminde düzeltmek veya kağıdı çıkarmak için onlarla işbirliği yapmakla yükümlüdür. Editörler veya yayıncı, yayınlanan bir çalışmanın önemli bir hata veya yanlışlık içerdiğini üçüncü bir şahıstan öğrenirse, yazarın makaleyi derhal düzeltmesi veya geri çekmesi veya gazetenin editörlerine kağıdın doğruluğuna dair kanıt sunması yükümlülüğüdür.


Yayın Politikası

Odak ve Kapsam
“Buca Eğitim Fakültesi Dergisi” ulusal ve uluslararası düzeyde çevrimiçi olarak yayın yapan hakemli bir dergidir. Eğitim Bilimleri ve Alan Eğitimi alanlarında ulusal ve uluslararası düzeyde bilimsel niteliklere sahip çalışmaları yayınlayarak akademik bilgi birikimine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Dergimizde makale yayımlatmak veya hakem sürecini başlatmak için herhangi bir ücret talep edilmez. Dergimizin yayın periyodu yılda 4 sayı olarak belirlenmiş (Mart, Haziran, Eylül ve Aralık) olup, yayın kurulu bu sayıyı artırabilir. Dergimizin hiçbir sürecinde ücret talep edilmez. Yayım kurulu ek/özel sayı ya da kongre/sempozyum özel sayısı çıkarma kararı alabilir.


Hakem Değerlendirme Süreci
Dergimize gönderilen makaleler 2 hakeme gönderilir. Hakem değerlendirme sürecinin yaklaşık olarak üç ay içerisinde tamamlanması hedeflenmektedir. Süreci tamamlanan her makale, yayın sırasına alınarak yayın kurulunun uygun bulacağı sayıda yayımlanır.


Gizlilik

Buca Eğitim Fakültesi Dergisinin makale önerilerinin hakemlere atanması ve makale değerlendirme sürecinde gizlilik temel alınır. Makalelerin atanacağı hakemler sadece editör ve alan editörleri tarafından belirlenir ve bilinir. Makale değerlendirme sürecinde ise hakemlere yazar bilgisi verilmez. 

Buca Eğitim Fakültesi Dergisi için herhangi bir makale işlem ve gönderim bedeli bulunmamaktadır.

Citation Indexes

TR Dizin

Other Indexes

TR Dizin
EBSCO Education Source
EBSCO Education Full Text
EBSCO Education Research Complete
SOBIAD

Derginin Sahibi

Sibel Yeşildere İmre
Sibel YEŞİLDERE İMRE
Mathematics Education

Baş Editör

Ayşe Tekin Dede
Ayşe TEKİN DEDE
Education, Mathematics Education

Editörler

Filiz Karadağ Üçdal
Filiz KARADAĞ ÜÇDAL
Special Talented Education
Default avatar
Duygu ÇETİNGÖZ
Early Childhood Education

Alan Editörleri

Default avatar
Feryal ÇUBUKÇU
Information Systems Education, Media Literacy, Cross-Cultural Scale Adaptation, Values ​​education, Development of Vocational Education , Learning Analytics, Learning Sciences
Aslı Avcı Akçalı
Aslı AVCI AKÇALI
History Education, Social Studies Education
Default avatar
Can DENİZCİ

Saint-Joseph Fransız Lisesi (1989-1997)

Lisans: İstanbul Teknik Üniversitesi-Makina Mühendisliği (1997-2003)

Yüksek Lisans: İstanbul Üniversitesi-Fransız Dili Eğitimi (2003-2007)

Doktora: İstanbul Üniversitesi-Fransız Dili Eğitimi (2009-2015)
Other Fields of Education (Other)
Gül Ünal Çoban
Gül ÜNAL ÇOBAN
Education, Science Education
Default avatar
Gamze SEZGİN SELÇUK
Physics Education
Yurdagül Kılıç Gündüz
Yurdagül KILIÇ GÜNDÜZ
Fine Arts Education, Painting
Default avatar
Ali Ekber GÜLERSOY
Geography Education, Social Studies Education, Turkish Human Geography, Turkish Economic Geography, Regional Analysis and Planning in Turkiye, Geographic Information Systems, Watershed Management, Physical Geography
Default avatar
Berna TATAROĞLU TAŞDAN
Education, Mathematics Education
Default avatar
Sebahat Sevgi UYGUR

Dr. Sebahat Sevgi UYGUR
Lisans eğitimini, 2015 yılında Ege Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalında tamamlamıştır. Yüksek lisans derecesini 2017 yılında Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalından almıştır. 2022 yılında ise Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalı Doktora Programından mezun olmuştur. Dr. Uygur 2015 yılından beri Dokuz Eylül Üniversitesi, Buca Eğitim Fakültesi, Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalında araştırma görevlisi olarak çalışmaya devam etmektedir. Çeşitli projelerde araştırmacı ve eğitmen olarak görev almaktadır. Kültüre duyarlı psikolojik danışma, pozitif psikoloji kavramları, başa çıkma ve uyum sağlama araştırmacının temel ilgi alanlarını oluşturmaktadır.
Family Counseling, School Counseling, Psychological Counseling Education, Psychological Counseling and Guidance (Other)
Banu Çulha Özbaş
Banu ÇULHA ÖZBAŞ
Social Studies Education
Default avatar
Banu OZEVİN
Music Education
Gülten Şendur
Gülten ŞENDUR
Chemistry Education
Behsat Savas
Behsat SAVAS
Basic Training, Classroom Education, Primary Education, Turkish Education, History Education, Geography Education, Social Studies Education, Physical Training and Sports
Default avatar
Ahmet Bilal ÖZBEK
Mental Disability Education
Default avatar
Erkan ÖZCAN
2013 yılında yüksek lisans eğitimimi Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Fen Bilgisi Eğitimi Yüksek Lisans programında tamamladım. Doktora eğitimimi Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Fen Bilgisi Eğitimi Doktora programında tamamladım. 2010-2023 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Eğitimi ABD'da araştırma görevlisi olarak görev yaptım. 2023 yılından beri Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Biyoloji Eğitimi ABD'da Dr. Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktayım.
Education, Biology Education, Science Education
Necla Şahin Fırat
Necla ŞAHİN FIRAT
Education, Education Management, Leadership in Education, Inclusive Education
Default avatar
İbrahim Seçkin AYDIN
Turkish Education, Turkish Language and Literature Education
Default avatar
Sait ÇÜM
Open and Distance Learning, Measurement Theories and Applications in Education and Psychology, Scale Development, Statistics
Default avatar
Aylin Nadine KUL

---
German Language, Literature and Culture
Yasemin Kahyaoğlu Erdoğmuş
Yasemin KAHYAOĞLU ERDOĞMUŞ
Instructional Technologies
Default avatar
İsmail SÖKMEN
New Turkish Language (Turkish of Old Anatolia, Ottoman, Turkiye)
Default avatar
Ahmet Murat ELLEZ
Education

Mizanpaj Editörleri

Ayşenur Zeynep Kaya
Ayşenur Zeynep KAYA
Biology Education
Uğurcan Dilber
Uğurcan DİLBER
Linguistic Performance Science
Default avatar
Büşra YALÇIN ŞENGÜL
Turkish Language and Literature Education

Yayın Editörü

Elif Verda Erkan
Elif Verda ERKAN
Mathematics Education

Sekreterya

Elif Mutlu
Elif MUTLU
Mathematics Education