ÖĞRETMENLERİN SINIFTA KULLANDIĞI SÖZEL DİL ÜZERİNE ÖĞRENCİ GÖRÜŞLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
En temel iletişim aracı olarak dil, toplumsal bir yapı içerisinde şekillenerek anlam kazanır. Birey, ailesinden ve çevresinden kazandığı dili okul aracılığıyla geliştirir. Eğitim sürecinin ayrılmaz bir parçası olan öğretmen-öğrenci ilişkileri aynı zamanda sınıf içi iletişimin de en önemli iki ögesidir. Bu araştırmanın amacı, sınıf ortamında öğretmen tarafından gerçekleştirilen sözel üretimin öğrenci tarafından nasıl karşılandığını saptamaktır. Araştırma nitel araştırmaya bağlı olarak durum çalışması desenine göre yapılmıştır. Araştırma, İzmir Millî Eğitim Müdürlüğüne bağlı okulların 5. sınıflarında öğrenim gören 57 erkek, 45 kız toplam 102 katılımcı öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara “Öğretmeniniz size ne gibi sözler söylediğinde derse karşı ilginiz artıyor?” ve “Öğretmeniniz size ne gibi sözler söylediğinde derse karşı ilginiz azalıyor?” biçiminde sorular yöneltilmiştir. Katılımcılardan verilen sorulara yazarak yanıt vermeleri istenmiştir. Bu araştırmadan çıkan sonuçlar, öğretmenlerin sınıfta kullandığı dilin öğrencilerde olumlu ve olumsuz yanlarını ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
Dil kullanımı, motivasyon, sözlü iletişim, öğretmen, öğrenci
References
- Austin, J. L. (1962). How to Do Things with Words. Oxford University Press.
- Bangir, G. (1997). Sınıf İçi İletişime İlişkin Öğretmen Öğrenci Davranışları Görüşleri Önerileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
- Bani, M. (2011). The use and frequency of verbal and non-verbal praise in nurture groups. Emotional and Behavioural Difficulties, 16(1), 47–67.
- Bayraktutan, Ş. (2008). İlköğretim Okullarında Sınıf İçi İletişimin Öğrenci Okul Başarısına Etkisi (İstanbul İli Kartal İlçesi Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
- Christophel, D. M. (1990). The relationships among teacher immediacy behaviors, student motivation, and learning. Communication Education, 39(4), 323-340.
- Dhaem, J. (2012). Responding to minor misbehavior through verbal and nonverbal responses. Beyond Behavior, 21(3), p29-34.
- Dobransky, N. D. ve Frymier, A. B. (2004). Developing teacher‐student relationships through out of class communication. Communication Quarterly, 52(3), 211-223.
- Durmaz, S. (2007). Öğretmenlerin Sınıf İçi İletişim Becerilerine İlişkin Öğretmen ve Öğrenci Görüşleri. Yayınlanmamış Bilim Uzmanlığı Tezi. İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Malatya.
- Erwin, J. C. (2003). Giving students what they need. Educational Leadership, 61(1), 19-23.
- Karatekin, K., Kuş, Z. ve Sönmez, Ö. F. (2012). İlköğretim öğrencilerinin iletişim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Turkish Studies, 7(3), 1696-1708.