ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN KİŞİLER ARASI İLİŞKİ TARZLARI VE MİZAH TARZLARI
Abstract
Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin kişiler arası ilişki tarzları ve mizah tarzlarını cinsiyet, sınıf düzeyi, sosyo-ekonomik düzey ve ebeveyn tutumları açısından incelemektir. Bu çalışma betimsel yöntem kullanılarak yapılmıştır. Araştırma, amacına uygun olarak Muğla Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören ve tesadüfi küme örnekleme seçimi ile 350 kişi üzerinde (170 kız, %49; 180 erkek, %51) gerçekleştirilmiştir. Araştırmada Bilgi Formu, Kişiler arası İlişki Tarzları Ölçeği (Lorr, 1986) ve Mizah Tarzları Ölçeği (Martin ve diğerleri, 2003) kullanılmıştır. Veri analizleri için SPSS/WINDOWS programı kullanılmıştır. Gruplar arası farklılığı belirlemek için bağımsız örneklemler t testi ve tek yönlü varyans analizi, kişiler arası ilişki tarzları ve mizah tarzları arasındaki ilişkileri belirlemek için Pearson momentler çarpımı korelasyon analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulguları, üniversite öğrencileri için kişiler arası ilişki tarzlarının alt boyutları olan “duyarlılık” ve “dışadönüklük” üzerinde cinsiyetler ve sınıf düzeyleri arasında; mizah tarzlarının alt boyutları olan “kendini geliştirici mizah” ve “katılımcı mizah” üzerinde cinsiyetler ve ebeveyn tutumları arasında farklılık olduğunu ortaya koymuştur. Araştırma sonuçları, önceki bulgular ışığında mizah tarzları ve kişiler arası ilişki tarzları kapsamında başka araştırma ve uygulamalara da yol gösterecek bağlamda tartışılmıştır.
Keywords
Kişiler arası ilişki tarzları, mizah tarzları, üniversite öğrencileri
References
- Knapp, M.L., Daly, J.A., Ablada, K.F. & Miller, G.R. Background and Current Trends in the Study of Interpersonal Communication. Knapp M.L., Daly, J.A. (ed) Handbook of Interpersonal Communication (pp. 1-20) 3rd Ed. Thousand Oaks, CA: Sage. (2002).
- Berscheid, E. “Interpersonal Relationships”, Annual Review of Psychology, 3: 79-129, (1994).
- Erözkan, A. “Romantik İlişkilerde Reddedilmeye Dayalı İncinebilirlik Bilişsel Değerlendirme ve Başaçıkma”, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon. (2004).
- Erdoğan, İ. İletişimi Anlamak. Erk Yayıncılık, Ankara. (2002).
- Giffin, K. & Patton, B. R. Basic Readings in Interpersonal Communication. Harper-Row, New York. (1997).
- Hargie, O., Dickson, D. Skilled Interpersonal Communication: Research Theory and Practice. Routledge, London. (2004).
- Öztan, N. Kişiler arası İlişkiler Tarzı Ölçeği Geçerlik ve Güvenirliği: Bir Ön Çalışma. VIII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları, Türk Psikoloji Derneği Yayınları, (1994).
- Ruch, W. The Sense of Humor: Explorations of a Personality Characteristic. Mouton de Gruyter, Berlin/New York. (1998).
- Martin, R. A. Approaches to the Sense of Humor: A Historical Review. In Ruch, Willibald (Ed), The Sense of Humor: Explorations of A Personality Characteristic. Walter de Gruyter & Co. Berlin, Germany. (1998).
- Allport, W. Pattern and Growth in Personality. Holr, Reinhart, and Winston, New York. (1961).