Review

Duyarlı Öğretime Radikal Yapılandırmacı Bir Bakış: Öğretmen Merkezsizleştirmesi

Number: 52 December 31, 2021
EN TR

Duyarlı Öğretime Radikal Yapılandırmacı Bir Bakış: Öğretmen Merkezsizleştirmesi

Öz

Öğrenci düşünme şekline duyarlı öğretim, öğretmenin ders sırasında öğrenci düşünme şekillerine odaklandığı ve öğretimle ilgili kararlarını bu düşünme şekillerine dayanarak verdiği bir öğretim yaklaşımı olarak tanımlanmaktadır. Geçmiş araştırmalar duyarlı öğretimin bileşenleri ile ilgili önemli sonuçlar ortaya koymuştur. Ancak bu çalışmalarda öğretmenlerin öğretimlerine yön veren zihinsel süreçlerine değinilmemektedir. Bu teorik makalenin amacı, öğrenci düşünme şekline duyarlı öğretimde öğretmenlerin geçtikleri zihinsel süreçleri merkezsizleştirme kavramı çerçevesinde tanımlayarak alan yazına katkıda bulunmaktır. Merkezsizleştirme, genel olarak, kişinin iletişim halinde olduğu diğer kişinin bakış açısını göz önünde bulundurabilmesi olarak tanımlanmaktadır. Öğretmenlerin merkezsizleştirme becerisinin ya da bu becerideki eksikliğin öğrenci ile iletişimini nasıl etkilediğini açıklamak amacıyla, iki tür öğretmen-öğrenci iletişimi tanımlanacaktır: yansıtıcı ve yansıtıcı olmayan iletişim. Örnek olarak, sınıf tartışmalarından alınmış iki matematiksel diyalog, yansıtıcı ve yansıtıcı olmayan iletişim bağlamında incelenecektir. Merkezsizleştirme kavramı kullanılarak yapılacak araştırmaların duyarlı öğretim ile ilgili alan yazına nasıl katkı sunacağının tartışılmasının ardından, yapılabilecek merkezsizleştirme araştırmaları ile ilgili öneriler sunulacaktır.

Anahtar Kelimeler

Merkezsizleştirme , duyarlı öğretim , öğretmen-öğrenci iletişimi , matematik eğitimi , radikal yapılandırmacılık

References

  1. Ball, D. L. ve Cohen, D. K. (1999). Developing practice, developing practitioners: Toward a practice-based theory of professional education. L. Darling-Hammond ve G. Sykes (Ed.), Teaching as the learning profession: Handbook of policy and practice (s. 3-32) içinde. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
  2. Ball, D. L., Thames, M. D. ve Phelps, G. (2008). Content knowledge for teaching: What makes it special? Journal of Teacher Education, 59(5), 389-407. doi:10.1177/0022487108324554
  3. Bauersfeld, H. (1980). Hidden dimensions in the so-called reality of a mathematics classroom. Educational Studies in Mathematics, 11(1), 23-41. doi:10.1007/BF00369158
  4. Boaler, J. ve Brodie, K. (2004). The importance, nature and impact of teacher questions. D. E. McDougall ve J. A. Ross (Ed.), Proceedings of the Twenty-Sixth Annual Meeting of the North American Chapter of the International Group for the Psychology of Mathematics Education (Cilt. 2, s. 774-782) içinde. Toronto, Ontario, Canada: Institute of Studies in Education/University of Toronto. Erişim adresi: https://www.pmena.org/proceedings/
  5. Brodie, K. (2011). Working with learners’ mathematical thinking: Towards a language of description for changing pedagogy. Teaching and Teacher Education, 27(1), 174-186. doi:10.1016/j.tate.2010.07.014
  6. Carlson, M. P. (1998). A cross-sectional investigation of the development of the function concept. A. H. Schoenfeld, J. Kaput, E. Dubinsky ve T. Dick (Ed.), Research in collegiate mathematics education. III (s. 114-162) içinde. doi:10.1090/cbmath/007
  7. Carlson, M. P. ve Bloom, I. (2005). The cyclic nature of problem solving: An emergent multidimensional problem-solving framework. Educational Studies in Mathematics, 58(1), 45–75. doi:10.1007/s10649-005-0808-x
  8. Carlson, M. P., Bowling, S., Moore, K. ve Ortiz, A. (2007). The role of the facilitator in promoting meaningful discourse among professional learning communities of secondary mathematics and science teachers. T. S. Lamberg ve L. R. Wiest (Ed.), Proceedings of the 29th Annual Meeting of the North American Chapter of the International Group for the Psychology of Mathematics Education (s. 841-848) içinde. Stateline (Lake Tahoe), NV: University of Nevada, Reno. Erişim adresi: https://www.pmena.org/proceedings/
  9. Carlson, M., Jacobs, S., Coe, E., Larsen, S. ve Hsu, E. (2002). Applying covariational reasoning while modeling dynamic events: A framework and a study. Journal for Research in Mathematics Education, 33(5), 352-378. doi: 10.2307/4149958
  10. Carlson, M. P., Oehrtman, M. ve Moore, K. (2016). Precalculus: Pathways to calculus (6. bs.). Phoenix, AZ: Rational Reasoning.
APA
Baş Ader, S. (2021). Duyarlı Öğretime Radikal Yapılandırmacı Bir Bakış: Öğretmen Merkezsizleştirmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 52, 277-304. https://doi.org/10.53444/deubefd.900196