THE DIVISION OF MAIN ACTIVITIES AND AUXILIARY WORKS IN SUBCONTRACTOR RELATIONSHIP

Öz

According to the Article 2/6 of the Turkish Labour Law, subcontractor relationships can be established in main activities or auxiliary works. However as a main difference between the two type of tasks, establishing a subcontractor relationship in some part of main activities requires expertise due to technologic reasons as a requirement of the enterprise and work, but on the contrary there are no such circumstances regarding auxiliary works has been arranged in the Labour Law. The main activites can not be divided and assigned to the sub-employers without the existence of the condition, technologic reasons as a requirement of the enterprise and work. Otherwise it is considered that the subcontractor relationship is based on false procedures. Therefore, the difference of the main activites and the auxiliary works must be clarified

Anahtar Kelimeler

• Subcontractor, Main Activity, Auxiliary Work

Alt İşverenlikte Asıl İş – Yardımcı İş Ayrımı

Öz

Alt işverenlik ilişkisi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin 6. fıkrası uyarınca hem yardımcı işler hem de asıl işler bakımından kurulabilmektedir. Bununla birlikte ikisinin arasındaki temel fark, asıl işlerde işin bir bölümünde alt işverenlik ilişkisinin kurulabilmesi için bunun, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmasının aranması, buna karşılık yardımcı işlerde bu koşul aranmadan alt işverenlik ilişkisinin kurulabilmesidir. Nitekim İş Kanunu’nun 2. maddesinin 7. fıkrasında bu koşula uyulmadan asıl işin bölünerek alt işverene verilmesinin mümkün olmadığı açıkça düzenlenmiştir. Aksi halde muvazaa söz konusu olabilecektir. Bu nedenle asıl iş yardımcı iş ayrımının doğru bir şekilde tespit edilmesi ve açıklığa kavuşturulması gereklidir

Anahtar Kelimeler

• Alt İşveren, Asıl İş, Yardımcı İş

Kaynakça

1. Akın, Levent: “İşletmesel Kararın Alt İşverenliğe ve Geçerli Feshe Etkisi”, Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası, Temmuz 2012, s. 38-42.
2. Aktay, Nizamettin/Arıcı, Kadir/Senyen-Kaplan, Emine: İş Hukuku, Yenilenmiş 5. Baskı, Ankara 2012.
3. Aktay, Nizamettin: “Alt İşveren Kurumu ve Hukukumuzda Doğan Sorunlar”, Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, Ocak 1994, s. 11-23.
4. Akyiğit, Ercan: İş Hukuku, 9. Basım, İstanbul 2013 (İş Hukuku).
5. Akyiğit, Ercan: İş ve Sosyal Güvenlik Hukukunda Alt İşverenlik, 2. Baskı, Ankara 2013 (Alt İşverenlik).
6. Alpagut, Gülsevil: “Alt İşverenlik Yönetmeliği ve Hukuka Uygunluk Sorunu”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2008, S. 20, s. 1347-1358.
7. Arslanoğlu, Mehmet Anıl: İş Kanununda Esneklik Temelli Üçlü Sözleşmesel İlişkiler, İstanbul 2005.
8. Ayan, Özge: “Türk İş Hukukunda Alt İşverenlik İlişkisi”, Legal İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2006, S. 10, s. 499-531.

9. Aydınlı, İbrahim: Türk İş Hukukunda Alt İşveren (Taşeron) İlişkisi ve Muvazaa Sorunu, 4. Baskı, Ankara 2015.
10. Aykaç, Hande Bahar: “Alt İşveren İlişkisinde Asıl İş-Yardımcı İş Ayrımı, Çalışma ve Toplum, 2015, S. 3, s. 95-116 (Asıl İş-Yardımcı İş). Aykaç, Hande Bahar: İş Hukukunda Alt İşveren, İstanbul 2011 (Alt İşveren).
11. Başbuğ, Aydın: “Alt İşveren İşçisi İle Asıl İşveren Arasındaki Borç İlişkisi ve Bu İlişkinin Doğurduğu Hukuki Sorunlar”, Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 1998, C. IV, S. 3, s. 61-78.
12. Başterzi, Süleyman: “İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve İşin Düzenlenmesi”, Yargıtay’ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi 2009, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi, Ankara 2011.
13. Canbolat, Talat: Türk İş Hukukunda Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkileri, İstanbul 1992.
14. Centel, Tankut: “Alt İşveren Düzenlemelerine Eleştirel Bir Yaklaşım”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Aralık 2008, S. 12, s. 39-43.
15. Çankaya, Osman Güven/Çil, Şahin: “4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre Asıl İşveren Alt İşveren İlişkisi”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Eylül 2006, s. 54- 80 (Alt İşveren).
16. Çankaya, Osman Güven/Çil, Şahin: İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, Ankara 2006 (Üçlü İlişkiler).
17. Çankaya, Osman Güven: “Türk İş Hukukunda Alt İşveren Kavramı, Uygulamada Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkilerinden Doğan Bazı Sorunlar”, Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 2002, C. VI, S. 4, s. 15-29.
18. Çelik, Nuri/Caniklioğlu, Nurşen/Canbolat, Talat: İş Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 28. Bası, İstanbul 2015.
19. Çelik, Nuri: “Asıl İşveren Tarafından Alt İşverene İş Verilmesinin Koşulları”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Mart 2009, S. 13, s. 83-92.
20. Çelik, Nuri: “İş Hukukumuzda Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Önemli Bazı Sorunları”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Mart 2010, S. 17, s. 5-16 (Alt İşveren İlişkisi).
21. Çelik, Nuri: “İş Kanunundaki Asıl İşin Bir Bölümünün Alt İşverene Verilmesi Koşuluna İlişkin Bir Yasal Değişiklik Girişimi Üzerine Düşünceler”, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C: I, İstanbul 2011, s. 5-25.
22. Çelik, Nuri: “Türk İş Hukukunda Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinden Doğan Bazı Uygulama Sorunları”, Prof. Dr. Münir Ekonomi 60. Yaş Günü Armağanı, Ankara 1993, s. 163-178 (Uygulama Sorunları). Çil, Şahin: İş Hukuku Yargıtay İlke Kararları, 4. Baskı, Ankara 2011. Demir, Fevzi: En Son Yargıtay Kararları Işığında İş Hukuku ve Uygulaması, İzmir 2014.
23. Doğan Yenisey, Kübra: İş Hukukunda İşyeri ve İşletme, Alman ve Fransız Hukuklarıyla Karşılaştırmalı Bir İnceleme, Legal Yayınevi, İstanbul 2007.
24. Doğan Yenisey: “Bireysel İş İlişkisinin Kurulması ve İşin Düzenlenmesi Açısından 2006 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi”, Yargıtay’ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi 2006, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi, Ankara 2009 (Karar Değerlendirme).
25. Ekonomi, Münir: “4857 Sayılı İş Kanunu Hükümleri Çerçevesinde Sayısal Esneklik”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Aralık 2008, S. 12, s. 5-23 (Esneklik).
26. Ekonomi, Münir: “Asıl İşveren - Alt İşveren İlişkisinin Kurulması ve Sona Ermesi”, Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, Legal Vefa Toplantıları (II), Prof. Dr. Nuri Çelik’e Saygı, Mart 2008, s. 21-52 (Alt İşveren). Ekonomi, Münir: “Asıl İşveren Alt İşveren İlişkileri ve Uygulamada Karşılaşılan Sorunlar”, Tekstil İşveren Dergisi, Eylül 1991, S. 161, s. 5- 12 (Alt İşveren İlişkileri).
27. Ekonomi, Münir: “İş İlişkisinin Kurulması ve İşin Düzenlenmesi”, Yargıtay’ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi 2007, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi, İstanbul 2009 (Karar Değerlendirme).
28. Engin, Murat: “Bireysel İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve İşin Düzenlenmesi”, Yargıtay’ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi 2004, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi, Ankara 2006.
29. Eren, Fikret: Borçlar Hukuku Genel Hükümler-6098 Sayılı Borçlar Kanunu’na Göre Hazırlanmış, 17. Baskı, Ankara 2014.
30. Eyrenci, Öner/Taşkent, Savaş/Ulucan, Devrim: Bireysel İş Hukuku, Yenilenmiş 7. Baskı, İstanbul 2016.
31. Eyrenci, Öner: “4857 Sayılı İş Kanunu ile Getirilen Yeni Düzenlemeler”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2004, S. 1. Gerek, Nüvit/Oral, A. İlhan: “Belediyelerin Çöp Toplama İşlerini Alt İşverenlere Vermeleri ve Bunun Yarattığı Sorunlar”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Mart 2006, s. 29-35.
32. Göktaş, Seracettin: “Alt İşverenlik Uygulamasının Önemli Bazı Sorunları”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Aralık 2008, S. 12, s. 97-105.
33. Günay, Cevdet İlhan: İş Kanunu Şerhi, Ankara 2006.
34. Güzel, Ali: “Alt İşveren Uygulamasında Güvencesiz Bir Sisteme Doğru...”, Çalışma ve Toplum Dergisi, 2010, S. 4, s. 15-28 (Alt İşveren Uygulaması).
35. Güzel, Ali: “İş Yasasına Göre Alt İşveren Kavramı ve Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Sınırları”, Çalışma ve Toplum, 2004, S. 1, s. 31-65 (Alt İşveren Kavramı).
36. İnciroğlu, Lütfi: “Çalışma Hayatında Alt İşveren (Taşeron) Uygulaması”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2014, C. XI, S. 41, s. 73-84.
37. Mollamahmutoğlu, Hamdi/Astarlı, Muhittin/Baysal, Ulaş: İş Hukuku, 6. Bası, Ankara 2014.
38. Mollamahmutoğlu, Hamdi: “4857 Sayılı Yeni İş Kanununun Getirdiği Önemli Bazı Yenilikler”, Kamu-İş, 2004, C. VII, S. 4, s. 1-37.
39. Narmanlıoğlu, Ünal: İş Hukuku-Ferdi İş İlişkileri I, İstanbul 2014.
40. Özveri, Murat: “Alt İşveren Uygulaması ve Yeni İş Yasası”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2004, S. 2, s. 383-399.
41. Soyer, Polat: “4857 Sayılı İş Kanunu Açısından Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Kurulması ve Sonuçları”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Mart 2006, S.1, s. 16-28.
42. Subaşı, İbrahim: “İş Hukukunda Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisi”, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C. I, İstanbul 2011, s. 125-186.
43. Süzek, Sarper: “Alt İşveren İlişkisinin Kurulması”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2010, S. 25, s. 11-29 (Alt İşveren).
44. Süzek, Sarper: “Muvazaalı Alt İşveren İlişkisi”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2010, S. 27, s. 934-947 (Muvazaa).
45. Süzek, Sarper: İş Hukuku, Yenilenmiş 11. Baskı, Ankara 2015 (İş Hukuku).
46. Şahlanan, Fevzi: “Asıl İşlerin Alt İşverene Verilmesinin Taşeronluk Sözleşmesini Geçersiz Kılması (Karar İncelemesi)”, Tekstil İşveren Dergisi, Kasım 2005, S. 311, s. 41-43.
47. Şen, Murat/Naneci, Aslı: “Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisi ve Alt İşverenlik Sözleşmesi”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Eylül 2009, S. 15, s. 24-47.
48. Şen, Sebahattin: “Alt İşverenlik ve Asıl İşin Bir Bölümünün Alt İşverene Verilmesi”, Çalışma ve Toplum Dergisi, 2006, S. 3, s. 71-98 (Alt İşverenlik).
49. Şen, Sebahattin: “Yeni İş Yasasında Alt İşverenlik”, Sendikal Notlar, Ağustos 2003, Petrol-İş Yayını, s. 84-101.
50. Taşkent, Savaş: “Alt İşveren”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik hukuku Dergisi, 2004, S. 2, s. 363-367.
51. Tunçomağ, Kenan/Centel, Tankut: İş Hukukunun Esasları, 6. Baskı, İstanbul 2013.
52. Ünsal, Engin: “4857 Sayılı Yasa’ya Göre Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisinin Kurulması”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2005, S. 6, s. 535-544.
53. Yerebakan, Ercan: “Asıl İşveren Alt İşveren İlişkisinde Asıl İş Yardımcı İş Ayrımı”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2014, C. XI, S. 44, s. 37-49.