GEL PİSİ PİSİ: BİLGE KARASU’NUN KEDİLERİ
Abstract
Çağdaş Türk edebiyatının özgün isimlerinden Bilge Karasu’nun metinlerinde dile ve kurguya yön veren; aynı zamanda Karasu yazınının “sorunlar alanı”nda kendisine yer edinen en belirgin meselelerden birisi de hayvan sorusudur. Metinlerde karşımıza çıkan pek çok hayvanın arasında kediler ayrı bir yere sahiptir. Karasu’nun kişisel yaşamından yazın yaşamına kadar uzanan bir çizgide kediler belirgin bir öneme ve işleve sahip olmuşlardır. Bu makalede yazarın hem düşün dünyasına hem de yazınına kedilerin hangi yönlerden, nasıl etki ettiği açıklanmaya çalışılmıştır. Bunu yaparken de yazarın mektupları, denemeleri gibi verilerden faydalanılmış, metinmerkezli bir yaklaşımla da kurgusal metinleri analiz edilmiştir.
Keywords
References
- Karasu, B. (1982). Kısmet büfesi. İstanbul: Adam Yayıncılık.
- Karasu, B. (2004). Lağımlaranası ya da Beyoğlu. İstanbul: Metis.
- Karasu, B. (2009). Susanlar. İstanbul: Metis.
- Karasu, B. (2012a). Troya’da ölüm vardı. İstanbul: Metis.
- Karasu, B. (2012b). Narla incire gazel. İstanbul: Metis.
- Karasu, B. (2013a). Jean ve Gino’ya mektuplar. (S. Ongan, Çev.) İstanbul: YKY.
- Karasu, B. (2013b). Haluk’a mektuplar. İstanbul: Metis.
- Karasu, B. (2013c). Ne kitapsız ne kedisiz. İstanbul: Metis.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Yasemin Koç
*
0000-0001-6667-4962
Türkiye
Publication Date
December 26, 2018
Submission Date
October 4, 2018
Acceptance Date
October 16, 2018
Published in Issue
Year 2018 Volume: 20 Number: 4