DETERMINATION OF CORPORATE RISK MANAGEMENT APPLICATION LEVEL: A SURVEY IN MANISA PROVINCE

Abstract

In this study, it was aimed to research the levels of corporate risk management application in businesses operating in Manisa. For this purpose, a survey was conducted to investigate the awareness of corporate risk management of businesses in Manisa Organized Industrial Zone. The survey results were evaluated by multidimensional scaling and correspondence analysis. Corporate risk management managers of 56 businesses participated in the survey. According to findings, it is found that the corporate risk management practices of businesses are at Level 4, but there is a lack in which guidance or standard is adapted. Also, while corporate risk management can be mentioned as a formal and rules-based risk management process in businesses carried out by internal auditors, it is observed that there is no specific risk management process in businesses where other (board of directors, CEO, human resources, occupational health, and safety specialist, external support) are responsible. Besides, it is determined that there are no businesses with the COSO corporate risk management guidance published by the United States that could be adapted to large businesses among the businesses that responded to the survey.

Keywords

• Corporate risk management
• Multidimensional scaling
• Correspondence analysis
• Categorical data analysis

KURUMSAL RİSK YÖNETİMİ UYGULAMA DÜZEYİNİN BELİRLENMESİ: MANİSA İLİNDE BİR UYGULAMA

Abstract

Bu çalışmada, Manisa’da faaliyet gösteren işletmelerde kurumsal risk yönetimi uygulama düzeylerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, Manisa Organize Sanayi Bölgesi’ndeki işletmelerin kurumsal risk yönetimi farkındalığını araştırmak amacıyla anket uygulanmıştır. Ankete 56 işletmenin kurumsal risk yönetimi yöneticileri katılmıştır. Anket sonuçları çok boyutlu ölçekleme ve uyum analizi yapılarak değerlendirilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgulara göre, işletmelerin kurumsal risk yönetimi uygulamalarının Düzey 4 seviyesinde olduğu; ancak bu sürecin bir rehber ya da standarda uyarlanması konusunda bir eksiklik olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, kurumsal risk yönetimi süreci, iç denetçiler tarafından yürütülen işletmelerde resmi ve kurallara dayalı bir risk yönetim süreci olup diğer sorumluların (yönetim kurulu, CEO, insan kaynakları, iş sağlığı ve güvenliği uzmanı, dış destek) olduğu işletmelerde özel bir risk yönetim süreci uygulaması olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, ABD tarafından yayınlanan COSO kurumsal risk yönetimi rehberine ankete katılan büyük işletmelerden hiçbirinin sahip olmadığı tespit edilmiştir.

Keywords

• Kurumsal risk yönetimi
• Çok boyutlu ölçekleme
• Uyum analizi
• Kategorik veri analizi

References

1. Alpar, R. (2013). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel yöntemler. Detay Yayıncılık. Ank.
2. Altaş, D., Giray Yakut, S., & Yorulmaz, Ö. (2018). Araştırma – geliştirme’ye bütçe ayıran şirketlerin çok değişkenli istatistiksel teknikler ile analizi, Social Sciences Research 7,(4).
3. Andersen, T, J. vd. (2014). Managing risk and opportunity: The governance of strategic risk taking, Oxford University Press.
4. AON. (2010). Global enterprise risk management survey. http://insight.aon.com/?elqpurlpage=4889 (20.11.2020)
5. Arthur J. Gallagher Risk Management Services, Inc. (2009). Road to implementation ERM for Colleges and Universities.
6. Beasley, M., vd. (2008). The information conveyed in hiring announcements of senior executives overseeing enterprise-wide risk management processs. Journal of Accounting, Auditing and Finance. ss. 311-332.
7. Buchanan, L. (2004). Breakthrough ideas for 2004. Harvard Business Review., 2, 13-16. https://hbr.org/2004/02/breakthrough-ideas-for-2004 (23.09.2020)
8. Crockford, G.N. (2005). The changing face of risk management, The Geneva Papers, 30:5.

9. D'Arcy, S.P., (2001). Enterprise risk management, Journal of Risk Management of Korea, 12(1): 1-24.
10. Derici,O. vd.. (2007). Kurumsal risk yönetimi ve sayıştay uygulaması, 65, Sayıştay Dergisi 145. Yıl Özel Sayısı, 65: 151-172.
11. Gifi, A. (1990). Niet-Lineaire Multivariate Analyse [Nonlinear Multivariate Analysis]. Leiden, The Netherlands: Department of Data Theory FSW/RUL.: http://www.stat.ucla.edu~deleeuw/janspubs/1980/books/gifi_B_80.pdf. (25.11.20)
12. Giray, S. (2011). Doğrusal olmayan kanonik korelasyon analizi ve yaşam memnuniyeti üzerine bir uygulama. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi.
13. Görmen, M. ve Korkmaz, G. (2017). Kurumsal risk yönetimi olgunluk düzeyi. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 7(7).283-310.
14. Griffiths, D. (2006). Risk based internal auditing: An introduction. https://www.internalaudit.biz/files/implementation/rbiaimplementing.pdf(30.12.20)
15. Hillson, D. (1997). Towards a risk maturity model. International, Journal of Project and Business Risk Management: 35-45.
16. Kalaycı, Ş. (2014). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri, Ankara.: Asil Yayınevi, 6. Baskı.
17. Kanu, M.S. (2020). Integrating enterprise risk management with strategic planning for ımproved firm performance. European Journal of Business and Management Research. 5(5)
18. Karakaya, G. (2018). COSO Kurumsal risk yönetimi - riskin strateji ve performansla uyumlaştırılmasına ilişkin düzenleme çerçevesinde getirilen güncellemeler. Denetişim, 8(18): 15-22.
19. KPMG (2017). Enterprise risk management: The current state of risk management maturity for Belgian organizations. www.kpmg.be (03.12.20)
20. Lai, F.W. (2014). Examining the dimensions of enterprise risk management implementation framework, its challenges and benefits: A study on Malaysian public listed companies. Journal of Economics, Business and Management. 2(2): 81-86.
21. Mahama, H. vd. (2020). New development: Enabling enterprise risk management maturity in public sector organizations. Public Money&Management.
22. Manab, N. A.vd. (2010). Enterprise-wide risk management practices: Between corporate governance compliance and value creation, International Review of Business Research Papers. 6(2): 239-252.
23. Marnick, G. (2016). Developing an ERM maturity index for European airports. https://www.um.edu.mt/library/oar/handle/123456789/15774 (24.09.20)
24. Monda, B. ve Giorgino, M. (2013), An ERM Maturity Model, Enterprise Risk Management Symposium, April 22-24, Chicago.
25. Olivia, F. (2015). A maturity model for enterprise risk management, International Journal of Production Economics. 173: 66-79.
26. Özdamar, K. (2013), Paket programlar ile istatistiksel veri analizi, 9. Bakı, Nisan Kitabevi, Ankara.
27. Purdy, G. (2010). ISO 31000:2009—Setting a new standard for risk management. Risk Analysis, An International Journal. 30(6): 881-886.
28. Sharma, S. (1996). Applied Multivariate Techniques. 1.Edition. NewYork: John Wiley Publication.
29. Şener, M.M (2018). Kurumsal risk yönetimi üzerine bir yazın taraması, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi. 71, 459-494.
30. TİDE (2009). IIA Pozisyon Raporu: İç Denetimin Kurumsal Risk Yönetiminde Oynadığı Rol, Uluslararası İç Denetçiler Enstitüsü.
31. Tjahjono, S. (2017). Enterprise risk management implementation maturity in non bank and financial companies. Etikonomi, 16, (2): 173-186.
32. Van de Geer, J. P. (1993). Multivariate analysis of categorical data: Theory. 2. Edition. California: Sage Publication.
33. Viscelli, T. R. vd. (2016). Research insights about risk governance: Implications from a review of ERM Research. Sage Open: 1-17.
34. Zaif, F. A. (2007). Muhasebe verilerine dayalı risk ölçümü. Gazi Kitabevi, Ankara.