BARE OBJECT NPs AND SCRAMBLING IN TURKISH

Abstract

Turkish with respect to lexical features of NPs in the framework of copy-theory-of- movement. Previous studies propose that non-Case-marked and/or [-specific] NPs cannot be scrambled in Turkish. In this study, the interactions between Case- marking, specificity, and scrambling is explored in regard to immediately pre- verbal bare object NPs, due to both non-Case-marked and [-specific] properties of these lexical items. As opposed to what has been proposed before, the results show that [-specific] bare object NPs are free to scramble into the post-verbal field when they have Topic-features. This reveals that the interplay between Case-marking and scrambling is not that ironclad as opposed to the pre-assumptions in the literature

Keywords

• Bare NP
• specificity
• referentiality
• incorporation
• Case
• scrambling
• movement
• lexical features
• topic

TÜRKÇEDE TAKISIZ NESNE ADÖBEKLERİ VE ÇALKALAMA

Öz

Bu çalışma, Türkçede Durum-yükleme ve çalkalama arasındaki ilişkileri adöbeklerinin sözlüksel özellikleri bağlamında ve kopyalama kuramı açısından sorgulamayı amaçlamaktadır. Çalışmada, Durum-yükleme - özgüllük - çalkalama ilişkisi, eylemin hemen önündeki konumda bulunan [-özgül] nitelikli takısız (Durum-yüklenmemiş) nesne adöbekleri bağlamında sorgulanmakta ve bu niteliklere sahip birimlerin çalkalanamayacağını öngören önceki çalışmaların tersine, takısız adöbeklerinin Konu-özelliğine sahip olduklarında eylem-ardı konumlara çalkalanmakta özgür olduğu gösterilmektedir. Dolayısıyla, çalışmada, Durum-yükleme - çalkalama ilişkisinin daha önce belirlendiğinden daha gevşek olduğu sonucuna ulaşılmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Takısız adöbeği
• özgüllük
• gönderimsellik
• bitişme
• Durum
• çalkalama
• taşıma
• sözlüksel özellikler
• konu

References

1. Aksan, Y. 1995. Functional Universals and Some Aspects of Sentence Topic in Turkish. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi.
2. Chomsky, N. 1993. A Minimalist Program for Linguistic Theory. The View from Building 20, (Yay.) Hale, K. & Keyser, S. J. 41-58. Cambridge, MA: MIT Press.
3. _____ 1995. The Minimalist Program. Cambridge: MIT Press.
4. Dede,M. 1986. Definiteness and Referentiality in Turkish Verbal Sentences. Studies in
5. Turkish linguistics, (Yay.) D. Slobin ve K. Zimmer. 147-165. Amsterdam: John Benjamins.
6. Diesing, M. 1992. Indefinites. Cambridge, MA: MIT Press.
7. Emeksiz, Z. 2003. Özgüllük ve Belirlilik. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi.
8. Enç, M. 1991. The Semantics of Specifity. Linguistic Inquiry 2:1. 1-26.

9. Erguvanlı, E. 1984. The Function of Word Order in Turkish Grammar. Berkeley: California Üniversitesi Yayınları.
10. Erkü, F. 1983. Discourse Pragmatics and Word Order in Turkish. Doktora Tezi. Minnesota Üniversitesi.
11. Göksel, A. 1998. Linearity, Focus and the Postverbal Position in Turkish. The Mainz Meeting: Proceedings of the Seventh International Conference on Turkish Linguistics, (Yay.) Lars Johanson. 85-106. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.
12. İşsever, S. 2000. Türkçede Bilgi Yapısı. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi.
13. _____ 2003. Information Structure in Turkish: the word order-prosody interface. Lingua 113:11. 1025-1053.
14. Karimi, S. 2005. A Minimalist Approach to Scrambling. Berlin/New York: Mouton de Gruyter.
15. Kennelly,S.D. 1997a. The Presentational Focus Position of Nonspecific Objects in Turkish. VIII. Uluslararası Türk Dilbilimi Konferansı Bildirileri, 7-9 Ağustos 1996, (Yay.) K.İmer ve N.E.Uzun. 25-36. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
16. _____ 1997b. *Nonspecific External Arguments in Turkish. Dilbilim Araştırmaları 7. 58-75. Ankara: Kebikeç Yayınları.
17. _____ 2003. The Implications of Quantification for the Role of Focus in Discourse Structure. Lingua 113:11. 1055-1088.
18. Kornfilt,Jaklin. 2003. Scrambling, Subscrambling, and Case in Turkish. Word Order and Scrambling, (Yay.) Simin Karimi. 125-155. Oxford/Berlin: Blackwell Publishers.
19. Kural, M., 1992. Properties of Scrambling in Turkish. Taslak metin. UCLA.
20. Kuribayashi, Y. 1990a. Sözdizimsel Sözcük Birleşmesi. IV. Dilbilim Sempozyumu Bildirileri, 17-18 Mayıs 1990, (Yay.) S. Özsoy and H. Sebüktekin. 41-46. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
21. _____1990b. Syntactic Compundings in Turkish. Dilbilim Araştırmaları. 41-49. Ankara: Hitit Yayıncılık.
22. Nilsson,B. 1986. Object Incorporation in Turkish. Türk Dilbilimi Konferansı Bildirileri, 9- 10 Ağustos 1984, (Yay.) A.Aksu Koç ve E.Erguvanlı Taylan. 113-127. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
23. Öztürk, Balkız. 2004. Case, Referentiality, and Phrase Structure. Doktora Tezi. Harvard Üniversitesi.
24. Saito, M. 2003. A Derivational Approach to the Interpretation of Scrambling Chains. Lingua 113:4-6. 481-518.
25. Sezer, A. 1996. Türkçede Sözdizimsel Kısıtlamalar. IX. Dilbilim Kurultayı Bildirileri, 236
26. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Yayınları.