UZAKTAN ÇALIŞMA YÖNTEMİNİN MENTAL İYİ OLUŞ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE PROSOSYAL MOTİVASYONUN ARACI ROLÜ
Abstract
1970’lerdeki petrol krizi ile konuşulmaya, Bangemann Raporu’nun (1994) Avrupa Birliği’ne tavsiye etmesiyle uygulanmaya başlanan uzaktan çalışma, Covid-19 salgınıyla birlikte tavsiyeden çok, küresel boyutta kaçınılmaz bir zorunluluğa dönüşmüştür. Salgın koşullarının beraberinde getirdiği izolasyon ve mesafe zorunluluğunun ortadan kalkmasıyla birlikte uzaktan çalışma zorunluluğu da ortadan kalkmıştır. Salgının sona ermesiyle birlikte işletmeler, girişimciler ve kendi kararını verebilen kimi çalışanlar için zorunluluktan tercihe dönüşen uzaktan çalışma halen yaygın ve geçerli olan bir çalışma yöntemidir. Zorlu salgın deneyiminden sonraki dönemde çalışanların uzaktan çalışma yöntemiyle ilgili düşünceleri ve bu olgunun yaşamlarını nasıl etkilediği araştırmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Karantina sürecinin bireyselliği beraberinde getirmesi doğalmış gibi görünse de salgının çetin koşullarından yardımlaşarak, başkalarına katkı sağlayarak birlikte kurtulmak düşüncesinin prososyal motivasyonu geliştirdiği düşünülebilir. %85’i hizmet, %15’i üretime dayalı sektörlerde istihdam edilen 224 katılımcı ile gerçekleştirilen bu araştırma uzaktan çalışma yönteminin mental iyi oluş üzerindeki etkisini ve bu etki üzerinde prososyal motivasyonun aracı rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bir başka deyişle çalışma, uzaktan çalışma yönteminin ne kadar benimsendiğini ve çalışanın ruh sağlığı ve başkalarına yardım etme motivasyonu da dahil olmak üzere toplumsal yaşam üzerindeki izdüşümünün belirlenmesine katkı sağlamayı hedeflemektedir. Yapılan anket çalışmasıyla birlikte, kullanılan ölçeklerle de uyumlu olarak, prososyal motivasyonun kişinin mental iyi oluş durumu üzerinde etkili olduğu ve genel olarak uzaktan çalışmanın araştırmaya katılan çalışanların yaşamını olumlu yönde etkilediğine ilişkin bulgulara ulaşılmıştır.
Keywords
Supporting Institution
Project Number
Ethical Statement
Thanks
References
- Adisa, T. A., Ogbonnaya, C. ve Adekoya, O. D. (2023). Remote working and employee engagement: a qualitative study of British workers during the pandemic. Information Technology & People, 36(5), 1835-1850.
- Akman, E. ve Durgun, B. (2022). Öğretmenlerin meslekî motivasyon ve teknostres düzeylerinin incelenmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 32(2), 487-500.
- Aknin, L. B. ve Whillans, A. V. (2021). Helping and happiness: A review and guide for public policy. Social Issues and Policy Review, 15(1), 3–34. https://doi.org/10.1111/sipr.12069
- Alexander, A., De Smet, A., Langstaff, M. ve Ravid, D. (2021). What employees are saying about the future of remote work. McKinsey & Company. https://www.mckinsey.com/featured-insights/future-of-work/what-employees-are-saying-about-the-future-of-remote-work
- Alfes, K., Avgoustaki, A., Beauregard, T. A., Canibano, A. ve Muratbekova Touron, M. (2022). New ways of working and the implications for employees: A systematic framework and suggestions for future research. International Journal of Human Resource Management, 33(22), 4361-4385. https://doi.org/10.10 80/09585192.2022.2149151
- Allen, T. D., Golden, T. D. ve Shockley, K. M. (2015). How Effective Is Telecommuting? Assessing the Status of Our Scientific Findings. Psychological Science in the Public Interest. https://doi.org/10.1177/1529100615593273
- Andrulli, R. ve Gerards, R. (2023). How new ways of working during COVID-19 affect employee well-being via technostress, need for recovery, and work engagement. Computers in Human Behavior, 139, 107560. https://doi.org/10.1016/j. chb.2022.107560
- Asgari, H. ve Jin, X. (2018). An evaluation of part-day telecommute impacts on work trip departure times. Travel Behaviour and Society, 12, 84-92.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Business Administration, Business Systems in Context (Other)
Journal Section
Research Article
Authors
Publication Date
February 26, 2026
Submission Date
April 24, 2025
Acceptance Date
November 17, 2025
Published in Issue
Year 2026 Volume: 27 Number: 1