THE EFFECT OF QUIET QUITTING ON INTENTION TO LEAVE: A STUDY FOR CALL CENTER EMPLOYEES

Öz

Recently, the concept of silent resignation has been used to describe the situation where unhappy employees continue to work with minimal effort instead of quitting. This concept is used for employees who continue their work life without taking responsibility for extra role behavior and extra role behavior. In this context, the study aims to determine the effect of silent resignation on turnover intention. For this purpose, 441 people working in a call center were reached voluntarily on the basis of convenience sampling. The correlation analysis revealed a highly significant negative relationship between silent resignation and turnover intention with r=-0.682 (p<0.05 significance level). Regression analysis revealed that silent resignation has an effect on turnover intention (β=-0.702; p<0.05). As a result of the difference tests (t-test, ANOVA), a significant difference was determined between the status (p=0.000), gender (p=0.000), education (p=0.001), age (p=0.000) and working time (p=0.000) of the participant call center employees and silent resignation at p<0.05 level of significance. There is a significant difference between gender (p=0.000), status (p=0.000), age (p=0.000), education (p=0.027), and working hours (p=0.000) and quitting at p<0.05 level of significance.

Anahtar Kelimeler

• Quiet quitting
• Intention to leave
• Call center employees

SESSİZ İSTİFANIN İŞTEN AYRILMA NİYETİNE ETKİSİ: ÇAĞRI MERKEZİ ÇALIŞANLARINA YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA

Öz

Son zamanlarda mutsuz çalışanların işten ayrılmak yerine en az çabayla işine devam ettikleri durumu tanımlamak için sessiz istifa kavramı kullanılmaktadır. Bu kavram sadece belirlenmiş işlerini yapan ekstra rol davranışı ile sorumluluğunu almadan iş hayatını sürdüren çalışanlar için kullanılmaktadır. Bu bağlamda çalışma sessiz istifanın işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini saptamaktır. Bu amaçla bir çağrı merkezinde çalışmakta olan 441 kişiye kolayda örnekleme temelinde gönüllülük esasıyla anketle yapılmıştır. Korelasyon analizi sonucu sessiz istifa ile işten ayrılma niyeti arasında r=-0,682 kuvvetinde (p<0,05 anlam düzeyi) negatif yönde yüksek düzeyde anlamlı bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir. Regresyon analizi sonucu sessiz istifanın işten ayrılma niyeti üzerine (β=-0,702; p<0,05) etkisi olduğu belirlenmiştir. T testi ve ANOVA sonucunda ise katılımcı çağrı merkezi çalışanların statü (p=0,000), cinsiyet (p=0,000), eğitim (p=0,001), yaş (p=0,000) ve çalışma süresi (p=0,000) ile sessiz istifa arasında p<0,05 anlam düzeyinde anlamlı bir fark tespit edilmiştir. İşten ayrılma konusunda; cinsiyet (p=0,000), statü (p=0,000), yaş (p=0,000), eğitim (p=0,027), ve çalışma süresi (p=0,000) arasında p<0,05 anlam düzeyinde anlamlı bir farklılık belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sessiz istifa
• İşten ayrılma niyeti
• Çağrı merkezi çalışanları

Kaynakça

1. Ajzen, I., Fishbein, M. (1970). The Prediction of Behavior From Attitudinal and Normative Variables. Journal of Experimental Socıal Psychology. 6, 466-487. doi:10.1016/0022-1031(70)90057-0.
2. Ajzen, I. (1991). The Theory of Planned Behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes. 50(2), 179–211. doi:10.1016/0749-5978(91)90020-t.
3. Arar, T., Çetiner, N., ve Yurdakul, G. (2023). Quiet Quitting: Building a Comprehensive Theoretical Framework. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 15(28), 122-138.
4. Avey, J. B., Luthans, F., ve Jensen, S. M. (2009). Psychological Capital: A Positive Resource for Combating Employee Stress and Turnover. Human Resource Management. 48(5), 677–693. doi:10.1002/hrm.20294.
5. Azzahra, S., Ilmi, Z., ve Wijaya, A. (2021). The Influence of Role Ambiguity, Job Stress and Leadership on Job Satisfaction and Employee Turnover at PT. Bank BRI Syariah Samarinda. Saudi Journal of Business and Management Studies. 6, 15-23. doi:10.36348/sjbms.2021.v06i01.003.
6. Bothma, C. F. C. ve Roodt, G. (2013). The validation of the turnover intention scale. SA Journal of Human Resource Management, 11(1), 1–12. doi:10.4102/sajhrm.v11i1.507
7. Cotton, J. L., ve Tuttle, J. M. (1986). Employee Turnover: A Meta-Analysis and Review with Implications for Research. The Academy of Management Review. 11(1), 55–70. doi:10.2307/258331.
8. Cropanzano, R. ve Mitchell, M. S. (2005). Social exchange theory: An interdisciplinary review. Journal of Management, 31(6), 874–900. doi:10.1177/0149206305279602

9. Çekmecelioğlu, H. G. (2014). Göreve ve İnsana Yönelik Liderlik Tarzlarının Örgütsel Bağlılık, İş Performansı ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkileri. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (KOSBED). Sayı: 28. Sayfa: 21-34.
10. Çimen, A. İ., ve Yılmaz, T. (2023). Sessiz İstifa Ne Kadar Sessiz. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 5(1), 27-33.
11. Danna, K., ve Griffin, R. W. (1999). Health and Well-Being in the Workplace: A Review and Synthesis of the Literature. Journal of Management. 25(3), 357–384. doi:10.1177/014920639902500305.
12. Deniz, A. (2024). Sessiz İstifanın İş Tatminine Etkisi: Havacılık Sektörü Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma. Sosyal, Beşeri Ve İdari Bilimler Dergisi, 7(2), 134–152. https://doi.org/10.26677/TR1010.2024.1368
13. Dewi, M. K., ve Piartrini, P. S. (2021). The Role of Organizational Commitment in Mediating the Influence of Communication and Work Stress on the Turnover Intention in Private Hospitals in West Denpasar. American Journal of Humanities and Social Sciences Research. 5(1), 68-79. www.ajhssr.com (19.05.2023).
14. Duarte, A. P., Gomes, D. R. ve Neves, J. G. (2015). Satisfaction with human resource management practices and turnover intention in a five-star hotel: The mediating role of perceived organizational support. Dos Algarves A Multidisciplinary e-Journal, 25(June 2016), 103–123.
15. Fallatah, F., Laschinger, H. K. S. ve Read, E. A. (2017). The Effects of Authentic Leadership, Organizational Identification, and Occupational Coping Self-efficacy on New Graduate Nurses’ Job Turnover Intentions in Canada. Nursing Outlook. Volume: 65. Issue: 2. Pages: 172-183.
16. Fındıklı, M. A. (2014). Algılanan Lider Desteği ve Algılanan Örgütsel Destek İle İşten Ayrılma Niyeti İlişkisinde Örgütsel Özdeşlemenin Aracılık Rolü: İstanbul’da Kamu Çalışanları Üzerine Bir Araştırma. İ. Ü. İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü Yönetim Dergisi. Yıl : 25. Sayı : 77. Aralık 2014. Sayfa:136-157.
17. Glissmeyer, M., Bishop, J. W., ve Fass, R. D. (2007). Role Conflict, Role Ambiguity and Intention to Quit the Organization: The Case Of Law Enforcement Officers. In Decision Sciences Institute Annual Conference. 38th Southwest. 458-469. http://www.swdsi.org (15.06.2023).
18. Greenberg, J. (2009). Everybody Talks About Organizational Justice, but Nobody does Anything About It. Industrial and Organizational Psychology. 2(2), 181-195. doi:10.1111/j.1754-9434.2009.01131.x.
19. Guchait, P. ve Cho, S. (2010). The impact of human resource management practices on intention to leave of employees in the service industry in India: the mediating role of organizational commitment. The International Journal of Human Resource Management, 21(8), 1228–1247. doi:10.1080/09585192.2010.483845
20. Gurchiek, K. (2014). Recognizing the clues to imminent employee departure. HR Magazine, 59(5), 17.
21. Harter, J. (2022). Is Quiet Quitting Real? Gallup Inc, September6.https://www.gallup.com/workplace/398306/quiet-quitting-real.aspx
22. Hamouche, S., Koritos, C., ve Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: relationship with other concepts and implications for tourism and hospitality. International Journal of Contemporary Hospitality Management. Doi: 10.1108/IJCHM-11-2022-1362
23. Hom, P. W., Mitchell, T. R., Lee, T. W., ve Griffeth, R. W. (2012). Reviewing Employee Turnover: Focusing on Proximal Withdrawal States and an Expanded Criterion. Psychological Bulletin. 138(5), 831–858. doi:10.1037/a0027983.
24. Hsiao, A., Auld, C. ve Ma, E. (2015). Perceived organizational diversity and employee behavior. International Journal of Hospitality Management, 48, 102–112. doi:10.1016/j.ijhm.2015.04.009
25. Lambert, E. (2001). To Stay or Quit: A Review of the Literature on Correctional Staff Turnover. American Journal of Criminal Justice. 26, 61-76. doi:10.1007/BF02886857.
26. Lee, D., Park, J., ve Shin, Y. (2023). Where Are the Workers? From Great Resignation to Quiet Quitting (No. w30833). National Bureau of Economic Research.
27. Long, C. S., Thean, L. Y., Ismail, W. K. W. ve Jusoh, A. (2012). Leadership styles and employees’ turnover intention: Exploratory study of academic staff in a Malaysian college. World Applied Sciences Journal, 19(4), 575–581. doi:10.5829/idosi.wasj.2012.19.04.155
28. Masterson, V. (2022). What is quiet quitting?, World Economic Forum, available at: https://www. weforum.org/agenda/2022/09/tiktok-quiet-quitting-explained/ (Erişim: 11.06.2023).
29. Mathis, R. L., Jackson, J. H., Valentine, S. R. ve Meglich, P. (2016). Human resource management (15. bs.). Boston, MA: Cengage Learning.
30. Mobley, W. H. (1977). Intermediate Linkages in the Relationship between Job Satisfaction and Employee Turnover. Journal of Applied Psychology. 62(2), 237–240. doi:10.1037/0021-9010.62.2.237.
31. Mobley, W. H. (1982). Some unanswered questions in turnover and withdrawal research. The Academy of Management Review, 7(1), 111–116. doi:10.2307/257255
32. Mobley, W.H., Horner, S.O., ve Hollingsworth, A.T. (1978). An Evaluation of Precursors of Hospital Employee Turnover. Journal of Applied Psychology, 63(4), 408-414.
33. Morter, J. R. (2010). Relationship of Role Overload to Job Satisfaction and Intent to Leave among Acute Care Nurses. Doctoral Dissertation. University of Phoenix. Proquest Dissertations Publishing.
34. Naeem, M., Jamal, W. ve Riaz, M. K. (2017). The relationship of employees’ performance appraisal satisfaction with employees’ outcomes: Evidence from higher educational institutes. FWU Journal of Social Sciences, 11(2), 71–81.
35. Nafei, W. A. (2019). The Impact of Toxic Leadership on Job Attitudes A Study on Teaching Hospitals in Egypt. International Journal of Case Studies. Volume 8, Issue 2–Feb-2019. Pages: 45-58.
36. Örücü, E., ve Özafşarlıoğlu, S. (2013). Örgütsel Adaletin Çalışanların İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Güney Afrika Cumhuriyeti’nde Bir Uygulama. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(23), 335-358.
37. Özer, Y. (2022). Gürültülü sessizlik. Dünya, https://www.dunya.com/kose-yazisi/gurultulu-sessizlik/670372, (Erişim Tarihi: 11.06.2023).
38. Öztürk Çiftci, D. (2023). Örgütsel Dışlanma ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisinin Meta Analiz Yöntemi ile İncelenmesi, İşletme Araştırmaları Dergisi, 15 (2), 1244-1257
39. Paltu, A., ve Brouwers, M. (2020). Toxic leadership: Effects on job satisfaction, commitment, turnover intention and organisational culture within the South African manufacturing industry. SA Journal of Human Resource Management. Volume: 18. Pages: 1-11.
40. Pearce, M. (2022). Gen Z didn’t coin ‘quiet quitting’ – gen X did, Los Angeles Times, available at: www.latimes.com/entertainment-arts/story/2023-06-27/la-ent-quiet-quitting-origins
41. Pekerşen. Y., Alagöz, G., ve Karakaş, E.N. (2022). Otel İşletmelerinde Örgütsel Sessizliğin İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisi, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2022, 10 (1), 400-419
42. Şimşek, M. Ş., Çelik, A., ve Akgemci, T. (2018). Davranış Bilimlerine Giriş ve Örgütlerde Davranış. 9. Baskı. Konya: Eğitim Yayınevi.
43. Takase, M. (2010). A Concept Analysis of Turnover Intention: Implications For Nursing Management. Hiroshima University, School of Health Sciences. 17(1), 3–12. doi:10.1016/j.colegn.2009.05.001.
44. Teleş, M. (2023). Birinci basamak sağlık hizmetlerinde çalışan sağlık personelinde iş stresinin işten ayrılma niyetine etkisi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 26(2): 363-378
45. Tett, R. P., ve Meyer, J. P. (1993). Job Satisfaction, Organizational Commitment, Tornover Intention and Turnover: Path Analyses Based on Meta-Analytic Findings. Personnel Psychology. 46(2), 259-293. doi:10.1111/j.1744-6570.1993.tb00874.x.
46. Toptaş, A. (2023). Otel İşletmelerinde Kişi-Örgüt Uyumu ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Algılanan Örgütsel Desteğin Aracılık Etkisi. Turizm Akademik Dergisi, 10(1), 53-67.
47. Tuna, M., Konaklıoğlu, E. ve Kızanlıklı, M. (2010). Karanlık Liderliğin Çalışanların İşten Ayrılma Eğilimine Etkisi. 18. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Kongre Bildiriler Kitabı. 1. Baskı. Adana Çukurova Üniversitesi Yayınevi. Sayfa: 619-629. Adana.
48. Yalçınsoy, A., ve Işık M. (2018). Toksik Liderlik İle Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisine Yönelik Bir Araştırma. Gaziantep University Journal of Social Sciences. Cilt: 17. Sayı: 3. Sayfa: 1016-1025.
49. Yanık, G. (2023). İşyeri Kıskançlığı ile İşten Ayrılma Niyeti İlişkisinde Hissedilen Stres ve İşyeri Nezaketsizliğinin Aracılık Rolü. İş ve İnsan Dergisi, 10(1), 1-14.
50. Yean, T. F., ve Yusof, A. A. (2016). Organizational Justice: A Conceptual Discussion. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 219, 798–803. doi:10.1016/j.sbspro.2016.05.082.
51. Yıkılmaz, İ. (2022). Quiet quitting: A conceptual investigation. Anadolu 10th International Conference on Social Science, 581-591.
52. Yıldız, S., ve Özmenekşe, Y. O. (2022). Kaçınılmaz Son: Sessiz İstifa. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4), 14-24.
53. Youthall (2022). Sessiz istifa nedir?. Sessiz İstifa Araştırma Raporu, 1, 2-5.