Roles That Bank Associations Need to Take in Prevention of Banking Crises

Abstract

As a result of the deregulation and liberalization policies implemented after the 1980s, there has been a great increase in the number of banking crises and the speed of their spread. The global financial crisis that emerged in 2008 is one of the latest examples of this. The global crisis took place especially in developed economies, which are believed to have developed supervisory and regulatory mechanisms. This is proof of the inadequacy of traditional measures to prevent banking crises. After the crisis, studies have been carried out to develop traditional measures. However, these studies have been remained limited to decisions on more intense Keynesian policies. More reformist and more radical decisions could not be taken. The aim of this study is to develop suggestions that complement traditional measures in the prevention of banking crises. In this study, it has been drawn attention that bank associations, which are between banks and the public authority and are an umbrella organization for banks, can play a complementary role in preventing banking crises. In the study, it is emphasized that a more successful mechanism can be created against banking crises with the additional duties and responsibilities that bank associations will undertake. The complementary roles that bank associations should undertake are grouped under six headings. These are regulation-supervision-supervision, public effectiveness, in-bank measures, self-control, intermediation and democratic participation, and social benefit.

Keywords

• Global Financial Crisis
• Prevention of Banking Crises
• Complementary Role of Banking Associations

Bankacılık Krizlerinin Önlenmesinde Banka Birliklerinin Üstlenmesi Gereken Roller

Abstract

1980’lerden sonra uygulanan deregülasyon ve liberalizasyon politikalarının sonucunda bankacılık krizi sayısında ve krizlerin yayılma hızında büyük artış yaşanmıştır. 2008 yılında ortaya çıkan küresel finansal kriz bunun son örneklerindendir. Küresel kriz özellikle gelişmiş denetleme ve düzenleme mekanizmalarına sahip olduğuna inanılan ekonomilerde gerçekleşmiştir. Bu durum bankacılık krizlerini önleyici geleneksel tedbirlerin yetersizliğinin kanıtıdır. Kriz sonrasında geleneksel tedbirleri geliştirmeye yönelik çalışmalar yürütülmüştür. Ancak bu çalışmalar daha yoğun Keynesyen politikalara ilişkin kararlarla sınırlı kalmıştır. Daha reformist ve radikal kararlar alınamamıştır. Bu çalışmanın amacı, bankacılık krizlerinin önlenmesinde geleneksel tedbirleri tamamlayıcı nitelikte öneriler geliştirmektir. Bu çalışmada bankalar ile kamu otoritesi arasında yer alan, bankalar için bir çatı kuruluş niteliğindeki banka birliklerinin bankacılık krizlerini önlemede tamamlayıcı bir rol üstlenebileceğine dikkat çekilmiştir. Çalışmada, banka birliklerinin üstleneceği ilave görev ve sorumluluklar ile bankacılık krizlerine karşı daha başarılı bir mekanizmanın oluşturulabileceği vurgulanmıştır. Banka birliklerinin üstlenmesi gereken tamamlayıcı roller altı başlık altında toplanmıştır. Bunlar, düzenleme-gözetim-denetim, kamusal etkinlik, banka içi tedbirler, otokontrol, aracılık ve demokratik katılım ile toplumsal fayda şeklindedir.

Keywords

• Küresel Finansal Kriz
• Bankacılık Krizlerinin Önlenmesi
• Banka Birliklerinin Tamamlayıcı Rolü

References

1. American Bankers Association. (2019). About us. Erişim adresi: https://www.aba.com.
2. Andersson, F. (2016). A blessing in disguise? banking crises and institutional change. World Development, 83, 135-147.
3. Balkan, İ. (2021). Bankacılık krizlerinin önlenmesinde bankalar birliğinin rolü ve Lonca Teşkilatı. Yayınlanmamış doktora tezi, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Kütahya.
4. Bankacılık Kanunu, T.C. Resmî Gazete, 5411, 19 Ekim 2005.
5. Banks of Mexico Association. (2019). Qué es la ABM, Erişim adresi: https://www.abm.org.mx/.
6. Bastı, E. (2004). Kriz teorileri çerçevesinde 2001 Türkiye finansal krizi: Krizin finans sektörünün verimliliğine ve etkinliğine etkileri. Yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
7. Black, B., Kraakman, R. & Tarassova, A. (2000). Russian privatization and corporate governance: What went wrong?, Stanford Law Review, 52(6), 1731-1808.
8. British Bankers Association. (2019). Abaut us. Erişim adresi: https://www.bba.org.uk/about-us/.

9. China Banking Association. (2019). About us. Erişim adresi: http://www.china-cba.net/.
10. Çakıcı, E. (2001). 2000–2001 yılı ekonomik krizlerinin sebepleri ve sonuçları, Yeni Türkiye Dergisi, Eylül- Ekim Ekonomik Kriz Sayısı, 475–490.
11. Demirgüç-Kunt, A. ve Detragiache E. (1998). Determinants of banking crises in developing and developed countries. IMF Staff Papers, 45(1), 81-109.
12. Ersoy, H. (2012). Bankacılık krizlerinin yönetimi. Maliye Finans Yazıları, 1(94), 69-96.
13. Evirgen, D. (2004). Arjantin krizinin nedenleri-sonuçları ve Türkiye karşılaştırması, Mevzuat Dergisi, 77. Erişim adresi: https://www.mevzuatdergisi.com/2004/05a/04.htm.
14. Feldstein, M. (2002). Economic and financial crises in emerging market economies: Overview of prevention and management. NBER Working Papers, 8837.
15. FSB. (2021). 2021 List of Global Systemically Important Banks (G-SIBs). Erişim adresi: https://www.fsb.org/wp-content/uploads/P231121.pdf.
16. Gath, B. K., Méon, P. G. ve Weill, L. (2019). Do banking crises improve democracy?. Working Papers CEB, Universite Libre de Bruxelles, 19-009, 1-31.
17. Hale, T. (2019, 14 Ağustos). Rethinking bank profitability. Financial Times.
18. IMF. (2022). World economic and financial surveys-world economic outlook-database-weo groups and aggregates information. Erişim adresi: https://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2020/02/weodata/groups.htm#ae.
19. Italian Banking Association. (2019). About us. Erişim adresi: http://www.aifi.it/.
20. İnan, E. A. (2002). Arjantin krizinin sebepleri ve gelişimi. Bankacılar Dergisi, 42, 58-74.
21. Japanese Bankers Association. (2019). About us. Erişim adresi: https://www.zenginkyo.or.jp/.
22. Kay, J. (2015). Other people’s money – Masters of the universe or servant of the people?. London: Profile Books.
23. Kindleberger, C. P. (2004). Cinnet, panik, çöküş – Malî krizler tarihi. (N. Domaniç, Çev.), İstanbul: Scala Yayıncılık.
24. Korea Federation of Banks. (2019). About us. Erişim adresi: https://www.kfb.or.kr/.
25. Krugman, P. (2001). Bunalım ekonomisinin geri dönüşü. (N. Domaniç, Çev.), İstanbul: Literatür Yayıncılık.
26. Leaven, L. ve Valencia, F. (2018). Systemic banking crises revisited. IMF Working Paper, WP/18/206, 1-47.
27. Lindgren, C. J., Garcia, G. & Saal, M. I. (1996). Bank soundness and macroeconomic policy. Washington: International Monetary Fund.
28. Nakatani, R. (2020). Macroprudential policy and the probability of a banking crisis. Journal of Policy Modeling, 42, 1169-1186.
29. Nouy, D. (2017). Too much of a good thing? The need for consolidation in the european banking sector. Speech At The VIII Financial Forum, Madrid, Erişim adresi: https://www.bankingsupervision.europa.eu/press/speeches/date/2017/html/ssm.sp170927.en.html.
30. Ongun, T. (2012). 1980’lerden küresel krize dünya ekonomisi. Ekonomik Yaklaşım, 23(1), 39-76.
31. Oxford Dictionary. (2019), Oxford living dictionaries. Erişim adresi: https://en.oxforddictionaries. com/definition/meso-.
32. Pestoff, V. A. (2009). A democratic architecture for the welfare state. New York: Routledge Taylor & Francis Group.
33. Sachs, J.D., Tornell, A. ve Velasco, A. (1996). Financial crises ın emerging markets: The lessons from 1995. Harvard Institute of Economic Research Working Papers. 1759.
34. Swiss Bankers Association. (2019). About us. Erişim adresi: https://www.swissbanking.org/.
35. Şen, A. (2011). An analysis of the efficiency of associations in providing financial stability: The case of Turkish banking system. Investment Management and Financial Innovations, 8(1), 210-218.
36. TBB. (2019). Kuruluş. Erişim adresi: https://www.tbb.org.tr/tr/hakkimizda/kurumsal/hakkinda/ kurulus/ 10.
37. The Associations of Banks in Malaysia. (2019). About us. Erişim adresi: https://www.abm.org.my/.
38. The Brazilian Federations of Banks. (2019). About us. Erişim adresi: https://portal.febraban.org.br/.
39. TKBB. (2019). Görevleri. Erişim adresi: http://www.tkbb.org.tr/gorevleri.
40. TKBB. (2021). Türk finans sistemi ve katılım bankacılığı. Erişim adresi: https://www.tkbb.org.tr/.
41. Turan, Z. (2011). Dünyadaki ve Türkiye’deki krizlerin ortaya çıkış nedenleri ve ekonomik kalkınmaya etkisi, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(1), 56-80.
42. Türel, O. (2010). Türkiye’de 1994, 2001 ve 2008-9 ekonomik krizlerinin karşılaştırmalı analizi. Ekonomik Yaklaşım, 21(75), 27-75.
43. Türkiye Bankalar Birliği Statüsü, T.C. Resmî Gazete, 26231, 17 Temmuz 2006.
44. Wade, R. (1998). The Asian dept and development crisis of 1997-?: Causes and consequences. World Development, 26(8), 1535-1553.
45. Xu, T., Hu, K. ve Das, U. (2019). Bank profitability and financial stability. IMF Working Paper, WP/19/5, 1-54.