Ceza İnfaz Kurumları Çalışanlarının Rekreasyon Faaliyetlerinin Yaşam Kalitesine Etkileri
An Erratum to this article was published on December 30, 2025. https://dergipark.org.tr/en/pub/duzceod/article/1851817
Abstract
Bu çalışma Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda çalışan personellerin rekreasyon faaliyetlerinin yaşam kalitesine etkilerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Ceza İnfaz Kurumlarında çalışan personeller kamunun diğer kurumlarında çalışan personellerin çalışma koşullarından zor, yorucu ve daha kısıtlı şartlarda görev yapmaktadır. Araştırmamıza Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda çalışan 222 personel katılmıştır. Çalışmaya katılan personellere onam formu doldurularak demografik özelliklerini tespit etmek için kişisel bilgi formu, rekreasyon aktivitelerine katılımlarını etkileyen motivasyon/engellerini içeren 5 li likert tipi anket, Mutluluk ve yaşam kalitesi ölçeğinde, uluslararası literatür incelenerek Oxford Mutluluk anketi ve Kim, Woo ve Uysal 2015’de geliştirdiği yaşam kalitesi ölçeği kullanılmış, Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 2023’ün Eylül ve Kasım aylarında görev yapmakta olan personellere uygulanmıştır.
Çalışmanın sonucunda, genç ve öğrenim düzeyi yüksek olan personellerin rekreasyonel faaliyetlere daha fazla katıldığı ve mutlu oldukları bunun sonucunda da yaşam kalitelerini pozitif yönde etkilediği tespitine varılmıştır.
Keywords
Ceza İnfaz Kurumu 1, Rekreasyonel faaliyet 2, Yaşam Kalitesi 3
Thanks
Tez danışmanım Prof. Dr. Haldun MÜDERRİSOĞLU na, çalışmamda bana yardımcı olan mesai arkadaşlarıma teşekkür ederim.
References
- Akduman, G. (2021). International Academic Social Resources Journal: Open access refereed e-journal & indexed. International Academic Social Resources Journal, 6(30), 1505-1516.
- Alkoç, F. (2019). ‘Sosyo-Demografik değişkenlerin rekreasyon katılımına etkisi: İstanbul (Kadıköy ve Maltepe) örneği’ (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
- Altunkasa, F., & Uzun, G. (1997). Rekreasyonel planlamada arz ve talep (Yayın No: 6). Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları.
- Avcı K., & Pala K. (2004). Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde çalışan araştırma görevlisi ve uzman doktorların yaşam kalitesinin değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 30(2), 81-85.
- Aydıner Boylu, A. (2007). ‘Ailelerin yaşam kalitelerini etkileyen bazı objektif ve sübjektif göstergelerin incelenmesi’. Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Çiçek M. (2022). ‘Sağlık çalışanlarının rekreasyon alışkanlıklarının değerlendirilmesi üzerine nitel bir çalışma’. Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
- Demirel, M., & Harmamcı, D. (2009). Üniversite öğlencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi. International Journal of Human Sciences, 6(1), 838-846.
- Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin 95, 542– 575.
- Edwards, M. B., & Matarrita-Cascante, D. (2011). Rurality in leisure research: A review of four major journals. Journal of Leisure Research, 43(4), 447-474.
- Gürbüz, B., & Henderson, H. A. (2014). Leisure activity preferences and constraints: Perspectives from Turkey, World Leisure Journal. 56(4), 300-316.