Halk Sağlığı İşgücünün Yeterliliğe Dayalı Sürekli Eğitimi

Abstract

Ülkemizdeki sağlıklı insan sayısını arttırmak, tüm sağlık çalışanlarının ortak hedefidir. İnsanların her geçen gün daha fazla bilinçlenmesi ve sağlık hizmetlerine arzın artması kalite olgusunu ön plana çıkarmıştır. Topluma sağlık hizmeti sunabilmek için halk sağlığı işgücünü yeterli oranda geliştirmek gereklidir. Son dönemde gündeme gelen halk sağlığı konuları; aşılama, kronik ve enfeksiyon hastalıkları, sanitasyon, kaliteli sağlık bakımına ulaşma, bioterorizm gibi konular olup bu konular halk sağlığı işgücüyle ilgili olarak gündeme gelmiştir. Bu nedenle günümüzde özellikle halk sağlığı çalışanlarının yeterliği üzerinde durulmaktadır. Yeterli bir halk sağlığı çalışanı, etkili bir halk sağlığı sisteminin geçerli bir elemanıdır. Halk sağlığında yeterlik araştırmalarında çalışanların toplum temelli uygulamalardaki beceri düzeyleri belirlenmektedir. Halk sağlığı işgücündeki eğitimsel boşluklar göz önüne alındığında halk sağlığında önemli yeri olan,
sağlığı geliştirme ve eğitimin önemi üzerinde durulmalıdır. Halk sağlığı işgücünün en iyi şekilde eğitilmesi için toplum ile akademik ortaklık sağlanarak öz yeterliklere gereksinim duyulmaktadır. Halk sağlığı işgücünün eğitimindeki boşluklar öz yeterlikler sayesinde belirlenmektedir. Halk Sağlığı Uzmanları halk sağlığı işgücü içerisinde en önemli yeri tutmaktadır. Halk sağlığı uzmanları çalıştıkları kurumlarında toplum temelli uygulamalara yönelik sürekli eğitim
programları düzenleyerek ekibindeki sağlık çalışanlarını öz yeterlik beceri alanlarına özgü olarak eğitmesi beklenmektedir. Öz yeterlikler; işgücü gereksinimini belirlemeye yönelik yeterli yanıt sağlayacak eğitim müfredatı, uygulama ve yükseköğretim için geliştirilmiş bir rehber olarak hizmet etmektedir. Sonuç olarak iyi eğitilmiş halk sağlığı işgücü topluma etkili bir hizmet sunabilecektir.

Keywords

• Halk sağlığı işgücü; yeterlik; sürekli eğitim

References

1. Uslukol E, Özdemir A, Gencer ZE. Kaliteye Yolculuk. Uluslararası Katılımlı VI. Ulusal Hemşirelik Kongresi Kitabı, Ankara: Damla Matbaacılık; 1998.
2. European Commission. Developing Public Health in The European Region. EUR/RC48/13. Brussels: European Commission; 1998.
3. Keller LO, Schaffer MA, Hoagberg BL, et al. Assesment, Program Planning and Evaluation in Population Based Public Health Practice. Journal of Public Health Management Practice. 2002; 8: 30-43.
4. National Postsecondary Education Cooperative [Internet]. Defining and assessing Learning: Exploring Competency- Based Initiatives; 2002 [cited 2007]. Available from: http:www.nces.ed.gov/pubs2002/2002159.pdf.
5. Swider S, Levin P, Ailey S, et al. Matching Graduate Curriculum in Public/Community Health Nursing to Practice Competencies: The Rush University Experience. Public Health Nursing. 2005; 23: 190-5.
6. Çakıroğlu E. Sağlık Kurumlarında Yönetim ve Liderlik Dönem Projesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2006. 130-2.
7. Türkiye’de Sağlık Hizmetlerinin Durumu “Swot Analizi” (Güçlü ve Zayıf Yönler; Fırsat ve Tehditler, Main Drivers; Temel İtici Güçler [İnternet]. [Erişim tarihi: 2007]. Erişim adresi: http://www.tubitak.gov.tr/tubitak_content_files/vizyon2023/si /EK-21.pdf.
8. Brundtland GH. Dünya Sağlık Örgütü Genel Direktörü Dr. Gro Harlem Brundtland‘ın 1998-2003 Raporu [İnternet]. [Erişim tarihi: 2007]. Erişim adresi: http://195.142.135.65/ who/dgbrundlandrapor.htm.

9. What is core competency? A Definition from What is.com. Core Competency [Internet]. [Cited 2007]. Available from: http://searchsmb.techtarget.com /sDefinition/0,,sid44_gci214621,00.html.
10. Center for Law and the Public’s Health [Internet]. Core Legal Competencies for PublicHealthProfessionals. [Cited 2007]. Available http://www.publichealthlaw.net/Training/TrainingPDFs/PHL Competencies.pdf. from:
11. Cross S, Block D, Josten L, et al. Development of the Public Health Nursing Competency Instrument. Public Health Nursing. 2006; 23: 108-14.
12. Mase W, Luken J, Schuster R. Developing a Partnership to Address Educational Gaps in the Public Health Workforce [Internet]; http://www.med.wright.edu/mph/DevelopingPartnership.pdf.
13. Available from:
14. Competency-to-Curriculum Toolkit: Developing Curricula For Public Health Workers. Center for Healthy Policy. Columbia: Columbia University School of Nursing and Assosiation of Teachers of Preventive Medicine [Internet]. 2004 http://atpm.org/publications/Compt_to_Curric_Toolkit.pdf. 8-11. Available from:
15. Özkahraman Ş. Halk Sağlığı Çalışanlarının Toplum Temelli Uygulamalardaki Öz Yeterlikleri [Doktora tezi]. İzmir: Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2009.
16. Benson MN. Countryside Public Health Community Health Services Plan 2000-2003. MN: Countryside Public Health; 1999.
17. John M, Bryson C. Initiation of Strategic Planning by Governments. Public Administration Review. 1985; 995- 1004.
18. Turnock BJ. Roadmap for Public Health Workforce Preparedness. Journal of Public Health Management Practice. 2003; 9: 471-80.
19. Sağlık Bakanlığı Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğü [Internet]. http://www.spgk.saglik.gov.tr/. 2005]. Erişim adresi:
20. Yalın Hİ. Hizmet İçi Eğitim Programlarının Değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi. 2001; 150: 34-9.