Türk Kamu Yönetim Sistemi için Bir İnteraktif e-Katılım Modeli: SİBİYO

Abstract

Katılım olgusu özellikle 1980’ler sonrasında siyasal ve yönetsel süreçlere yönelik yeniden gündeme getirilmiş bir kavramdır. Söz konusu kavramın olası gerekçeleri arasında çok gerekçe gösterilebilirse de, gittikçe büyüyen bir meşruiyet krizinin ilk sıralarda olduğu düşünülmektedir. Siyasal seçilmişlere ve yönetsel atanmışlara dönük meşruiyet krizinin çözümü noktasında vatandaşların kamu hizmetlerinin sunumuna dönük olarak kamu siyasa yapım ve uygulama süreçlerine dâhil edilmesinin oldukça işlevsel olduğu iddia edilebilir. Buradan hareketle katılım olgusunun ki aynı zamanda tabandan gelen bireysel ve örgütsel temelli taleplerin bastırılması açısından işlevsel olduğu iddia edilen ideolojik bir araç olmakla suçlanmaktadır, evrensel yaygınlaş(tır)ma sürecinde olduğu görülmektedir. Bu açıdan, çalışma, katılım olgusunun bir web sitesi uygulaması yardımıyla oldukça işlevsel olacağına inanılan e-katılıma dönüştürülebileceğini savlamaktadır. Çalışmada web üzerinden kurgulanan etkileşimli elektronik katılım kanalı yardımıyla, vatandaşların Türk yönetsel sistemi içerisinde, yerel ve merkezi düzeyde kamu hizmeti üreten kurum ve kuruluşlara şikâyet, bilgi, ihbar veya öneri sunması için gerekli yapısal-işlevsel kanallar ortaya konulmaktadır. Elbette, bir bütün olarak, idarenin de ilgili kanalları dikkate alarak meşruiyet ve devlete dönük güven krizinin aşılması sürecine katkı verebileceği düşünülmektedir. Söz konusu web sitesi uygulaması yardımıyla, katılım olgusunun önünde yer aldığına inanılan zaman ve mekân sorunu ortadan kaldırılmaktadır

Keywords

• Kamu yönetimi, bilgi edinme hakkı, e-katılım, SİBİYO

An Interactive e-Participation Model for the Public Administration System in Turkey: SIBIYO

Abstract

The notion of participation has been on the agendas again for supportive mechanisms of political and administrative processes after post-1980 period. Though many factors may be pointed among the possible causes, the growing lack of legitimacy takes the front. It seems arguable and functional that the elimination of legitimacy problem and re-construction of trust towards politically elected ones (Seçilmişler) and bureaucratically assigned ones (Atanmışlar) could be a function of civic engagement for public policy formulation and implementation processes regarding the provision of public services. Therefore, the notion of participation, which is also accused as an ideological repressing tool for the upcoming demands rising from population at large on personalized or organized bases, is at the heart of a universal pervasion process. This text asserts such an actual argument that the notion of participation could be transformed into some other functional forms of electronic means of citizen participation via websites for Turkish public administration system. By means of such an e-participation mechanism, administrative authorities in Turkey could find functional tools by which it is more possible to challenge the political and administrative legitimacy crisis faced with. Through such a mean of e-participation formed over World Wide Web (WWW), population at large can also present their complaints, information, denouncements and proposals to those administrative authorities at local, national or supranational level. In return, administrative authorities can provide the public with better public services in such a way that some obstacles before the notion of participation would be eliminated as time and place

Keywords

• Public administration, information acquirement right, e-participation, SIBIYO

References

1. Akıncı, D. ve Çağıltay, K. (2005) “E-devlet Web Sitelerini Kullanmak ya da Kullanamamak: Vatandaş Açısından Kullanılabilirlik Sorunları ve Öneriler” TBD 21. Ulusal Bilişim Kurultayı, Ankara.
2. Akman, İ., Yazıcı, A., Mishra, A. and Arifoğlu, A. (2005) “E-Government: A Global View and an Empirical Evaluation of Some Attributes of Citizens” Government Information Quarterly, 22:239-257.
3. Aksoy, S. and Polatoglu, A. (2003) “The Turkish Administrative System: Concepts and Issues”, K. K. Tummala (eds.) Comparative Bureaucratic Systems, New York, Lexington Books.
4. Almarabeh, T. and AbuAli, A. (2010) “A General Framework for E-Government: Definition Maturity Challenges, Opportunities, and Success” European Journal of Scientific Research, 39(1):29-42.
5. Altan, C. (2011) “Eğitim-Siyasal Eğilim İlişkisi: Mersin Örneği” C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12(1):313-329.
6. Anameriç, H. (2004) “Bilgi Edinme Hakkı Kanunu ve Kurumsal Bilgi Yönetimi İlişkisi” Bilgi Dünyası, 5(2):168-186.
7. Arifoğlu, A., Körnes, A., Yazıcı, A., Akgül, M. K. ve Ayvalı, A. (2002) E-Devlet Yolunda Türkiye, Ankara, Türkiye Bilişim Derneği ve Kamu Bilgi İşlem Yöneticileri Birliği.
8. Bensghir, T. K. ve Akay, A. (2006) “Bir Kamu Politika Aracı olarak Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS): Türkiye’de Belediyelerin CBS Uygulamalarının Değerlendirilmesi” Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 15(1):31-46.

9. Canöz, K. (2008) “Kamuda Halkla İlişkilerin Yeni Yüzü: Bilgi Edinme Yasası” Selçuk İletişim, 5(3): 141- 152.
10. Çevik, H. H. (2004) Türkiye’de Kamu Yönetimi Sorunları, 2. Baskı, Ankara, Seçkin Yayıncılık.
11. Demir, F. (2011) “Kamu Politikası ve Politika Analiz Çalışmalarının Teorik Çerçevesi” Dumlupınar Üniversitesi SBE Dergisi, 30:107-120.
12. DPT (2001) VIII. Beş Yıllık Kalkınma Planı Yerel Yönetimler Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara. DPT, 8. Beş Yıllık Kalkınma Planı, http://www. dpt.gov.tr/DocObjects/Download/1969/plan8.pdf (10.09.2011).
13. Ergun, T. (2004) Kamu Yönetimi: Kuram, Siyasa, Uygulama, Ankara, TODAİE French, S. and Bayley, C. (2011) “Public Participation: Comparing Approaches” Journal of Risk Research, 14(2):241-257.
14. Gönenç, L. (2010) “2010 Proposed Constitutional Amendments to the 1982 Constitution of Turkey” TEPAV Evaluation Note, Ankara, TEPAV.
15. Güler, B. A. (1994) “Nesnesini Arayan Disiplin: Kamu Yönetimi” Amme İdaresi Dergisi, 27(4):3-19.
16. Hassan, R. (2008) The Information Society, Digital Media and Society Series, Cambridge, MA, Polity Press.
17. Hu, G., Pan, W., Lu, M. and Wang, J. (2009) “The Widely Shared Definition of e-Government: An Exploratory Study” The Electronic Library, 27(6):968-985. BEDK, 2010 Yılı Genel Raporları, http://www.bedk. gov.tr/genel-raporlar.aspx, (10.09.2011).
18. Jones, A., Blake, C., Davies, C. and Scanlon, E. (2004) “Digital Maps for Learning: A Review and Prospects” Computers and Education, 43:91-107.
19. Jung, D. (2010) “The Constitutional Referendum in Turkey: A Step Toward Democracy?” Analyze for The Center For Mellemøststudier, 1-6.
20. Kaptı, A. (2011) “Kamu Politika Sürecinde Klasik Yaklaşım Modeli” A. Kaptı (eds.)Kamu Politika Süreci: Teorik Perspektifler, Ankara, Seçkin Yayıncılık.
21. Kapucu, N. and Palabiyik, H. (2008) From Tradition to Modern Age: Turkish Public Administration, Ankara, International Strategic Research Organization Publications.
22. Kettl, D. F. (1998) “Reinventing Government: A Fifth Year Report Card” A Report of the Brookings Institution’s Center for Public Management, Washington D.C., http://www.brookings.edu /gs/cpm/government.pdf ,(26.04.2010).
23. Kocacık, F. (2003) “Bilgi Toplumu ve Türkiye” Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1):1-10.
24. Kösecik, M. ve Karkın, N. (2004a) “Belediye Yöneticilerinin ve Meclis Üyelerinin e-Devlete Bakışı: Denizli Belediyesi Örneği” Türk İdare Dergisi, 443:119-139.
25. Kösecik, M. ve Karkın, N. (2004b) “Elektronik Devlet: Amaçlar, Sorunlar ve Uygulamalar” A. Yılmaz ve M. Ökmen (eds.) Kamu Yönetimi: Kuramdan Uygulamaya, Ankara, Gazi Kitapevi.
26. Lee, C., Chang, K. and Berry, F. S. (2011) “Testing the Development and Diffusion of E-Government and E-Democracy: A Global Perspective” Public Administration Review, 71(3):444-454. REFERENCES
27. An Interactive e-Participation Model for the Public Administration System in Turkey: SIBIYO 123
28. Löfstedt, U. (2007) “Public e-Services Research: A Critical Analysis of Current Research in Sweden” International Journal of Public Informational Systems, 2007(2): 101-112.
29. Mayer-Schönberger, V. and Lazer, D. (2007) “From Electronic Government to Information Government” V. Mayer-Schönberger and D. Lazer (eds.) Governance and Information Technology: From Electronic Government to Information Government, Cambridge, MIT Press.
30. Moon, M. J. (2002) “The Evolution of e-Government among Municipalities: Rhetoric or Reality?” Public Administration Review, 62(4):424-433.
31. Ortaylı, İ. (2010) Türkiye Teşkilat ve İdare Tarihi, 3. Baskı, Ankara, Cedit Neşriyat.
32. Polatoglu, A. (2000) “Turkish Local Government: The Need for Reform” Middle Eastern Studies, 36(4):156- 171.
33. Polatoğlu, A. (2003a) “The Field Units of Turkish Central Administration” Middle Eastern Studies, 39(4):54-66.
34. Polatoğlu, A. (2003b) “Türk Kamu Yönetim Sisteminin Yeniden Örgütlenmesi Üzerine Düşünceler” Amme İdaresi Dergisi, 36(4):1-16.
35. Prime Ministry Circular on the Communication Center in Prime Ministry – Direct Access to Prime Ministry No.2006/3 (Published in Official Gazette No.26055 in November 20, 2006).
36. Prime Ministry Circular on the Utilization of Petition And Information Acquirement Rights No. 2004/12 (Published in Official Gazette No.25356 in January 24, 2004).
37. Raban, D. R., Gordon, A. and Geifman, D. (2011) “The Information Society: The Development of A Scientific Specialty” Information, Communication and Society, 14(3):375–399.
38. Şaylan, G. (2000) “Kamu Yönetimi Disiplininde Bunalım ve Yeni Açılımlar Üzerine Düşünceler” Amme İdaresi Dergisi, 33(2):1-21.
39. Sezer, Y. ve Karkın, N. (2002) “Kamu Yönetiminin Modernleşmesinde Şeffaflaşma Sorunu” Türk İdare Dergisi, 436: 209-225.
40. Soykan, C. (2006) Bir İnsan Hakkı Olarak Bilgi Edinme Hakkı, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Ankara, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
41. TBMM (2011) Bilgi Edinme Değerlendirme Genel Raporu, Ankara, http://tbmm.gov.tr/bilgiedinme/bed_ genelrapor_2010.pdf, (02.10.2011).
42. Tataroğlu, M. (2007) “Kamu Yönetiminde Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) Teknolojisi ve Etik” Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, 44(513):47-61.
43. Wang, X. and Wan Wart, M. (2007) “When Public Participation in Administration Leads to Trust: An Empirical Assessment of Managers’ Perceptions” Public Administration Review, 67(2):265-278.
44. Yeşilorman, M. (2006) “Siyasal Sosyalizasyon Sürecinde Sosyo-Ekonomik Faktörlerin Rolü” Bilig, 36:1-46.
45. Yıldız, M. (2009) “An Overview of Local E-Government Adoption and Implementation in Turkey” Reddick, C. G. (eds.) Handbook of Research on Strategies for Local E-Government Adoption and Implementation: Comparative Studies, Hershey, NY, Information Science Reference.