Basic Training Services as Semi-Public Goods and Services: A Regional Perspective of the Recommendations and Resolutions

Öz

Education services which contents two dimension that theoreticial and implementation is the most powerful tool for development of society. These tools can provide permanent or temporary solutions for politics, economical and social problems. Within the study that we performed about educational services problems and solition offers in Afyonkarahisar province’s, we tried to search, get together problems and solution advices of national education institutions (called as central administration) and municipality (as the status of local authority)’s managers opinions about that. In that study, with the aid of SPSS statistic program; safety tests, interval distribution, frequency distribution and Kruskal Waillis technique had been analized. According to analysis result of reliability coefficient seen too high that 0.861. On the other hand, Kruskal Wallis Analysis evaluated that. If there are any divergence of idea about problems and solutions adiveces between national education institutions and municipality’s administrators

Anahtar Kelimeler

• Education, Kruskall Wallis, Semi-public goods and services

Yarı Kamusal Mal ve Hizmet Olarak Temel Eğitim Hizmetleri: Sorunlar ve Çözüm Önerilerine Bölgesel Bir Bakış

Öz

Teorik ve uygulama olmak üzere iki boyutu bulunan eğitim hizmetleri, bilginin edinilmesi ve yayılması noktasında toplumların gelişim aracı konumundadır. Bu araçla toplumlar; siyasi, ekonomik ve sosyal tüm alanlarda sorunlarına geçici veya kalıcı çözümler üretebilmektedir. Eğitim hizmetlerinin sorunları ve çözüm önerileri başlıklı yapılan bu çalışmada Afyonkarahisar İli’nde bulunan milli eğitim (merkezi idare yetkilisi olarak) ve belediye yöneticilerinin (yerel idare yetkilisi olarak) eğitim hizmetlerinde gördüğü ve yaşadığı bazı sorunlar ve çözüm önerileri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Çalışmada SPSS istatistik programı yardımıyla; güvenilirlilik testi, sıklık dağılımı, frekans dağılımı ve Kruskal Wallis analizleri yapılmıştır. Yapılan analiz sonucunda güvenilirlik katsayısının 0.861 gibi yüksek bir oranda olduğu görülmüştür. Kruskal Wallis Analizinde ise eğitim hizmetlerinde yaşanan sorunlar ve çözüm önerilerine ilişkin görüşler arasında (milli eğitim yöneticileri ve belediye yöneticileri bakımından) anlamlı farklılıkların olup olmadığı değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Hizmeti,Kruskall Wallis,Yarı Kamusal Mal ve Hizmetler

Kaynakça

1. Acar, Alper (2014), “4+4+4 Eğitim Sistemi Hakkında Öğrenci Velilerinin Görüşleri”, III. Sakarya’da Eğitim Araştırmaları Kongresi Bildiriler Kitabı, (Sakarya Üniversitesi Kongre ve Kültür Merkezi)
2. Aksoy, E. ve Işık, H. (2008). “İlköğretim Okulu Müdürlerinin Öğretim Liderliği Rolleri”, Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19, s. 235-249.
3. Akyüz, Yahya (2012), Türk Eğitim Tarihi, Genişletilmiş Sekizinci Basım, Pegem Akademi Yayınları, Ankara
4. Altunoğlu, B. D., Atay, E. (2005), “Daha Etkili Bir Biyoloji Öğretimi İçin Öğretmen Beklentileri”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, s.19 -28.
5. Aydın, M. (1991), Eğitim Yönetimi, Ankara: Hatipoğlu Yayınevi.
6. Biewer Gottfried, Buchner Tobias, Shevlinb Michael, Fiona Smyth, Jan Siska, Sárka Kánová, Miguel Ferreira, Mario Toboso-Martine, Susana Rodríguez Díaz. (2015), “Pathways to Inclusion in European Higher Education Systems”, European Journal of Disability Research, Volume 9, Issue 4, p. 278-289
7. Bozan, M. (2002), Merkeziyetçi Yönetimden Yerinden Yönetime Geçişte Alternatif Yaklaşımlar (Milli Eğitim Bakanlığı Örneği,) Doktora Tezi, İnönü Üniversitesi, Malatya.
8. Colley, Helen, Hodkinson Phil, Malcolm Janice (2002), “Non-formal learning: mapping the conceptual terrain, a consultation report”. Other. University of Leeds, Leeds. http://www.infed.org/archives/e-texts/colley_informal_learning.htm (15.03.2016)

9. Çelebi, A. Kemal ve Yalçın A. Zafer (2008), “Kamusal Mallar Teorisinin Gelişimi: Bölgesel Kamusal Mallar”, Yönetim ve Ekonomi, Cilt:15 Sayı:2 Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F. Manisa
10. Çelenk Süleyman (2016), “Öğretmen Eğitiminde Sorunlar, Çıkmazlar ve Bir Öğretmen Eğitimi Reform Önerisi”, 25. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi / 21-24 Nisan 2016 / Antalya
11. Demirel Ö., Kaya Z. (2010), Eğitim Bilimine Giriş, Pegem Akademi Yayınları, 7. Baskı, Ankara
12. Dib, Claudio Zaki (1987), “Formal, Non-Formal And Informal Educatıon: Concepts/Applıcabılıty” Institute of Physics University of Sao Paulo, Brazil.
13. Doyle Walter (1976), “Educational Opportunity a National Commitment” Educational Leadership, North Texas Universty, Denton, p.252-256.
14. DPT Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, 1996-2000.
15. Durmuşçelebi Mustafa ve Deliktaş Murat (2016), “Meslek Liselerinde Yaşanan Sorunlar ve Öğretmenlerin Tükenmişlik Düzeyleri ile İlişkisi - Kayseri İli Örneği”, 25. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi / 21-24 Nisan 2016 / Antalya.
16. Erdoğan İrfan, (2011), Eğitim ve Okul Yönetimi, Alfa Yayınevi.
17. Ergün Mustafa (2008), “Öğretmen Yetiştirme Tarihimizde Köy Eğitmeni Yetiştirme Kursları”. Öğretmen Okullarının 160. Yılı. Ankara 2008, s. 69-77.
18. Fidan N., Eredem M. (1992), Eğitime Giriş, Alkım Yayınevi, Ankara.
19. Geray, C. (2002), Halk Eğitimi, İmaj Yayınevi, Ankara.
20. Göker Zeliha, (2009), “Küresel Kamusal Bir Mal: Finansal İstikrar”, Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, S.17 s. 7-22
21. Güngör Gonca ve Gölksu Alper (2013), “Türkiye’de Eğitimin Finansmanı ve Ülkelerarası Bir Karşılaştırma”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, Cilt:20, Sayı:1
22. Haddad, Wadi D. (1995), Education Policy-Planning Process: An Applied Framework, Unesco: International Institute For Educational Planning, Paris.
23. Heaspçıoğlu, M. (1992), “Kamu Kesiminin Eğitim Harcamalarının Analizi”, Maliye Dergisi, S.149.
24. Hess Michael, Johnson Jerry, Reynolds Sharon (2014),“A Developmental Model for Educational Planning: Democratic Rationalities and Dispositions” NCPEA International Journal of Educational Leadership Preparation, Vol. 9, No. 1 – March, 2014 ISSN: 2155-9635
25. Hoşgörür, V., Gezgin, G. (2005), “Ekonomik ve Sosyal Kalkınmada Eğitim” Yüzüncü Yıl Eğitim Fakültesi ef Elektronik Dergisi (http://efdergi.yyu.edu.tr). Haziran.2005. Cilt II, Sayı:1.
26. Jamieson P. (2009),The Matter of Informal Learning Planning for Higher Education, 37 (2), p.18-25.
27. Karagül, Mehmet, “Beşeri Sermayenin Ekonomik Büyümeyle İlişkisi ve Etkin Kullanımı” Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 5, 2003, s.79–90.
28. Kavak Yüksel ve Ateş Haydar (2014), “OECD, Ülkeleri İle Türkiye’de Yükseköğretimin ve Finansmanın Karşılaştırılması ve Türkiye için Finansman Yönetimi Model Önerisi, 9. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi, Siirt.
29. Kazan Metin (2009), Osmanlı’dan Cumhuriyete Bolu’da Eğitim Kurumları, Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
30. Kızıloluk Hakkı (2007), “Ekonominin Eğitimin Amaçları ve İçeriği Üzerindeki Etkileri”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C.8, S.1, s. 21-30.
31. Koçak Usluel, Yasemin (1995), Milli Eğitim Bakanlığı Merkez Örgütü Yöneticilerinin Yerelleşme Konusundaki Görüşleri, Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Ankara.
32. Minzu, Ioana Florina (2015), “Educational System - A Priority Concern of The European Union”, Internal Auditing & Risk Management, X, 3 (39) September 2015 .
33. Milli Eğitim Bakanlığı, (2012), Milli Eğitim İstatistikleri, Örgün Eğitim 2011-2012, Ankara.
34. Moessenlechner Claudia, Obexer, Sixl Karin -Daniell and Juergen, Seeler Matthias (2015), “E- Learning Degree Programs–A Better Way to Balance Work and Education?”, iJAC‒ Volume 8, Issue 3, p. 11-17.
35. Nadaroğlu Halil, (1996), Kamu Maliyesi Teorisi, Beta Basım, İstanbul.
36. Ngaka Willy, (2012), “Exploring Formal and Non-formal Education Practices for Integrated and Diverse Learning Environments in Uganda”, The International Journal of Diversity in Organizations, Communities and Nations Volume 11, Issue 6, http://www.Diversity- Journal.com, ISSN 1447-9532, p.109-111.
37. Öztürk, Ş. ve Gök, T. (2010), İlköğretim Okullarının Kurum Denetiminde Karşılaşılan Sorunlara İlişkin Okul Müdürlerinin Görüşleri (Muğla İli Örneği), 11. Uluslararası Katılımlı Eğitim Denetimi Kongresi. 23-25 Haziran 2010 Kütahya Dumlupınar Üniversitesi.
38. Paliwal Deepak, (2016), A Study of the Attitude of the Respondents Towards Continuing Education Programme (With special reference to Nainital District of Uttarakhand state), Journal of Alternative Perspectives in the Social Sciences, Volume 7, No 3, p. 433-452.
39. Rizvi And Lingard Ford (2010), Globalizing Education Policy, Routledge, Canada.
40. Sarıçay Nesrin (2006), “Türkiye’de Eğitim Sektörünün Sorunları”,Eğitimin Ekonomik Boyutu ve Çözümleri, İzmir Ticaret Odası Araştırma ve Meslekleri Geliştirme Müdürlüğü Arge Bülteni.
41. Şen A. (2013), “Osmanlı’dan Günümüze Eğitimde Modernleşme Çabaları”, Ekev Akademi Dergisi, 17 (57), s. 477-492.
42. Taş,U. ve Yenilmez, F. (2008). “Türkiye’de Eğitimin Kalkınma Üzerindeki Rolü Ve Eğitim Yatırımlarının Geri Dönüş Oranı”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1).
43. Taşçı Hafize (2008), Yerel Yöneticiler ve Okul Yöneticilerinin Eğitimde Yerelleşmeye İlişkin Kendilerini Hazır Görme Durumları, Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
44. Tezcan, Mahmut (1996), Eğitim Sosyolojisi, 10. Baskı, Feryal Matbaası, Ankara.
45. Tozlu, N. (1997), Eğitim Felsefesi. İstanbul: MEB Yayınları.
46. Yılmaz Kürşad, Altınkurt Yahya, (2011), “Öğretmen Adaylarının Türk Eğitim Sisteminin Sorunlarına İlişkin Görüşleri”, Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi, 1.
47. Yılmaz, H. H. (2006), “İstikrar Programlarında Kalite Sorunu: 2000 Sonrası Dönem”, Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı TEPAV Yayınları Matsa Basımevi, Ankara.
48. Yuan Cheng, Lei Zhang (2015), “Public education spending and private substitution in urban China”, Journal of Development Economics, 115, p. 124–139.