Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi

Volume: 15 Number: 1 July 10, 2014
  • Hanife Pehlivan
EN TR

Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, bilişsel davranışçı yaklaşıma (BDY) dayalı psiko-eğitim programının kadın danışma merkezine başvuran annelerin problem çözme ve iletişim becerilerine, evlilik doyum ve iyi oluş düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırma, Bornova Belediyesi Kadın Danışma Merkezi’ne aile içindeki sorunlarla başa çıkamama nedeniyle psikolojik yardım almak için başvuran annelerle yürütülmüştür. Araştırmada, 17’si deney 1, 16’sı deney 2 ve 16’sı kontrol grubunda olmak üzere toplam 49 denekle çalışılmış olup, bu denekler deney ve kontrol gruplarına rastgele atanmıştır. Her gruba ön test olarak Problem Çözme Envanteri, İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği, Evlilik Yaşam Ölçeği ve Psikolojik İyilik Hali Ölçeği uygulanmıştır. Deney grubu her oturumu iki buçuk saat süren ve 16 oturumdan oluşan BDY’ye dayalı psiko-eğitim programına tabi tutulmuştur. Kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Uygulama bitiminde her iki gruba son test olarak aynı ölçekler tekrar uygulanmıştır. Ön test, son test uygulamalarından elde edilen veriler, karışık desenlerde kullanılması uygun bir teknik olan “3×2 Karışık Desen ANOVA” tekniğiyle analiz edilmiştir. Araştırmada tüm analizler için anlamlılık düzeyi .05 olarak alınmıştır. Analizler sonucunda, BDY’ye dayalı psiko-eğitim programının annelerin problem çözme ve iletişim becerilerini, evlilik doyum ve iyi oluş düzeylerini artırdığı ortaya çıkmıştır.

Keywords

References

  1. Arslan, C. (2010). An investigation of anger and anger expression in terms of coping with stress and interpersonal problem-solving. Kuram ve Uygulamada
  2. Eğitim Bilimleri/Educational Sciences: Theory and Practice, 10(1), 25-43. Beck, J. S. (2001). Bilişsel terapi: Temel ilkeler ve ötesi (1. Basım). Ankara. Türk
  3. Psikologlar Derneği Yayınları. Bray, S., Barrowclough, C. ve Lobban, F. (2006). The social problem-solving abilities of people with borderline personality disorder. Behaviour Research and Therapy, 45, 1409-1417.
  4. Brody, G. H., Murry, W. M., McNair Chen, Y., Gibbons, F., Gerrard, M. ve Wills, T. A. (2005). Linking changes in parenting to parent-child relationship quality and youth self-control: The strong African American families program. Journal of
  5. Bullard, L., Wachlarowicz, M., DeLeeuw, J. Snyder, J., Low, S., Forgatch, M. ve DeGarmo, D. (2010). Effects of the oregon model of parent management training (PMTO) on marital adjustment in new stepfamilies: a randomized trial.
  6. Journal of Family Psychology, 24(4), 485-496. Buwalda, F. M., Bouman, T. K., Marijtje, A. J. ve Duijn, V. (2006).
  7. Psychoeducation for hypochondriasis: a comparison of a cognitive-behavioural approach and a problem-solving approach. Behavioural Research and Therapy, 45, 887-89 Canel, A.N. (2007). Ailede problem çözme, evlilik doyumu ve örnek bir grup
  8. çalışmasının sınanması. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Chang, E. C., Sanna, L. J., Riley, M. M., Thornburg, A. M., Zumberg, K. M. ve Edwards M. C. (2007). Relations between problem-solving styles and psychological adjustment in young adults: is stress a mediating variable?

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Hanife Pehlivan This is me

Publication Date

July 10, 2014

Submission Date

July 10, 2014

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2014 Volume: 15 Number: 1

APA
Pehlivan, H. (2014). Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 15(1), 338-357. https://doi.org/10.12984/eed.52204
AMA
1.Pehlivan H. Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi. Ege Eğitim Dergisi. 2014;15(1):338-357. doi:10.12984/eed.52204
Chicago
Pehlivan, Hanife. 2014. “Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-Eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi”. Ege Eğitim Dergisi 15 (1): 338-57. https://doi.org/10.12984/eed.52204.
EndNote
Pehlivan H (July 1, 2014) Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi. Ege Eğitim Dergisi 15 1 338–357.
IEEE
[1]H. Pehlivan, “Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi”, Ege Eğitim Dergisi, vol. 15, no. 1, pp. 338–357, July 2014, doi: 10.12984/eed.52204.
ISNAD
Pehlivan, Hanife. “Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-Eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi”. Ege Eğitim Dergisi 15/1 (July 1, 2014): 338-357. https://doi.org/10.12984/eed.52204.
JAMA
1.Pehlivan H. Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi. Ege Eğitim Dergisi. 2014;15:338–357.
MLA
Pehlivan, Hanife. “Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-Eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi”. Ege Eğitim Dergisi, vol. 15, no. 1, July 2014, pp. 338-57, doi:10.12984/eed.52204.
Vancouver
1.Hanife Pehlivan. Bilişsel Davranışçı Yaklaşım Temelli Psiko-eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkililiğinin İncelenmesi. Ege Eğitim Dergisi. 2014 Jul. 1;15(1):338-57. doi:10.12984/eed.52204

Cited By