HİKAYE TEORİSİ: KALP NAKLİ OLAN ÇOCUK HASTA

Öz

HİKAYE TEORİSİ: KALP NAKLİ OLAN ÇOCUK HASTA

Hemşirelik mesleğinin temelini bireylere değerleri doğrultusunda bütüncül anlayışla sağlık bakımı verilmesi oluşturmaktadır.  Bütüncül sağlık bakımı, bireyin fiziksel, zihinsel, ruhsal ve sosyal yönden bir bütün olduğunu ve her bireyin birbirinden farklı olarak çevresi ile birlikte ele alınması gerektiğini savunmaktadır. Bu doğrultuda bireyin sağlığını desteklemek, sürdürmek ya da sağlık düzeyini yükseltmek için hemşirelik teorilerine dayandırılmış çeşitli hemşirelik bakım modellerinden yararlanılmaktadır.

Hikaye teorisi; hemşire-hasta arasındaki diyaloğu kolaylaştırmak için ilişkinin anlatılmasını sağlayan bir hemşirelik teorisidir. Hikaye teorisinin niyetli diyalog, kendisi ile bağ kurma, kolaylaştırma olmak üzere 3 önemli kavramı bulunmaktadır. Bu makalede kalp nakli olan çocuk hastanın Hikaye Teorisi doğrultusunda değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Hikaye teorisi uygulamada hemşirelere rehberlik ederek, kişinin önemli sağlık durumları hakkında bilgi vermektedir. Bu olgu sunumunda, daha önce kalp nakli olan ve beş yıl sonra sağlık sorunları ortaya çıkan adölesan hastanın Hikaye Teorisi doğrultusunda başa çıkma yöntemleri anlatılmıştır. Teori doğrultusunda hazırlanan makalenin aynı sorunu yaşayan başka bireylere yönelik veri oluşturarak, hemşirelik uygulamalarını şekillendirmeye yardımcı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar kelimeler: hemşirelik teorisi, hikaye teorisi, pediatri hemşireliği

 

Destekleyen kurumlar: Bu çalışma için finansal destek alınmamıştır.

Kaynakça:

1.        Birol L. Hemşirelik Süreci: Hemşirelikle ilgili kuramlar. İzmir, Etki Matbaacılık Yayıncılık Ltd. Şti. 2004:451-452.

2.        Birol L. Hemşirelik süreci. İzmir; Etki Yayınları. 2005.

3.        Conk Z, Bolışık B, Başbakkal Z. Pediatri hemşireliği. Ankara, Akademisyen Kitapevi. 2013;401-413.

4.        Fawcett, J. Contemporary nursing knowledge analysis and evaluation of nursing models and theories. Philadelphia; F.A. Davis Company. 2005.

5.        Fitzpatrick JJ, MCCarthy, G. Theories guiding nursing research and  practice. New York: Springer Publishing Company. 2014.

6.        Giggliotti E. The value of nursing models in practice. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergi. 2008;1(1):42-50. http://deuhyoedergi.xm.com/20080702.pdf.

7.        Jolly K, Weiss AJ, Liehr P. Understanding adolescent voice as a guide for nursing practise and research. Issues in Comprehensive Pediatric Nursing. 2007;30:3–13.

8.        Köse H, Çil E. Çocuklarda dilate kardiyomiyopati. Güncel Pediatri. 2005;3:70–3.

9.        Liehr P, Smith, MJ. Story ınquiry as a method for research. Archives of Psychiatric Nursing. 2007;21(2):120–121.

10.  Liehr P, Smith, MJ. Refining story ınquiry as a method for research. Arch Psychiatr Nurs. 2011;25(1):74–5.

11.     Liehr P, Meininger JC, Vogler R, Chan W, Frazier L, Smalling S, et al. Adding story-centered care to standard lifestyle intervention for people with Stage 1 hypertension. Appl Nurs Res. 2006;19(1):16–21.

12.     Moreno M, Durán M, Hernandez Á.  Nursing care for adaptation. Nurs Sci Q. 2009;22:67-73.

13.     Smith MJ, Liehr  P. (2005) Story theory: advancing nursing practise scholarship. Holistic Nursing Practise. 2005;19(6):272–6.

14.     Şengün İnan F, Üstün B, Bademli K. Türkiye’de kuram/modele dayalı hemşirelik araştırmalarının incelemesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2013;16:(2):132-139.

15.     Törüner EK, Büyükgönenç L. Çocuk sağlığı-Temel Hemşirelik Yaklaşımları. Ankara, Gökçe Ofset. 2012:472-497.

Anahtar Kelimeler

• hemşirelik teorisi,hikaye teorisi,pediatri hemşireliği

Kaynakça

1. 1. Birol L. Hemşirelik Süreci: Hemşirelikle ilgili kuramlar. İzmir, Etki Matbaacılık Yayıncılık Ltd. Şti. 2004:451-452.
2. 2. Birol L. Hemşirelik süreci. İzmir; Etki Yayınları. 2005.
3. 3. Conk Z, Bolışık B, Başbakkal Z. Pediatri hemşireliği. Ankara, Akademisyen Kitapevi. 2013;401-413.
4. 4. Fawcett, J. Contemporary nursing knowledge analysis and evaluation of nursing models and theories. Philadelphia; F.A. Davis Company. 2005.
5. 5. Fitzpatrick JJ, MCCarthy, G. Theories guiding nursing research and practice. New York: Springer Publishing Company. 2014.
6. 6. Giggliotti E. The value of nursing models in practice. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergi. 2008;1(1):42-50. http://deuhyoedergi.xm.com/20080702.pdf.
7. 7. Jolly K, Weiss AJ, Liehr P. Understanding adolescent voice as a guide for nursing practise and research. Issues in Comprehensive Pediatric Nursing. 2007;30:3–13.
8. 8. Köse H, Çil E. Çocuklarda dilate kardiyomiyopati. Güncel Pediatri. 2005;3:70–3.

9. 9. Liehr P, Smith, MJ. Story ınquiry as a method for research. Archives of Psychiatric Nursing. 2007;21(2):120–121.
10. 10. Liehr P, Smith, MJ. Refining story ınquiry as a method for research. Arch Psychiatr Nurs. 2011;25(1):74–5.
11. 11. Liehr P, Meininger JC, Vogler R, Chan W, Frazier L, Smalling S, et al. Adding story-centered care to standard lifestyle intervention for people with Stage 1 hypertension. Appl Nurs Res. 2006;19(1):16–21.
12. 12. Moreno M, Durán M, Hernandez Á. Nursing care for adaptation. Nurs Sci Q. 2009;22:67-73.
13. 13. Smith MJ, Liehr P. (2005) Story theory: advancing nursing practise scholarship. Holistic Nursing Practise. 2005;19(6):272–6.
14. 14. Şengün İnan F, Üstün B, Bademli K. Türkiye’de kuram/modele dayalı hemşirelik araştırmalarının incelemesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2013;16:(2):132-139.
15. 15. Törüner EK, Büyükgönenç L. Çocuk sağlığı-Temel Hemşirelik Yaklaşımları. Ankara, Gökçe Ofset. 2012:472-497.