ÇOKLU ZEK KURAMI DESTEKLİ KUBAŞIK ÖĞRENME YÖNTEMİNİN MATEMATİK DERSİNDEKİ AKADEMİK BAŞARI VE KALICILIĞA ETKİSİ

Abstract

Bu deneysel çalışmada İlköğretim 4. sınıf Matematik dersinde çoklu zekâ kuramı destekli kubaşık öğrenme yönteminin uygulandığı deney grubu ile tüm sınıf öğretimine dayalı öğretimin uygulandığı kontrol grubu arasında akademik başarı ve kalıcılık puanları açısından anlamlı bir farkın olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırma 2004-2005 eğitim yılının ikinci yarı yılında, Adana ili Yüreğir ilçesine bağlı bir devlet ilköğretim okulunda okuyan toplam 46 dördüncü sınıf öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir.  Araştırmada, bir deney bir de kontrol grubu kullanılmıştır. Ölçme aracı olarak kullanılan “Matematik Başarı Testi” her iki gruba da ön test, son test ve kalıcılık testi olarak verilmiştir. Ayrıca çalışmanın başında öğrencilerin zekâ alanlarına ilişkin tercihlerini belirlemek için TIMI kullanılmıştır. Uygulama toplam yedi hafta sürmüştür. Araştırma bulguları; akademik başarı açısından, çoklu zekâ kuramı destekli kubaşık öğrenme yönteminin, tüm sınıf öğretimi yöntemine göre daha etkili olduğunu ortaya koymuştur. Kalıcılık puanları açısından ise, işe koşulan yöntemler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılaşma olmadığı gözlenmiştir.

Keywords

• -

References

1. Açıkgöz, K.Ü. (2003). Aktif öğrenme. (5. Baskı), İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Akın, S. N. (1996). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Temel Eğitim Fen Bilgisi Başarısı ve Başarı Güdüsü Üzerindeki Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İzmir: Türkiye.
3. Andrini, B. (1998). Cooperative Learning and Mathematics. San Clemente: Kagan Cooperative Learning
4. Armstrong , T. ( 1994). Multiple Intelligences in the Classroom. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development
5. Başbay, A. (2000). Çoklu Zeka Kuramına Göre Eğitim Programları ve Sınıf İçi Etkinliklerin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara: Türkiye.
6. Baykul, Y. (2003). İlköğretimde Matematik Öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
7. Beam, K.L. (2000). A Comparison of the Theory of Multiple Intelligences Instruction to Traditional Textbook-Teacher Instruction in Social Studies of Selected Fifth Grade Students. Yayınlanmamış doktora tezi. http://www.UMIProQuestDigital.Dissertation.AAT 9957910.
8. Bloom, B.S. (1979 ). İnsan Nitelikleri ve Okulda Öğrenme. Çeviren: D.A. Özçelik. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.

9. Bonoparte, E. P. C. (1990). The effects of cooperative versus competitive classroom organisation for mastery learning on the mathematical achievement and self-esteem of urban second grade pupils. Dissertation Abstracts International. 50 (7): 1911.
10. Bryant, R.R. (1981). Effects of team-asisted individualization on the attitudes and achievement of third, fourth and fifth grade student of mathematics. Dissertation Abstracts International. 43 (1): 70.
11. Bümen, N. (2001). Gözden Geçirme Stratejisi ile Desteklenmiş Çoklu Zeka Kuramı Uygulamalarının Erişi, Tutum ve Kalıcılığa Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara: Türkiye.
12. Campbell, B. (1990). The research result of a multile intelligences classroom. New Horizons [http://www.newhorizons.org/art_mireserch.html] ( Kasım, 2004). Learning on the Beam, 11 (1): 7
13. Chang, C. Y.; Mao, S. L. (1999). The effects of students cognitive achievement when using the cooperative learning method in earth science classrooms. School Science and Mathematics. 99 (7): 374-381.
14. Coşkungönüllü, R. (1998). The Effects of Multiple İntelligences Theory on Fifth Graders’ Mathmatics Achievement. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi. Ankara: Türkiye.
15. Çelikten, O. (2002). Kavramsal Değişim Yaklaşımına Dayalı Kavram Haritaları Destekli İşbirlikçi Öğrenme Yönteminin 4. Sınıf Öğrencilerinin Dünya ve Gökyüzü Konularını Anlamalarına Olan Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Ankara: Türkiye.
16. Demirel, Ö., Akınoğlu, O., Acat, M.B., Avanoğlu, Y., Bacıoğlu, G., Özkan, B., Sayan, H., Sıvacı, S. Y., Şahinel, S., Talu, N. (1998). İlköğretimde çoklu zeka kuramının uygulanması. VII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi 9-11 Eylül 1998. Konya: Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları, Eğitim Bilimleri Bölümü. Cilt-1: 531-546.
17. Dunn, R., Denig, S., Lovelace, M.K. (2001). Two sides of the same coin or different strokes for different folks?. Teacher Librarian, 28 (3): 9-16.
18. Dobbs, V.R. (2001). The Relationship Between Implementation of Multiple Intelligences Theory in the Curriculum and Student Academic Achievement at a Seventh Grade at Risk Alternative School. Yayınlanmamış Dissertation. AAT 3027334. Tezi.
19. http://www.UMIProQuestDigital
20. Ellison, L. (1992). Using multiple intelligences to set goals. Educational Leadership, 50 (2): 69-72
21. Emig, V. B. (1997). A multiple intelligence inventory. Educational Leadership. 55 (1): 47-50.
22. Emley, W.P. (1996). The effects of cooperative learning versus individualized instruction in a college level remedial mathematics course, with relation to attitudes toward mathematics and Myers-Briggs personality type. Dissertation Abstracts International. 48 (1): 70.
23. Erçelebi, E. (1995). Geleneksel Öğretim Yöntemleri ile İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Matematik Öğretimi Üzerindeki Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler enstitüsü. İzmir: Türkiye.
24. Gardner, H. (1983). Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligence. London: Fontana Pres.
25. Gardner, H. (1999). Intelligence Reframed: Multiple Intelligence for the 21st Century. New York, NY: Basic Books
26. Gömleksiz, M. (1997). Kubaşık Öğrenme: Temeleğitim Dördüncü Sınıf Öğrencilerin Matematik Başarısı ve Arkadaşlık İlişkileri Üzerine Deneysel Bir Çalışma. Adana: Baki Kitabevi
27. Greenhawk, J. (1997). Multiple intelligence meet standards. Educational Leadership. 55 (1): 62-64.
28. Herreid, C. F. (1998). Why isn’t cooperative learning used to teach science? Bioscience. 48 (7): 553-560.
29. Hoerr, T. R. (1996). Introducing the theory of multiple intelligences. NASSP Bulletin, 80 (583): 8-10.
30. İflazoğlu, A. (1999). Küme Destekli Bireyselleştirme Tekniğinin Temel Eğitim Beşinci Sınıf Öğrencilerinin Matematik Başarısı ve Matematiğe İlişkin Tutumları Üzerindeki Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü..
31. İflazoğlu, A. (2003). Çoklu Zeka Destekli Kubaşık Öğrenme Yönteminin İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilgisi Dersindeki Akademik Başarı ve Tutumlarına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Adana: Türkiye.
32. Johnson, D.W. ve Johnson, R.T. (1991). Learning Mathematics and Cooperative Learning Lesson Plans For Teachers. Edina, Minnesota: Interaction Book Company.
33. Johnson, D.W., Johnson, R.T. ve Stanne, M.B. (2000). Cooperative Learning Methods: A Meta-Analysis. [http://www.co-operation.org/pages/cl- methods.html].
34. Johnson, D.W; Johnson R.T. (1989). Cooperation and Competition. Edina, Minnesota: Interaction Book Company.
35. Kagan, S. ( 1992). Cooperative Learning. Paseo Espada: Resources for Teachers, Inc.
36. Kagan, S., Kagan, M., Kagan, L. (2000). Science: Reaching Standarts Through Cooperative Learning. Providingfor All Learners in General Education Classrooms. San Clemente: Kagan Publishing
37. Kagan, S.; Kagan. M. (1998). Multiple Intelligences: The Complete MI Book. San Clemente: Kagan Puplishing.
38. Kasap, H. (1996). İşbirlikli Öğrenme, Fen Başarısı, Hatırda Tutma, Öğrenci Yüklemeleri Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İzmir: Türkiye. Gruplarındaki Etkileşim.
39. Korkmaz, H. (2001). Çoklu Zeka Tabanlı etkin öğrenme yaklaşımının öğrenci başarısına ve tutumuna etkisi Eğitim ve Bilim. 26 (119): 71-78.
40. Kurt, I. (2001). Fen Eğitimindeki İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Başarısına, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul: Türkiye. ve Hatırlamasına Etkisi.
41. Martin, H. ( 1996 ). Multiple Intelligences in the Mathemetics Classroom. Illinois: Skylight Training and Publishing.
42. Muehlbauer, C.F. (2000). The Effects of Arts-infused Multiple İntelligences Program on Mathematical Achievement. Yayınlanmamış Doktora tezi. http://www.UMIProQuestDigital Dissertation. AAT 9993766.
43. Mueller, M. M. (1995). The educational implication of multiple intelligence groupings within a cooperative learning environmet. Dissertation Abstracts International.
44. Nguyen, T.T. (2000). Differential Effects of A Multiple Intelligences Curriculum on http://www.UMIProQuestDigital Dissertation.AAT 9968319. Yayınlanmamış Doktora Tezi.
45. Oishi, S.S. (1983). Effects of team assisted individualization in mathematics on cross-raca- and cross-sex interaction of elemantary school children. Dissertation Abstract International. 44 (12): 5090.
46. Özdemir, P. (2002). Çoklu Zeka Kuramı Tabanlı Öğretim Yönteminin Öğrencilerin Canlılar Çeşitlidir Ünitesini Anlamaları Üzerine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi. Ankara: Türkiye.
47. Schirduan, V.M. (2000). Elementary Students with Attention Deficit Hyperactivity Disorder in School Using Multiple Intellingences Theory: Intelligence Self-Concept and Achievement. Yayınlanmamış Doktora 9964438. Dissertation. AAT
48. Sezginer, Y.O. (2000). Effects of Multiple Intelligence Activities on Expository Essay Writing Performance. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ortadoğu Tenik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara: Türkiye.
49. Slavin, R. E. (1980). Cooperative learning. Review of Educational Research. 50 (2): 315-342.
50. Slavin, R.E. ( 1990). Cooperative Learning: Theory, Research and Practise. New Jersey: Prentice Hall.
51. Slavin, R.E., Madden, N.A., Leavey, M. (1984). Effects of team assisted individualization on the mathematics achievement of academically handicapped and nonhandicapped students. Journal of Educational Psychology. 76 (5): 813-819
52. Sönmez, V. (2001). Öğretmen El Kitabı. Ankara: Anı Yayıncılık.
53. Tarım, K. (2003). Kubaşık Öğrenme Yönteminin Matematik Öğretimindeki Etkinliği ve Kubaşık Öğrenme Yöntemine İlişkin Bir Meta-Analiz Çalışması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Adana: Türkiye.
54. Tarman, S. (1999). Program Geliştirme Sürecinde Çoklu Zeka Kuramının Yeri. YayınlanmamışYüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara: Türkiye.
55. Teele, S. (2000). Rainbows of Intelligence: Exploring How Students Learn. California: Corwin Pres, Inc.
56. Tekin, H. (1991). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı Kitap ve Yayınevi
57. Turgut, F. (1984). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Metotları. Üçüncü Baskı. Ankara: Saydam matbaacılık
58. Vural, B. (2004). Öğrenci Merkezli Eğitim ve Çoklu Zeka. İstanbul: Hayat Yayıncılık
59. Vural, M. (2003). İlköğretim Okulu Programı: Sekiz Yılın Tamamı ve Bütün Dersler. Erzurum: Yakutiye Yayıncılık.
60. Yıldız, V. (1998). İşbirlikli Öğrenme ve Geleneksel Öğretimin Okul Öncesi Çocuklarının Temel Matematik Başarıları Üzerindeki Etkileri ve Mevcut Uygulamalarla İlgili Öğretmen Görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İzmir: Türkiye.