Özel Gereksinimli Öğrencilerle Çalışan Öğretmenlerin Uzaktan Eğitim Sürecine ve Eğitim Bilişim Ağına (EBA) Yönelik Deneyim ve Görüşleri

Abstract

Mevcut araştırmada özel gereksinimli öğrenciler ile çalışan öğretmenlerin salgın sürecinde yürütülen uzaktan eğitim ve EBA‟ya yönelik deneyim ve görüşlerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Araştırmaya özel gereksinimli öğrencilerle çalışan dokuz erkek, 11 kadın olmak üzere toplam 20 öğretmen katılmıştır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim desenine göre kurgulanmış olup araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile veriler toplanmıştır. Görüşmeler 14 ile 23 dakika arasında sürmüştür. Yapılan görüşmelerden elde edilen veriler betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda; uzaktan eğitim sunmanın mümkün olmadığı, EBA‟nın özel eğitim içeriğinin zenginleştirilmesi gerektiği, daha çok öğrenciye ulaşma ve verilen ödevlerin anlaşılamaması, öğretimin bireyselleştirilememesi, bağlantı ve sistem sorunlarının yaşandığı ve öğretmenlerin EBA TV yayınlarını yeterli bulmadıkları tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenler teknoloji ile daha fazla iç içe olma deneyimi elde ettiklerini ve uzaktan eğitime ilişkin daha fazla araştırma yapma deneyimi kazandıklarını ifade ettikleri belirlenmiştir. Öğretmenlerin meslektaşlarına daha fazla içerik üretmelerini, Millî Eğitim Bakanlığına içeriğin zenginleştirilmesini ve ailelere ise öğretmenler ile iletişimi sürdürmelerini önerdikleri saptanmıştır. Bulgular uzaktan eğitim ve EBA‟ya yönelik çalışmalar bağlamında tartışılmış ve paydaşlara önerilerde bulunulmuştur.

Keywords

• Özel gereksinimli öğrenci
• Uzaktan eğitim
• Eğitim bilişim ağı
• Ağ

The Experiences and Views of Teachers Working with Students with Special Education Need Towards the Distant Education Process and Educational Informatics Network (EBA)

Abstract

In this study, it has been aimed to determine the experiences and views of teachers working with students with special education need (SEN) towards the distant education conducted during the pandemic process and EBA (in Turkish, Eğitim Bilişim Ağı - EBA). A total of 20 teachers consisting of nine males and eleven females working with students with SEN have participated in the study. The study has been conducted with phenomenology pattern being from the qualitative research methods and the data have been collected with semi-structured interview technique in the study. The interviews have taken a period between 14 and 23 minutes. The data attained from the conducted interviews have been analyzed with descriptive analysis technique. As a result of the study; it has been determined that giving distant education is not possible, the special education content of EBA should be enriched, problems have been seen such as not being able to reach more students and understand the homework, lack of the individualization of teaching and the failures in connection and system and teachers do not find EBA TV broadcasts sufficient. It has also been detected that teachers have had the opportunity of being more in touch with technology and they gave gained more research experience regarding the distant education. Additionally; teachers have been found to suggest that teachers should produce more content for their colleagues, the content should be enriched by the Ministry of National Education (MoNE) and families should sustain their contact with teachers. The findings have been discussed within the context of the studies regarding distant education and EBA and suggestions have been made for the partners.

Keywords

• Student with special need
• Distance education
• Educational informatics
• Network

References

1. Akçamete, G. (2010). Özel gereksinimi olan çocuklar. G. Akçamete (Ed.), Genel eğitim okullarında özel gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim (ss. 31-76). Ankara: Kök Yayıncılık.
2. Aktay, S. ve Keskin, T. (2016). Eğitim bilişim ağı (EBA) incelemesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırma Dergisi, 2(3) 27-44.
3. Alayyar, G. M., Aljeeran, R. K., & Almodaires, A. A. (2018). Information and communication technology and educational policies in primary and secondary education in the Middle East and North African (MENA) region. Handbook of Information Technology in Primary and Secondary Education, 1-21.
4. Alkan, C. (1996, Kasım). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi. Türkiye 1. Uluslararası Uzaktan Eğitim Sempozyumu. Ankara.
5. Andersen, A., & Rowland, C. (2007, October). Improving the outcomes of students with cognitive and learning disabilities: phase I development for a web accessibility tool. In Proceedings of the 9th international ACM SIGACCESS conference on Computers and accessibility (pp. 221-222).
6. Anderson, S. E., & Putman, R. S. (2020). Special education teachers’ experience, confidence, beliefs, and knowledge about integrating technology. Journal of Special Education Technology, 35(1), 37-50.
7. Ateş, M., Çerçi A., & Derman S. (2015). Eğitim bilişim ağında yer alan Türkçe dersi videoları üzerine bir inceleme. Sakarya University Journal of Education, 5(3), 105-117.
8. Bergeron, R., & Floyd, R. G. (2006). Broad cognitive abilities of children with mental retardation: An analysis of group and individual profiles. American Journal on Mental Retardation, 111, 417–432

9. Bohman, P. R., & Anderson, S. (2005, May). A conceptual framework for accessibility tools to benefit users with cognitive disabilities. In Proceedings of the 2005 International Cross-Disciplinary Workshop on Web Accessibility (W4A) (pp. 85-89).
10. Bozkuş, K. & Karacabey, M. F. (2019). FATİH projesi ile eğitimde bilişim teknolojilerinin kullanımı: Ne kadar yol alındı? Yaşadıkça Eğitim, 33(1), 17-32.
11. Büyükkaragöz, S., & Çivi, C. (1994), Genel öğretim metotları, Konya: Atlas Kitabevi.
12. Coşkunserçe, O., & İşçitürk, G. B. (2019). Eğitim bilişim ağı (EBA) platformu hakkında öğrencilerin farkındalığının arttırılmasına yönelik bir durum çalışması. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research Education, 7(1), 260-276. doi:10.14689/issn.2148-2624.1.7c1s.12m
13. CDLP. (2004). Adult learning activities: What is distance learning? 16 Temmuz 2004 tarihinde http://www.cdlponline.org/index.cfm?fuseaction=whatis adresinden erişildi. Cresswell, J. (2014). Research design. Thousand Oaks: Sage publications.
14. Keeler, C. G., & Horney M. (2007) Online Course Designs: Are Special Needs Being Met?. The American Journal of Distance Education, 21:2, 61-75, DOI: 10.1080/08923640701298985
15. Çalışkan, G., & Şahin İzmirli, Ö. (2020). Yenilik karar sürecinde öğretmenlerin kullandıkları iletişim kanalları, Eğitim ve Bilim, Erken Görünüm, 1-28.
16. Eğitim Bilişim Ağı (2016). EBA hakkında. http://www.eba.gov.tr/hakkimizda adresinden 10.11.2016 tarihinde alınmıştır.
17. Eripek, S. (2005). Özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları.
18. Friedman, M. G., & Bryen, D. N. (2007). Web accessibility design recommendations for people with cognitive disabilities. Technology and Disability, 19(4), 205-212.
19. Heward, W. L., Alber-Morgan, S. R., & Konrad, M. (2017). The Purpose and Promise of Special Education. Heward, W. L., Alber-Morgan, S. R., & Konrad, M. (Ed.) Exceptional children: An introduction to special education Eleventh Edition (1-36) içinde. Boston: Pearson.
20. Hatch, J. A., (2002). Doing Qualitative Research in Education Settings. New York: State University of New York Press
21. Kana F. & Aydın V. (2017). Ortaokul öğretmenleri ve öğrencilerinin eğitim bilişim ağı hakkında görüşleri, Journal of Social And Humanities Sciences Research (JSHSR), 1494-1504.
22. Karasu, T. (2018). İmam hatip meslek ve DİKAP dersi öğretmenlerinin eğitim bilişim ağı (eba) ile ilgili görüşleri. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 925-943.
23. Kapıdere M. & Çetinkaya H.N. (2017). Eğitim bilişim ağı (EBA) mobil uygulamasının değerlendirilmesi, International Journal of Active Leraning, 2(2), 1-14.
24. Kaya, Z. (1996). Uzaktan Eğitimde Ders Kitapları "Açık öğretim Lisesi Örneği". Ankara: Pegem Yayıncılık.
25. Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Pegem Yayıncılık.
26. Kurtdede Fidan, N., Erbasan, Ö., & Kolsuz, S. (2016). Sınıf öğretmenlerinin eğitim bilişim ağı'ndan (eba) yararlanmaya ilişkin görüşleri. Journal Of International Social Research, 9(45).
27. Kuyubaşıoğlu, M., & Kılıç, F. (2019). Ortaokul öğretmenlerinin görüşlerine göre eğitimde bilişim ağı (eba) kullanım düzeylerinin incelenmesi. İleri Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 32-52.
28. Mertens, D. M. (2010). Research and evaluation in education and psychology: Integrating diversity with quantitative, qualitative, and mixed methods. California: Sage Publications
29. Millî Eğitim Bakanlığı (2016), Eğitimde Fatih Projesi, http://fatihprojesi.meb.gov.tr/tr/icerikincele.php?İd=4 adresinden 12 Nisan 2016 tarihinde erişilmiştir.
30. National Professional Development Center on Autism Spectrum Disorder (NPDC), 2020. Evidence-based practices from 2014 NPDC Review. Erişim adresi: https://autismpdc.fpg.unc.edu/evidence-based-practices
31. Işık, A. H., Karacı, A., Özkaraca, O., & Biroğul, S. (2010). Web tabanlı eş zamanlı (senkron) uzaktan eğitim sistemlerinin karşılaştırmalı analizi. Akademik Bilişim, 10-12.
32. Osmaniye Rehberlik ve Araştırma Merkezi. (2018). Zihinsel yetersizlik ve zihinsel yetersizliğe sahip olan bireylerin eğitimleri. El Kitabı.
33. Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. Yayımlandığı Resmi Gazete tarih ve sayısı: 07.07.2018, 30471.
34. Sakowski, P. A. M., ve Tóvolli, M. H. (2016). Complex approaches for education in Brazil. 11.12.2018 tarihinde http://repositorio.ipea.gov.br/bitstream/11058/6362/1/DiscussionPaper_210.pdf adresinden indirilmiştir.
35. Saklan H., & Ünal C. (2018). Teknoloji dostu fen bilimleri öğretmenlerinin eğitim bilişim ağı (eba) hakkındaki görüşleri, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 1, 493-526.
36. Şahin, M., & Erman, E. (2019). Tarih dersi öğretmenlerinin eğitim bilişim ağı’na (eba) ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 49, 256-275.
37. Timur, B., Yılmaz, Ş., & İşseven, A. (2017) Ortaokul öğrencilerinin eğitim bilişim ağı (eba) sistemini kullanmalarına yönelik görüşleri. Asya Öğretim Dergisi, 5(1), 44-54.
38. Toker Gökçe, A. (2008). Küreselleşme sürecinde uzaktan eğitim. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi 11, 1-12.
39. Trucano, M. (2017). 20 innovative edtech projects from around the world. 10.12.2018 tarihinde http://blogs.worldbank.org/edutech/20-innovative-edtech-projects-around-world adresinden alınmıştır.
40. Türker, A., & Güven, C. (2016). Lise öğretmenlerinin Eğitim bilişim ağı (EBA) projesinden yararlanma düzeyleri ve proje ile ilgili görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 244-254.
41. Tüysüz, C. & Çümen, V. (2016). Eba ders web sitesine ilişkin ortaokul öğrencilerinin görüşleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(3).
42. USDLA (2004). United States Distance Learning Association: Definition of distance learning.16 Temmuz 2004 tarihinde http://www.usdla.orgadresinden erişildi.
43. Wehmeyer, M. L., Smith, S. J., Palmer, S. B., & Davies, D. K. (2004). Technology use by students with intellectual disabilities: An overview. Journal of Special Education Technology, 19(4), 7-21.
44. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. Baskı) Ankara: Seçkin Yayıncılık.