The Behavioral Patterns and Social Skills of Young Children with/without Disabilities at Home and at School

Abstract

Children with/without disabilities who are in early childhood display specific behavior or social skills depending on their age development. Most children display problem behavior and poor social skills. It is very important to examine the behavior patterns of children for planning early prevention interventions. This study aims to evaluate the problem behavior and social skills level of young children with/without disabilities based on the thoughts of first caregivers, teachers and staff. This research is phenomenological research which is one of the qualitative research method designs. 27 first caregivers, 12 teachers and seven staff participated in the study. This study was conducted at a state kindergarten where inclusive education was implemented. The data were collected using semi-structured individual and focus group interviews. The data were analysed using the descriptive analysis technique. The findings obtained in this study showed that children displayed similar problem behaviors in home and school settings. To the participants, children had many problem behaviors and inadequate social skills in early childhood. These problem behaviors were regarding externalizing, internalizing and antisocial behaviors. As a conclusion, permanent prevention studies are suggested considering the problems which were experienced with the children with/without disabilities in this study.

Keywords

• Early childhood
• problem behavior
• social skills
• Early childhood, problem behavior, social skills

References

1. Akcinar, B. ve Baydar, N., (2018). Erken cocuklukta anne davranislarinin dissallastirma davranis problemleri ile iliskisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(66), 454-470. https://doi.org/10.17755/esosder.325593
2. Algozzine, B., Daunic, A. P. ve Smith, S. W. (2010). Preventing problem behaviors: Schoolwide programs and classroom practices (2. baskı). California, CA: Corwin Publication.
3. Alisinanoglu F. ve Ozbey, S. (2009). Anaokulu ve Anasınıfı Davranıs Olceginin Gecerlilik ve Guvenirlik Calısması. Mesleki Egitim Fakultesi Dergisi, 4(1), 173-198. file:///C:/Users/macid/Downloads/Mesleki%20E%C4%9Fitim%20Dergisi.pdf
4. Alisinanoglu, F., Ozbey, S. ve Kesicioglu, O.S. (2012). Impact of social skill and problem behavior training program on children attending preschool: A survey. Academic Researh International, 2 (2), s. 321-330. https://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.1069.9719&rep=rep1&type=pdf
5. Dereli-İman, E. (2013). Cocuklar icin sosyal problem cozme olcegi’nin 6 yas grubu icin Turkiye uyarlaması ve okul oncesi davranıs problemleri ile sosyal problem cozme becerileri arasındaki iliskiler. Kuram ve Uygulamada Egitim Bilimleri, 13 (1), 479-498. https://toad.halileksi.net/sites/default/files/pdf/cocuklar-icin-sosyal-problem-cozme- olcegi-toad.pdf
6. Faul, A., Stepensky, K. ve Simonsen, B. (2012). The effects of prompting appropriate behavior on the off-task behavior of two middle school children. Journal of Positive Behavior Interventions, 14 (1), 47-55. https://doi.org/10.1177/1098300711410702
7. Golly, A. M., Stiller, B. ve Walker, H. M. (1998). First Step to Success: Replication and social validation of an early intervention program. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 6, 243-250. https://doi.org/10.1177/106342669800600406
8. Gundogdu, Z., Seytepe, O., Pelit, B. M., Dogru, H., Guner, B., Arıkız, E., Akcomak, Z., Kale, E. B., Moran, İ., Aydogdu, G. ve Kaya, E., (2016). Okul oncesi cocuklarda medya kullanımı. Kocaeli Universitesi Saglık Bilimleri Dergisi, 2 (2), 6-10. https://doi.org/10.30934/kusbed.358563

9. Johnson, L.D. ve Monn, E. (2015). Bridging behavioral assessment and behavioral intervention: Finding your inner behavior analyst. Young Exceptional Children, 18 (3), 19- 35. https://doi.org/10.30934/kusbed.358563
10. Isık, E. (2021). Erken cocuklukta gorulen davranıs problemlerinin cesitli degiskenler acısından incelenmesi. Uludag Universitesi Fen-Edebiyat Fakultesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(40), 183-226. doi: 10.21550/sosbilder.854768
11. Kelleci, M. (2008). İnternet, cep telefonu, bilgisayar oyunlarının cocuk ve genclerin ruh saglıgına etkileri. TAF Preventive Medicine Bulletin, 7(3), 253-256. http://www.scopemed.org/? jft=1&ft=khb_007_03-253
12. Melekoglu, M., (2017). Erken Cocukluk Doneminde Okul Caplı Olumlu Davranıs Destegi Egitim Modeli etkililiginin degerlendirilmesi (Yayınlanmamıs Doktora Tezi). Anadolu Universitesi, Egitim Bilimleri Enstitusu, Eskisehir.
13. Miles, M. B. ve Huberman, M. A. (1994). An Expanded Sourcebook Qualitative Data Analysis (2nd Edition). California, CA: Sage Publication.
14. Milli Egitim Bakanlıgı. (2012). Ozel Egitim Hizmetleri Yonetmeligi. T.C. Milli Egitim Bakanlıgı Ozel Egitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Mudurlugu. http://mevzuat.meb.gov.tr/html/26184_0.html
15. Milli Egitim Bakanlıgı, Temel Egitim Genel Mudurlugu. (2013). Okul oncesi egitim programı. http://tegm.meb.gov.tr/dosya/okuloncesi/ooproram.pdf
16. Milli Egitim Bakanlıgı ve United Nations Children Fund. (2013). Ortaogretimde sınıf tekrarı, okul terk sebepleri ve orgun egitim dısında kalan cocuklar politika onerileri raporu. Ankara: Aydogdu Ofset Matbaacılık http://www.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2014_07/07035316_politikaraporu_baski_final.pdf ISBN: 978-975-11-3809-5
17. Ozdemir, S. (2015). Duygu davranıs¸ bozuklugu olan ogrenciler. İ. H. Diken (Ed), Ozel egitime gereksinimi olan ogrenciler ve ozel egitim icinde (s.369-407) (11. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
18. Ozyurek, M. (2013). Problem Davranısları Degistirme (7. basıkı). Ankara: Kok yayıncılık.
19. Park, H.L. ve Lynch, S.A. (2014). Evidence-based practices for addressing classroom behavior problems. Division for Early Childhood, 17 (3), 33-47. doi: 10.1177/1096250613496957
20. Ersoy, F., (2019).Fenomenoloji. Saban, A. ve Ersoy, A. (Ed.) Egitimde Nitel Arastırma Desenleri icinde (s. 81-134). Ankara: Anı Yayıncılık
21. Sadık, F. (2008). Sınıf Yonetiminde Temek Kavramlar ve Yaklasımlar. Y. Aktas Arnas ve F. Sadık (Ed.). Okul Oncesi Egitimde Sınıf Yonetimi icinde (14-57). Ankara: Kok Yayıncılık.
22. Sugai, G. ve Horner, R.H. (1999). Discipline and behavioral support: Preferred processes and practices. Effective School Practices, 17 (4), 10-22.
23. Tomris, G., (2012). Problem davranısları onlemede basarıya ilk adım erken egitim programı anaokulu versiyonuna yonelik ogretmen, ebeveyn ve rehberlerin gorusleri (Yayınlanmamıs doktora tezi). Anadolu Universitesi, Egitim Bilimleri Enstitusu, Eskisehir.
24. United Nations Children Fund (UNICEF) (2001). The state of the world’s children 2001: Early childhood report. http://www.unicef.org/sowc01/pdf/fullsowc.pdf
25. Vuran, S. (2010). Davranıs problemleri ile bas etme. Diken, H. İ. (Ed.) İlkogretimde kaynastırma icinde (s.259-289). Ankara: Pegem Akademi.
26. Yagan Guder, S., Alabay, E. ve Guner, E., (2018). Okul oncesi ogretmenlerinin sınıflarında karsılastıkları davranıs problemleri ve kullandıkları stratejiler. İlkogretim Online, 2018, 17(1), 414-430. doi 10.17051/ilkonline.2018.413792
27. Yıldırım, A. ve Simsek, H., (2013). Sosyal bilimlerde nitel arastırma yontemleri (9. baskı). Ankara: Seckin Yayıncılık.
28. Young, E. L., Caldarella, P., Richardson, M. J. ve Young, K. R. (2012). Positive behavior support in secondary schools. New York, NY: The Guilford Press.
29. Yurtal, F. ve Yasar, M. (2008). Sınıf yonetimini etkileyen faktorler. Y. Aktas Arnas ve F. Sadık (Ed.). Okul Oncesi Egitimde Sınıf Yonetimi icinde (s.14-57). Ankara: Kok Yayıncılık.