Effects of Sainfoin Hay Harvested in Different Periods on Fattening Performance in Lambs

Abstract

In this study, fattening performances, feed consumption and feed efficiency characteristics of Kangal Akka-raman male lambs were investigated in order to compare the classical fattening with concentrated feed and the fatten-ing with sainfoin roughage. In the study, a total of 48 Akkaraman male lambs were used and the fattening lasted 56 days. Experimental groups were made with sainfoin harvested at the control, 10% flowering (10Ç), 50% flowering (50Ç) and seedpod (MB) periods; Live weights at the beginning and end of fattening were determined. There was no statistically significant difference between the groups in terms of body weights at the end and the beginning of fattening (P>0.05). The highest daily body weight gains in groups (Control, 10Ç, 50Ç and MB) were found in group 10Ç. Howev-er, there was a statistically significant difference between the groups in terms of daily live weight gain (P<0.05). When the concentrate: roughage ratio is 80:20 in the control group, the body weight gain is less than that of the concentrate: roughage ratio of 30/70 in the 10Ç group. As a result; It is thought that higher and more natural feeding can be made than the live weight gain provided by conventional fattening by feeding with roughage weight.

Keywords

• Concentrate feed
• fattening
• live weight
• roughage

Farklı Dönemlerde Biçilen Korunga Kuru Otunun Kuzularda Besi Performansı Üzerine Etkileri

Abstract

Bu araştırmada konsantre yem ağırlıklı klasik besi ile korunga kuru otu ağırlıklı besi karşılaştırılması amacıyla Kan-gal Akkaraman ırkı erkek kuzu besi performansları, yem tüketim ve yemden yararlanma özellikleri incelendi. Araştırma-da toplam 48 baş Akkaraman erkek kuzu kullanılmış ve besi 56 gün sürdürüldü. Deneme grupları Kontrol, % 10 çiçek-lenme (10Ç), %50 çiçeklenme (50Ç) ve tohum bağlama (MB) döneminde biçilen korunga ile yapılmış olup; besi başı ve besi sonu canlı ağırlıkları belirlendi. Besi sonu ve başı canlı ağırlıkları bakımından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark oluşmadı (P>0.05). Günlük canlı ağırlık artışları gruplar (Kontrol, 10Ç, 50Ç ve MB) en yüksek grup 10Ç bulundu. Ancak, günlük canlı ağırlık artışı bakımından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark oluştu (P<0.05). Kontrol grubunda konsantre: kaba yem oranı 80:20 olduğunda canlı ağırlık artışı 10Ç grubunda konsantre: kaba yem oranı 30/70 olduğundan daha azdı. Sonuç olarak; kaba yem ağırlıklı besleme yapılarak klasik besi ile sağlanan canlı ağırlık artışından daha yüksek ve doğal besleme yapılabileceği düşünülmektedir.

Keywords

• Besi
• canlı ağırlık
• kaba yem
• konsantre yem

References

1. Açıkgöz E. Yem Bitkileri. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fak. Yay, Bursa. 2001; s. 584.
2. Akçapınar H, Ünal N, Atasoy F, Özbeyaz C, Aytaç M. Karayaka ve Bafra (Sakız × Karayaka G1) koyun-larının Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü şartlarına uyum kabiliyeti. Lalahan Hay Araşt Enst Derg 2002; 42(1): 11-24.
3. AOAC. Association of Official Analytical Chemists International Official Methods of Analysis. Sixteenth Edition, AOAC, Arlington, 1997.
4. Borreani G, Peiretti PG, Tabacco E. Evolution of yield and quality of sainfoin (Onobrychis viciifolia Scop.) in the spring growth cycle. Agronomie 2003; 23: 193-201.
5. Bueno MS, Ferrari Junior E, Possenti RA, Bianchini D, Leinz FF, Rodrigues CFdeC. Performance of sheep fed sunflower silage or corn silage with in-creasing proportion of commercial concentrate. Rev Bras de Zootec 2004; 33: 1942-8.
6. Chung YH, Mc Geough EJ, Acharya S, McAllister TA, McGinn S, Harstad OM, Beauchemin KA. En-teric methane emission, diet digestibility, and nitro-gen excretion from beef heifers fed sainfoin or alfal-fa. Anim Sci J 2013; 91: 4861-74.
7. Li Y, Iwaasa AD, Wang Y, Jin L, Han G, Zhao M. Condensed tannins concentration of selected prai-rie legume forages as affected by phenological stages during two consecutive growth seasons in western Canada. Can J Plant Sci 2014; 94: 817-26.
8. Marten GC, Ehle FR, Ristau EA. Performance and photosensitization of cattle related to forage quality of four legumes. Crop Sci 1987; 27: 138-45.

9. Moreno GMB, Silva Sobrinho AG, Leão AG, Loureiro CMB, Perez HL, Rossi RC. Performance, digestibil-ity and nitrogen balance of lambs fed corn silage or sugar cane based diets with two levels of concen-trate. Rev Bras de Zootec 2010; 39: 853-60.
10. Nascimento CDO, Santos S, Pina DDS, Tosto M, Pinto L, Eiras D, De Assis D, Perazzo A, De Araújo M, Azevêdo J, Mourão GB, De Carvalhoa GGP. Effect of roughage-to-concentrate ratios combined with different preserved tropical forages on the pro-ductive performance of feedlot lambs. Small Rumin Res 2019; 182: 15-21.
11. NRC. National Research Council. Nutrients Require-ments of Dairy Cattle. The National Academic Press. Washington DC. USA, 2001.
12. Özbilgin A. Farklı gelişme dönemlerinde biçilen ko-runganın tanen içeriği, verim özellikleri ve süt ineklerinde yonca ile karşılaştırmalı olarak kullanıl-ması. Doktora tezi, Selçuk Üniv Sağ Bil Ens, Kon-ya, 2019; s: 92-93.
13. Temel O. Artvin şavşat yöresinde korunga (Onobrychis sativa Scop.) yem verimi ve kalitesinin yükseltiye göre değişimi. Yüksek lisans tezi, Artvin Çoruh Üniv Fen Bil Ens, Artvin, 2010; s:27.
14. Tufan M ve Akmaz A. Güney Karaman (Karakoyun), Kangal-Akkaraman ve Akkaraman kuzularının farklı kesim aralıklarında kesim ve karkas özellikleri. Turkish J Vet Anim Sci. 2001; 25: 495-504.
15. TUİK. Bitkisel ve Hayvansal Üretim İstatistikleri. http://www.tuik.gov.tr; Erişim Tarihi: 27.08.2021.
16. Van Soest PV, Robertson J, Lewis B. Methods for dietary fiber, neutral detergent fiber, and nonstarch polysaccharides in relation to animal nutrition. J Dairy Sci 1991; 74: 3583-97.