Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi
Abstract
Amaç: Bu çalışma, özel gereksinimli çocuklar için verilen ergoterapi ev programlarının ebeveynler
tarafından uygulanma sürecini etkileyen faktörleri incelemek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem:
Ergoterapi müdahalesi kapsamında ev programı almakta olan özel gereksinimli 15 çocuğun
ev programını uygulamayı üstlenen ebeveyni ile yarı yapılandırılmış görüşme yapıldı. Çalışmaya
katılan özel gereksinimli çocuklar; serebral palsi, otizim spektrum bozukluğu ve öğrenme güçlüğü
tanılarından birini almış çocuklardır. Çocukların yaş aralığı 5 ile 15 arasında rastgele dağılım
gösterdi. Görüşmede verileri içerik (nitel) analizi ile çözümlendi ve temel sonuçlar kategorize
edildi. Ebeveynlerin ev programı uygulamalarını etkilediğini belirten faktörler olumlu ya da olumsuz
yönleriyle ortaya konuldu. Sonuç: Çalışmamıza katılan ebeveynlerin %73,3 ü anne, %20 si
baba, %6,7 si ise büyükanne idi. Ev programlarının tek bir yöntemle ebeveyne öğretilmesi, maddi
yetersizlikler, ebeveynlerin ev programı hakkında stres yaşaması, programı uygularken çocukların
ebeveynlere zorluk çıkarmaları, çocukların uygulama sırasında sıkılmaları, ebeveynlerin çok
fazla fiziksel çaba harcıyor olmaları, ebeveynlerin iş ve üretici aktiviteleri, çocukların katılmakta
olduğu diğer programlar, çocuğun gün içindeki ruh hali ve karakteristik özellikleri ev programı
uygulamalarına olumsuz yansıyan faktörler olarak bulundu. Tartışma: Ergoterapist, ebeveynlere
ev programı verirken bu faktörleri göz önünde bulundurmalı ve uygulamayı etkin kılacak
öneriler ve modifikasyonlar yapmalı. Aile eğitimi kapsamında ev programlarının uygulanmasını
denetlemelidir.
Keywords
References
- 1- Case-Smith, J., & Nastro, M. A. (1993). The effect of occupational therapy intervention on mothers of children with cerebral palsy. Am J of Occup Ther,47(9), 811-817.
- 2- Case-Smith, J., & O’Brien, J. C. (2013). Occupational therapy for children: Elsevier Health Sciences.
- 3-Dunn, W., Campbell, P., Oetter, P., Hall, S., Berger, E., & Strickland, R. (1989). Guidelines for occupational therapy services in early intervention and preschoolservices. Rockville, MD: American Occupational Therapy Association.
- 4- Hinojosa, J. (1990). How mothers of preschool children with cerebral palsy perceive occupational and physical therapists and their influence on family life.OTJR: Occupation, Participation and Health, 10(3), 144-162.
- 5- Hinojosa, J., & Anderson, J. (1991). Mothers’ perceptions of home treatment programs for their preschool children with cerebral palsy. Am J of Occup Ther,45(3), 273-279.
- 6- Katz-Leurer, M., Rotem, H., Keren, O., & Meyer, S. (2009). The effects of ahome-based’task-oriented exercise programme on motor and balance performancein children with spastic cerebral palsy and severe traumatic brain injury. Clin Rehabil, 23(8), 714-724.
- 7- Kleim, J. A., & Jones, T. A. (2008). Principles of experiencedependent neural plasticity: implications for rehabilitation after brain damage. Journal of Speech,Language, and Hearing Research, 51(1), S225-S239.
- 8- Liao, S.-T., Hwang, Y.-S., Chen, Y.-J., Lee, P., Chen, S.- J., & Lin, L.-Y. (2014). Home-based DIR/Floortime™ Intervention Program for Preschool Children withAutism Spectrum Disorders: Preliminary Findings. Phys Occup Ther Pediatr, 34(4), 356-367
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Health Care Administration
Journal Section
Research Article
Publication Date
December 27, 2017
Submission Date
July 11, 2018
Acceptance Date
July 11, 2018
Published in Issue
Year 2017 Volume: 5 Number: 3
APA
Akel, B. S., & Kaya, Z. (2017). Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi. Ergoterapi Ve Rehabilitasyon Dergisi, 5(3), 179-188. https://doi.org/10.30720/ered.442497
AMA
1.Akel BS, Kaya Z. Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2017;5(3):179-188. doi:10.30720/ered.442497
Chicago
Akel, Burcu Semin, and Zeynep Kaya. 2017. “Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi”. Ergoterapi Ve Rehabilitasyon Dergisi 5 (3): 179-88. https://doi.org/10.30720/ered.442497.
EndNote
Akel BS, Kaya Z (December 1, 2017) Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi 5 3 179–188.
IEEE
[1]B. S. Akel and Z. Kaya, “Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi”, Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, vol. 5, no. 3, pp. 179–188, Dec. 2017, doi: 10.30720/ered.442497.
ISNAD
Akel, Burcu Semin - Kaya, Zeynep. “Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi”. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi 5/3 (December 1, 2017): 179-188. https://doi.org/10.30720/ered.442497.
JAMA
1.Akel BS, Kaya Z. Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2017;5:179–188.
MLA
Akel, Burcu Semin, and Zeynep Kaya. “Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi”. Ergoterapi Ve Rehabilitasyon Dergisi, vol. 5, no. 3, Dec. 2017, pp. 179-88, doi:10.30720/ered.442497.
Vancouver
1.Burcu Semin Akel, Zeynep Kaya. Özel Gereksinimli Çocuklarda Ev Programlarının Uygulanmasını Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2017 Dec. 1;5(3):179-88. doi:10.30720/ered.442497
Cited By
Development and psychometric properties of the Home Programme Quality Evaluation tool for therapists, clients and caregivers: a validity and reliability study
International Journal of Therapy and Rehabilitation
https://doi.org/10.12968/ijtr.2024.0109