Research Article

İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi

Volume: 7 Number: 1 October 16, 2018

İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışma kronik inmesi olan bireylere uygulanan kişi merkezli serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalesinin, bireylerin toplumsal katılımları ve yaşam kaliteleri üzerine etkisini araştırmak üzere planlandı.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, en az 1 yıl önce inme geçirmiş 16 birey dahil edildi. Bireylerin tercih ettikleri serbest yaşam aktivitelerinin belirlenmesi için Kanada Aktivite Performans Ölçeği (KAPÖ) kullanıldı. Ayrıca aktivite tercihlerine destek olan ve engel olan etmenlerin belirlenmesi için yüz yüze görüşme yöntemi kullanıldı. Tercih edilen aktiviteler belirlendikten sonra bireylerin kısıtlılık kaynaklarının tespit edilmesi için Dinamik Performans Analizi (DPA) kullanıldı. Problemli alanların belirlenmesi ile her birey için kişiye özel ergoterapi müdahalesi planlandı ve 8 hafta boyunca haftada 2 seans uygulandı.

Sonuçlar: Müdahale sonrasında bireylerin KAPÖ, ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05) ve algılanan destek ve bariyerlerin olumlu yönde değiştiği bulundu.

Tartışma: Serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalesi aracılığı ile inmeli bireylerin aktivite performanslarında iyileşmeye neden olmuştur.  Aktivite performansına etki eden faktörlerin belirlenmesi ile inmeli bireyler için planlanan kişi merkezli ve bütüncül serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalelerinin, inmeli bireylerin aktivite performansını artıracağı düşünülmektedir.

Keywords

References

  1. Aho, K., Harmsen, P., Hatano, S., Marquardsen, J., Smirnov, V. E., & Strasser, T. (1980). Cerebrovascular disease in the community: results of a WHO collaborative study. Bulletin of the World Health Organization, 58(1), 113.
  2. Baxter, P., & Jack, S. (2008). Qualitative case study methodology: Study design and implementation for novice researchers. The Qualitative Report, 13(4), 544-559.
  3. Bernspång, B., Viitanen, M., & Eriksson, S. (1989). Impairments of perceptual and motor functions: Their influence on self-care ability 4 to 6 years after a stroke. The Occupational Therapy Journal of Research, 9(1), 27-37.
  4. Bhogal, S. K., Teasell, R. W., Foley, N. C., & Speechley, M. R. (2003). Community reintegration after stroke. Topics in Stroke Rehabilitation, 10(2), 107-129.
  5. Bonita, R. (1992). Epidemiology of stroke. The Lancet, 339(8789), 342-344.
  6. Chau, J. P., Thompson, D. R., Twinn, S., Chang, A. M., & Woo, J. (2009). Determinants of participation restriction among community dwelling stroke survivors: a path analysis. BMC neurology, 9(1), 49.
  7. Christiansen, C. H., Backman, C., Little, B. R., & Nguyen, A. (1999). Occupations and well-being: A study of personal projects. American Journal of Occupational Therapy, 53(1), 91-100.
  8. Craik, J., Davis, J., & Polatajko, H. (2007). Enabling occupation II: Advancing an occupational therapy vision for health, well-being & justice through occupation. Ottawa, ON: CAOT Publications ACE.«Enabling Occupation II présente une vue en coupe tranversale du MCRO-P pour définir et délimiter le domaine de préoccupation des ergothérapeutes, c’est-àdire l’occupation humaine.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Health Care Administration

Journal Section

Research Article

Publication Date

October 16, 2018

Submission Date

October 2, 2018

Acceptance Date

October 30, 2018

Published in Issue

Year 2019 Volume: 7 Number: 1

APA
Aran, O. T., & Kayıhan, H. (2018). İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi Ve Rehabilitasyon Dergisi, 7(1), 1-10. https://doi.org/10.30720/ered.466696
AMA
1.Aran OT, Kayıhan H. İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2018;7(1):1-10. doi:10.30720/ered.466696
Chicago
Aran, Orkun Tahir, and Hülya Kayıhan. 2018. “İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi”. Ergoterapi Ve Rehabilitasyon Dergisi 7 (1): 1-10. https://doi.org/10.30720/ered.466696.
EndNote
Aran OT, Kayıhan H (October 1, 2018) İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi 7 1 1–10.
IEEE
[1]O. T. Aran and H. Kayıhan, “İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi”, Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, vol. 7, no. 1, pp. 1–10, Oct. 2018, doi: 10.30720/ered.466696.
ISNAD
Aran, Orkun Tahir - Kayıhan, Hülya. “İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi”. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi 7/1 (October 1, 2018): 1-10. https://doi.org/10.30720/ered.466696.
JAMA
1.Aran OT, Kayıhan H. İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2018;7:1–10.
MLA
Aran, Orkun Tahir, and Hülya Kayıhan. “İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi”. Ergoterapi Ve Rehabilitasyon Dergisi, vol. 7, no. 1, Oct. 2018, pp. 1-10, doi:10.30720/ered.466696.
Vancouver
1.Orkun Tahir Aran, Hülya Kayıhan. İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2018 Oct. 1;7(1):1-10. doi:10.30720/ered.466696

Cited By

Journal of Occupational Therapy and Rehabilitation by Hacettepe University, Faculty of Health Sciences is licensed under Attribution-NonCommercial 4.0 Internationalcc.svg?ref=chooser-v1by.svg?ref=chooser-v1nc.svg?ref=chooser-v1