Romantic Relationship Experiences of Women Who Identify as Overweight

Abstract

This study aims to reveal the romantic relationship experiences of women who define themselves as overweight. For this purpose, by using the qualitative research method, in-depth interviews were conducted with 10 women between the ages of 18-65 living in different regions of Turkey and from different occupational groups, and how women define themselves, their expectations from the other party, their relationship experiences and their practices regarding consumption culture in relationships were revealed. In Turkey where the institution of marriage and the family are important, romantic relationship experiences are shaped for marriage and in anticipation of marriage. While the parties expecting marriage adapt to each other's expectations, they may also feel the pressure of the social environment on them. Beauty perception and body control may be among these expectations. In this study, which was conducted from a social constructionist perspective content analysis was used to analyze the data. In this way that women found themselves being constantly monitored by both the partner and the environment in the relationship. These controls may be rooted in negative experiences of early adolescence. Close social environment and relatives may play an active role in the construction of meanings about their bodies. Negative experiences may also affect the meanings constructed by the individual about romantic relationships later on.

Keywords

• Relationship Experiences
• Overweight Women
• Romantic Relationships
• Married
• Single.

Kendini Kilolu Olarak Tanımlayan Kadınların Romantik İlişki Deneyimleri

Abstract

Bu çalışmada kendini kilolu olarak tanımlayan kadınların, romantik ilişki deneyimlerinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu amaçla nitel araştırma yönteminden hareket edilerek 18-65 yaş arası Türkiye’nin farklı bölgelerinde yaşayan ve farklı meslek gruplarından olan 10 kadın ile gerçekleştirilen derinlemesine mülakatlarda kadınların kendini nasıl tanımladıkları, karşı taraftan beklentileri, ilişki deneyimleri ve ilişkide tüketim kültürüne ilişkin pratikleri ortaya konulmuştur. Evlilik kurumunun ve ailenin önem taşıdığı Türkiye’de romantik ilişki deneyimleri evlilik için ve evlilik beklentisi ile şekillenmektedir. Evlilik beklentisinde olan taraflar, birbirlerinin beklentilerine uyum sağlarken sosyal çevrenin kendileri üzerinde yarattığı baskıyı da hissedebilmektedirler. Güzellik algısı ve beden denetimi bu beklentiler arasında yer alabilmektedir. Sosyal inşacı bir perspektiften hareketle yapılan çalışmada verilerin analizinde içerik analizinden faydalanılmıştır. Böylelikle kadınların, kendilerini ilişki içerisinde hem partner hem de çevre tarafından sürekli denetlenirken bulduğu görülmüştür. Bu denetlenmelerin kökeni ilk ergenlik çağına ilişkin olumsuz deneyimlerden oluşabilmektedir. Yakın sosyal çevre ve akrabalar bedenlerine ilişkin anlamların inşasında aktif rol oynayabilmektedir. Olumsuz deneyimler, bireyin sonrasındaki romantik ilişkilere ilişkin inşa ettiği anlamları da etkileyebilmektedir.

Keywords

• Kilolu Kadınlar
• Romantik İlişkiler
• İlişki Deneyimleri
• Evli
• Bekar

References

1. Ali, M.M., Rizzo, J.A., Amialchuk, A. & Heiland, F. (2014). Racial differences in the influence of female adolescents’ body size on dating and sex. Econ Hum Biol., 12, 140–152.
2. Andreyeva, T., Puhl, R.M. & Brownell, K.D. (2008). Changes in perceived weight discrimination among Americans, 1995-1996 through 2004-2006. Obesity, 16, 1129–1134.
3. Baltagi, B.H., Egger, P. & Pfaffermayr, M. (2003). A generalized design for bilateral trade flow models. Economics letters, 80(3), 391-397. https://doi.org/10.1016/S0165-1765(03)00115-0
4. Bahmani-Oskooee, M.M. & Goswami, G.G. (2003). A disaggregated approach to test the J-curve phenomenon: Japan versus her major trading partners. Journal of economics and finance, 27(1), 102-113.
5. Baudrillard, J. (1997). Tüketim toplumu. (Çev. H. Deliceçaylı ve F. Keskin). Ayrıntı Yayınları.
6. Bauman, Z. (2015). Bireyselleşmiş toplum. (Çev. Y. Alagon). Ayrıntı Yayınları.
7. Beck, U. (2011). Risk toplumu: başka bir modernliğe doğru. (Çev. K. Özdoğan ve B. Doğan). İthaki Yayınları.
8. Belanger-Ducharme, F. & Tremblay, A. (2005). National prevalence of obesity. Obesity reviews, 6, 183-186.

9. Bericat, E. (2016). The sociology of emotions: Four decades of progress. Current Sociology, 64(3), 491-513.
10. Bocock, R. (1997). Tüketim. (Çev. İ. Kutluk). Dost Kitabevi.
11. Bozok, M. (2019). Raewyn Connell ve erkeklikler: Erkeklik çalışmalarının köşe taşı olan bir kitabın Türkçe çevirisi üzerine. Vira Verita E-Dergi, (9), 199-205. https://dergipark.org.tr/tr/pub/viraverita/issue/46646/573500
12. Brody, L. (1999). Gender, emotion, and the family. Harvard University Press.
13. Buttitta, M., Iliescu, C., Rousseau, A. & Guerrien, A. (2014). Fazla kilolu ve obez çocuk ve ergenlerde yaşam kalitesi: Bir literatür taraması. Yaşam Kalitesi Araştırması, 23(4), 1117–1139. https://doi.org/10.1007/s11136-013-0568-5
14. Chu, N.F. (2005). Prevalence of obesity in Taiwan. Obesity Reviews, 6(4), 271-274.
15. Connell, R. W. (2019). Erkeklikler. (Çev. N. Konukçu). Siyasal Yayınevi.
16. Cote, M. & Begin, C. (2020). Review of the experince of weight- based stigmatization in romantic relationships. Curr Obes Rep., 9, 280-287. Creswell, J.W. (2012). Educational research: Planning, conducting and evaluating quantitative and qualitative research. Pearson.
17. Denzin, N. K. (2009). On Understanding Emotion. Transaction Publishers.
18. Devos, T., Silver, L.A. & Mackie, D M. (2002). Experiencing intergroup emotions. In D.M. Mackie & E.R. Smith (eds). From Prejudice to Intergroup Emotions: Differentiated Reactions to Social Groups. Psychology Press.
19. Featherstone, M., (2010). Body, image and affect in consumer culture. Body ve Society, 16(1), 193-221. http://bod.sagepub.com/content/16/1/193, 01/04/2011
20. Foucault, M. (2000). Hapishanenin Doğuşu: Gözetim Altında Tutmak ve Cezalandırmak. (Çev. M. A. Kılıçbay). İmge Kitabevi.
21. Friedman, K.E., Reichmann, S.K., Costanzo, P.R., Zelli, A., Ashmore, J.A. & Musante, G.J. (2005). Weight stigmatization and ideological beliefs: Relation to psychological functioning in obese adults. Obes Res. 13, 907–916.
22. Goodman, E. & Whitaker, R.C. (2002). Ergen obezitesinin gelişimi ve kalıcılığında depresyonun rolüne ilişkin prospektif bir çalışma. Pediatri, 110(3), 497–504. https://doi.org/10.1542/peds.110.3.497
23. Greenberg, B.S., Eastin, M., Hofschire, L., Lachlan, K. & Brownell, K.D. (2003). Ticari televizyonda aşırı kilolu ve obez bireylerin portreleri. Amerikan Halk Sağlığı Dergisi, 93(8), 1342–1348. https://doi.org/10.2105/ajph.93.8.1342
24. Halpern, C.T., King, R. B., Oslak, S.G. & Udry, J.R. (2005). Body mass index, dieting, romance, and sexual activity in adolescent girls: Relationships over time. J Res Adolesc, 15, 535–559.
25. Harris, M.B., Walters, L. & Waschull, S. (1991). Gender and ethnic differences in obesity-related behaviors and attitudes in a college sample. J Appl Soc Psychol, 21, 1545–1566.
26. Jones, D.C., & Crawford, J. K. (2006). The peer acceptance culture during adolescence: Gender and body mass variations. Journal of Youth and Adolescence, 35(2), 257-269.
27. Lefebvre, H. (2013). Modern dünyada gündelik hayat. (Çev. I. Gürbüz). Metis Yayınları.
28. Lawler, E.J. (1999). Bringing emotions into social exchange theory. Annual Review of Sociology, 25, 217–244.
29. Lukšík, I., & Guillaume, M. (2018). Representations of love in the early stages of love. Human Affairs, 28(3), 271-284.
30. Moustakas, C. (1994). Phenomenological research methods, Sage.
31. Organization for Economic Co-operation and Development. (2017). Obesity Update. https://www.oecd.org/els/health-systems/Obesity-Update-2017.pdf (Erişim Tarihi: 18.01.2023)
32. Oğuz, G.Y. (2005). Bir güzellik miti olarak incelik ve kadınlarla ilgili beden imgesinin televizyonda sunumu. Selçuk İletişim Dergisi, 4(1), 31-37.
33. Okumuşoğlu, S. (2017). Obeziteli Ergenlerde Beden Ağırlığına İlişkin Alay Edilmenin Fiziksel Aktivite Düzeyi ve Diyete İlişkin Tutumlar ile İlişkisi. Uluslararası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi, 3(2), 195-208.
34. Öngören, B. (2015). Sosyolojik Açıdan Sağlıklı Beden İmgesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 16(34), 25-45.
35. Pearce, M.J., Boergers, J. & Prinstein, M.J. (2002). Adolescent obesity, overt and relational peer victimization, and romantic relationships. Obes Res. 10(5), 386-393. doi: 10.1038/oby.2002.53.
36. Plichtová, J. (2002). Metódy sociálnej psychológie zblízka: Kvalitatívne a kvantitatívne skúmanie sociálnych reprezentácií. Média.
37. Puhl, R.M. & Heuer, C.A. (2009). Obezitenin damgalanması: Bir gözden geçirme ve güncelleme. Obezite, 17(5), 941–964. https://doi.org/10.1038/oby.2008.636
38. Regan, P.C. (1996). Sexual outcasts: the perceived impact of body weight and gender on sexuality. J Appl Soc Psychol., 26, 1803–1815.
39. Rich, S.S., Essery, E.V., Sanborn, C.F., DiMarco, N.M., Morales, L.K., & LeClere, S.M. (2008). Predictors of body size stigmatization in Hispanic preschool children. Obesity, 16(2), 11-17.
40. Sabiston, C., McDonough, M., Sedgwick, W. & Crocker, P. (2009). Muscle gains and emotional strains: Conflicting experiences of change among overweight women participating in an exercise intervention program. Qualitative Health Research, 19, 466–480.
41. Su, M.C., Jou, H.J. & Tsao, L.I. (2014). The struggle against fat: Weight loss experiences of overweight adolescent girls in Taiwan. Journal of Nursing Research, 22(1), 28–36. https://doi.org/10.1097/jnr.0000000000000017
42. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2017). Birinci basamak sağlık kurumları için obezite ve diyabet klinik rehberi. Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Yayın No 1070.
43. T.C. Sağlık Bakanlığı Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü. (2024). 4 Mart dünya obezite günü. https://hsgm.saglik.gov.tr/tr/haberler-6/4-mart-dunya-obezite-gunu.html (Erişim Tarihi: 13.12.2024).
44. Tiggemann, M. (2011). Sociocultural Perspectives on Human Appearance and Body Image. In T. F. Cash ve L. Smolak (Eds.). Body image: A handbook of science, practice, and prevention (ss. 12–19). The Guilford Press.
45. Topay, G. & Erdem, R., (2019). Türkiye’de tüketim kültürünün gelişimine dair kavramsal bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35 162-183.
46. Trivedi, T., Lu, J., Probst, J., Merchant, A., Jhones, S. & Martin, A.B. (2015). Obesity and obesity-related behaviors among rural and urban adults in the USA. Rural Rem Health. 15(4), 3267.
47. Turner, J.H. (1999). Toward a general sociological theory of emotions. Journal for the Theory of Social Behaviour, 29(2), 133–162.
48. Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği. (2014). Obezite tanı ve tedavi kılavuzu. 8. Baskı. Miki Matbaacılık. https://file.temd.org.tr/Uploads/publications/guides/documents/20190506163904-2019tbl_kilavuz5ccdcb9e5d.pdf?a=1 (Erişim Tarihi: 01.07.2022).
49. Türkiye İstatistik Kurumu. (2020). Türkiye sağlık araştırması 2019. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Turkiye-Saglik-Arastirmasi-2019-33661 (Erişim Tarihi: 01.07.2022).
50. Türkiye İstatistik Kurumu. (2023). Türkiye sağlık araştırması 2022. hhttps://www.tuik.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 13.12.2024).
51. Williams, A.L. & Merten, M.J. (2013). Romantic relationships among women experiencing obesity: self-perception and weight as barriers to ıntimacy. Fam Consum Sci Res J, 41, 284-298.
52. World Health Organisation. (2021). Obesity and overweight fact sheet. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/obesity-and-overweight (Erişim Tarihi: 01.07.2022).
53. World Health Organisation. (2022). Nutrition, physical activity and obesity turkey. https://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0017/243332/Turkey-WHO-Country-Profile.pdf (Erişim tarihi: 24.01.2023).
54. Yang, Y. S., Han, B. D., Han, K., Jung, J. H. & Son, J. W. (2022). Obesity fact sheet in Korea, 2021: Trends in obesity prevalence and obesity-related comorbidity incidence stratified by age from 2009 to 2019. Journal of Obesity ve Metabolic Syndrome, 31(2), 169-177.
55. Yeh, J.C. & Chen, D.R. (2022). delayed romantic experience: association of romantic relationship and weight change patterns over 7 years among Taiwanese adolescents. Youth ve Society, 54(8), 1330–1351. https://doi.org/10.1177/0044118X211023517