INVESTIGATING THE PRIMARY EDUCATION MATH TEACHING CANDIDATES' VIEWS ABOUT THE COURSE OF SPECIAL TEACHING METHODS

Abstract

The aim of this study is to reveal the views of prospective teachers on Special Teaching Methods (STM). This study was conducted with 85 mathematics teacher candidates who were in the third and fourth grades of the Department of Mathematics Education in Fırat University, Faculty of Education, Department of Mathematics and Science Education in 2016-2017 academic year The study was quantitative and the data were collected using an open-ended questionnaire. The data obtained from the study were analyzed by content analysis technique and grouped under specific themes. Pre-service teachers' main opinion about the course of the STM; this course is necessary and it will be beneficial to use methods and techniques appropriate to the objectives and achievements in this course. Prospective teachers stated that the theoretical necessity of the course and the theoretical part of the course are prerequisite. According to some pre-service teachers, the theoretical part of this course is boring so it should be reduced. The opinions of prospective teachers on the application dimension of the course are that they make the lessons learned more permanent and make the course more efficient. Considering the opinions of prospective teachers about the use of materials in the course, it is seen that the use of material in the lessons concretized the teaching and the persistence of learning in the lessons is dominant. The teacher candidates stated that it is important to be experts in their field about the lecturers who are teaching the STM lesson. They also stated that the application-weighted grade point average should be taken into consideration in the assessment and evaluation of the STM course, and it would be better to make product and process based evaluation. 

Keywords

• Mathematics teacher candidates,special teaching methods lesson,opinions of mathematics teacher candidates

MATEMATİK ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÖZEL ÖĞRETİM YÖNTEMLERİ DERSİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bu çalışmanın amacı, matematik öğretmenliği programında öğrenim gören öğretmen adaylarının Özel Öğretim Yöntemleri (ÖÖY) dersine yönelik görüşlerini ortaya koymaktır. Bu amaca yönelik olarak çalışma 2016-2017 eğitim-öğretim yılında Fırat Üniversitesi Eğitim Fakültesi Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi Bölümü Matematik Öğretmenliği programı üçüncü ve dördüncü sınıflarında öğrenim gören matematik öğretmen adayları üzerinde yürütülmüştür. Araştırma 85 (65 Bayan 20 Erkek) matematik öğretmen adayıyla yürütülmüştür. Çalışma nicel türdedir ve verileri açık uçlu anket yardımıyla toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler betimsel analiz tekniği ile analiz edilerek belirli temalar altında gruplandırılmıştır. Çalışmada elde edilen verilere göre; öğretmen adaylarının ÖÖY dersine ilişkin ağırlıklı görüşü; öğretmen adayları için bu dersin gerekli olduğu ve bu derste hedef-kazanımlara uygun yöntem ve tekniklerin kullanılmasının faydalı olacağı şeklindedir. Öğretmen adayları dersin teorik olarak gerekliliğini ve uygulama için teorik kısmın ön koşul olduğunu ifade etmişlerdir. Bazı öğretmen adaylarına göre ise bu dersin teorik kısmının azaltılması gerekliliği ve sıkıcı geçtiği ifade edilmiştir. Öğretmen adaylarının dersin uygulama boyutuna ilişkin görüşleri ise derste öğrenilenleri daha kalıcı hale getirdiği ve dersin daha etkili ve verimli yürütülmesini sağladığı şeklindedir. Derste materyal kullanımına ilişkin öğretmen adaylarının görüşlerine bakıldığında, derslerde materyal kullanımının öğretimi somutlaştırdığı, öğrenmede kalıcılığı sağladığı görüşünün hakim olduğu görülmektedir. Ayrıca öğretmen adayları materyal kullanımının arttırılması önerisinde de bulunmuşlardır. Öğretmen adayları ÖÖY dersini okutan öğretim elemanları ile ilgili olarak alanında uzman olan kişiler olmasının önemli olduğunu ve kendilerini daha fazla geliştirmeleri gerektiğini ifade etmişlerdir. ÖÖY dersinin ölçme ve değerlendirme alanında ise uygulama ağırlıklı not ortalamasının dikkate alınması gerektiğini, ayrıca ürün ve sürece dayalı değerlendirme yapılmasının daha iyi olacağını belirtmişlerdir. Öğretmen adaylarının büyük bir kısmı, bu dersin öğretmenlik mesleğine önemli katkısı olduğuna inandıklarını ifade etmişler ve bu dersin öğretmen adaylarına mesleki tecrübe kazandırdığını söylemişlerdir. Ayrıca bu dersin etkisinin ve verimliliğinin artırılmasına ilişkin dersin uygulama saatlerinin arttırılması ve öğretmen adaylarının derste daha aktif rol alması gerektiğini vurgulamışlardır. 

Keywords

• Matematik öğretmen adayları,özel öğretim yöntemleri dersi,matematik öğretmen adayları görüşleri

References

1. Akdeniz, A. R. ve Küçük, M. (2011) Eğitim bilimine giriş. Ankara: Nobel yayınları.
2. Alkan, C., Kavcar, C. ve Sever, S. (1998). Bilgi çağında eğitimde öğretmenlik mesleğinin yeniden yapılanması. Bilgi Çağında Öğretmenimiz Sempozyumu (1998), Anadolu Çağdaş Eğitim Vakfı Yayınları, Ankara, 9-18.
3. Altun, M. (2002). Matematik öğretimi kitabı. İstanbul: Alfa Yayın Dağıtımı.Altunışık, R., Coşkun, R., Yıldırım, E. ve Bayraktaroğlu, S. (2001). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Adapazarı: Sakarya Kitabevi.
4. Arslan, S. ve Özpınar, İ. (2008). Öğretmen nitelikleri: ilköğretim programlarının beklentileri ve eğitim fakültelerinin kazandırdıkları, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(1),38-63.
5. Aylanç, M. (2012). Türkçe öğretmeni adaylarının özel öğretim yöntemleri dersi uygulamalarında karşılaştıkları sorunlar: bilgilendirici ve öğretici metinler örneği, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 333-350.
6. Azar, A. ve Ayas, A. (1998). Öğretmen adaylarının sınıf yönetimi ve disiplin alanında karşılaştıkları problemler. III. Ulusal Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu, Trabzon: KTÜ.
7. Çelikten, M., Şanal, M., ve Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 207-237.
8. Çepni, S., Ayas, A. ve Baki, A. (1998). Fakülte-okul işbirliği modelinin uygulanmasında karşılaşabilecek temel sorunlar ve çözüm önerileri. III. Ulusal Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu, Trabzon: KTÜ (1998).

9. Çepni, S., Ayas, A., Jhonson, D. & Turgut, F. (1997). Fizik Öğretimi. YÖK/Dünya Bankası Milli Eğitimi Geliştirme Projesi Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitimi, Ankara.
10. Ergün, M., Duman, T., Kıncal, R. ve Arıbaş, S. (1999). İdeal bir öğretim elemanının özellikleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1),1-11.
11. Fidan, N., K. (2008). İlköğretimde araç-gereç kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri. Kuramsal Eğitimbilim, 1(1), 48-61.
12. Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(1),135-145.
13. İlhan, N., Doğan, Y. ve Çiçek, Ö. (2015). Fen bilimleri adaylarının özel öğretim yöntemleri dersindeki yaşam temelli öğretim uygulamaları, Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 666-681.
14. Karasar, N. (2007). Betimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.
15. Kazu, İ.Y. ve Eroğlu, M., (2013). Öğretmen eğitiminde niteliğin artırılmasına yönelik nitel bir çalışma. İnternational Online Journal of Educational Sciences, 5(2),489-505.
16. Kılıç, A. ve Saruhan, H. (2005). Teknik eğitim fakültesi öğretmen adaylarının öğretmenlik becerileri. Marmara Üniversitesi MTET 2005 Kongresi, (2005).
17. Kutluca, T., Birgin, O. ve Çatlıoğlu, H. (2007). Öğretimde planlama ve değerlendirme dersi uygulama etkinliklerinin öğretmen adaylarına sağladığı faydalar, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 89-110.
18. Küçükoğlu, A., Köse, E., Taşgın, A., Yılmaz, B., Y. ve Karademir, Ş. (2012). Mikro öğretim uygulamasının öğretim becerilerine ilişkin öğretmen adayı görüşleri. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi 2(2), 2-16.
19. Mamur, N. (2011). Görsel sanatlar eğitimi alan öğretmen adaylarının alanlarına yönelik ölçme ve değerlendirme araç ve yaklaşımlarına ilişkin yeterlikleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(3),597-626.
20. Noss, R. & Baki, A. (1996). Liberating school mathematics from procedural view. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,12(1),179-182.
21. Özmen, F., Aküzüm, C., Tan, Ç., Koçoğlu, E. ve Demirkol, M. (2014). Öğretim elemanlarının alan bilgisi yeterliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. E-Journal of New World Sciences Academy, 9(2), 217-233.
22. Özer, B. (1990). 1990’lı Yılların Başında Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme: Sorunlar ve Çözüm Öneriler. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 27–35.
23. Semerci, Ç. (2003). Eğitim sisteminde öğreticilerin kalitesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 203-210.
24. Sönmez, V. (1986). Program geliştirmede öğretmen el kitabı. Olgaç Matbaası Ankara.
25. Uçgun, D. (2008). Özel öğretim yöntemleri dersinin Türkçe öğretmeni yetiştirme sürecine katkısı, I. Uluslararası Dünya Dili Türkçe Sempozyumu, (2008).
26. Yıldız, İ. ve Uyanık, N. (2004). Matematik eğitiminde ölçme ve değerlendirme üzerine. Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(1), 97-104.
27. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005) Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (2. baskı). Ankara: Seçkin yayıncılık.