X VE Y KUŞAĞI OKUL MÜDÜRLERİN İLETİŞİM BECERİLERİNİN ÖĞRETMENLERİN ÖRGÜTSEL SOSYALLEŞME DÜZEYLERİNE ETKİSİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı X ve Y kuşağı okul müdürlerin iletişim becerilerinin öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde nicel bir çalışmadır. Araştırmaya 394 öğretmen katılmıştır. Araştırmada okul yöneticilerinin iletişim becerilerini belirlemeye yönelik ‘‘Okul Yöneticilerinin Kişilerarası İletişim Becerileri Ölçeği’’ ile öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeylerini tespit edilmesinde “Örgütsel Sosyalleşme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda okul müdürlerinin iletişim becerileri ile öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmelerinin yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Okul müdürlerinin temsil ettiği X ve Y kuşağı değişkeni ile iletişim becerileri düzeyleri arasında ölçeğin bütünü ve alt boyutları arasında anlamlı farklılık bulunmaktadır. Okul müdürlerinin X ve Y kuşağı değişkenine göre öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri arasında dil ve insanlar boyutunda anlamlı bir fark bulunmazken tarih, politikalar, hedef ve değer, performans ve örgütsel sosyalleşme ölçeğin genelinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Y kuşağı okul müdürlerinin, X kuşağı okul müdürleriyle karşılaştırıldığında Y kuşağı okul müdürlerinin iletişim becerilerinin daha yüksek düzeyde olduğu, okul müdürlerin iletişim becerilerinin öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmelerinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

Keywords

• Örgütsel sosyalleşme
• X Kuşağı
• Y Kuşağı
• Okul Müdürleri
• İletişim Becerileri

THE EFFECTS OF X AND Y GENERATION SCHOOL PRINCIPALS’ COMMUNICATION SKILLS ON TEACHERS' ORGANIZATIONAL SOCIALIZATION LEVELS

Abstract

The aim of this research is to examine the effect of the communication skills of X and Y generation principals on teachers' organizational socialization levels. The research is a quantitative study in relational survey method. 394 teachers participated in the study. The "Interpersonal Communication Skills of School Administrators Scale " was used to determine the communication skills of school administrators in the study, and the "Organizational Socialization Scale" was used to determine teachers' organizational socialization levels. As a result of the research, it was determined that the communication skills of school principals and the organizational socialization of teachers were at a high level. There was a significant difference between the X and Y generation variables represented by the school principals and the communication skills levels between the whole scale and its sub-dimensions. According to the X and Y generation variable of the school principals, there was no significant difference between teachers' organizational socialization levels in the sub-dimension of language and people, while a significant difference was found in history, policies, goals and values, performance and organizational socialization in the whole scale. It was concluded that the communication skills of the Y generation principals were higher than the X generation principals, and that the communication skills of the principals were a significant predictor of teachers' organizational socialization.

Keywords

• Organizational Socialization
• X Generation
• Y Generation
• School Principals
• Communication skills

References

1. Açıkalın, A. ve Turan, S. (2015). Okullarda etkili iletişim. Ankara: Pegem Akademi.
2. Açıl, M. (2013). İlköğretim öğretmenlerinin okul yöneticilerinin iletişim becerilerine yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi (Şehit Kamil İlçesi Örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Zirve Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
3. Adair, J. (2004). Etkili İletişim (2.Baskı). İstanbul: Babıali Kültür Yayıncılığı.
4. Adıgüzel, O., Batur, H.Z. ve Ekşili, N. (2014). Kuşakların Değişen Yüzü ve Y Kuşağı ile Ortaya Çıkan Yeni Çalışma Tarzı: Mobil Yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 165-182.
5. Adrignola, & Spaynton. (2013). Survey of Communication Study/Chapter 11 - Organizational Communication. Wikibooks, The Free Textbook Project. https://en.wikibooks.org/wiki/Survey_of_Communication_Study/Chapter_11_-_Organizational_Communication. Erişim tarihi: 17.11.2020
6. Aliyev, Y. (2014). Örgütsel sosyalleşme ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişki: bir araştırma. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
7. Allen, D. G. (2006). Do organizational socialization tactics influence newcomer embeddedness and turnover? Journal of management, 32(2), 237-256.
8. Altuntuğ N. (2012). Kuşaktan Kuşağa Tüketim Olgusu ve Geleceğin Tüketici Profili. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 1(4), 203-212.

9. Arslantaş, İ. (2002). Ortaöğretim okullarında iletişim. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.
10. Ashforth, B.E. & Saks, A. M. (1996). Socializationtactics: longitudinaleffects on newcomeradjustment. Academy of Management Journal, 39, 149-178. http://dx.doi.org/10.2307/256634
11. Aziz, A. (2010). İletişime Giriş, (Genişletilmiş 3. Basım). İstanbul: Hiperlink Yayınları.
12. Balcı, A. (2000). Örgütsel Gelişme, Geliştirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
13. Balcı, A. (2003). Örgütsel sosyalleşme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
14. Balci, A., Ozturk, I., Polatcan, M., Saylik, A., & Bil, E. (2016). Organizational Socialization and Its Relation with Organizational Performance in High Schools. Journal of Education and Training Studies, 4(9), 71-81.
15. Balkış Baymur, F. (2017). Genel Psikoloji. İstanbul: İnkılap Yayınevi.
16. Baş, A. ve Coşkun, Y. (2020). Okul öncesi öğretmenlerinin örgütsel sosyalleşme ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 729-749. Doi: 10.33437/ksusbd.711270
17. Başaran, İ.E. (2000). Örgütsel Davranış. Ankara: Feryal Matbaası.
18. Bauer, T. N., Morrison, E. W., &Callister, R. R. (1998). Organizational socialization: A review and directions for future research. In G.R. Ferris (Ed.), Research in Personneland Human Resources Management, 16, 149–214.
19. Bezirci, S. Ş. (2012). Farklı kuşaklardaki hemşirelerin meslekten ve işten ayrılma niyetleri ile iş doyumlarının incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
20. Bourne B. B. (2009). Phenomenological Study of Response to Organizational Change: Baby Boomers, Generation X and Generation Y. A Dissertation Presented in Partial Fulfillment of The Reqirements for The Degree Doctor of Management in Organizational Leadership, University Of Phoenix.
21. Bridge, B. (2003). Okulda iletişim. İstanbul: Beyaz Yayınları.
22. Buchanan, B. (1974). Building organizational commitment: The socialization of managers in work organizations. Administrative science quarterly, 533-546.
23. Bursalıoğlu, Z. (1998). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış. Ankara: Pegem A Yayınları
24. Burunsuzoğlu, E. N. (2019). Örgütsel iletişime ve okul Yöneticilerinin Örgütsel Sosyalleşme Stratejilerini Kullanma Becerilerine Yönelik Öğretmen Görüşleri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
25. Cable, D. M., & Parsons, C. K. (2001). Socialization tactics and person‐organization fit. Personnel Psychology, 54(1), 1-23.
26. Can, H., Azizoğlu, A. Ö., Aydın, E. M. (2011). Organizasyon ve Yönetim. Ankara: Siyasal Kitabevi.
27. Cantekin, Ö. F. (2003). Üniversitelerin İngilizce hazırlık okullarında çalışan okutmanların, örgütsel sosyalleşmenin uyum aşamasında karşılaştıkları sorunların görülme sıklığı ve bu sorunlar iş doyumu açısından hangi sonuçları ortaya çıkarır. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
28. Celep, C. (1992). İlkokullarda yönetici öğretmen iletişimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 301-316.
29. Chen, H. (2010). Advertising and generational identity: a theoretical model. American Academy of Advertising Conference Proceedings, Minneapolis.
30. Cogin, J. (2012). Are Generational Differences in Work Values Fact or Fiction? Multi-Country Evidence and Implications. The International Journal of Human Resource Management, 23(11), 2268-2294.
31. Coupland, D. (1991), Generation X. New York: St Martin’s Press.
32. Çalık, C. (2006). Örgütsel sosyalleşme sürecinde eğitimin değişen rolü ve önemi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 14(1), 1-10
33. Çalık, C. ve Şehitoğlu, E. T. (2006). Okul müdürlerinin insan kaynakları yönetimi işlevlerini yerine getirebilme yeterlikleri, Milli Eğitim Dergisi, Bahar. 34 (170).
34. Çapar, A. D. (2007). İlköğretim okulu sınıf ve branş öğretmenlerinin örgütsel sosyalleşme düzeyleri (Antalya ili örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
35. Çatalkaya, C. (2008). Y kuşağı ve İnsan Kaynakları, Yetenek ve Kariyer, http://www.pazarlamablogu.com/y-kusagi-veinsan-kaynaklari. Erişim Tarihi: 21.12.2020.
36. Çelik, Ç. (2007). İlköğretim Okulu Müdürlerinin İletişim Becerileri ile Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki (Gaziantep İli Merkez İlçeleri örneği). (Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
37. Çelik, M. (2013). İstanbul ili Arnavutköy ilçesindeki ortaöğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin iletişim becerilerinin öğretmen motivasyonları ve tükenmişlikleri üzerine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
38. Çelik, M. (2014). Hizmet Sektöründeki Y Kuşağı Çalışanlarının İş Hayatındaki Beklentileri (İstanbul Örneği). Yüksek Lisans Tezi. Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
39. Çelik, V. (1998). Alan dışından gelen öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 4 (14), 191-208.
40. Çeliker, M. (1986). Ankara Eğitim Örgütlerinde İletişim. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
41. Çelikkaya, H. (1998). Fonksiyonel Eğitim Sosyolojisi. (2. Baskı). İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
42. Çerik, Ş. & Bozkurt, S. (2010). Çalışanların örgütsel sosyalizasyon ve kariyer çapalarına yönelik algılamaları arasındaki ilişkinin incelenmesi ve banka çalışanlarına yönelik bir araştırma. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 35, 77-97
43. Çetinkaya, H. (2012). İlköğretim okul yöneticilerinin iletişim becerilerinin okul başarısına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
44. Çınar, O. (2010). Okul Müdürlerinin İletişim Sürecindeki Etkililiği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 26: 267-276.
45. Çubukçu, Z. & Döndar, D. (2003). Okul yöneticilerinin iletişim becerilerine ilişkin öğretmen algı ve beklentileri. Milli Eğitim Dergisi, 157, 261-269.
46. Dağlı, A. (2000). İlköğretim okullarında iletişim. Çağdaş Eğitim. 265: 37–42.
47. Delahoyde T. (2009) “Generational Diferences in Baccalaurate Nursing”, PhD. Dissertation, College of St. Mary.
48. Demir, K. (2003). Örgütlerde İletişim Yönetimi Yönetimde Çağdaş Yaklaşımlar. Ankara: Anı Yayıncılık.
49. Demircan, A. (2001). İlköğretim okulu müdürleri yöneticilik becerilerine ne derece sahiptir. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
50. Deneçli, C., & Deneçli, S. (2012). Nabza Göre Şerbet Kuşağa Göre Etkinlik: Eğlencenin Pazarlanması ve Kuşaklar. Pi Dergisi, 40, 29-33.
51. Diş, O. (2015). Okul yöneticilerinin kullandıkları güç kaynakları ile örgüt iklimi arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
52. Doğan, S., & Koçak, O. (2014). Okul yöneticilerinin sosyal iletişim becerileri ile öğretmenlerin motivasyon düzeyleri arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Egitim Yönetimi Dergisi, 20(2), 191-216.
53. Doğan, S., Çetin, Ş., & Koçak, O. (2016). Okul yöneticilerinin iletişim becerilerine ilişkin öğretmenlerin algı ve görüşleri. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi [Journal of Theoretical Educational Science], 9(1), 57-84.
54. Doğuş, Y. (2011) Okul Yöneticileri ve Öğretmenlerin Bakışı ile Empatik İletişim. E-Journal of New World Sciences Academy, 6(1), 696-707.
55. Downing, K. (2006). Next Generation: What Leaders Need to Know About The Millennials. Leadership in Action: A Publication of the Center for Creative Leadership and Jossey‐Bass, 26(3), 3-6.
56. Dönmez, E. (2016). Örgütsel sosyalleşme ile örgütsel sessizlik arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
57. Ekiz, S. (2017). Kamu Kurumlarında Y Kuşağının Liderlik Beklentilerine Etki Eden Demografik Faktörler Üzerine Bir Çalışma: Adana Büyükşehir Belediyesi Örneği. Yüksek Lisans Tezi. Çağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
58. Elçi, D. (2008). İlköğretim okulu öğretmenlerinin örgütsel sosyalleşme düzeylerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
59. Erdoğan, U. (2012). İlköğretim okullarının bürokratik yapıları ile öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri arasındaki ilişki (Malatya ili örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
60. Eren, E. (1998). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta.
61. Ergenekon, Ö. (2019). Bağımsız anaokullarında yöneticilerin iletişim becerilerinin örgüt iklimine etkisi (Diyarbakır İli Örneği). (Yüksek Lisans Tezi). Dicle Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Diyarbakır.
62. Eroğlu, E. & Sunel, G. (2004). Yöneticilerin İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi ve Penguen Gıda İşletmesinde Bir Uygulama. Review of Social, Economic and Business Studies, 3(4), 178-203.
63. Etlican, G. (2012). X ve Y Kuşaklarının Online Eğitim Teknolojilerine Karşı Tutumlarının Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
64. Feldman, D. C. (1976). A contingency theory of socialization. Administrative Science Quarterly, 21, 4 33-452. http://dx.doi.org/10.2307/2391853
65. Feldman, D.C. (1981). The multiple socialization of organization members. Academy of Management Review, 6(2), 309-19.
66. Feldman, D. C. (1988). Managing careers in organizations: Scott Foresman & Company.
67. Fielding, M. (2006). Effective communication in organisations. Juta and Company Ltd.
68. Fidan, M. ve Küçükali, R. (2014). İlköğretim kurumlarında yöneticilerin iletişim becerileri ve örgütsel değerler. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4 (1), 317–334.
69. Fisher, C. D. (1986). Organizational socialization: An integrative view. Research in Personnel and Human Resources Management, 4, 101-145.
70. Giddens, A. (2000). Sosyoloji (Çev: H. Özel ve C. Güzel). Ankara: Ayraç Yayınları.
71. Gizir, S. (2007). Üniversitelerde Örgüt Kültürü ve Örgüt-İçi İletişim Üzerine Bir Derleme Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 50, 247-268.
72. Güngör, N. (2013). İletişim, Kuramlar ve Yaklaşımlar. (2. Baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi.
73. Habermas, J. (2015). Kamusallığın yapısal dönüşümü (13. Baskı). (Çev: T. Bora ve M. Sancar). İstanbul: İletişim Yayınları.
74. Habib D. (2013). Y Kuşağını tanıyor musunuz? Erişim Tarihi: 20 Ocak 2021, http://www.salom.com.tr/newsdetails.asp?id=87464#.UoPNtlUHj4.
75. Haueter, J.A.,Macan, T.H., & Winter, J. (2003) “Measurement of newcomersocialization: Constructvalidation of a multidimensionalscale”, Journal of VocationalBehavior, 63, 20-39.
76. Hoy, K.W. & Miskel, C. G. (2010). Eğitim yönetimi, teori, araştırma ve uygulama (Çev. Edt. S. Turan). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
77. Jones, G.R. (1986). Socialization tactics, self efficacy, and newcomers’ adjustments to organizations. Academy of Management Journal, 29(2), 262-279.
78. Jones, R.L. (2006). The effects of principals' humor orientation and principals' communication competence on principals' leadership effectiveness as perceived by teachers. Unpublished doctoral dissertation, Ohio: University of Akron.
79. Karabacak, G. (2019). Öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmesi ile iş çevresine uyumu arasındaki ilişki (Zonguldak ili örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Bolu İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
80. Karataş, S. (2007). Afyonkarahisar İli Merkez İlköğretim Okullarında Görev Yapan Sınıf ve Branş Öğretmenlerinin Kurum İçi Çatışmaları Yönetim Biçemine İlişkin Görüşleri. Üniversite ve Toplum Bilim, Eğitim Düşünce Dergisi, 7(2).
81. Karip, E. (2000). Çatışma Yönetimi. Ankara: Pegem A.
82. Karp H., Fuller C., & Sirias D. (2002). Bridging The Boomer Xer Gap: Creating authentic Teams for High Performance at Work. Palo Alto, Ca: Davies-Black Pub.
83. Kartal, S. (2005). İlköğretim okulu yönetici ve öğretmenlerinin örgütsel sosyalleşmeleri. (Ankara ili örneği). Ege Eğitim Dergisi, 6(2), 99-112.
84. Kartal, S. (2007). Eğitimde Örgütsel Sosyalleşme. Ankara: Maya Akademi Yayınları.
85. Kaye, B. (2012). Four generations–develop and engage them at work. Leadership Excellence, 29 (1), 20.
86. Kelepçe, M., & Özbek, O. (2008). Gençlik ve spor genel müdürlüğü personelinin örgütsel sosyalleşme düzeyleri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6, 113-123.
87. Killeavy, M. & Moloney, A. (2010). Reflection in a social space: can blogging support reflective practice for beginning teachers?. Teaching and Teacher Education, 26(4), 1070-1076.
88. Kocabay, İ. ve Karaköse T. (2005). Okul müdürlerinin tutum ve davranışlarının öğretmenlerin motivasyonuna etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 79-93.
89. Kösterelioğlu, M. & Argon, T. (2010). Okul yöneticilerinin iletişim sürecindeki etkililiğine ilişkin öğretmen algıları. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 1-17.
90. Kuran, E. (2013) “Turkiye’de İşveren Markalama ve Y Kuşağı. Erişim Tarihi: 25 Ocak 2021 http://www.evrimkuran.com/portfolio/y-kusagi-ve-yeni-is-yasami/
91. Kurtulmuş, Ö. F. (2018). Öğretmen görüşlerine göre okullarda örgütsel sosyalleşme ve örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
92. Kuşdemir, Y. (2005). İlköğretim okulu müdürlerinin öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme sürecinde sosyalleştirme becerilerini kullanma becerileri (Kırıkkale İli Örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Kırıkkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırıkkale.
93. Küçük Güngörmez, T. (2020). Ortaöğretim okul müdürlerinin iletişim yeterliklerine ilişkin öğretmen görüşleri: karma bir araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). Karabük Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Karabük.
94. Lal, İ. (2012). İlköğretim okul yöneticilerinin iletişim becerileri ile okul kültürü arasındaki ilişkiler. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ahi Evran Üniversitesi, Kırşehir.
95. Lower, J. (2008). Brace Yourself Here Comes Generation Y. Critical Care Nurse, 28(5), 80-85.
96. Lunenburg, C. F. & Ornstein, C. A. (2013). Eğitim Yönetimi, (Çev.Edt. Gökhan Arastaman). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
97. Malthus, S., & Fowler, C. (2009). Generation Y perceptions. Chartered Accountants Journal, 88(1), 20-22.
98. Manion J. (2009). Managing the Multi-Generational Workforce: Managerial and Policy Implications. International Centre for Human Resources in Nursing.
99. Memduhoğlu, H.B. (2008). Örgütsel sosyalleşme ve Türk eğitim sisteminde örgütsel sosyalleşme süreci. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (2), 137- 153.
100. Memduhoğlu, H. B. (2015). Öğretmen ve yönetici algılarına göre ilköğretim okul yöneticilerinin iletişim becerileri. Eğitim ve Bilim, 177(40), 271-284.
101. Mutlu, B. (2008). İstanbul ortaöğretim okullarında okul kültürü ve öğretmenlerin örgütsel sosyalleşmeleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
102. Myers, K. K., & Sadaghiani, K. (2010). Millennials in The Workplace: A Communication Perspective on Millennials’ Organizational Relationships and Performance. Journal of business and psychology, 25(2), 225-238.
103. Nartgün, Ş.S. ve Demirer, S. (2016). Öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme ve özdeşleşme düzeyleri ile birlikte çalışma yeterlikleri arasındaki ilişki. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 237-269.
104. Neuman, L.W. (2017). Toplumsal Araştırma Yöntemleri, Nitel ve Nicel Yaklaşımlar (çev.S. Özge). Ankara: Yayın Odası.
105. Okçu, V., Doğan, E. ve Dayanan, İ. (2016). İlk ve ortaokul öğretmenlerinin algılarına göre okul yöneticilerinin iletişim becerileri ile çatışma yönetim stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 22(2), 217-244.
106. Okon B.A., Frank A. & Antigha B.U. (2012). Industrial socialisation and role performance in contemporary organization. International Journalof Business, Humanities and Technology, 2(5), 129-136.
107. Ostroff, C., & S.W.J. Kozlowski. (1992). Organizationsocialization as a learningprocess: The role of informationacquisition. PersonnelPsychology, 45, 849–874.
108. Özbudak, F. (2009). Yönetici-Öğretmen İletişimi-İstanbul İli Küçükçekmece İlköğretim Okulları Örneği. (Yüksek Lisans Tezi). Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
109. Öğretir, M. (2013). İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
110. Özçelik, F. (2008). Örgütsel Sosyalleşmenin Örgütsel Bağlılığa Etkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
111. Özden, Y. (2013). Eğitimde Yeni Değerler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
112. Özer, S. (2002). İlköğretim okullarında görev yapan yöneticilerin iletişim davranışlarıyla ilgili öğretmen ve yönetici algılarının incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul
113. Özgan, H. ve Aslan, N. (2008). İlköğretim okul müdürlerinin sözlü iletişim biçiminin öğretmenlerin motivasyonuna etkisinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 190-206.
114. Özkan, Y. (2005). Örgütsel sosyalleşme sürecinin öğretmenlerin örgüte bağlılıklarına etkisi (Ordu ili örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
115. Özkan, G. (2017). Küresel Eğilimler Doğrultusunda İşin Geleceği: Y Kuşağının Beklentileri ve Kamu İstihdam Kurumlarının Rolü. Uzmanlık Tezi. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü, Ankara.
116. Parlak, C. (2005). Stajyer öğretmenlerin formal ve informal sosyalizasyon süreçleri (Iğdır ili örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
117. Pekala, N. (2001). Conquering the Generational Divide. Journal of Property Management, 66(6), 30-38.
118. Polatcan, M., & Saylık A. (2015). The impact of the level of secondary education teachers’ organizational socialization on organizational commitment. Mevlana International Journal of Education (MIJE), 5(2), 13-30.
119. Raines, C., (2003). Connecting Generations: The Sourcebook for a New Workplace. Menlo Park, California: Crisp Publications.
120. Ryder, N. B. (1965). The cohort as a concept in the study of social change. American Sociological Review, 30, 843-861.
121. Salman, Ö. (2017). Yöneticilerin iletişim becerileri ile Öğretmenlerin iş doyumu arasındaki ilişki. (Yüksek Lisans Tezi). Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
122. Sandeen, C. (2008). Boomers, Xers, and Millennials: Who Are They and What Do They Really Want from Continuing Higher Education? Continuing Higher Education Review, 72, 11-31.
123. Saymaz, İ. (2004). “Liseli Olmak Zor Zanaat”. Erişim Tarihi: 21.01.2021 www.radikal.com.tr/turkiye/liseli-olmak-zor-zenaat-1-710374/
124. Schein, E. H. (1990). Organizational culture and leadership. San Francisco: Jossey-Bass.
125. Scott, W. R. (2003). Organizations: Rational, Natural, and Open Systems (5rd Ed.) New Jersey: Prentice Hall.
126. Sert, A. (2018). Kamu ve özel okul öncesi eğitim kurumu yöneticilerinin iletişim becerilerinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, İstanbul.
127. Strauss, W., & Howe, N. (1991). Generations: The History of America's. Future, 1584, 2069.
128. Susuz H. (2012). XYZ Kuşakları. http://danisman-muratdanisman.blogspot.com/2012/06/x-y-z-kusaklar.html.
129. Şahin, A. (2007). İlköğretim okulu yöneticilerinin kişiler arası iletişim becerileri ve çatışma yönetimi stratejileri arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
130. Şen, İ. (2007). İlköğretim Okullarında Yöneticilerin Öğretmenlerle İletişiminde Yaşanan Sorunlar. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
131. Şenses, B. (2019). X ve Y Kuşağı öğretmenlerinin çalışma değerleri ile işten keyif alma düzeyleri arasındaki ilişki. (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
132. Şenturan, Ş., Köse, A., Dertli, E., Başak, S., & Şentürk, N. (2016). X ve Y kuşağı yöneticilerinin iş değerleri algısı ve farklılıkları üzerine inceleme. Business & Economics Research Journal, 7(3).
133. Şimşek, M. Ş. (2003). Yönetim ve Organizasyon. Ankara: Nobel Yayınları.
134. Şimşek, Y. ve Altınkurt, Y. (2009). Endüstri meslek liselerinde görev yapan öğretmenlerin okul müdürlerinin iletişim becerilerine ilişkin görüşleri. Akademik Bakış Dergisi, 17, 1-16.
135. Taormina, R. J. (2009). Organizational socialization: the missing link between employee needs and organizational culture. Journal of Managerial Psychology, 24(7), 650- 676. http://dx.doi.org/10.1108/02683940910989039
136. Taylor, J. C. (2008). Whither march the cohorts: The Validity of Generation Theory as a Determinant of The Sociocultural Values of Canadian Forces personnel. Toronto: Canadian Forces College National Security Studies Program.
137. Taymaz, H. (2000). Okul Yönetimi. (5.Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
138. Tekkanat, D. (2009). İlköğretim okulu yöneticilerinin çatışma yönetiminde kullandıkları iletişim tarzlarına yönelik öğretmen algıları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
139. Tolay, E. (2020). Paternalist Liderlik Beklentisi: Y Kuşağı İşletme Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. İzmir İktisat Dergisi, 35(1), 123-139.
140. Torbacıoğlu, D. (2007). İlköğretim okulu yöneticilerinin iletişim yöntemleri ve güdüleme derecelerine ilişkin öğretmen algıları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
141. Toruntay H. (2011). Takım rolleri çalışması: X ve Y kuşağı üzerinde karşılaştırmalı bir araştırma. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
142. Topluer, A. (2008) İlköğretim okulu yöneticilerinin iletişim yeterlilikleri ile örgütsel çatışma düzeyleri arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
143. Tschannen-Moran, M. (2001). The Effects of State-Wide Conflict Management Initiative in Schools. American Secondary Education, 29(3), 2-32.
144. Tutar, H., & Yılmaz, K. (2008). Genel İletişim Kavramlar ve Modeller. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
145. Tümkaya, S. & Asar, Ç. (2016). İlkokul Yöneticilerinin İletişim Becerilerine İlişkin Yönetici ve Öğretmenlerin Görüşlerinin İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(1), 243-258.
146. Türk, E. T. (2013). Kuşak Kuşak Teknoloji ve Sosyal Hayat. İSFAM (İstanbul Fikir Araştırmaları Merkesi), Sosyal Bilimler Makalesi 20.
147. Uzman, Z. (2019). İlkokul yöneticilerinin algılanan iletişim becerileri ile sınıf öğretmenlerinin örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişki. (Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
148. Uzun, T. ve Ayık, A. (2016). Okul müdürlerinin iletişim becerileri ile öğretmenlerin genel ve örgütsel sinizm tutumları arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 672-688
149. Van Maanen, J. (1975). Police socialization: a longitudinal examination of job attitudes in an urban poliçe department. Administrative Science Quarterly, 20(2), 207-228. http://dx.doi.org/10.2307/2391695
150. Van Maanen, J. & Schein, E. H. (1979). Toward of theory of organizational socialization. Research in Organizational Behavior, 1, 209-264.
151. Vural, F. (2015). İlkokul ve ortaokul yönetici ve öğretmenlerinin örgütsel sosyalleşme düzeylerinin incelenmesi (İzmir ili örneği). (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
152. Yaşa, E. & Bozyiğit, S. (2012). Y Kuşağı Tüketicilerinin Cep Telefonu ve GSM Operatörleri Tercihi: Mersin İlindeki Üniversite Öğrencilerinin Tercihlerini Belirlemeye Yönelik Pilot Bir Araştırma. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 29-46.
153. Yelkikalan, N. & Altın, E. (2010). Farklı kuşakların yönetimi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Biga İİBF Yönetim Bilimleri Dergisi, 8(2), 15-17.
154. Yılmaz, H. (2015). Okul yöneticilerinin kişiler arası iletişim becerilerinin okul öncesi öğretmenlerinin görüşleri açısından incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
155. Yüksekbilgili, Z. (2013). Türk Tipi Y Kuşağı. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(45), 342-353.
156. Yüksel, İ. (2005). İletişimin iş tatmini üzerindeki etkileri: Bir işletmede yapılan görgül çalışma. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), 291-306.
157. Zemke, R., Raines, C., Filipczak, B. (2013). Generations at Work. New York: American Management Association.
158. Zoba, A. (2000). İlköğretim okullarında var olan örgütsel değerlerle öğretmenlerin sosyalleşmesi arasındaki ilişki (Ankara ili Çankaya ilçesi örneği). (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
159. Zıllıoğlu, M. (1992). İletişime Giriş. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.