Araştırma Makalesi

HASAN SAİD ÇELEBİ'NİN TASAVVUFİ VE KÜLTÜREL YAZILARINDAN ÖRNEKLER

Cilt: 8 Sayı: 4 23 Aralık 2025
PDF İndir
TR EN

HASAN SAİD ÇELEBİ'NİN TASAVVUFİ VE KÜLTÜREL YAZILARINDAN ÖRNEKLER

Öz

20. asrın ilk çeyreğinde Türk Edebiyatı tarihi, tasavvuf, tarikatlar gibi kültürel konulara dair basım organlarında yazılar veya kitap yahut kitapçık şeklinde eser yayımlayan birtakım ilmî, edebî şahsiyetlerin bulunduğu bilinmektedir. Fâik Reşad, Ali Emîrî, Bursalı Mehmed Tâhir, Köprülüzâde Mehmed Fuad, bu konuda örnek olarak anılabilecek isimlerden bir kısmıdır. 1910’lu, 20’li yıllarda divan sahibi bazı eski Türk şairleri, Osmanlı edebiyatı, tasavvuf gibi edebî ve irfani mevzularda yazılar kaleme alıp neşreden yazarlardan biri de Hasan Said Çelebi’dir. Celâleddîn-i Rûmî soyuna ve Mevleviliğe mensup olan Hasan Said (Çayır, 1891-1935), yazılarının bir kısmında roman, edebiyat tarihi, makale türünden bazı eserlerin yayımlanması, şeyh çocuklarının tahsil ve terbiyesi için resmî bir mektep açma teşebbüsü, “Nâyîler” adlı şair-yazar grubunun ortaya çıkışı, II: Meşrutiyet'ten sonraki dergi veya gazetelerin kısa ömürlü oluşu gibi gündelik konulardan bahsetmiş; bir kısmında ise umumi olarak tasavvuf ve tarikatlar, hususi olaraksa Mevlevilik ve Mevlevihanelerden bahsetmiştir. Bu çalışmada Hasan Said Çelebi’nin hayatı ve yayım faaliyetleri hakkında kısaca bilgi verildikten sonra tasavvufi ve kültürel sıfatıyla vasıflandırılabilecek yazılarından birtakım örneklerin gösterilmesi hedeflenmiştir. Onun Osmanlı harflerinden Latin alfabesine aktarılan bazı yazılarında, 1914’te açılması kararlaştırılan Medresetü’l-meşâyıh hakkındaki tartışmalara katılarak anılan teşebbüsü desteklediği, tasavvufun mahiyeti, Türk edebiyatı tarihi, sufi edebiyatı tarihi yazma ve türbeler gibi millî abideleri koruma lüzumu üzerinde durduğu görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

: Hasan Said , Medresetü'l-meşâyıh , tasavvuf , edebiyat tarihi , kültür

Kaynakça

  1. Ali Ekrem (1327). Zılâl-i İlhâm, Sabah Matbaası, İstanbul.
  2. Ali Enver (1309). Semâhâne-i Edeb, Âlem Matbaası, İstanbul.
  3. AYAN, Hüseyin (1981). Cevrî Hayâtı, Edebî Kişiliği, Eserleri ve Divanının Tenkidli Metni, Erzurum.
  4. DEMİRCİ, Mehmet (1994). “Desûkî İbrâhim b. Abdülazîz”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, İstanbul, C. 9, s.s. 212-213.
  5. Emrâh-ı Erzurûmî (1332). Dîvân-ı Emrâh, Dersaâdet, Matbaa-i Şems.
  6. GÖÇGÜN, Önder (1999). Namık Kemâl'in Şairliği ve Bütün Şiirleri, AKM Başkanlığı Yay. Ankara.
  7. GÖRE, Zehra (2009). Nahl-i Tecellî (İnceleme-Metin). Ankara: Öncü Kitap.
  8. Hızırağazâde Saîd (1281/ 1864). Hızırağazâde Dîvançesi.
  9. İNAL, İbnü'l-Emin Mahmud Kemal (2013). Son Asır Türk Şairleri, AKM Başkanlığı Yay. Ankara.
  10. KaARA, Mustafa (1989). “Ahmed el-Bedevî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, İstanbul, C. 2, s.s. 47-48. Koca Râgıb Paşa (1252/ 1836). Dîvân-ı Râgıb, Bulak.

Kaynak Göster

MLA
Ceyhan, Adem. “HASAN SAİD ÇELEBİ’NİN TASAVVUFİ VE KÜLTÜREL YAZILARINDAN ÖRNEKLER”. Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları Dergisi [Journal Of Old Turkish Literature Researches], c. 8, sy 4, Aralık 2025, ss. 857-05, doi:10.58659/estad.1837441.