Examining the Decision Making Styles and Informal Reasoning Skills of Secondary School Students

Abstract

This study aims to examine the decision-making modes of secondary school students about population growth, which is a socio-scientific issue, and the informal reasoning skills that are effective in the decision-making process. This study was carried out on a voluntary basis with a total of 184 students, 86 boys and 98 girls, studying at a public secondary school in Ankara. Purposive sampling method was used in this study. This research was conducted on the basis of "case study", which is one of the qualitative research methods. The obtained data were analyzed by descriptive analysis. The findings show that 62% of the participants made decisions based on evidence and 38% intuitively/emotionally. According to the research findings, it was concluded that 40.2% of the participants developed counter-arguments and 18.5% developed rebuttal arguments. Considering the rebuttal argument developed by the participants, we can state that 18.5% have a high level of informal reasoning and 81.5% have a low level of informal reasoning. We can conclude that there is a direct correlation between the grade level and the informal reasoning level, and the informal reasoning level of the students increases as the grade level of the students increases (6th grade: 20%, 7th grade: 25% and 8th grade 26.6%).

Keywords

• Informal reasoning skills
• decision making styles
• socio-scientific issues

Ortaokul Öğrencilerinin Karar Verme Biçimlerinin ve İnformal Muhakeme Becerilerinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışma, sosyobilimsel bir konu olan nüfus artışına yönelik ortaokul öğrencilerinin karar verme biçimleri ve karar verme sürecinde etkili olan informal muhakeme becerilerinin incelenmesini amaçlamaktadır. Araştırma, Ankara’da bir devlet ortaokulunda eğitim gören 86’sı erkek, 98’i kız olmak üzere toplam 184 öğrenciyle gönüllülük esasına dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Bu araştırma nitel araştırma yöntemlerinden biri olan “durum çalışması” esas alınarak yürütülmüştür. Elde edilen veriler betimsel analizle çözümlenmiştir. Araştırma bulguları öğrencilerin %62’sinin kanıta dayalı ve %38’inin sezgisel/duygusal olarak karar verdiğini göstermektedir. Araştırma doğrultusunda öğrencilerin %40.2’sinin karşıt argüman ve %18.5’inin ise çürütücü argüman geliştirdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin geliştirdikleri çürütücü argümanı dikkate alarak %18.5’inin informal muhakeme seviyesinin yüksek, %81.5’inin ise düşük informal muhakeme seviyesine sahip olduğu görülmektedir. Sınıf düzeyi ile informal muhakeme seviyesi arasında doğru orantı söz konusu olduğu ve öğrencilerin sınıf düzeyi arttıkça informal muhakeme seviyesinin de yükseldiği sonucuna varılabilir (6.sınıf: %20, 7.sınıf: %25 ve 8. Sınıf %26.6).

Keywords

• İnformal Muhakeme Becerileri
• karar verme biçimleri
• sosyobilimsel konular

References

1. Akbaş, M. (2017). İlköğretim düzeyindeki üstün yetenekli öğrencilerin çeşitli sosyobilimsel konulara ilişkin argümantasyon kalitesinin ve informal düşünme becerisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
2. Akıncıoğlu, O. (2003). Bir eğitim değeri olarak eleştirel düşünme. Değerler Eğitimi Dergisi, 1(3), 7-26.
3. Albe, V. (2008). When scientific knowledge, daily life experience, epistemological and social considerations intersect: Students’ argumentation in group discussions on a socio-scientific issue. Research in Science Education, 38(1), 67–90. https://dx.doi.org/10.1007/s11165-007-9040-2.
4. Amsterlaw, J. (2006). Children's beliefs about everyday reasoning. Child Dev. 77, 443–464. https://dx.doi.org/10.1111/j.1467-8624.2006.00881.x
5. Atabey, N. ve Arslan, A. (2020). The effect of teaching socio-scientific issues with cooperative learning model on pre-service teachers’ argumentation qualities. Ilkogretim Online - Elementary Education Online, 19 (2), 491-514.
6. Atabey, N. (2021). Science teachers’ argument types and supporting reasons on socioscientific ıssues: COVID-19 Pandemic. International Journal of Psychology and Educational Studies, 8(2), 214-231.
7. Atasoy, Ş., Tekbıyık, A. ve Yüca, O. Ş. (2018). Karadeniz Bölgesi’ndeki bazı yerel sosyobilimsel konularda öğrencilerin enformel muhakemelerinin belirlenmesi: HES, organik çay ve yeşil yol projesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 524-540.
8. Bell, R. L. ve Lederman, N. G. (2003). Understandings of the nature of science and decision making on science and technology based issues. Science Education, 87, 352–377.

9. Bereiter, C. ve Scardamalia, M. (2006). Education for the knowledge age: design-centered models of teaching and instruction. P. A. Alexander and P. H. Winne (ed.), in Handbook of Educational Psychology (s. 695–713). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
10. Chang, S. N. ve Chiu, M. H. (2008). Lakatos' scientific research programmes as a framework for analysing informal argumentation about socio-scientific issues. International Journal of Science Education, 30(13), 1753-1773.
11. Çapkınoğlu, E. (2015). 7. sınıf öğrencilerinin yerel sosyobilimsel konularda oluşturdukları argümantasyonların kalitesi ve karar verirken dikkate aldıkları faktörlerin incelenmesi. Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
12. Dawson, V. ve Carson, K. (2017) Using climate change scenarios to assess high school students’ argumentation skills, Research in Science ve Technological Education, 35(1), 1-16. https://dx.doi.org /10.1080/02635143.2016.1174932.
13. Dawson, V. M. ve Venville, G. J. (2010). Teaching strategies for developing students’ argumentation skills about socio-scientific issues in high school genetics. Research Science Education, 40(2), 133-148. https://dx.doi.org/10.1007/s11165-008-9104-y.
14. Dawson, V. ve Venville, G. (2013). Introducing high school biology students to argumentation about socioscientific issues. Canadian Journal of Science, Mathematics and Technology Education, 13(4), 356-372.
15. Doğan, Y. (2007). İlköğretim çağındaki 10-14 yaş grubu öğrencilerinin gelişim özellikleri. U.Ü. Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(13), 155-187.
16. Driver, R., Newton, P. ve Osborne, J. (2000). Establishing the norms of scientific argumentation in classrooms. Science Education, 84(3), 287–312.
17. Erdem, E. (2011). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin matematiksel ve olasılıksal muhakeme becerilerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Adıyaman Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adıyaman.
18. Eroğlu, B. (2012). Fen bilgisi öğretmen adaylarının küresel ısınma hakkındaki enformel muhakemeleri üzerinde bilimin doğasının etkisinin araştırılması. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
19. Eş, H. ve Varol, V. (2019). Fen bilgisi öğretmenliği ve ilahiyat öğrencilerinin nükleer santral sosyo-bilimsel konusuyla ilgili enformel argümanları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 437-454. https://dx.doi.org/10.17860/mersinefd.533013.
20. Eş, H., Mercan, I. S. ve Ayas, C. (2016). Türkiye için yeni bir sosyo-bilimsel tartışma: Nükleer ile yaşam. Turkish Journal of Education, 5(2), 47-59. https://dx.doi.org/10.19128/turje.92919.
21. Evagorou, M. ve Osborne, J. (2013). Exploring young students’ collaborative argumentation within a socio-scientific issue. Journal of Research in Science Teaching, 50(2), 209-237.
22. Evagorou, M., Jime´nez-Aleixandre, M. ve Osborne, J. (2012). Should we kill the grey squirrels?’A study exploring students’ justifications and decision-making. International Journal of Science Education, 34(3), 401–428.
23. Evans, J. S. (2005). Deductive reasoning. K. J. Holyoak and R. G. Morrison (ed.), in The Cambridge Handbook of Thinking and Reasoning (s. 169-184). New York, NY: Cambridge University.
24. Evans, J. S. B. T. (2002). Logic and human reasoning: An assessment of the deduction paradigm. Psychological Bulletin, 128(6), 978–996.
25. Felton, M. ve Kuhn, D. (2001). The development of argumentive discourse skills. Discourse Processes,32, 135–153.
26. Galotti, K. M. (1989). Approaches to studying formal and everyday reasoning. Psychol. Bull. 105, 331–351. https://dx.doi.org/10.1037/0033-2909.105.3.331.
27. Genç, M., Orhan, U., Baykurt, Ö. Ö., Özel, E., İkinci, N., Gürbüz, E. ve Türk, M. (2020). Organ ve doku bağışı konusunda ortaokul öğrencilerinin kararlarının ve enformel muhakeme örüntülerinin incelenmesi. AJER - Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 337-353. https://dergipark. org.tr/pub/egitim e-ISSN 2619-9351 sayfasından erişilmiştir.
28. Grace, M., Lee, Y.C., Asshoff, R. ve Wallin, A. (2015). Student decision-making about a globally familiar socioscientific issue: The value of sharing and comparing views with international counterparts. International Journal of Science Education, 37(11), 1855-1874.
29. Han, J. (2013). Scientific reasoning: Research, development, and assessment. (Doktora Tezi). https://etd.ohiolink.edu/ sayfasından erişilmiştir.
30. Hogan, K. (2002). Small group's ecological reasoning while making an environmental management decision. Journal of Research in Science Teaching, 39(4), 341–368.
31. İşbilir, E. (2010). Fen bilgisi öğretmen adaylarının sosyo-bilimsel konular hakkındaki bilimsel tartışma niteliklerinin epistemik inançlar ve tartışmaya eğilimleri açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
32. Jan, M. (2009). Designing an augmented reality game-based curriculum for argumentation. (Doktora Tezi) https://search.proquest.com/docview/305034117?pq-origsite=summon sayfasından erişilmiştir.
33. Jönsson, A. (2016). Student performance on argumentation task in the Swedish National Assessment in science. International Journal of Science Education, 38 (11), 1825– 1840.
34. Kalin, B., ve Namdar, B. (2022). Preservice science teachers’ enformel reasoning and scientific habits of mind: A case of hydroelectric power plants. Turkish Journal of Education, 11(1), 56-73. https://doi.org/10.19128/turje.980874 sayfasından erişilmiştir.
35. Karaçor, N. E. (2020). Ortaokul öğrencilerinin informal muhakeme örüntüleri ile bilimin doğası görüşleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Adıyaman Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adıyaman.
36. Karamanlı, E. (2019). Sosyobilimsel konularda sınıf içi destekli blog uygulamaları ile ortaokul öğrencilerinin argümantasyon düzeylerinin ve informal akıl yürütme örüntülerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
37. Kim, M., Anthony, R. ve Blades, D. (2014). Decision making through dialogue: A case study of analyzing preservice teachers’ argumentation on socioscientific issues. Research in Science Education, 44(6) 903–926.
38. Korkmaz, S. Z. (2018). Eleştirel düşünme becerileri eğitiminin öğretmenlerin ve öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerine etkisi. Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsüsü, Erzurum.
39. Kuhn, D. (1991). The skills of argument. Cambridge: Cambridge University.
40. Kuhn, D. (1993). Connecting scientific and informal reasoning. Merrill Palmer Q. 39, 74–103.
41. Lewis, J. ve Leach, J. (2007). Discussion of socio-scientific issues: The role of science knowledge. International Journal of Science Education, 28(11), 1267–1287.
42. Lu, J. ve Zhang, Z., (2013). Assessing and supporting argumentation with online rubrics. International Education Studies, 6(7), 66-77.
43. Mayer, R. E. ve Wittrock, M. C. (2006). Problem solving. P. A. Alexander and P. H. Winne (ed.), in Handbook of Educational Psychology (s. 287-303). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
44. Means, M. L. ve Voss, J. F. (1996). Who reasons well? Two studies of enformel reasoning among children of different grade, ability, and knowledge levels. Cognition and Instruction, 14 (2), 139-178.
45. Meral, E. (2018). Argümantasyon tabanlı bilim öğrenme yaklaşımının öğrencilerin akademik başarılarına eleştirel düşünme eğilimlerine ve argüman oluşturma becerilerine etkisi. Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
46. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. (Second Edition). California: SAGE.
47. Namdar, B., Aydin, B. ve Raven, S. (2020). Preservice science teachers’ informal reasoning about hydroelectric power issue: The effect of attitudes towards socio-scientific issues and media literacy. International Journal of Research in Education and Science (IJRES), 6(4), 551-567.
48. Özden, M. (2020). Elementary school students’ informal reasoning and ıts’ quality regarding socio-scientific ıssues. Eurasian Journal of Educational Research 86, 61-84.
49. Patronis, T., Potari, D. ve Spiliotopoulou, V. (1999). Students‟ argumentation in decision- making on a socio-scientific issue: Implication for teaching. Internation Journal of Science Education, 21, 745-754.
50. Paul, R. ve Elder, L. (2016). Kritik düşünce (A. Esra Aslan ve G. Akçekiç Yaman, Çev.). İstanbul: Nobel.
51. Pehlivanlar, G. (2019). Fen bilgisi ve sınıf öğretmen adaylarının yerel, ulusal ve küresel sosyobilimsel konular hakkındaki informal muhakemeleri. Yüksek Lisans Tezi. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Rize.
52. Perkins, D. N. (1985). Postprimary education has little impact on informal reasoning. Journal of Educational Psychology, 77, 562–571.
53. Perkins, D. N., Faraday, M. ve Bushey, B. (1991). Everyday reasoning and the roots of intelligence. J. F. Voss, D. N. Perkins, ve J. W. Segal (Ed.), In informal reasoning and education (s. 83-105). Hillsdale: Erlbaum.
54. Ritchhart. R. (2002). Intellectual character. New York: John Wiley ve Sons.
55. Sadler, T. D. ve Zeidler, D. L. (2004). The significance of content knowledge for informal reasoning regarding socioscientific issues: Applying genetics knowledge to genetic engineering issues. Science Education, 89(1), 71–93.
56. Sadler, T. D. ve Zeidler, D. L. (2005b). The significance of content knowledge for informal reasoning regarding socioscientific issues: applying genetics knowledge to genetic engineering issues. Sci. Educ. 89, 71–93. https://dx.doi.org/10.1002/sce.20023.
57. Sadler, T. D. ve Zeidler, D. L. (2005a). Patterns of informal reasoning in the context of socioscientific decision making. Journal of Research in Science Teaching, 42(1), 112-138. https://dx.doi.org/10. 1002/tea.20042.
58. Sadler, T. D. (2003). Informal reasoning regarding SSI: The influence of morality and content knowledge (Doctoral dissertation). Florida. ProQuest Dissertations and Theses database. Sayfasından erişilmiştir (UMI No. 3080007).
59. Sadler, T. D. (2004). Informal reasoning regarding socioscientific issues: a critical review of research. J. Res. Sci. Teach. 41, 513–536. https://dx.doi.org/10.1002/tea.20009.
60. Sadler, T. D. (2009). Situated learning in science education: socio‐scientific issues as contexts for practice. Studies in science Education, 45(1), 1-42.
61. Sadler, T. D. ve Dawson, V. (2012). Socio-scientific issues in science education: Contexts for the promotion of key learning outcomes. In Second international handbook of science education (s. 799-809). Dordrecht: Springer.
62. Sadler, T. D. ve Zeidler, D. L. (2005b). The significance of content knowledge for informal reasoning regarding socioscientific issues: Applying genetics knowledge to genetic engineering issues. Science Education, 89, 71-93.
63. Sadler, T. D., Barab, S. A. ve Scott, B. (2007). What do students gain by engaging in socioscientific inquiry? Research in Science Education, 37(4), 371-391.
64. Sadler, T., Amirshokoohi, A., Kazempour, M. ve Allspaw, K. M. (2006). Socioscience and ethics in science classrooms: Teacher perspectives and strategies. Journal of Research in Science Teaching, 43(4), 353-376.
65. Sadler, T. D., Chambers, F. W. ve Zeidler, D. L. (2004). Student conceptualizations of the nature of science in response to a socioscientific issue. International Journal of Science Education, 19, 387–409.
66. Sağlam, İ. H. (2016). Öğretmen adaylarının nükleer enerji kullanımına yönelik informal muhakemeleri üzerine karma yöntem araştırması. Yüksek Lisans Tezi. Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aksaray.
67. Secor, M. J. (1987). Recent research in argumentation theory. The Technical Writing Teacher, 15(3), 254-337.
68. Sönmez, V. ve Alacapınar, G. F. (2018). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Anı.
69. Tonus, F. (2012). Argümantasyona dayalı öğretimin ilköğretim öğrencilerinin eleştirel düşünme ve karar verme becerileri üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
70. Topçu, M. S. (2008). Preservice science teachers’ informal reasoning regarding socioscientific issues and the factors influencing their informal reasoning. Doktora Tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
71. Topçu, M. S., Tüzün, Ö., ve Sadler, T. D. (2011). Turkish preservice science teachers’informal reasoning regarding socioscientific issues and the factors influencing their informal reasoning. Journal of Science Teacher Education, 22(1), 313-332.
72. Torun, F. (2015). Sosyal bilgiler dersinde argümantasyon temelli öğretim ve karar verme beceresi arasındaki ilişki düzeyi. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
73. Tüzün, Y. Ö. (2013). Fen derslerinde sosyobilimsel konuların işlenişine yönelik kuramsal ve uygulamalı yaklaşımlar. Eğitim: Kuram ve Uygulama, 22, 9-20.
74. Untereiner, B. (2013). Teaching and learning the elements of argumentation (Yüksek Lisans Tezi). https://dspace.library.uvic.ca/bitstream/handle/1828/4654/Untereiner_Brian_MA_2013.pdf?sequence=1veisAllowed=y sayfasından erişilmiştir.
75. Urhan, G. (2016). Argümantasyon tabanlı öğrenme ortamlarında öğrencilerin argüman kalitelerinin ve enformel akıl yürütme becerilerinin incelenmesi. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
76. Voss, J. F., Perkins, D. N. ve Segal, J. W. (1991). Informal reasoning and education. Hillsdale, MI: Lawrence Erlbaum Associates.
77. Walker, K., ve Zeidler, D.L. (2007). Promoting discourse about socioscientific issues through scaffolded inquiry. International Journal of Science Education, 29(11), 1387-1410.
78. World Economic Form (2018). The future of jobs report. http://www3.weforum.org/docs/WEF_Future_of_Jobs_2018.pdf. sayfasından erişilmiştir.
79. Wu, Y. T. ve Tsai, C. C. (2011). High school students' informal reasoning regarding a socio-scientific issue, with relation to scientific epistemological beliefs and cognitive structures. Int. J. Sci. Educ. 33, 371–400. https://dx.doi.org/10.1080/09500690903505661.
80. Wu, Y., T. ve Tsai, C., C. (2007). High school students’enformel reasoning on a socio-scientific issue: Qualitative and quantitative analyses. International Journal of Science Education, 29(9), 1163–1187.
81. Yang, F. Y., ve Anderson, O. R. (2003). Senior high school students‟ preference and reasoning modes about nuclear energy use. International Journal of Science Education, 25, 221-244.
82. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Seçkin.
83. Yin, R.K. (2003). Case study research: Design and methods (3. Baskı). Thousand Oaks, CA: Sage.
84. Zeidler, D. L. (2014). Socioscientific issues as a curriculum emphasis. Theory, research, and practice. NG Lederman ve SK Abell (Ed.), in Handbook of research on science education, 2, (s. 697-726).
85. Zeidler, D. L., Sadler, T. D., Simmons, M. L. ve Howes, E. V. (2005). Beyond STS: A research‐based framework for socioscientific issues education. Science education, 89 (3), 357-377.
86. Zeidler, D. L., Walker, K. A. , Ackett, W. A. ve Simmons, M. L. (2002). Tangled up in views: Beliefs in the nature of science and responses to socioscientific dilemmas. Science Education, 86, 343-367.
87. Zohar, A. ve Nemet, F. (2002). Fostering students’ knowledge and argumentation skills through dilemmas in human genetics. Journal of Research in Science Teaching, 39(1), 35–62. doi: 10.1002/tea.10008.
88. Zorlu, E. (2019). Öğretmen adaylarının küresel ısınmanın kaynağına yönelik informal muhakemeleri üzerine karma yöntem araştırması. Yüksek Lisans Tezi. Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aksaray.