Ulusaşırı göç, ailelerin bakım, mahremiyet ve aidiyet ilişkilerini sınır ötesinde sürdürmelerini gerektirirken dijital medya bu ilişkilerin temel altyapısı haline gelmiştir. Bu çalışma, Birleşik Krallık’taki Türk göçmenlerin dijital iletişim aracılığıyla aile ilişkilerini nasıl sürdürdüklerini incelemektedir. Farklı yaş ve statülerdeki 29 katılımcı ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler, WhatsApp ve FaceTime gibi platformların gündelik eşzamanlı varoluşu mümkün kıldığını, ancak bedensel yokluğun yerini dolduramadığını göstermektedir. Katılımcılar, dijital mecralar üzerinden duygusal danışmanlık, maddi transfer ve pratik destek sağladıklarını; gençlerin ise kuşaklar arası dijital aracılar olarak işlev gördüklerini belirtmiştir. Bayram kutlamaları ve doğum günleri gibi çevrimiçi ritüeller aidiyet duygusunu pekiştirirken aynı zamanda görünürlük ve ahlaki denetimi artırmaktadır. Bulgular, gündelik dijital etkileşimlerin ulusaşırı aileliği pekiştirdiğini ortaya koymaktadır. Çalışma, dijital teknolojilerin göçmen aile yaşamında hem dayanışmayı sürdüren hem de bedensel yokluğu derinleştiren ikili rolünü vurgulayarak dijital göç ve aile araştırmalarına kuramsal ve ampirik katkı sunmaktadır. Elde edilen sonuçlar, dijital okuryazarlık ve kuşaklar arası etkileşimi güçlendirmeye yönelik politikaların geliştirilmesi için de önemli çıkarımlar sağlamaktadır.
Çankırı Karatekin Üniversitesi, 22.05.2025 tarihli 54 numaralı toplantı kararı ile etik kurul onayı alınmıştır.
Transnational migration reshapes how families sustain care, intimacy, and belonging across borders, with digital media increasingly central to these ties. This study examines how Turkish migrants in the United Kingdom maintain familyhood through digital communication. Based on semi-structured interviews with 29 participants, the findings show that platforms such as WhatsApp and FaceTime function as infrastructures of everyday co-presence, enabling routine coordination and reassurance while highlighting the irreplaceability of physical proximity. Participants described offering emotional counselling, financial transfers, and practical assistance across borders, while younger generations often acted as digital mediators bridging literacy and etiquette gaps. Online rituals, such as Bayram (Eid) greetings or birthday celebrations, reinforced belonging yet intensified moral surveillance and visibility. The findings demonstrate that everyday digital interactions consolidate transnational solidarity while deepening awareness of absence. The study contributes to scholarship on digital migration and transnational familyhood by conceptualizing digital media as infrastructures of intimacy and care. These insights also hold practical implications for policies and programmes that promote intergenerational digital literacy and emotional well-being in migrant families.
Ethical approval was obtained from Çankırı Karatekin University Ethics Committee with the decision of Meeting No. 54 dated May 22, 2025
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | Screen and Media Culture, Sociology of Family and Relationships, International Migration |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | October 6, 2025 |
| Acceptance Date | December 22, 2025 |
| Publication Date | January 18, 2026 |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: 24 |