EPOCHÉ YÖNTEMİ İLE FELSEFİ DANIŞMANLIK/SAĞALTIM

Abstract

Bu araştırma, 19. yüzyıl felsefesinde önemli bir yer tutan fenomenolojik epoché yönteminin, felsefi danışmanlık/sağaltım alanındaki kullanımını incelemeyi amaçlamaktadır. Sağaltım ve danışmanlık kavramları eş anlamlı olduğu için zaman zaman birbirinin yerine kullanacağız. Felsefi danışmanlık, felsefi birikimden yararlanarak, zihinsel ve duygusal sağlık açısından hastalık seviyesine ulaşmamış bireylerin iyi olma hallerini sağlamayı ve bu halin sürekliliğini korumayı hedefleyen bir uygulamadır. Felsefi danışmanlık, kişiye kendi benliğini keşfetme, karşılaştığı sorunları çeşitli felsefi bakış açılarıyla değerlendirme ve kendi bilincinin özüne ulaşma konusunda birtakım yöntemlere başvurmaktadır. Bu yöntemlerden biri, fenomenolojik epoché yöntemidir. Husserl’in fenomenolojisinde merkezi bir yere sahip olan epoché yöntemi, doğal tavırla elde edilen tüm ön varsayımlar, önyargılı düşüncelerin askıya alınmasını ifade eden bir yöntemdir. Bu yöntem, bireyin zihinsel süreçlerine dışsal etkilerin ve yanlış akıl yürütmelerin müdahalesi olmaksızın, saf bir bilinç deneyimi yaşamasını mümkün kılmaktadır. Felsefi danışmanlık, epoché yöntemi aracılığıyla bireyin bu önyargılı düşüncelerini askıya almasını sağlayarak danışanın, içsel varoluşuna doğru gerçek bir yolculuğa çıkmasını, daha derin bir öz farkındalık ve içsel açıklık kazanmasını amaçlamaktadır. Bu çalışmada, epoché yönteminin felsefi danışmanlıkla nasıl bir iş birliği içinde kullanıldığı ve bireyin öznel deneyimlerine ulaşma sürecinde nasıl bir rol oynadığı ele alınacaktır. Bu sayede, danışan, kendi iç dünyasında apaçık bir farkındalık geliştirerek, kendi benliğine dair derinlemesine bir anlayışa ulaşabilmektedir.

Keywords

• Felsefi Danışmanlık
• Sağaltım
• Époche
• İyileşme
• Husserl

PHILOSOPHICAL COUNSELLING/ HEALING WITH THE EPOCHÉ METHOD

Abstract

This study aims to examine the use of the phenomenological epoché method, which has an important place in 19th century philosophy, in the field of philosophical counseling/therapy. Since the concepts of healing and counseling are synonymous, we will use them interchangeably from time to time. Philosophical counseling is a practice that aims to ensure the well-being of individuals who have not reached the level of illness in terms of mental and emotional health and to maintain the continuity of this state by making use of philosophical knowledge. Philosophical counseling uses a number of methods to help individuals discover their own selves, evaluate the problems they face from various philosophical perspectives and reach the essence of their own consciousness. One of these methods is the phenomenological epoché method. The epoché method, which has a central place in Husserl's phenomenology, is a method that expresses the suspension of all presuppositions and preconceived ideas obtained through natural behavior. This method makes it possible for the individual to experience a pure consciousness without the interference of external influences and false reasoning in his/her mental processes. By enabling the individual to suspend these preconceived notions through the epoché method, philosophical counseling aims to enable the client to embark on a real journey towards his/her inner being and to gain a deeper self-awareness and inner clarity. In this study, it will be discussed how the epoché method is used in collaboration with philosophical counseling and what role it plays in the process of accessing the subjective experiences of the individual. In this way, the client is able to reach a deep understanding of his/her own self by developing a clear awareness of his/her inner world. should reflect the purpose, scope and results of the study.

Keywords

• Philosophical Counseling
• Healing
• Époche
• Husserl.

References

1. Achenbach, G. (2010). Zur Einführung der Philosophischen Praxis. Köln: Verlag Jürgen Dinter. Afşar, T. (2008). Felseye Giriş. İstanbul: Bulut Yayınları.
2. Akarsu, B. (1975). Felsefe Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumları Yayınları.
3. Arslan, A. (2010). İlkçağ Felsefe Tarihi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. Ayan, B. (2021). Edmund Husserl'in fenomenolojik yaklaşımının temel kavramları ve iddiası.
4. BOR, M. Selim, (2024). Felsefi Danışmanlık: Yaşamın Anlamını Keşfetmeye Yönelik Rehberlik, Dört Öge, 26, 21-34. http://dergipark.gov.tr/dortoge.
5. Byrd, J. (2023). The practical price of Pyrrhonism. Philosophies, 8(6), 1-13.
6. Cevizci, A. (2005). Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Paradigma Yayıncılık.
7. Çankı, M. N. (2021). Büyük Felsefe Lügatı (R. Alpyağıl, Ed.). İstanbul: İz Yayıncılık.
8. Dürüşken, Ç. (2020). Boethius ve felsefeyle iyileşmek. A. Hasanoğlu ve Ö. Bayoğlu (Ed.), Klinik Felsefe içinde (ss. 11-22). İstanbul: Pinhan Yayıncılık.

9. Eyim, A. (2006). Husserl'in felsefesinde doğal tavrın gerekliliği fenomenolojik indirgeme ve özel dil üzerine tartışma. Uludağ Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, (7), 31-39.
10. Hadot, P. (1995). Philosophy as a Way of Life: Spiritual Exercises from SOCRATES to Foucault. New Jersey: Wiley-Blackwell.
11. Hategan, V. (2024). Can philosophical counseling be a special profession to be recognized in Romanian society? Interdisciplinary Research in Counseling, Ethics and Philosophy, 4(11), 1-23.
12. Husserl, E. (1983). General Introduction to a Pure Phenomenology (F. Kersten, Trans.). Boston: Martinus Nıjhoff Publishers.
13. Husserl, E. (1995). Kesin Bir Bilim Olarak Felsefe. (Çev. T. Mengüşoğlu), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.
14. Husserl, E. (2001). Logical Investigation. (Çev. J.N.Findlay), Routledge, New York.
15. Husserl, E. (2012). Fenomenoloji Üzerine Beş Ders. (Çev. H. Tepe), Bilgesu Yayınları, Ankara.
16. Köroğlu, E. (2019). Felsefe ve Psikoterapi. Ankara: HYB Basım Yayın.
17. Lahav, R. (2001). A conceptual framework for philosophical counseling. Journal of Applied Philosophy, 18(2), 199–211.
18. Lahav, R. (2013). Philosophical counseling and self-transformation. Cohen ve S. Jr. (Ed.), Philosophy, Counseling, and Psychotherapy içinde (ss. 82-99). Cambridge: Cambridge Scholars Publishing.
19. Lahav, R. (2013). Philosophical counseling and self-transformation. E. Cohen ve S. Zinaich (Ed.), Philosophy, Counseling, and Psychotherapy içinde (ss. 82-99). Cambridge: Cambridge Scholars Publishing.
20. Lewis, M. ve Staehler, T. (2020). Fenomenoloji. (Çev. M. Demirhan , M. B. Gürsoy, O. B. Kaplan, M. Türkan ve N. Şahankaya), Fol kitap, Ankara.
21. Lyotard, J. F. (2007). Fenomenoloji. (Çev. İ. Birkan), Dost Kitapevi Yayınları, Ankara.
22. Mabaquiao, N. J. (2005). Husserl's theory of intentionality. Philosophia: An International Journal of Philosophy, 1(34), 24-49.
23. Marinoff, L. (2004). Felsefe Terapisi (E. Sökmen, Çev.). İstanbul: Gendaş Kültür Yayıncılık.
24. May, T. (2022). Anlamlı Bir Yaşam (B. Aşçı, Çev.). İstanbul: İrene Yay.
25. Moran, D. (2000). Introduction to Phenomenology. London: Routledge.
26. Nussbaum, M. C. (2011). Creating Capabilities: The Human Development Approach. Cambridge: Harvard University Press.
27. Padin, R. (2013). Defining philosophical counseling. E. Cohen ve S. Zinaich (Ed.), Philosophy, Counseling, and Psychotherapy içinde (ss. 16-33). Cambridge: Cambridge Scholars Publishing.
28. Rockmore, T. (2020). Hegel, Husserl ve epistemolojik fenomenoloji üzerine. G. Ateşoğlu (der.). Varoluşçuluk, Fenomenoloji, Ontoloji içinde (ss. 154-170). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
29. Sellars, J. (2006). Stoicism. California: University of California Press.
30. Smith, D. W. (2007). Husserl. London: Routledge.
31. Solomon, R. C. (2023). Akılcılıktan Varoluşçuluğa (R. Kuldaşlı, Çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
32. Tuominen, M. (2007). Apprehension and argument: Ancient theories of starting points for knowledge. Dordrecht: Springer.
33. Uygur, N. (1998). Edmund Husserl'de Başkasının Ben'i Sorunu. İstanbul: YKY.
34. Wahler, H. (2013). Philosophische Lebensberatun. Marburg: Tectum Verlag.
35. Zahavi, D. (2003). Husserl's Phenomenology. Stanford: Stanford University Press