Construction Services of Provincial Organizations and Local Administrations; Carried Out Urban Practices with Kocaeli Case in the Single Party Period

Abstract

The current government in the Republican period is the CHP with a single party administration; It considers village and town as separate essential issues due to internal and external developments. To reveal this dilemma, the boundaries considered "village" and "town" are defined. Also, the concepts of 'rural,' 'center,' 'local' or 'local' used throughout the discussion are questioned, and in the transfer here, 'Kocaeli' is taken as reference. The main factor that serves to differentiate the village and town space; Different laws have been applied in the two places' administration. Therefore, the town and village studies conducted by the provincial administrative organization and local administrations differ. In the light of all this information, the institutions that public buildings of the town centers related from the project design to the constructions phase are determined. On the other hand, when discussing provincial organizations' construction services and local administrations during the Single Party period, in an another study, it is necessary to mention the CHP Request System, an application-specific to this period. This system's contribution to the services expected from the administrators of the whole province, including village and subdistrict centers, and the activities of local administrations and provincial organizations regarding the town is excellent.

Keywords

• urban politics
• rural politics
• provincial organizations
• local administrations

TAŞRA ÖRGÜTÜ VE MAHALLİ İDARELERİN İNŞA HİZMETLERİ; TEK PARTİLİ DÖNEMDE KENTTE YÜRÜTÜLEN UYGULAMALARDA KOCAELİ ÖRNEĞİ

Abstract

Cumhuriyet dönemindeki mevcut hükümet, tek parti yönetimiyle CHP; politikalarını iç ve dış gelişmelerden ötürü köy ve kenti birbirinden ayrı önemli meseleler olarak ele almaktadır. Bu ikilemi ortaya koymak için öncelikle ‘köy’ ve ‘kent’ olarak ele alınan sınırlar tanımlanmaktadır. Ayrıca tartışma boyunca kullanılan‘taşra’, ‘merkez’,‘mahalli’ veya ‘yerel’ kavramları sorgulanmakta ve buradaki aktarımda taşra olarak ‘Kocaeli’ referans alınmaktadır. Köy ve kent mekânının farklılaşmasına hizmet eden başlıca etmen; iki yerin idaresinde farklı kanunların uygulanmış olmasıdır. Dolayısıyla taşra idarî örgütünün ve mahalli idarelerin yürüttüğü kent ve köy çalışmaları ayrışmaktadır. Tüm bu bilgiler ışığında il ve ilçe merkezlerindeki kamusal yapıların, projelendirmesinden uygulama safhasına kadar ilişkili olduğu kurumlar tespit edilmektedir. Öte yandan Tek Parti döneminde taşra teşkilâtı ve mahalli idarelerin inşa hizmetini konuşurken bu döneme özgü bir uygulama olan CHP Dilek Sistemi’ne ayrı bir çalışmada değinmek gerekmektedir. Mahalli idarelerin ve taşra teşkilatlanmasının kentle ilgili faaliyetlerinin yanında köy ve bucak merkezleri dahil olmak üzere bütün ilin yöneticilerden beklediği hizmetlere bu sistemin katkısı büyüktür.

Keywords

• kent politikaları
• köy politikaları
• taşra örgütü
• mahalli idareler

References

1. Başarır, A. (1972). Mahalli İdareler Kuruluş, Organları ve Görevleri, İçişleri Bakanlığı ve Devlet Planlama Teşkilatı 1972 Yılı İl Mahalli İdareler Planlaması Semineri. Ankara, Türkiye. 10-27 Temmuz 1972.
2. Bayındırlık Dergisi. (1946). Cumhuriyet’in 23’üncü Yılında Yapı ve İmar İşleri, Ekim, 135-180.
3. Belediyeler Dergisi. (1937). Mahalli İdareler, Belediyeler, Hususi İdareler, Köyler, 2(19), 21-49.
4. Boran, B. S. (1940a). Köy Davası Şehirleşmek Davasıdır. Siyasi İlimler Mecmuası, 10(111), 146-149.
5. Boran, B. S. (1940b). Köy Davası Şehirleşmek Davasıdır II. Siyasi İlimler Mecmuası, 10(112), 183-190.
6. Çoker, Z. (1986). İller Bankası ve Mahalli İdareler. İstanbul: Kazancı Matbaacılık. Ankara.
7. Erol, Ö. S. (2019). Tek Partili Dönemin Politikalarında Köy-Kent Ayrımı: Uygulamalarıyla Kocaeli’de Mekânın Örgütlenmesi. Doktora Tezi. Kocaeli Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Kocaeli.
8. Ertuğ, H. R. (1948). İl Özel İdarelerimizi de Unutmayalım. İller ve Belediyeler Dergisi, 37, 1-3.

9. Ertuğ H.R. (1949). Mahalli İdare Rejimimizde de İnkılap Lazım. İller ve Belediyeler Dergisi, 40, 1-2.
10. Gözübüyük, Ş. A. (1967). Türkiye’de Mahalli İdareler. Ankara Üniversitesi Basımevi, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü. Ankara.
11. Güler, H. (2011). Türkiye’nin Erken Dönem Sanayileşme Serüveni. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(1), 63-87.
12. İnan, A. (1978). Cumhuriyetin 50. Yılı İçin Köylerimiz. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Ankara. Merkezi Hükümet Teşkilâtı Kuruluş ve Görevleri. Merkezi Hükümet Teşkilâtı Araştırma Projesi Yönetim Kurulu Raporu. (1966). Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları. Ankara.
13. Mutlu Y.N. (2005). Bayındırlık Bakanlığı Tarihi. Genişletilmiş 2. Baskı. Bayındırlık Bakanlığı. Ankara.
14. Neumark, F. (1936). Komün Bilgisinin Esas Meseleleri. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi İktisat ve İçtimaiyat Enstitüsü Neşriyatı. İstanbul.
15. Özçağlar, A. (2005). Türkiye’de Mülki İdare Bölümlerinin İdari Coğrafya Analizi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 3(1), 1-25.
16. Özçağlar, H. (2014). Türkiye’de Bucak Yönetimi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
17. Reuter, E. (1941). Mahalli İdarelerin Mali Kaynakları ve Devletle Mali Münasebetleri. Belediyeler Dergisi, 7(73), 4-26.
18. Sayar, Z. (1941/42). İmar Politikamızı Kuralım ve Teşkilatlandıralım. Arkitekt, 11-12(131-132), 239-240.
19. Sayar, Z. (1944). Resimli Hadiseler. Arkitekt, 7-8 (151-152), 162.
20. Yavuz, F. (1946). Köy İdarelerimizin Maliyesi. Milli Eğitim Bakanlığı Siyasal Bilgiler Okulu No:16. Ankara. 22 Ekim 1950 Umumî Nüfus Sayımı. Türkiye Cumhuriyeti Başvekâlet İstatistik Umum Müdürlüğü. 1950.