The Comparison of Hermeneutic-Based Distinction of Spirit – Nature and Hegel’s Approach of The Truth is the Whole

Abstract

Hermeneutic might be seen as a method of interpretation of texts or a method of knowledge which is build on the notion of understanding or a general teory of understanding. On the other hand, specially in Schleiermacher and Dilthey’s philosophy, hermeneutic was seen as an answer to philosophy’s quest of method for itself. By the time, hermeneutic is turned to an alternative for epistemology and the solution of its problems by cancelling them in contemporary philosophy. If hermeneutic is a solution for epistemological problems, what is its ontological basis? This study aims to make a critical investigation of the tradition of hermeneutic, specially Vico’s and Dilthey’s thought, in the context of its ontology by Hegel’s dictum that the truth is the whole

Keywords

• Hermeneutic, Hegel, Vico, Dilthey, The Truth is the Whole

HERMENEUTİK TEMELLİ TİN – DOĞA AYRIMI İLE HEGEL’İN ‘GERÇEK BÜTÜNDÜR’ YAKLAŞIMININ KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Hermeneutik, metinleri yorumlama yöntemi ya da bilmeyi anlama üzerine kuran bir bilme yöntemi ya da genel olarak bir anlama kuramı olarak görülebilir. Diğer taraftan, özellikle Schleiermacher ve Dilthey’ındüşüncelerinde hermeneutik, felsefenin kendisine yöntem arayışına bir yanıt olarak görülmüştür. Bununla birlikte çağdaş felsefede, hermeneutik epistemolojinin yerini alan ve epistemolojinin problemlerini ortadan kaldırarak çözen bir alternatif olarak öne sürülmüştür. Eğer hermeneutik epistemolojik problemlerin çözümü ise, bu çözümün ontolojik temelleri nedir? Bu çalışmada, hermeneutik geleneğin dayandığı ontoloji bağlamında, özellikle Vico ve Dilthey’ın düşüncelerinin Hegel’in “Gerçek bütündür” savı temelinde eleştirel bir incelemeye tâbi tutulması amaçlanmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Hermeneutik,Hegel,Vico,Dilthey,Gerçek bütündür

References

1. TAŞDELEN, Vefa, Hermeneutiğin Evrimi, Hece Yayınları, Ankara, 2008.
2. GADAMER, Hans-Georg, “Hermeneutik Problemin Evrenselliği”, çev. Hüsamettin Arslan, Hermeneutik ve Hümaniter Disiplinler, s. 61 – 72, Paradigma Yay., İstanbul, 2002.
3. DILTHEY, Wilhelm, Hermeneutik ve Tin Bilimleri, çev. Doğan Özlem, Paradigma Yay., İstanbul, 1999.
4. HEGEL, G. W. F., Tinin Görüngübilimi, çev. Aziz Yardımlı, İdea Yay., İstanbul, 2004.
5. HEGEL, G. W. F., Felsefi Bilimler Ansiklopedisi I –Mantık Bilimi-, çev. Aziz Yardımlı, İdea Yay., İstanbul, 2004
6. ÖZLEM, Doğan, Metinlerle Hermeneutik (Yorumbilgisi) Dersleri, İnkılap Kitabevi, İstanbul, 1996.
7. LOWITH, Karl, “Vico”, çev. Doğan Özlem, Tarih Felsefesi, s. 261 – 276, İnkılap Kitabevi, İstanbul, 2004.
8. VICO, Giambattista, Yeni Bilim, çev. Sema Önal, Doğu Batı Yay., Ankara, 2007.