The Mediating Role of Digital Culture in the Digital Transformation Performance of Fortune 500 Businesses

Abstract

While the development of information and communication technologies brings digital transformation to the agenda, businesses are also digitizing their structures and processes. In this direction, businesses determine various strategies, but technology support alone is not sufficient at the stage of putting their strategies into practice. At this point, the role of the human capital factor is felt at a significant level. While businesses change their structures and ways of doing business, they harmonize the concept of organizational culture with these structures and processes. Considering that this is an adaptation need, organizations need to adopt the new organizational culture and combine it with its elements. The problem of managing digital processes reveals a completely different organizational culture. A successful digital transformation for businesses seems possible with the creation of a digital transformation culture. From this point of view, it is aimed to reveal the mediation effect of digital transformation culture in the relationship between digital transformation strategies and performance in the research. For this purpose, 142 companies in the Fortune 500 Turkey list; a questionnaire was applied to Information Technology (IT) managers or Digital Transformation Directors (CDO-Chief Digital Officer). In the research, findings related to the fact that businesses evaluate digital transformation culture and digital transformation performance at a high level have emerged. According to the results of the research, positive and significant relationships emerged between the digital transformation strategies of businesses and their digital transformation performances. It has been concluded that the digital transformation culture plays a decisive role in these relations.

Keywords

• Digital Transformation
• Diigital Culture
• Digital Transformation Performance.

Fortune 500 İşletmelerinin Dijital Dönüşüm Performansında Dijital Kültürün Aracılık Rolü

Öz

Bilgi ve iletişim teknolojilerinin gelişmesi, dijital dönüşümü gündeme getirirken işletmeler de yapı ve süreçlerini dijitalleştirmektedir. Bu doğrultuda işletmeler çeşitli stratejiler belirlemekte ancak stratejilerini uygulamaya geçirmek aşamasında sadece teknoloji desteği yeterli olmamaktadır. Bu noktada insan sermayesi faktörünün rolü önemli düzeyde hissedilmektedir. İşletmeler, yapılarını ve iş yapma yöntemlerini değiştirirken örgüt kültürü kavramını da bu yapı ve süreçlere uyumlu hale getirmektedir. Bunun bir adaptasyon ihtiyacı olduğu düşünüldüğünde organizasyonların yeni örgüt kültürünü benimsemeleri ve unsurları ile birleştirmeleri gerekmektedir. Dijital süreçleri yönetme sorunu tamamen farklı bir örgüt kültürünü ortaya çıkarmaktadır. İşletmeler için başarılı bir dijital dönüşümün gerçekleşebilmesi dijital dönüşüm kültürünün oluşturulabilmesi ile mümkün görünmektedir. Bu düşünceden hareketle araştırmada, işletmelerin dijital dönüşüm stratejileri ile performans ilişkisinde dijital dönüşüm kültürünün aracılık etkisini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Fortune 500 Türkiye sıralamasında yer alan 142 işletmenin; Bilgi Teknolojileri (BT) yöneticilerine veya Dijital Dönüşüm Direktörlerine (CDO-Chief Digital Officer) anket uygulanmıştır. Araştırmada işletmelerin, dijital dönüşüm kültürünü ve dijital dönüşüm performanslarını yüksek düzeyde değerlendirdikleri ile ilgili bulgular ortaya çıkmıştır. Araştırma sonuçlarına göre ise, işletmelerin dijital dönüşüm stratejileri ile dijital dönüşüm performansları arasında pozitif anlamlı ilişkiler ortaya çıkmıştır. Söz konusu ilişkilerde, dijital dönüşüm kültürünün belirleyici bir rol oynadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Dönüşüm
• Dijital Kültür
• Dijital Dönüşüm Performansı.

References

1. Alhubaishy, A. ve Aljuhani, A. (2021). The Challenges Of Instructors’ And Students’ Attitudes In Digital Transformation: A Case Study Of Saudi Universities. Education and Information Technologies, 1-16.
2. Atak, G. (2018). Impact Factors And Current Issues On Technology Development For Industry 4.0 Transformation In Technopark Companies: The Case Of Turkey. Yüksek Lisans Tezi İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Axmann, B. ve Harmoko, H. (2020). Industry 4.0 Readiness Assessment: Comparison Of Tools And İntroduction Of New Tool For SME. Tehnički Glasnik, 14(2), 212-217.
4. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The Moderator–Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173.
5. Bekmezci, M. (2013). Taking Competitive Advantage By Business Model Innovation. Journal of Management & Economics, 20(1), 291-314.
6. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, (2017). Türkiye'nin Sanayi Devrimi Dijital Türkiye Yol Haritası. https://www.gmka.gov.tr/dokumanlar/yayinlar/2023_Dijital-Turkiye-Yol-Haritasi.pdf. Erişim Tarihi: 05.03.2021.
7. Book, M., Gruhn, V. ve Striemer, R. (2016). Tamed Agility: Pragmatic Contracting and Collaboration in Agile Software Projects. Cham: Springer International Publishing.
8. Bowman, C. ve Faulkner, D. (1997). Competitive and Corporate Strategy. Times Mirror International Publishers Limited, London.

9. Bughin, J., Deakin, J. ve O’beirne, B. (2019). Digital Transformation: Improving The Odds of Success. The McKinsey Quarterly.
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, E.A., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
11. Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. 10. Baskı. Ankara: Pegem Akademi. Cambridge Dictionary. (2020). www.dictionary.cambridge.org. Erişim Tarihi: 17.09.2020.
12. Canetta, L., Barni, A. ve Montini, E. (2018, June). Development of A Digitalization Maturity Model For The Manufacturing Sector. In 2018 IEEE International Conference on Engineering, Technology and Innovation (ICE/ITMC) (1-7). IEEE.
13. CISCO, (2020). 2020 Small Business Digital Transformation https://www.cisco.com/c/dam/en_us/solutions/small-business/resourcecenter/small - business-digital-transformation.pdf. Erişim Tarihi: 05.11.2021.
14. Cremer De D. ve Kasparov G. (2021). Yapay Zekâ İnsan Zekâsını Artırmalı, Onun Yerini Almamalı. Harvard Business Review Turkiye. Erişim Adresi https://hbrturkiye.com/blog/yapay-zeka-insan-zekasini-artirmali-onun-yerini-almama Erişim Tarihi 30.03.2021.
15. Coşar, B. (2020). Dijital ve Çevik Örgüt Kültürü Ölçeğinin Geliştirilmesi. 5. International EMI Entrepreneurship and Social Sciences Congress Proceedıngs E-Book (615).
16. Dahlström, P., Desmet, D. ve Singer, M. (2017). The Seven Decisions That Matter in a Digital Transformation: A CEO’s guide to reinvention. Digital McKinsey Article.
17. EBSO, (2015). Sanayi 4.0. Ege Bölgesi Sanayi Odası, Araştırma Müdürlüğü.
18. Genç, K. Y. (2009). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi-Örgütsel Performans İlişkisi ve Türkiye’nin Büyük İşletmelerinde Yapılan Bir Uygulama. Doktora Tezi. Trabzon, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi.
19. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2014) Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. Güzel, E. (2016). Dijital Kültür ve Çevrimiçi Sosyal Ağlarda Rekabetin Aktörü: Dijital Habitus. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 4(1).
20. Hayes, A. F. (2013). Introduction to Mediation, Moderation, and Conditional Process Analysis: A Regression-Based Approach. New York: Guilford Press.
21. HBR Türkiye, (2014). Harvard Business Review Türkiye, Erişim Adresi https://hbrturkiye.com/blog/yalin-olmak. Erişim Tarihi 15.04.2021.
22. HBR Türkiye, (2016). Harvard Business Review Türkiye, Erişim Adresi https://hbrturkiye.com/blog/yalin-kalite-yonetimi. Erişim Tarihi 15.04.2021.
23. HBR Türkiye, (2019). Harvard Business Review Türkiye, Erişim Adresi https://hbrturkiye.com/dergi/yalin-dijital. Erişim Tarihi 15.04.2021.
24. Ismail, M. H., Khater, M. ve Zaki, M. (2017). Digital Business Transformation and Strategy: What Do We Know So Far. Cambridge Service Alliance, 10, 1-35.
25. Kaçar, A. I. ve Yakın, V. (2018). Paylaşım Ekonomisi ve Değer Yaratmak: Kanvas İş Modeli Örneği. Third Sector Social Economic Review, 53(3), 724.
26. Kane, G. C., Palmer, D., Phillips, A. N., Kiron, D. ve Buckley, N. (2015). Strategy, not technology, drives digital transformation. MIT Sloan Management Review and Deloitte University Press, 14(1-25).
27. Karabulut, B. (2015). Bilgi Toplumu Çağında Dijital Yerliler, Göçmenler ve Melezler. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (21), 11-23.
28. Karaçuha, E. ve Pado, G. (2018). Dijital İnovasyon Stratejisi Yönetimi. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 3(1), 118-130.
29. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
30. Klein, M. (2020). İşletmelerin Dijital Dönüşüm Senaryoları-Kavramsal Bir Model Önerisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(74), 997-1019.
31. Koçel, T. (2018). İşletme Yöneticiliği, (17. Basım). İstanbul: Beta Yayınları.
32. Mert, G. (2018). Örgüt Kültürünün İş Performansına Etkisinde Örgütsel Bağlılığın İncelenmesi. BMIJ,(2018), 6(3), 420-436.
33. Mintzberg, H., Ahlstrand, B. ve Lampel, J. (1998). Strategy Safari, a Guided Tour through the Wilds of Strategic Management, London: Prentice Hall.
34. Nikpour, A. (2017). The Impact Of Organizational Culture On Organizational Performance: The Mediating Role Of Employee’s Organizational Commitment. International Journal of Organizational Leadership, 6, 65-72.
35. Osterwalder, A. ve Pigneur, Y. (2010). Business Model Generation: A Handbook for Visioners, Game Changers, and Challengers. Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons Inc.
36. Olsen, J. E. ve Haslett, T. (2002). Strategic Management in Action, Systemic Practice and Action Research; 15,(6), 449.
37. Oğan, E. ve Wolff, R. A. (2021). Belirsiz Çevre Koşullarına Esnek Çözümler: Sanal Organizasyonlar. 20. Uluslararası İşletmecilik Kongresi, Giresun Üniversitesi İİBF. 10-13 Haziran 2021, Giresun/Türkiye.
38. TÜSİAD, (2016). Türkiye’nin Küresel Rekabetçiliği için Bir Gereklilik Olarak Sanayi 4.0 Gelişmekte Olan Ekonomi Perspektifi.www.tusiad.org/indir/2016/sanayi-40.pdf. Erişim Tarihi: 09.03.2021.
39. Panorama, (2021). Common Digital Transformation Challenges&How to over Come Them. https://www.panorama-consulting.com/digital-transformation-challenges. Erişim Tarihi: 05.11.2021.
40. Pučko, D. ve Čater, T. (2001). Business Annual Planning and Controlling in Slovenian Managerial Practice. Journal for East European Management Studies, 355-375.
41. PwC, (2020). PwC Türkiye, PwC Türkiye Bağımsız Denetim ve Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik A.Ş. Dijital Satın Alma Araştırması. https://www.pwc.com.tr/dijital-satinalma-arastirmasi-2020. Erişim Tarihi: 15.11.2021.
42. PwC, (2021a). PwC Türkiye, PwC Türkiye Bağımsız Denetim ve Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik A.Ş. Geleceğe Yön Verecek Liderlik Dönemi, 24. Küresel CEO Araştırması. https://www.pwc.com.tr/tr/yayinlar/arastirmalar/ceo-survey/24-ceo-arastirmasi.html. Erişim Tarihi: 15.11.2021.
43. PwC, (2021b). PwC Türkiye, PwC Türkiye Bağımsız Denetim ve Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik A.Ş. Özel Sermaye ve Dijital Dönüşüm Araştırması. https://www.pwc.com.tr/ozel-sermaye-ve-dijital-donusum.html. Erişim Tarihi: 15.11.2021.
44. Rogers, D. L. (2016). The Digital Transformation Playbook: Rethink Your Business for the Digital Age. Columbia University Press.
45. Rogers, K., Moıño J. P., Leon H. ve Poncela A. (2021). The Fast Track to Digital Marketing Maturity. BCG. https://www.thinkwithgoogle.com/_qs/documents/11989/BCG-The-Fast-Track-to-Digital-Marketing-Maturity-Aug-2021.pdf. Erişim Tarihi: 23.11.2021.
46. Schwab, K. (2017). The Fourth Industrial Revolution. First U.S, Ebook. Edition, New York: Crown Business.
47. Schumacher, A., Sihn, W. ve Erol, S. (2016). Automation, digitization and digitalization and their implications for manufacturing processes. In Innovation and Sustainability Conference Bukarest.
48. Shahzad, F., Xiu, G. ve Shahbaz, M. (2017). Organizational Culture and Innovation Performance In Pakistan’s Software Industry. Technology in Society, 51, 66-73.
49. TUBİSAD, (2021). Bilişim Sanayicileri Derneği. Türkiye’nin Dijital Dönüşüm Endeksi 2021. tarihinde https://www.tubisad.org.tr/tr/images/pdf/tubisad-2021-dde-raporu.pdf. Erişim Tarihi:15.02.2022.
50. Umrani, W. A., Kura, K. M. ve Ahmed, U. (2018). Corporate Entrepreneurship and Business Performance: The Moderating Role of Organizational Culture in Selected Banks in Pakistan. PSU Research Review.
51. Wolff, A. R. (2005). Organizasyonel Degismede Eğitim Teknolojilerinin Rolü ve Önemi. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(1).
52. Yamane, T. (2001). Temel Örnekleme Yöntemleri. Çev. A. Esin, M. A. Bakır, C. Aydın, E. Gürbüzsel, İstanbul: Litaretür Yayınları.
53. Yoo, Y. (2010a). Computing in Everyday Life: A Call for Research on Experiential Computing. Management Information Systems Quarterly, 34(2), 213-231.
54. Yoo, Y. (2010b). Digitalization and Innovation. Institute of Innovation Research, Hitotsubashi University, 10(09), 1-33.