Endüstriyel Futbolda Finansal İstikrarın Önemi

Abstract

1863 yılında İngiltere Futbol Federasyonu’nun kurulmasıyla birlikte resmi anlamda spor olarak kabul edilen futbol, hızla tüm dünyaya yayılmıştır. Özellikle 1990’ların ikinci yarısından itibaren başlayan futboldaki profesyonelleşme süreci, sportif etkinlikleri bir oyun olma özelliğinden çıkartarak ekonomik düzeyde işleyen bir alana dönüştürmüştür. Bu gelişmelerin bir neticesi olarak, kapitalist düzenin değerleri futbola egemen olmaya başlamıştır. Futbolun, hızla endüstrileşen yeni bir futbol anlayışına dönüşümüyle birlikte, kulüplerin gelir ve gider kalemlerinde çeşitlilik ve hacim artışı gerçekleşmiştir. Bu durum, özellikle dernek statüsünde faaliyet gösteren yüksek bütçeli kulüplerin yönetim anlayışlarını değiştirmesini ve söz konusu kulüplerin şirketleşerek kurumsal bir yapıya sahip olmasını gerekli kılmaktadır. Kulüplerin şirketleşmesiyle birlikte, futbol endüstrisinde gerçekleşen büyüme, mali disiplin ihtiyacını da beraberinde getirmiştir. Bu çalışma kapsamında, futbol endüstrisi içerisinde yer alan kulüplerinin finansal yapısına ve istikrarsızlığa zemin hazırlayan faktörlere değinilerek politika önerilerinde bulunulacaktır.

Keywords

• Futbol,Endüstri,Küreselleşme,Mali Disiplin,Finansal İstikrar

References

1. Aba, A. (2018, Şubat 4). BirGün Gazetesi. Nisan 8, 2020 tarihinde BirGün Gazetesi Web Sitesi: https://www.birgun.net/haber/dunya-futbol-ekonomisi-ve-finansal-istikrarsizlik-202964 adresinden alındı
2. Akbulut, F. (2018, Kasım 25). Prezi. Aralık 6, 2019 tarihinde Prezi Web Sitesi: https://prezi.com/p/oyezwwllo9f9/bir-populer-kultur-urunu-olarak-futbol-ve-futbolcu/ adresinden alındı
3. Akkaya, C. (2008). Küreselleşme ve Futboldaki Dönüşüm. ETHOS: Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar, 1/4, 1-14 .
4. Akşar, T. (2005). Endüstriyel Futbol. İstanbul: Literatür Yayınları.
5. Akşar, T. (2005, Aralık). Futbol Ekonomi. Nisan 7, 2020 tarihinde Futbol Ekonomi Web Sitesi: http://www.futbolekonomi.com/index.php/haberler-makaleler/yonetim/117-tugrul-aksar/817-futbol-kulueplerinin-irketlemesi-halka-arz-ve-kredilendirilmesi.html adresinden alındı
6. Akşar, T. (2009, Mart 2). Dünya. Ocak 4, 2020 tarihinde https://www.dunya.com/kose-yazisi/futbolda-endustriyel-surecin-olmazsa-olmazi-markalasmak/3721 adresinden alındı
7. Akşar, T. (2011). Türk Futbol Kulüplerinin Finansal Yeniden Yapılanması ve Yönetişimsel Sorunlarına Çözüm Önerileri. TBMM Araştırma Komisyonu’na Sunulan Rapor. http://www.futbolekonomi.com/Raporlar/futbol-ekonomisi.pdf adresinden alındı
8. Alpman, C. (2004). 2004 Avrupa Futbol Sampiyonası. C. Alpman içinde, 2004 Avrupa Futbol Sampiyonası. İstanbul: Bileşim Yayınevi.

9. Beşiktaş Futbol Yatırımları Sanayi ve Ticaret A.Ş. (2020, Nisan 9). Nisan 10, 2020 tarihinde KAP: https://www.kap.org.tr/tr/Bildirim/837058 adresinden alındı
10. Beşiktaş Jimnastik Kulübü. (2020). BJK 2019 4. Dönem Denetim Kurulu Raporu. Denetim Raporu, İstanbul. Nisan 4, 2020 tarihinde alındı
11. Bhandari, R. (2016). Commercialization of European Football. Yüksek Lisans Tezi, Centria University of Applied Sciences, Business Management, Finlandiya.
12. CNN Türk Haber. (2019, Haziran 12). Nisan 10, 2020 tarihinde CNN Türk Haber Web Sitesi: https://www.cnnturk.com/spor/futbol/galatasarayin-toplam-borcu-aciklandi-4 adresinden alındı
13. Demir, M. (2019). Endüstriyel Futbol ve Futbolda Teknoloji Kullanımı. TRT Akademi, 4(7), 88-103.
14. Devecioğlu, S., Çoban, B., Karakaya, Y. E., & Karataş, Ö. (2012). Türkiye'de Spor Kulüplerinin Şirketleşmeye Yönelimlerinin Değerlendirilmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, X(2), 35-42.
15. Ekmekçi, Y. A., Ekmekçi, R., & İrmiş, A. (2013). Küreselleşme ve Spor Endüstrisi. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 4 (1), 91-117.
16. Erdoğan, İ. (2008). Futbol ve Futbolu İnceleme Üzerine. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi(26), 1-58.
17. FIFA. (t.y.). Nisan 9, 2020 tarihinde FIFA Web Sitesi: https://www.fifa.com/associations/ adresinden alındı
18. Güngör, A. (2014). Futbol Endüstrisinde Sportif Başarı İle Finansal Performans Arasındaki İlişkinin Analizi ve Türkiye Uygulaması. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(1), s. 16-36 .
19. Hür, A. (2002). 4 bin 700 Yıllık Ayak Topu. Popüler Tarih(22).
20. İnal, A. N. (1998). Futbolda Eğitim ve Öğretim. A. N. İnal içinde, Futbolda Eğitim ve Öğretim (s. 17). Konya: SÜ Basımevi.
21. Karpavicius, T., & Jucevicius, G. (2009). The Application of the Business System Concept to the Analysis of Football Business. Inzinerine Ekonomika-Engineering Economics, 3(63), 86-95.
22. Katırcı, H. (2009). Türk Futbolunda Kurumsal İletişim Yönetimi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, XIV(4), 65-75.
23. Kılınç, B. (2008). Kapitalist Bir Etkinlik Olarak Futbolun Büyüsü ve Kahramanları. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi(26), 273-289.
24. Krabbenbos, T. (2013). Commercialization Strategies in Football. Yüksek Lisans Tezi, University of Twente, Business Administration, Twente.
25. Kuper, S. (1996). Futbol Asla Sadece Futbol Değildir (Cilt VII-1). İstanbul: Gençlik Yayınları.
26. Marquez, M., & Martin, H. (2001). The New Football Business: A Challenge for Elite Followers - A Case Study for IFK Göteborg. Yüksek Lisans Tezi, Göteborg Üniversitesi, İşletme Bölümü, Göteborg.
27. NTVSpor. (2019, Aralık 18). Nisan 8, 2020 tarihinde NTVSpor Web Sitesi: https://www.ntvspor.net/futbol/galatasaray-in-borcu-aciklandi-5dfa24bef4416015d4257fb0?_ref=infinity adresinden alındı
28. Schoop, F. B. (2016). Football Sponsorship Market: Danish perspective. Yüksek Lisans Tezi, Universidade de Lisboa , ISCTE Business School, Portekiz.
29. Sert, M. (2000). Gol Atan Galip Futbola Sosyolojik Bir Bakış. M. Sert içinde, Gol Atan Galip Futbola Sosyolojik Bir Bakış. İstanbul: Bağlam Yayınları.
30. Talimciler, A. (2008). Futbol Değil İş: Endüstriyel Futbol. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi(26), 89-114.
31. Talimciler, A. (2010, Kasım 25). Şubat 10, 2020 tarihinde Futbol Ekonomi: http://www.futbolekonomi.com/index.php/haberler-makaleler/genel/259-ahmet-talimciler/1043-br-merulatirma-araci-olarak-futbolun-tuerkyede-son-25-yili.html adresinden alındı
32. Talimciler, A. (2017). Futbol taraftarlığındaki erkeklik imgesi: Bucaspor, Göztepe ve Karşıyaka taraftarları üzerine bir inceleme. Journal of Social Sciences and Humanities, 1(1), 27-57.
33. TDK. (tarih yok). 12 4, 2019 tarihinde Türk Dil Kurumu Sözlükleri: https://sozluk.gov.tr/?kelime=futbol adresinden alındı
34. TDK. (tarih yok). Türk Dil Kurumu Sözlükleri. Şubat 25, 2020 tarihinde Türk Dil Kurumu Sözlükleri: https://sozluk.gov.tr/?kelime=te adresinden alındı
35. TRT Spor. (2020, Şubat 8). Nisan 4, 2020 tarihinde TRT Spor Web Sitesi: https://www.trtspor.com.tr/haber/futbol/super-lig/fenerbahcenin-borcu-aciklandi-202701.html adresinden alındı
36. Tutal, E. (2013). Spor Kulüplerinin İsim Hakkı ve Haciz Yasağı. Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 2(2), s. 271-299.
37. Türkiye Kurumsal Yönetim Derneği. (2010). Kurumsal Yönetim İlkeleri Işığında Türk Futbol Kulüpleri Yönetim Rehberi. İstanbul: Caretta Yayıncılık.
38. UEFA. (2019, Ocak 23). Nisan 9, 2020 tarihinde UEFA Web Sitesi: https://www.uefa.com/insideuefa/about-uefa/history/ adresinden alındı
39. Vardi, A. (2014, Ağustos 15). Şubat 4, 2020 tarihinde Spor Mühendisleri: http://spormuhendisleri.blogspot.com/2014/08/endustriyel-futbol-deyince.html adresinden alındı
40. Vikipedi. (tarih yok). Şubat 28, 2020 tarihinde Vikipedi Özgür Ansiklopedi: https://tr.wikipedia.org/wiki/FIFA adresinden alındı
41. Wahl, A. (2005). Ayaktopu: Futbolun Öyküsü. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
42. Wikibooks. (2019, Aralık 14). 02 05, 2020 tarihinde Wikibooks: https://en.wikibooks.org/wiki/Football_(Soccer)/The_Basics adresinden alındı
43. Yiğit, E. (2012). Kapitalizm Sürecinde Futbolun Ticarileşmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Yapı ve Sosyal Değişme, İstanbul.
44. Yurdesin, D. (2005). Futbol, Kamusal Alan ve Demokrasi. Toplum ve Bilim(103), 107-120.