Legal Foundations of Turkish Companies’ Freedom of Establishment in EU

Öz

The principle of freedom of establishment, as a part of the EC Treaty is s laid down

in Article 49 (ex 43) and 54 (ex 48). Those articles grant free movement of establishment

to natural and legal persons, and state how “a company” or “a firm” is to be defined under

Community law. In Cases of The European Court of Justice’s rulings on the Daily Mail,

Centros, Überseering, İnspire Art, Sevic and Cartesio, distinction between the “emigration” and “immigration” of the companies were empahsized and restriction by national

measures on emigration was mainly accepted. However, restrictions on immigrations by

national law is subject to more scrutiny, and depends on meeting the Gebhard test. Turkey,

as a candidate country, harmonised its own company law with the Community Law.

ECJ, with its Überseering ruling, had clearly expressed that freedom of establishment

have been directly applicable as the transitional period had come to an end. It is no longer

necessary for Member States to adopt a convention or secondary regulation in order to

exercise the right of establistment. Turkey also completed transitional period.

Anahtar Kelimeler

• Freedom of establishment,immigrations,emigrations,Gebhard test,corporate mobility.

AB’de Türk Şirketlerinin Yerleşme Özgürlüğünün Hukuki Temeli

Öz

Şirketlerin Yerleşme özgürlüğü, Kurucu Anlaşmanın 49 (Eski 43) ve 54’üncü (Eski

48) maddelerinde ifadesini bulan yerleşme özgürlüğü ilkesi ile de güvence altına alınmıştır.

Söz konusu maddeler gerçek ve tüzel kişilere yerleşme özgürlüğünü bahşetmekte,

ABAD kararlarıyla da bu haklara açıklık getirerek Birlik şirketleri tanımlamaktadır.

Daily Mail, Centros, Überseering, İnspire Art, Sevic ve Cartesio kararlarıyla ABAD; içe

göçler ile dışa göçleri ayırmış, üye ülkelerin yerleşme özgürlüğünü sınırlama yetkisi,

daha çok dışa göçler açısından kabul etmiştir. İçe göçler açısından ise üye ülkelerin müdahale

yetkisi, kamu yararı temelinde sınırlı olarak kabul etmiş ve bu temelde yapılacak

düzenlemelerin de Gebhart testi ölçülerini karşılaması gerektiğini ortaya koymuştur.

Aday bir ülke olarak Türkiye, şirketler hukukunu Birlik hukukuyla uyumlaştırmıştır. Ayrıca

Überseering kararıyla ATAD, “yerleşme özgürlüğünün geçiş döneminden itibaren

doğrudan uygulanacağını, bu özgürlüğünün kullanılmasının bir anlaşmaya veya ikincil

bir düzenlemeye bağlı olmadığını” açıkça ortaya koymuştur. Türkiye ise geçiş dönemini

tamamlamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yerleşme özgürlüğü,içe göçler,dışa göçler,Gebhart testi,şirketlerin sınıraşan hareketliliği.

Kaynakça

1. Akgül, Mehmet Emin, Avrupa Birliği Adalet Divanının Yargı Yetkisi, Ankara, 2008.