The Change of Turkish Sport Federations after the Autonomy

Abstract

The aim of the current study is to establish the change of Turkish sport federations after their autonomy in terms of management, finance and sportive success. The semi-structured interview technique, which is a qualitative research method, is used to collect the data of the research. The working group of the research is consisted of six federation presidents and two senior managers of General Directorate of Youth and Sport who were in charge both before and after the autonomy of federations. A descriptive analysis is applied to the data. Findings shown that after their autonomy, the federations made a progress in a faster operation and in qualified human resources. However it is declared that the control is necessary even though there is the autonomy. The presidents evaluated the relations of the federations with the sport clubs as they were improved but the bureaucrats emphasized some undesirable facets of those relations.  It is found that the revenue of the federations is increased with the advertisement and sponsorship income however the branches that cannot attract media are still bounded to government allocation. The allocation of the government was found favorable but expenditures, they declared, were increased due to the increase in the number of events.  Access to the facilities was not counted as a financial problem. According to the change in the sportive success, stakeholders mostly asserted that the number of licensed athletes was raised; the events they organized were eased and increased. Therefore the events were successful and the success of the athletes was increased. Additionally, participants declared that the elite athlete policies were mainly focused on the talent identification and the choice and development of the coaches.  As a result, the underlined roles of the sports federations in the understanding of autonomy and democratic sport organization, have generally been evaluated positively for the Turkish sports system in terms of the increasing speed and efficiency of the system's functioning. 

Keywords

• Sport Federations,Autonomy,Turkish Sport System

Türk Spor Federasyonlarının Özerklik Sonrası Değişimi

Öz

Çalışmanın amacı, Türkiye’deki spor federasyonlarının özerklik sonrası idari, mali ve sportif başarılarındaki değişimlerini ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden yarı-yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak veriler toplanmıştır.  Araştırmanın çalışma grubunu spor federasyonlarında özerlik öncesi ve sonrasında görev yapmış altı federasyon başkanı ve GSGM bünyesinde özerlik öncesi ve sonrasında görev yapmış iki üst düzey yönetici oluşturmuştur. Elde edilen verilere “betimsel analiz” yöntemi uygulanmıştır. Özerklik sonrası idari değişimleri incelendiğinde federasyonlarda, daha hızlı bir işleyişe ve nitelikli personel istihdamına yönelik iyileşmeler olduğu, denetim uygulamalarının özerklik olsa dahi gerekli olduğu tespit edilmiştir. Federasyonların spor kulüpleriyle ilişkileri başkanlar tarafından gelişmiş olarak değerlendirilmiş ancak bürokratlar bu ilişkilerin bazı sakıncalı yönlerini vurgulamıştır. Özerklik sonrası mali değişime ilişkin olarak federasyonların reklam ve sponsorluk gelirleri ile bütçelerindeki gelir kalemlerinin arttığı ancak medya ilgisi çekemeyen branşların gelirlerinin devlete bağlı kaldığı, devletten alınan bütçenin olumlu değerlendirildiği, harcamalarının etkinlik sayısındaki artışa bağlı olarak arttığı ve tesis kullanımında mali bir zorluk yaşamadıkları tespit edilmiştir. Sportif başarıdaki değişime ilişkin olarak ise katılımcılar lisanslı sporcu sayılarının arttığını, düzenledikleri etkinliklerin sayıca çoğaldığını,  kolaylaştığını, dolayısıyla organizasyonların başarılı olduğunu, buna ilaveten sporcu başarısının arttığını ve elit sporculara yönelik politikalarının antrenör seçimi ve gelişimi ile yetenek seçimi konularında yoğunlaştığını belirtmişlerdir. Sonuç olarak, spor federasyonlarının özerkliği gerek demokratik spor örgütlenmesi anlayışında altı çizilen rolleri gerekse sistemin işlerliğinde artan hız ve etkinlikleri açısından Türk spor sistemi için genel olarak olumlu değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Spor Federasyonları,Özerklik,Türk Spor Yönetimi

References

1. Ağaoğlu, S. A. (1984). Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü teşkilat yapısı (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
2. Bahran, G. (2002). Özerk kurumlar hakkında rapor. Sayıştay Dergisi. 46-47, 113-140.
3. Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (23.11.2004). Resmi Gazete, 6215/27903.
4. De Bosscher V., De Knop P., Bottenburg, M.V. ve Shibli S. (2006). A conceptual framework for analysing sports policy factors leading to international sporting success. European Sport Management Quarterly, 6(2), 185-215.
5. De Bosscher, V., De Knop P., Bottenburg, M.V., Shibli S. ve Binghamd, J. (2009). Explaining international sporting success: An international comparison of elite sport systems and policies in six countries. Sport Management Review, 12, 113-136.
6. De Bosscher, D., Shibli, S., Bottenburg, M.V., De Knop, P. ve Truyens, J. (2010). Developing a method for comparing the elite sport systems and policies of nations: a mixed research methods approach. Journal of Sport Management, 24, 567-600.
7. Demirci, N. (1986). Sporda yönetim teşkilatlanma ve organizasyonlar. Ankara: Beden Terbiyesi ve Spor Genel Müdürlüğü.
8. Devlet Planlama Teşkilatı Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı. (2000). Beden Eğitimi, Spor ve İstanbul Olimpiyatları Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Ankara: Devlet Planlama Teşkilatı Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı.

9. Ekenci, G. ve Serarslan M. Z. (1997). Gelişim aşamaları bakımından Türk spor teşkilatı ve değerlendirmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(3), 72-81.
10. Eren, H. (1994). Yönetimde merkeziyetçilik, ademimerkeziyetçilik ve özerklik-denetim. Türk İdare Dergisi, 403, 145-150.
11. Erturan, E. E. (2010). Almanya ve Türkiye’deki spor kulüplerinin karşılaştırmalı analizi- Türkiye’deki spor kulüplerinin yapı ve işleyişine yeni bir yaklaşım (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
12. Erturan, E. E. ve İmamoğlu A. F. (2006). Özerkleşen spor federasyonlarının idari ve mali açıdan değerlendirilmesi. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, Muğla.
13. Erturan, E. E. ve Yenel, F. (2004). Federasyon başkanlarının spor federasyonlarının özerkliğine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(1), 71-87.
14. Erturan, E. E. (2003). Türkiye'de spor federasyonlarında özerklikle ilgili gelişmeler federasyon başkanlarının görüşleri açısından bir değerlendirme (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
15. Fişek, K. (1998). Dünya'da Türkiye'de spor yönetimi. Ankara: Bağırgan Yayınevi.
16. Houlihan B. (2005). Public sector sport policy: developing a framework for Analysis. International Review for the Sociology of Sport, 40(2), 163-185. doi: 10.1177/1012690205057193
17. İmamoğlu, A. F., Karaoğlu, E. ve Erturan, E. E. (2007). Türkiye’de spor kulüplerinin yapısal nitelikleri ve temel problemleri. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Dergisi, 12(3), 35-61.
18. İmamoğlu, A. F. (1999). Türkiye’de spor federasyonlarında örgütsel değişme ihtiyacı ve bazı uygulamalar üzerine düşünceler. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Dergisi, 4(2), 59-76.
19. İmamoğlu, A. F. (2002, 27-29 Ekim). Türkiye’de sporun yönetsel yapısı içinde spor federasyonları. 7. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, Antalya.
20. Kayalarlı, A. M. (2007). Spor federasyonlarının özerkleşmesine ilişkin tutumların değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
21. Mollaoğulları, H. (1983). Türk spor yönetiminde yapısal değişiklikler ve güncel sorunlar (1922–1998) (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
22. Sevim, Y, (2009). Özerklik hakkında. http://www.gsgm.gov.tr/basin/akademik/yasar_sevim.htm Erişim tarihi: 30.12.2009.
23. Spor Şurası. (1990). T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü. Ankara.
24. Spor Şurası. (1999). T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü. Ankara.
25. Şahin, M. Y. (2011). Türkiye’de spor siyaset etkileşimi (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara. T.C. Başbakanlık Kamu Diplomasi Kordinatörlüğü. (2010). Türkiye´nin Uluslararası Spor Etkinliği Karnesi. http://kdk.gov.tr, Erişim tarihi: 8.11.2012.
26. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. 6. Baskı. Ankara, Seçkin Yayınları.